Modlitwa w niepewnych czasach

Ponieważ w wielu zakątkach świata jest dziś tak wiele sytuacji niesprawiedliwości, wojny i egoistycznego zaniedbania. Wsłuchajmy się w błagania o pomoc prześladowanych chrześcijan w wielu krajach, biednych, wykorzystywanych seksualnie dzieci i maltretowanych kobiet w krajach, gdzie protesty są systematycznie tłumione. Wielu jest uciszanych przez terroryzm lub interesy gospodarcze. Nie możemy pozostać obojętni na katastrofy klimatyczne, które pozostawiają wielu bez środków do życia, ani na liczbę całych rodzin, które po cichu toną w niespełnionym marzeniu o dotarciu do Europy drogą morską. Dziś cały świat przeżywa niepokojącą sytuację niepewności politycznej, gospodarczej i kulturowej. Również dzisiaj widzimy tysiące starszych osób samotnych, opuszczonych w dużych miastach na całym świecie. I nie zapominając o Ukrainie, Syrii, Afganistanie i w sumie 57 konfliktach zbrojnych, o których nie ma mowy.

Jako chrześcijanie nie możemy milczeć wobec tak wielu rzeczywistości, o które musimy się wspólnie modlić. Chcemy być zjednoczonym ciałem, które cierpi i świętuje jako rodzina. To jest nasza droga do Wielkanocy i poczucie zjednoczenia z Maryją i Józefem, które już u stóp tak wielu krzyży historii, widzialnych i niewidzialnych, zapowiada poranek zmartwychwstania. "Jak żołnierz, który stoi na straży, tak i my musimy stać u drzwi Boga, Pana naszego: a tym jest modlitwa". Święty Josemaría, F73.

Modlić się to obudzić się i wyruszyć w podróż, w komunii.

Jeśli chrześcijaństwo - mówił Jan Paweł II - ma się w naszych czasach wyróżniać przede wszystkim sztuką modlitwy, to jakże nie odczuwać na nowo potrzeby spędzania długich chwil w duchowej rozmowie, w cichej adoracji, w postawie miłości, przed Chrystusem obecnym w Najświętszym Sakramencie? Jakże często, moi drodzy bracia i siostry, miałem takie doświadczenie i znajdowałem w nim siłę, pocieszenie i wsparcie!

Św. Josemaría definiuje ją jako niezbędne do życia duchowego. Modlitwa jest oddechem, który pozwala rozwijać się życiu ducha, i aktualizuje wiarę w obecność Boga i jego miłość. Czasem może to być spojrzenie na obraz Pana lub Jego Matki; czasem prośba, wyrażona słowami; czasem ofiara dobrych uczynków, ofiara dobrych uczynków, ofiara dobrych uczynków, ofiara dobrych uczynków. różaniec jako rodzinaMożemy uczestniczyć we Mszy Świętej lub rozpocząć pobożną nowennę.

"Modlitwa jest sposobem na powstrzymanie wszelkiego zła, które nas spotyka". Kuźnia, 76. Żadne dwa czasy modlitwy nie są takie same. Duch Święty, źródło ciągłej nowości, przejmuje inicjatywę, działa i czeka. "Owoc działania Ducha Świętego, który napełniając i pobudzając wiarę, nadzieję i miłość, prowadzi nas do wzrastania w obecności Boga, aż do poznania, że jesteśmy zarówno na ziemi, gdzie żyjemy i pracujemy, jak i w niebie, obecnym dzięki łasce w naszych własnych sercach". Św. Josemaría, Rozmowy, 116.

Potrzebni są "prawdziwi chrześcijanie, mężczyźni i kobiety uczciwi, zdolni do stawiania czoła sytuacjom życiowym w otwartym duchu, do służenia swoim współobywatelom i przyczyniania się do rozwiązywania wielkich problemów ludzkości, do dawania świadectwa o Chrystusie, gdziekolwiek znajdą się później w społeczeństwie". To Chrystus, który przechodzi obok, 28.

Święty Josemaría Escrivá.

Antidotum na niepewne czasy: modlitwa

Czasami wydaje się, że modlitwa, choć ważna, nie może powstrzymać czegoś tak wielkiego jak konflikt zbrojny lub niesprawiedliwość społeczna. Ale pokazała już, że może zapobiegać wojnom lub, jeśli już do nich dochodzi, minimalizować ich skutki, a nawet położyć im kres. Przykładem tego były objawienia w Fatimie. Kiedy 13 maja 1917 r., w samym środku pierwszej wojny światowej, Dziewica Maryja prosiła: "Odmawiajcie codziennie Różaniec, aby zaprowadzić pokój na świecie i zakończyć wojny".

Bóg niestrudzenie wzywa każdego człowieka do tajemniczego spotkania, jakim jest modlitwa. To Bóg przejmuje inicjatywę w modlitwie, wzbudzając w nas pragnienie, aby Go szukać, rozmawiać z Nim, dzielić z Nim nasze życie. Osoba, która się modli, która jest gotowa słuchać Boga i mówić do Niego, odpowiada na tę Bożą inicjatywę. Gdy się modlimy, czyli gdy mówimy do Boga, to modli się cała osoba. Aby określić miejsce, z którego pochodzi modlitwa, Biblia mówi czasami o duszy lub duchu, a częściej o sercu (ponad tysiąc razy): To serce się modli.

Dlatego "Modlitwa nie jest kwestią mówienia lub odczuwania, ale kochania. A kocha się, podejmując wysiłek, aby spróbować powiedzieć coś Panu, nawet jeśli nic się nie mówi". Św. Josemaría, Bruzda, nr 464. Musimy obudzić się nie z przerażenia trudnościami, ale z pokornej odwagi tych, którzy łączą się, jak pierwsi chrześcijanie, aby modlić się z pewnym przekonaniem, że Jezus na krzyżu jest zwycięzcą historii.

Bóg naszej wiary nie jest bowiem istotą odległą, która obojętnie patrzy na losy ludzkości. Jest Ojcem, który gorąco kocha swoje dzieci, Bóg stwórca, który przepełniony jest uczuciem do swoich stworzeń. I daje człowiekowi wielki przywilej, że może kochać, tym samym przekraczając to, co efemeryczne i przemijające. Św. Josemaría, Dyskursy o Uniwersytecie.

Wszyscy jesteśmy w tej samej walce

Paweł mówi, że jeśli cierpi jedna część ciała, cierpią wszyscy. Jako chrześcijanie sprzeciwiamy się cierpieniu, wojnie, beznadziei i brakowi wolności. Jesteśmy z tymi, którzy cierpią, nawet jeśli nie trafiają do wiadomości. "Aktualne wydarzenia często pokazują, że jesteśmy oburzeni, ale nie obudzeni; przestraszeni, ale nie na nogach; wściekli, ale nie w drodze; solidarni z tymi, którzy są daleko, ale nie tak uważni na tych, którzy są blisko nas; hojni, ale bezpieczni w naszych strefach komfortu. Modlić się to budzić się na to, czego nie widzimy i nie rozpoznajemy w sobie, w naszej rodzinie, społeczności i kraju w tej kluczowej dla świata i Kościoła godzinie. Jak wyglądałaby nasza modlitwa, gdybyśmy mieli co jeść i w co się ubrać, dom i dach, a widzielibyście te karawany matek z dziećmi, które przejeżdżają obok, a my nie ofiarowalibyśmy nie tego, co potrzebujemy, ale tego, czego nie używamy i co jest puste. Musimy otworzyć nasze serca, przyjąć i zaakceptować Jezusa, który prosi o nocleg.". Miguel Márquez Calle, G. Carmelita.

Papież Franciszek prosi wszystkich chrześcijan o modlitwę, "aby ci, którzy cierpią, mogli znaleźć drogę życia, pozwalając się dotknąć Sercu Jezusa".

Aby nasza modlitwa była skuteczna

Papież Franciszek mówi nam w swojej katechezie o modlitwie, która rozpoczęła się 6 maja 2020 r. "W obliczu tych wszystkich trudności nie wolno nam się zniechęcać, lecz nadal modlić się z pokorą i ufnością", Papież Franciszek.

Przypominanie sobie wbrew rozproszeniu uwagi

Modlitwa, jak każdy w pełni osobisty akt, Wymaga uwagi i intencji, świadomości obecności Boga oraz skutecznego i szczerego dialogu z Nim. Warunkiem wstępnym, aby to wszystko było możliwe, jest przypomnienie sobie. Taka postawa jest niezbędna w chwilach poświęconych szczególnie na modlitwę, odcięciu innych zadań i staraniu się o unikanie rozproszeń. Ale nie powinna ograniczać się do tych chwil, lecz powinna rozciągać się na nawykowe wspominanie, które utożsamia się z wiarą i miłością, które wypełniając serce, prowadzą do tego, że staramy się przeżywać wszystkie swoje działania w odniesieniu do Boga, czy to w sposób wyraźny, czy dorozumiany.

Nadzieja przeciwko jałowości

Często jesteśmy na dnie, to znaczy, że nie mamy uczuć, nie mamy pociechy, nie możemy już dłużej iść. To są te szare dni..., a w życiu jest ich wiele! Ale niebezpieczeństwo tkwi w posiadaniu szarego serca. Kiedy to "bycie w dole" dociera do serca i sprawia, że jest ono chore... i są ludzie, którzy żyją z szarym sercem. To straszne: nie można się modlić, nie można odczuwać pociechy z szarym sercem! Albo nie można prowadzić duchowej jałowości z szarym sercem. Serce musi być otwarte i świetliste, aby mogło wejść światło Pana. A jeśli nie wejdzie, trzeba na niego czekać z nadzieją. Ale nie należy go zamykać w szarości.

Wytrwałość w walce z acedią

Co jest prawdziwą pokusą przeciwko modlitwie i, bardziej ogólnie, przeciwko życiu chrześcijańskiemu.. Acedia to "forma surowości lub nieprzyjemności spowodowana lenistwem, niedbałością o ascezę, brakiem czujności, zaniedbaniem serca". CIC, 2733. Jest to jeden z siedmiu "grzechów śmiertelnych", ponieważ podsycany przez domniemanie może prowadzić do śmierci duszy. W takich chwilach staje się jasne, jak ważna jest inna cecha modlitwy: wytrwałość.. Racją bytu modlitwy nie jest uzyskiwanie korzyści, ani poszukiwanie satysfakcji, przyjemności czy pociech, lecz komunia z Bogiem; stąd konieczność i wartość wytrwałości w modlitwie, która jest zawsze, z zachętą lub bez, żywym spotkaniem z Bogiem. Katechizm 2742-2745, 2746-2751.

Zaufanie

Bez pełnego zaufania do Boga i Jego miłości nie będzie modlitwy, przynajmniej szczera modlitwa zdolna pokonać próby i trudności. Nie chodzi tylko o zaufanie, że dana prośba zostanie spełniona, ale o bezpieczeństwo, jakie ma się w Tym, o którym wiemy, że nas kocha i rozumie, i przed którym można zatem bez zastrzeżeń otworzyć swoje serce. Katechizm , 2734-2741.

Bibliografia

- Opusdei.org.
-Katecheza papieża Franciszka o modlitwie, 2020 r.
-Katechizm Kościoła Katolickiego.
- Carmelitaniscalzi.com.
-John Paweł II, Litt. Ecclesia de Eucharistia, 2004.
-Św. Josemaría, Dyskursy o Uniwersytecie. Zobowiązanie do prawdy (9 maja 1974).

Kim jest bł. Alvaro del Portillo?

Beatyfikacja Alvaro del Portillo: 27 września

Do jego beatyfikacji, uczestniczyło ponad 200 000 osób z całego świata.. Ceremonii przewodniczył kardynał Angelo Amato. Towarzyszył mu kardynał Antonio María Rouco, emerytowany arcybiskup Madrytu i były prałat Opus Dei, Don Javier Echevarría. Podczas tej samej uroczystości koncelebrowało siedemnastu kardynałów i 170 biskupów z całego świata.

Kardynał Angelo Amato podkreślił w swojej homilii, Wierność Don Alvaro del Portillo wobec Ewangelii, Kościoła i papieża. Wyjaśnił: "uciekł od wszelkiego personalizmu, ponieważ przekazywał prawdę Ewangelii, a nie własne opinie". I podkreślił, że Don Álvaro "wyróżniał się rozwagą i prostotą w ocenie wydarzeń i ludzi; sprawiedliwością w poszanowaniu honoru i wolności innych".

Papież Franciszek był obecny na uroczystości w liście, w którym odmalował taki oto portret nowego błogosławionego: "Szczególnie wyróżniała go miłość do Kościoła, Oblubienicy Chrystusa, której służył sercem pozbawionym światowych interesów, dalekim od niezgody, przyjaznym dla wszystkich i zawsze szukającym w innych tego, co pozytywne, co jednoczy, co buduje. Josemarii, zawsze odpowiadała modlitwą, przebaczeniem, zrozumieniem i szczerą miłością.

"Wyniesienie na ołtarze Alvaro del Portillo przypomina nam raz jeszcze o powszechnym powołaniu do świętości, ogłoszonym z wielką mocą przez Sobór Watykański II. Josemaríi Escrivá, że ten jego najwierniejszy syn został zaproponowany jako orędownik i przykład dla wszystkich wiernych.

Biskup Javier Echevarría, z okazji beatyfikacji Don Álvaro del Portillo.

Życie Don Álvaro del Portillo

Jego życie jest wielką lekcją dla dzisiejszych mężczyzn. Święty Josemaría bardzo wcześnie zwrócił się do niego "skała", saxumprzydomek, który określał go od najmłodszych lat. Alvaro del Portillo był człowiekiem wiernym, niestrudzonym pracownikiem w służbie Kościoła i Opus Dei. Josemaríi i został jego pierwszym następcą na czele Opus Dei w 1975 roku, po śmierci założyciela. Przykład, który jest bliski każdemu, mimo że żyje w okolicznościach odmiennych od jego własnych.

Urodził się w Madrycie w licznej i pobożnej rodzinie 11 marca 1914 roku. Był doktorem inżynierii lądowej, doktorem filozofii i doktorem prawa kanonicznego.

1935: wstąpił do Opus Dei

Podczas studiów inżynierskich wstąpił do Opus Dei, instytucji założonej siedem lat wcześniej. Otrzymał bezpośrednio od św. Josemarii Escrivy formację i ducha właściwego dla tej nowej drogi Kościoła.. Prowadził szeroko zakrojoną działalność ewangelizacyjną wśród swoich kolegów i współpracowników.

Podczas hiszpańskiej wojny domowej bardzo cierpiał i prawie stracił życie, ale Don Alvaro rzadko mówił o tym okresie. Jedna z tych nielicznych okazji miała miejsce w Cebu, pod koniec 1987 roku. I zrobił to, aby podkreślić potrzebę kochać i promować pokójPrzy okazji nawiązał do prześladowań Kościoła, które wybuchły w Hiszpanii podczas wojny domowej: "Nie byłem zaangażowany w żadną działalność polityczną, nie byłem księdzem, ani zakonnikiem, ani klerykiem, tylko studentem inżynierii; i wsadzili mnie do więzienia, tylko za to, że byłem z katolickiej rodziny. W tym czasie nosiłem okulary i pewnego razu jeden ze strażników - nazywali go Petrof, rosyjskie nazwisko - podszedł do mnie, przyłożył mi pistolet do skroni i powiedział: jesteś księdzem, bo nosisz okulary. W każdej chwili mógł mnie zabić. Nie zrobił tego dlatego, że Bóg uważał, że może jeszcze dać diabłu zbyt wiele do walki, albo że nie jest godzien nieba. To była ogromna rzecz. Od 1939 roku prowadził intensywny apostolat w różnych miastach Hiszpanii, który kontynuował przez całe życie.

1944: Święcenia kapłańskie

25 czerwca 1944 r. został wyświęcony razem z José María Hernández Garnica i José Luis Múzquiz: byli pierwszymi trzema księżmi Opus Dei, po założycielu. Od tego czasu, poświęcił się całkowicie posłudze duszpasterskiejw służbie członkom Opus Dei i wszystkim duszom.

1946-1975: mieszkał w Rzymie u św.

Swoją niestrudzoną służbę Kościołowi pokazał, poświęcając się licznym zadaniom Stolicy Apostolskiej jako konsultant różnych dykasterii Kurii Rzymskiej. Brał aktywny udział w Soborze Watykańskim II. W latach 1947-1950 Promował chrześcijańską działalność formacyjną i jako kapłan służył wielu ludziom. Przyczynił się do apostolskiej ekspansji Opus Dei w różnych miastach Włoch.

W 1948 r. uzyskał doktorat z prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza (Angelicum). W tym samym roku w Rzymie powstało Kolegium Rzymskie Świętego Krzyża jako międzynarodowy ośrodek dla formacja kapłańska.

Ponadto, Álvaro del Portillo był zawsze u boku Świętego Josemaríi, pomagając mu w zadaniach ewangelizacji i zarządzania duszpasterskiego Opus Dei, a także towarzyszył mu w jego licznych podróżach apostolskich. do krajów Europy i Ameryki.

1975-1994: następca św.

15 września 1975 r. został wybrany na pierwszego następcę św.. A 28 listopada 1982 r., erygując Dzieło jako Prałaturę Personalną, Ojciec Święty Jan Paweł II mianował go Prałatem Opus Dei.

1991: otrzymał święcenia kapłańskie

Święty Jan Paweł II udzielił mu święceń biskupich. w dniu 6 stycznia tego roku. Całą jego pracę cechowała wierność Założycielowi i jego przesłaniu oraz Kościołowi, a także niestrudzona praca duszpasterska nad rozszerzeniem apostolstwa Prałatury w służbie Kościoła.

Don Álvaro del Portillo Szukał identyfikacji z Chrystusem w ufnym poddaniu się woli Boga Ojca, stale karmionym modlitwą, Eucharystią i czułym nabożeństwem do Najświętszej Dziewicy. Jego miłość do Kościoła przejawiała się w głębokiej komunii z papieżem i biskupami. Jego miłość do wszystkich, jego niestrudzona troska o córki i synów w Opus Dei, jego pokora, roztropność i hart ducha, jego radość i prostota, jego zapomnienie o sobie i jego gorące pragnienie zdobywania dusz dla Chrystusa, znalazły również odzwierciedlenie w jego motcie biskupim - "Miłość Pana do wszystkich".Regnare Christum volumus!-, wraz z życzliwością, pogodą ducha i dobrym humorem, które promieniowały z jego osoby, to cechy, które składają się na portret jego duszy.

1994: Droga do nieba

Zmarł nagle we wczesnych godzinach rannych 23 marca 1994 r. w siedzibie Prałatury w Rzymie, kilka godzin po powrocie z pielgrzymki do Ziemi Świętej, gdzie z wielką pobożnością podążał ziemskimi śladami naszego Pana Jezusa. Poprzedniego ranka odprawił swoją ostatnią Mszę św. w Wieczerniku w Jerozolimie.

Modlitwa do błogosławionego Alvaro del Portillo. Jeśli chcą Państwo wysłać tutaj relacja o łaskach otrzymanych przez błogosławionego Alvaro del Portillo.

Tego samego dnia, 23 marca, św. Jan Paweł II udał się na modlitwę przed Jego doczesne szczątki spoczywają obecnie w krypcie kościoła prałatów Santa Maria della Pace w Rzymie. Nieustannie towarzyszą mu modlitwy i uczucia wiernych Opus Dei i tysięcy innych ludzi.

Od dnia jego śmierci wielu ludzi zaczęło prosić o jego wstawiennictwo, aby uzyskać łaski z nieba. Ponadto tysiące ludzi świadczyło o jego miłości do Kościoła.

W 2004 roku, dziesięć lat po jego śmierci, w Rzymie rozpoczęto proces jego beatyfikacji i kanonizacji. Po intensywnej analizie całej dokumentacji przedstawionej przez postulatora ds, 28 czerwca 2012 roku biskup Álvaro del Portillo y Diez de Sollano został ogłoszony Czcigodnym, a 27 września 2014 roku został ostatecznie beatyfikowany. Jego święto obchodzone jest 12 maja, w rocznicę jego pierwszej komunii.

Błogosławiony Alvaro del Portillo

Święty Josemaría Escrivá kazał wyryć na drzwiach gabinetu Don Álvaro zdanie z Księgi Przysłów: Vir fidelis multum laudabitur. (Wierny człowiek będzie bardzo chwalony).

Jego życie jest tak potężne, że porusza nas do wiernego przeżywania własnego powołania z taką samą radością, jaką on okazywał wszystkim.

Bibliografia

Opusdei.org.

Nowenna do Matki Boskiej

Dlaczego nowenna do Matki Boskiej?

W Biblii dziewięć dni to dla uczniów i Marii Panny okres modlitewnego oczekiwania. "Wszyscy oni wytrwali w modlitwie z jednym umysłem". Dzieje 1: 14. Na koniec otrzymali Ducha Świętego. Tak więc i my możemy przeżywać nowennę jako czas modlitwy w oczekiwaniu na łaskę.

Jest wiele nowenn, które możemy odprawić, aby udać się do Matki Boskiej. Niektóre z nich to:

Nowenna do Virgen del Carmen.
Nowenna do Matki Bożej Fatimskiej.
Nowenna do Niepokalanego Poczęcia.
Nowenna do Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, której przyjrzymy się w następnej kolejności.

Narodzenie Najświętszej Maryi Panny

Kościół upamiętnia dzień narodzin Dziewicy Maryi, zwany Narodzeniem Najświętszej Maryi Panny, każdego 8 września. Ewangelia nie podaje nam szczegółów dotyczących narodzin Maryi, ale istnieje kilka tradycji. Została ustalona na 8 września, dzień rozpoczęcia bizantyjskiego roku liturgicznego, który zamyka się sierpniowym świętem Zaśnięcia. Na Zachodzie pojawiło się około VII wieku i było obchodzone z procesją-letanią, która kończyła się w Bazylice Mariackiej.

Nowenna do Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

Tę nowennę do Najświętszej Marii Panny można odprawiać dowolnie często, zwłaszcza w dni poprzedzające jej święto. Składa się ze wspólnej modlitwy, którą powtarza się każdego dnia, zarówno na początku, jak i na końcu, oraz z krótkiej codziennej medytacji, która pomoże Państwu w momencie modlitwy.

Kto mógłby być lepszym nauczycielem miłości do Boga niż ta Królowa, ta Pani, ta Matka, która ma najbardziej intymny związek z Trójcą Świętą: Córka Boga Ojca, Matka Boga Syna, Oblubienica Boga Ducha Świętego, i która jest jednocześnie naszą Matką?

-Podejdź osobiście do jego wstawiennictwa.

Kuźnia, 555, Saint Josemaría Escrivá.

Modlitwa na rozpoczęcie nowenny do Matki Bożej każdego dnia

Dziewico Maryjo, Matko Boga, moja Królowo i moja Matko, przychodzę do Ciebie pełen ufności i miłości. Wierzę, że to przez Panią Jezus, prawdziwy Syn Boży i prawdziwy Syn Pani, chciał, chce i będzie chciał aż do końca czasów wylać na mnie, grzesznika, wszystkie łaski, dobra i nieskończone miłosierdzie, które przechowuje w swoim Boskim Sercu.

Proszę Cię o to, Matko dobroci i miłosierdzia, abyś uzyskała dla mnie od Jezusa nawrócenie serca, przebaczenie moich grzechów, zaradzenie moim potrzebom, siłę w moich próbach i cierpieniach, pocieszenie w moich smutkach, a przede wszystkim zbawienie mojej duszy.

To, o co proszę Pana w tej Nowennie, jest, zgodnie z wolą Boga Ojca, dla Jego większej chwały, Pana uwielbienia i dobra dusz i mojej duszy.

Proście o łaskę, którą chcecie Państwo otrzymać za pomocą tej nowenny do Maryi Dziewicy.

Modlitwa na zakończenie nowenny do Matki Bożej każdego dnia

Proszę Cię, Panie i mój Boże, wysłuchaj swojej Matki i udziel mi łask, o które prosi Cię w moim imieniu; "czuć" Ją, kochać Ją i służyć Jej z taką samą miłością, i zawsze liczyć na Jej "wszechmocne" wstawiennictwo przed Twoim Sercem.

Abym prowadzony, towarzyszący i broniony przez Nią i za Jej przykładem, mógł w tym życiu kochać i służyć Pani i cieszyć się wraz z Nią oraz wszystkimi Aniołami i Świętymi miłością Trójcy Przenajświętszej przez całą wieczność.

Poproś o to za mnie i w Twoje Imię do Boga Ojca, z którym żyjesz i królujesz w jedności Ducha Świętego na wieki wieków. Amen.

Pierwszy dzień medytacji do Nowenny do Marii Panny

Dziewico Maryjo, błogosławionaś Ty między niewiastami!

Ty, która zostałaś przeznaczona od wieczności i wybrana spośród wszystkich kobiet, aby być Matką Syna Bożego, dla czego Bóg zaszczepił w Twojej duszy wszystkie cnoty, a Duch Święty napełnił Cię wszystkimi swoimi darami i rozpalił Twoje serce miłością Bożą.

Błagam Cię, abyś ubogacił moją duszę miłością, cnotami i owocami, których potrzebuję, aby moje życie było godne dziecka Bożego i dziecka Twojego, aby w naśladowaniu Ciebie coraz bardziej jednoczyć moją wolę z Wolą Bożą. I tak jak Pani "tak" dla Jego woli rozpoczęło historię zbawienia, tak i ja niech uczynię swoje życie "tak" i niech wykorzystam je w miłości i służbie Jemu i Kościołowi, stając się narzędziem zbawienia dla innych.