Wsparcie finansowe, modlitwa w intencji powołań, poświęcenie czasu lub propagowanie działalności Fundacji CARF… Bycie darczyńcą może przybierać różne formy, ale wszystkie one mają ten sam cel: przyczynić się do tego, by seminarzyści i księża aby duchowni diecezjalni z całego świata otrzymali niezbędne wykształcenie, które pozwoli im następnie pełnić posługę w swoich macierzystych diecezjach.
Kiedy myślimy o dobroczyńcy, prawdopodobnie pierwszą rzeczą, która przychodzi nam do głowy, jest osoba przekazująca wsparcie finansowe. I choć darowizny mają zasadnicze znaczenie dla umożliwienia kształcenia seminarzystów i księży, Współpraca z Fundacją CARF wykracza daleko poza to.
Świadczą o tym doświadczenia niektórych z naszych darczyńców, członków i przyjaciół. Są to osoby o różnym stylu życia, wykonywaniu różnych zawodów i znajdujące się w odmiennych okolicznościach, które znalazły swój własny sposób na pomoc. Nie wszyscy bowiem możemy angażować się w ten sam sposób. Jednak każdy z nas może coś zrobić.
Darczyńcy stanowią istotną część misji Fundacji. Dzięki Państwa hojności seminarzyści, księża diecezjalni i zakonnicy z różnych krajów mają dostęp do formacji akademickiej, ludzkiej i duchowej, której wiele z ich diecezji macierzystych nie byłoby w stanie sfinansować we własnym zakresie.
Studiują głównie na Papieskim Uniwersytecie Świętego Krzyża w Rzymie oraz na Wydziałach Kościelnych Uniwersytetu w Nawarze w Pampelunie. Seminarzyści uzupełniają ponadto swoje wszechstronne wykształcenie w międzynarodowych seminariach, takich jak Sedes Sapientiae, w Rzymie, oraz Bidasoaw Pampelunie.
Następnie powracają do swoich krajów i diecezji, aby tam kontynuować swoją działalność duszpasterską. Dlatego pomoc darczyńcy nie ogranicza się jedynie do wsparcia finansowego na studia. Ich owoce mogą się rozmnażać przez całe życie kapłańska osoby, która odbyła to szkolenie.
Pierwszym sposobem współpracy jest również jedna z najbardziej potrzebnych form: wsparcie finansowe na rzecz formacji księży i seminarzystów.
W wielu miejscach na świecie pojawiają się powołania, jednak diecezje dysponują bardzo ograniczonymi środkami, aby zapewnić im odpowiednie kształcenie.
Alex, jeden z darczyńców Fundacji CARF, ujął to w bardzo obrazowy sposób: «To oni mają powołanie. My natomiast jesteśmy mediami».
Po osobistym spotkaniu w Rzymie z młodymi ludźmi pochodzącymi z różnych krajów zrozumiał, że wiele diecezji, którym brakuje środków finansowych, stanowi jednak niezwykłą kuźnię powołania.
Połączenie już istnieje. Wyzwaniem jest zapewnienie, by brak środków nie uniemożliwił tym młodym ludziom odpowiedniego przygotowania się do kapłaństwa.
Dlatego właśnie, każda darowizna, niezależnie od jej wysokości, przyczynia się do wspierania powołania oraz umożliwienie im kształcenia.
Modlić się za kapłanów i o świętość powołań
Istnieje jeszcze jeden sposób, w jaki każdy może pomóc: modlitwa.
David, darczyńca Fundacji CARF, ujął to w szczególnie prosty sposób: «Wszyscy możemy modlić się i pomóc w rozpowszechnianiu informacji o tym wielkim przedsięwzięciu na rzecz Kościoła diecezjalnego».
Modlitwa o powołania oznacza proszenie o to, by pojawiały się nowe powołania do życia kapłańskiego, ale także duchowe towarzyszenie tym, którzy już na nie odpowiedzieli.
Lata formacji są wymagające. Następnie pojawią się również wyzwania związane z życiem kapłańskim oraz misją, jaką każdy z nich otrzyma od swojego biskupa.
Dlatego też jednym z głównych zadań Fundacji CARF jest właśnie promowanie modlitwy za kapłanów i powołania.
Być może dana osoba nie będzie w stanie wesprzeć nas finansowo w danym momencie. Nie oznacza to jednak, że nie może stać się częścią tej misji, ponieważ Modlitwa wspiera również powołania.
Czas, doświadczenie zawodowe, kontakty lub umiejętność komunikacji mogą stać się innymi formami współpracy.
David zdał sobie z tego sprawę, gdy zaczął aktywnie angażować się w działalność Fundacji CARF, godząc to z obowiązkami zawodowymi i opieką nad liczną rodziną.
Ich doświadczenie pokazuje, że pomoc Kościołowi można włączyć w codzienne życie. Nie trzeba poświęcać na to dużej ilości czasu: każdy może wnieść swój wkład w zależności od własnych możliwości.
Niektórzy będą mogli zaangażować się w pełni, inni zaś będą uczestniczyć sporadycznie. Najważniejsze jest, aby odkryć co możemy zaoferować innym.
Wielu darczyńców, partnerów i przyjaciół odkrywa prawdziwy wymiar Fundacji, gdy osobiście poznają seminarzystów i księży w miejscach, gdzie odbywają oni swoją formację.
Tak właśnie stało się z Margaritą i Manuelem podczas podróży do Rzymu. Znaleźli tam młodych ludzi z zupełnie różnych krajów, kultur i środowisk, których łączyło to samo powołanie i ten sam cel: zdobywać wykształcenie, aby powrócić do swoich miejsc pochodzenia i służyć swoim społecznościom.
To doświadczenie pozwoliło im w bardzo konkretny sposób odkryć uniwersalność Kościół, w związku z czym upowszechnić Te historie są również formą współpracy.
Mówić o powołaniu, dzielić się świadectwo księdza Albo wyjaśnienie innej osobie, dlaczego formacja kapłańska jest konieczna, może sprawić, że ktoś odkryje rzeczywistość, której dotąd nie znał.
Luis, kolejny darczyńca Fundacji CARF, podkreśla właśnie znaczenie kapłana zarówno w Kościele, jak i poza nim. W trakcie swojej posługi kapłan będzie sprawował Eucharystię i pozostałe sakramenty, głosił Ewangelię, towarzyszył rodzinom, pacjenci, zarówno młodych, jak i starszych, i będzie towarzyszyć im w niektórych z najważniejszych – a także najtrudniejszych – momentów życia wielu osób.
Niektórzy z nich będą ponadto pełnić obowiązki związane z kształceniem innych seminarzystów lub księży po powrocie do swoich krajów. W ten sposób, Formacja kapłana ma efekt mnożnikowy.
W wielu relacjach osób współpracujących z Fundacją CARF pojawia się pewien powtarzający się motyw: osobiste zapoznanie się z tą rzeczywistością zmienia sposób postrzegania pomocy.
Nazwiska i liczby nabierają ludzkiego wymiaru. Za każdym stypendium kryje się młody człowiek, który opuścił swoją rodzinę i ojczyznę, aby podjąć studia. Za każdą diecezją dysponującą skromnymi środkami kryją się wspólnoty potrzebujące księży. A za każdym przyszłym księdzem stoi wiele osób, które w taki czy inny sposób przyczyniły się do jego formacji.
Dlatego bycie darczyńcą nie oznacza wyłącznie finansowania studiów. Oznacza to wziąć udział w historii, która zaczyna się od powołania i trwa jeszcze długo po święceniach kapłańskich.
Jak już widzieliśmy, można wesprzeć finansowo kształcenie seminarzystów i księży diecezjalnych. Można modlić się za nich. Można poświęcić im swój czas. Można udostępnić Fundacji swoją wiedzę zawodową. Można dzielić się swoimi historiami i pomagać innym w poznaniu tej misji.
David przytacza proste powiedzenie, aby to wyjaśnić: kto ma dużo, może pomóc w dużym stopniu; kto ma mniej, w mniejszym stopniu. Do tej idei dodaje jeszcze jedną zasadniczą myśl: wszyscy możemy się modlić i szerzyć tę wiadomość, która stanowi największą z form pomocy.
W tym prawdopodobnie tkwi jedna z kluczowych kwestii dotyczących tego, co oznacza bycie darczyńcą, partnerem lub przyjacielem Fundacji CARF. Nie chodzi tu tyle o to, by wszyscy robili to samo, ile o to, by każdy zadał sobie pytanie, co może wnieść.
Margarita, Manuel, Alex, David i Luis trafili do Fundacji CARF na różne sposoby. Niektórzy dzięki znajomym; inni dzięki publikacjom Fundacji; jeszcze inni po osobistym spotkaniu z seminarzystami. Różnią się również ich motywacje i sposoby współpracy.
Jednak ich doświadczenia prowadzą do jednego przekonania: Pomoc w kształceniu dobrych kapłanów stanowi konkretny sposób służby Kościołowi powszechnemu.
Powołanie wywodzi się z wezwanie Boże. Jednak na tej drodze potrzebna jest modlitwa, formacja, wsparcie, a także środki materialne. Właśnie w tym zakresie każdy z nas może znaleźć swoje miejsce.
Módlcie się. Rozpowszechniajcie. Współpracujcie. Dzięki Państwa wsparciu seminarzyści i księża diecezjalni z całego świata mogą uzyskać wszechstronne wykształcenie, aby następnie powrócić do swoich diecezji i służyć tysiącom ludzi.
carf@fundacioncarf.orgTelefon stacjonarny: +34 914 029 082Telefon komórkowy: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
