De Hemelvaart Het is meer dan alleen een afscheid; het vormt de bekroning van Pasen en het begin van de missie van de Kerk. Veertig dagen na zijn Wederopstanding, Jezus stijgt op naar de hemel om aan de rechterhand van de Vader plaats te nemen, wat ons eraan herinnert dat onze uiteindelijke bestemming niet deze aarde is, maar de eeuwigheid en de vreugde van de hemel samen met de Drie-eenheid.
Het hoogfeest van de Hemelvaart van de Heer herdenkt de intrede van de menselijke natuur van Jezus Christus in de heerlijkheid van God. Zoals de catechismus in paragraaf 665 duidelijk uitlegt: «De Hemelvaart van Jezus Christus markeert de definitieve intrede van de menselijkheid van Jezus in het hemelse rijk van God, vanwaar Hij zal terugkeren (vgl. Hand. 1, 11), hoewel Hij ondertussen voor de ogen van de mensen verborgen blijft (vgl. Kol. 3, 3)». Dit mysterie vormt het tweede moment van de verheerlijking van de Zoon, die begon met de Verrijzenis.
Christus verlaat de wereld niet om zich van ons af te keren. Wanneer Hij met Zijn verheerlijkte lichaam naar de hemel opstijgt, neemt Hij onze eigen natuur met Zich mee. Zoals ik al zei de heilige Josemaría in een van zijn preken: «De Heer antwoordt ons door naar de hemel op te stijgen. Net als de apostelen blijven ook wij achter, tegelijkertijd vol bewondering en verdriet, nu we zien dat Hij ons verlaat.”.
Het is eigenlijk niet gemakkelijk om te wennen aan de fysieke afwezigheid van Jezus. Het raakt me als ik bedenk dat Hij, in een uiting van liefde, is heengegaan en toch bij ons is gebleven; Hij is naar de hemel gegaan en schenkt Zichzelf aan ons als voedsel in de Heilige Hostie. Toch missen we Zijn menselijke woorden, Zijn manier van handelen, van kijken, van glimlachen, van het goede doen. We zouden Hem graag weer van dichtbij willen zien, wanneer Hij, vermoeid door de zware tocht, bij de put zit, wanneer Hij huilt om Lazarus, wanneer Hij langdurig bidt, wanneer Hij medelijden heeft met de menigte.
Ik heb het altijd logisch gevonden en het heeft me met vreugde vervuld dat de Allerheiligste Mensheid van Jezus Christus opstijgt naar de heerlijkheid van de Vader, maar ik denk ook dat dit verdriet, dat zo kenmerkend is voor de dag van Hemelvaart, een blijk is van de liefde die we voelen voor Jezus, onze Heer. Hij, die volmaakte God is, werd mens, volmaakte mens, vlees van ons vlees en bloed van ons bloed. En Hij scheidt Zich van ons af om naar de hemel te gaan. Hoe kunnen we Hem dan niet missen? Jezus is de garantie dat waar Hij is, ook wij zullen zijn.
De belofte van de Heilige Geest
Voordat Hij vertrekt, geeft Jezus Zijn discipelen een duidelijke opdracht: «Ga de hele wereld in en verkondig het evangelie.» Maar Hij laat hen niet alleen. De Hemelvaart van de Heer is de noodzakelijke opmaat naar Pinksteren. Christus stijgt op opdat de Paraklet kan komen en in het hart van de gelovigen kan wonen, waardoor de Kerk vanaf dat moment zijn mystieke lichaam op aarde wordt.
Om de omvang van de ‘tocht naar de hemel’ te begrijpen, moeten we drie pijlers bekijken die bij dit feest centraal staan:
De leden, donateurs en vrienden van de Stichting CARF, weten dat een gedegen en integrale vorming van priesters die ernaar streven heilig te zijn, van cruciaal belang is om ervoor te zorgen dat deze aanwezigheid van Christus alle uithoeken bereikt. Een goed gevormde priester is de schakel die Christus verbindt met de gelovigen in parochies over de hele wereld.
Volgens het verslag in het boek Handelingen van de Apostelen (1, 3-12) vindt de Hemelvaart plaats 40 dagen na Paaszondag. Traditioneel valt deze datum op een donderdag. Om de deelname van de gelovigen te vergemakkelijken, wordt de liturgische viering in de overgrote meerderheid van de bisdommen echter verplaatst naar de daaropvolgende zondag (de zevende zondag van Pasen).
Deze wachttijd tussen Hemelvaart en Pinksteren wordt door de Kerk beleefd als een intens gebed, waarin om de gaven van de Heilige Geest wordt gesmeekt. De traditie van het Decennium ter ere van de Heilige Geest begint tien dagen eerder (15 mei) en eindigt op zondag 24 mei met de viering van Pinksteren.
Je zou gemakkelijk kunnen denken dat de discipelen weemoedig naar de hemel bleven staren en verlamd waren, zonder te weten wat ze moesten doen. Het evangelieverhaal is duidelijk: twee engelen verschijnen om tegen hen te zeggen: «Terwijl zij naar de hemel staarden en Hem zagen weggaan, verschenen er twee mannen in witte gewaden, die tegen hen zeiden: "Galileeërs, wat staan jullie daar naar de hemel te staren? Diezelfde Jezus, die uit jullie midden is opgenomen en naar de hemel is gevoerd, zal terugkomen zoals jullie Hem naar de hemel hebben zien gaan." Toen keerden zij terug naar Jeruzalem, vanaf de berg die men de Olijfberg noemt, die zo ver van Jeruzalem ligt als men op de sabbat mag lopen.».
Een paar verzen verderop lezen we de reactie van Petrus en de andere apostelen. «Op een van die dagen stond Petrus op te midden van de broeders (er waren zo’n honderdtwintig mensen bijeen) en zei: Broeders, wat de Heilige Geest door de mond van David in de Schrift had voorspeld, moest in vervulling gaan.» Zoals we lezen, stort hij zich op de evangelisatie.
Daarom zou Hemelvaart kunnen worden beschouwd als het startschot voor de universele missie. Vanaf dat moment zet de Kerk zich in om het goede nieuws aan de hele wereld te verkondigen. Tegenwoordig wordt deze missie voortgezet door het werk van tienduizenden seminaristen en priesters, en religieuzen, en niet te vergeten alle leken, die, gesteund door instellingen zoals de Stichting CARF, wijden hun leven aan het brengen van de liefde van Christus en de genade van de Heilige Geest naar de geografische en existentiële periferieën.
De vreugde van de terugkeer
De heilige Lucas vertelt in de Handelingen dat de discipelen, nadat ze Jezus hadden zien opstijgen, met grote vreugde naar Jeruzalem terugkeerden. Hoe is het mogelijk om blij te zijn bij zo’n afscheid? Het antwoord ligt in het geloof. Ze wisten dat Christus hen niet in de steek liet, maar een nieuwe vorm van nabijheid inluidde. Vanuit de hemel treedt Hij voor ons op als onze Hoogste en Eeuwige Priester.
De christen tegenover dit mysterie van de hemel
Volgens de heilige Josemaría: «Het feest van de Hemelvaart van de Heer doet ons ook aan een andere realiteit denken: de Christus die ons tot deze taak in de wereld aanspoort, wacht op ons in de hemel. Met andere woorden: het leven op aarde, waar we zo van houden, is niet het laatste woord; want we hebben hier geen vaste woonplaats, maar zijn op zoek naar de toekomst (Hebr. XIII, 14) »de onveranderlijke stad”. (Het is Christus die voorbijgaat, 126).
En de Hemelvaart van de Heer zou kunnen worden beschouwd als een feest van priesterlijke hoop. Christus stijgt op om voor ons te bemiddelen. En de priesters vervullen hun taak op aarde in persona Christi. In de Stichting CARF Wij zijn ervan overtuigd dat het helpen van een seminarist of een diocesane of religieuze priester bij zijn opleiding in Rome of Pamplona neerkomt op het voortzetten van de aanwezigheid van Jezus, volmaakte God en volmaakte mens.
Via onze sociale media (@fundacioncarf) delen we getuigenissen van jongeren die die roeping hebben gehoord om de hele wereld rond te reizen om het evangelie te verkondigen. En daarom zetten ze zich in om zich op menselijk, intellectueel en spiritueel vlak voor te bereiden om de voeten en handen van Christus op aarde te zijn. Een theologische opleiding Kwaliteit is essentieel om de boodschap van de Hemelvaart getrouw en met enthousiasme over te brengen. De inhoud en artikelen die worden gepubliceerd en gepromoot in media zoals Omnes helpen leken en gewijde personen om hun vorming te verbeteren.
Telkens wanneer iemand een bijdrage levert aan de CARF-stichting, draagt hij of zij zowel figuurlijk als letterlijk bij aan de opdracht van de Hemelvaart.
«Hij zei tegen hen: »Het is niet aan jullie om de tijden of momenten te kennen die de Vader in zijn eigen gezag heeft vastgesteld; maar jullie zullen de kracht van de Heilige Geest ontvangen die over jullie zal komen, en jullie zullen mijn getuigen zijn in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria, en tot aan de uiteinden van de aarde. Toen Hij dit gezegd had, werd Hij voor hun ogen ten hemel opgenomen, totdat een wolk Hem aan hun ogen onttrok.“.
We kunnen niet allemaal naar verre missiegebieden gaan, maar we kunnen er wel voor zorgen dat degenen die daar in de leegte leven, goed voorbereid zijn. De opleiding van een priester is een investering in het heil van vele zielen, zowel van gelovigen als van niet-praktiserenden.
De Hemelvaart van Christus heeft de weg naar de hemel geopend. Het is nu onze taak om die weg met vreugde te bewandelen, waarbij we ons dagelijks werk en onze menselijke relaties heiligen, in het besef dat elke kleine daad van liefde ons dichter bij die heerlijkheid brengt die Jezus al bezit.
Kijken we te veel naar de grond, alleen bezorgd om het hier en nu, of richten we onze blik vol hoop naar de hemel? De Hemelvaart nodigt ons daartoe uit.
Op dit feest van Hemelvaart nodigen wij je uit om deel te nemen aan de evangelisatieopdracht van de Kerk. Je fiscaal aftrekbare donatie aan de Stichting CARF zorgt ervoor dat priesters over de hele wereld de nodige opleiding krijgen om hun medemensen beter te kunnen dienen.
Inhoudsopgave
carf@fundacioncarf.orgVaste lijn: +34 914 029 082Mobiel: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
