
Historia rodziny Cremadesów, a w szczególności postać Don Javiera Cremadesa Sanza-Pastora (Saragossa, 27 stycznia 1946 r. - Madryt, 7 stycznia 2021 r.), stanowi wyjątkowe świadectwo odważnej wiary i synowskiego zaufania Bogu. Plany Cremadów Jest to dzieło o głęboko ludzkim charakterze, w którym splatają się rodzinne wspomnienia i anegdoty pełne duchowego znaczenia. Ponadto odzwierciedla ono konkretne doświadczenie matki, która potrafiła przekazać swoim dzieciom wartość odważnego przeżywania wiary.
Dzieło to pozwala nam odkryć, jak za każdym codziennym gestem może kryć się lekcja dla kapłańskiego życia i poświęcenia się kapłaństwu. Nabożeństwo w kościele.
Matka pana Javiera, pani Pilar, pojawia się w książce jako postać kluczowa. Kobieta o silnym charakterze i głębokiej pobożności wychowała swoje dzieci w atmosferze, w której zaufanie do Boga nie było czymś abstrakcyjnym, lecz rzeczywistym. Jedno z najbardziej znaczących wydarzeń miało miejsce w 1958 roku, kiedy to zobaczyła przejeżdżający samochód Święty Josemaría Escrivá przez ulice Saragossy. Bez wahania zdecydowała się pójść za nim, przekonana, że powinna poprosić go o błogosławieństwo dla niej i jej dzieci.
Ta scena, opisana przez pana Javiera z humorem i zdumieniem, stanowi przykład tego, jak śmiałość może wynikać z najprostszej wiary: wiary pełnej czułości i duchowej intuicji matki.

Ten epizod, wielokrotnie opowiadany przez rodzinę, oddaje istotę “planów”, od których pochodzi tytuł książki. Dla rodziny Cremades zaufanie Bogu oznaczało zdecydowane działanie i torowanie nowych dróg. Było to podejmowanie tego, co wydawało się trudne, oraz przekonanie, że Opatrzność objawia się również poprzez drobne gesty.
Postawa pani Pilar wywarła głęboki wpływ na jej dzieci, a zwłaszcza na Javiera, który odkrył, że miłość do Boga wyraża się w konkretnych działaniach oraz w zdolności do podejmowania wyzwań bez strachu. W ten sposób ukształtowała się jedna z charakterystycznych cech jego życia kapłańskiego.

Na kartach książki znajdą Państwo szereg historii, które ukazują radosną, przyjazną i głęboko uduchowioną osobowość Don Javiera. Jego bezpośredni styl i umiejętność opowiadania anegdot z humorem ujawniają sposób przeżywania wiary, który nie oddziela sacrum od codzienności.
Od lat młodzieńczych po pracę duszpasterską, pojawia się jako ksiądz które ministerstwo rozumiało jako nieustanną posługę. Nie chodzi tu jedynie o przekazywanie doktryny, ale o cierpliwe towarzyszenie ludziom i delikatne pocieszanie ich.
Wiele epizodów zawartych w tej książce pokazuje, jak don Javier z naturalnością przyjmował niepowodzenia i niespodzianki. Przekształcał te sytuacje w okazje do oddania się służbie. Jego matka nauczyła go, że nic nie wykracza poza Boży plan, a on sam stosował to przekonanie w swojej posłudze.
Odwaga, której nauczył się w domu, stała się jego stylem duszpasterskim: nie bał się wyzwań i wzbudzał zaufanie wśród otaczających go osób. Dlatego podtytuł książki, “Odwaga niemożliwego”, opisuje konkretny sposób przeżywania wiary.
Na kartach tej książki widać, jak wielką wagę don Javier przywiązywał do przyjaźni. Postrzegał posługę kapłańską jako osobiste towarzyszenie. Każda dusza zasługuje na czas, uwagę i życzliwe traktowanie.
W jego pismach można znaleźć historie młodych ludzi, których zachęcał do odkrycia swojego powołania, par, którym pomógł umocnić wiarę, a także ludzi, którzy znaleźli w nim mądrego i radosnego przewodnika duchowego.
Lektura tej książki stanowi cenne źródło wiedzy pozwalające zrozumieć związek między śmiałością a misją. Zaufanie rodziny Cremades do Opatrzności nie było naiwnością, lecz głębokim przekonaniem, że wiara wymaga inicjatywy. Don Javier kierował się tą wizją przez całe swoje życie.
Jego posługa zawsze charakteryzowała się konstruktywnym i dodającym otuchy tonem, który potrafił zachęcić innych do spojrzenia w przyszłość. Taka postawa ma kluczowe znaczenie dla zrozumieć znaczenie formowania kapłanów abyśmy stawili czoła dzisiejszym wyzwaniom ze spokojem i osądem.
W tym sensie, Plany Cremadów ma specjalną wartość dla misja Fundacji CARF. Jego treść przypomina, że formacja kapłańska muszą być poparte żywymi przykładami.
Świadectwo chrześcijańskich rodzin, takich jak Cremades, pomaga zilustrować znaczenie wychowania przyszłych kapłanów w duchu służby i silnej wiary.
Ponadto książka zachęca do refleksji nad rola rodziny w powstawaniu powołań. Historia pani Pilar stanowi przykład tego, jak matka może wywrzeć decydujący wpływ na duchową drogę swoich dzieci. Sposób, w jaki przeżywała swoją wiarę, oraz jej zaufanie do Opatrzności stworzyły atmosferę sprzyjającą temu, by Javier usłyszał głos Boga.
The seminarzyści i księża którzy dziś przygotowują się do służąc Kościołowi odnajdują w swoim świadectwie wezwanie do docenienia swoich korzeni i pielęgnowania wdzięczności, która wzmacnia ich zaangażowanie.
Wreszcie książka ta przekazuje jasną naukę: wiara, gdy przeżywa się ją głęboko, poszerza horyzonty. Zachęca do działania i sprawia, że codzienne życie staje się spotkaniem z Bogiem.
Chrześcijańska śmiałość nie jest cechą wyjątkową, lecz postawą, którą każdy może w sobie pielęgnować. Jest to spokojna, pokorna i wytrwała odwaga, która wynika ze świadomości, że Bóg nie opuszcza tych, którzy Mu ufają.
Rodzina Cremadesów oraz postać dona Javiera stanowią aktualne świadectwo. Ich historia stanowi inspirację i przypomina, że to, co “niemożliwe”, stanowi okazję do tego, by pozwolić Bogu działać.
Dla tych, którzy pracują w formacji księży i seminarzystów, książka ta jest zaproszeniem do odnowienia zaufania do misji i przekazywania radości wiary przeżywanej w sposób odpowiedzialny.
Antonio R. Rubio PloAbsolwent historii i prawa. Pisarz i analityk międzynarodowy @blogculturayfe / @arubioplo
Spis treści