Κάθε 29 Ιουλίου η Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη των αγίων Μάρθας, Μαρίας και Λάζαρου, τριών αδελφών από τη Βηθανία που κατείχαν μια πολύ ξεχωριστή θέση στη ζωή του Ιησού. Τα Ευαγγέλια δείχνουν ότι ο Κύριος όχι μόνο πέρασε από το σπίτι τους κάποια φορά, αλλά επέστρεφε εκεί ξανά και ξανά. Εκεί έβρισκε ανάπαυση, φιλία, συνομιλία και μια οικογενειακή ατμόσφαιρα όπου τον υποδέχονταν με αγάπη.
Δεν είναι τυχαίο ότι το Πάπας Φραγκίσκος αποφάσισε το 2021 να επεκτείνει αυτή τη λειτουργική γιορτή και στους τρεις αδελφούς. Το σπίτι της Βηθανίας αντιπροσωπεύει ένα από τα πιο όμορφα πρόσωπα του Ευαγγελίου: αυτό μιας οικογένειας που κάνει χώρο στον Χριστό στην καθημερινή της ζωή.
Για το Ίδρυμα CARF, η σκέψη της Μάρθας, της Μαρίας και του Λάζαρου σημαίνει να στρέψουμε το βλέμμα μας προς την πηγή πολλών κλήσεων. Όπου ο Χριστός βρίσκει ένα ανοιχτό σπίτι, εκεί ανθίζουν επίσης η πίστη, η επιθυμία να υπηρετήσει κανείς και η προθυμία να ακολουθήσει το κάλεσμα του Θεού.
Τα τρία αδέλφια ζούσαν στη Βηθανία, μια μικρή κωμόπολη που βρίσκεται στην ανατολική πλαγιά του Όρους των Ελαιών, πολύ κοντά στην Ιερουσαλήμ. Το σπίτι τους αναφέρεται αρκετές φορές στα Ευαγγέλια ως ένας από τους τόπους όπου ο Ιησούς γινόταν δεκτός με εμπιστοσύνη.
Ο ευαγγελιστής Άγιος Ιωάννης συνοψίζει αυτή τη σχέση με μια εξαιρετική φράση:
«Ο Ιησούς αγαπούσε τη Μάρθα, την αδελφή της και τον Λάζαρο» (Ιωάννης 11, 5).
Λίγοι άνθρωποι τυγχάνουν τόσο ρητής αναφοράς στο Ευαγγέλιο. Δεν ήταν απλώς μαθητές ανάμεσα σε πολλούς άλλους. Ήταν φίλοι του Κυρίου.
Ο καθένας έχει τη δική του προσωπικότητα: η Μάρθα εμφανίζεται ως μια ενεργητική, γενναιόδωρη και εξυπηρετική γυναίκα. Η Μαρία ξεχωρίζει για την ικανότητά της να ακούει τον Ιησού και να παραμένει στα πόδια Του. Ο Λάζαρος, από την πλευρά του, κατέχει κεντρική θέση σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά θαύματα που περιγράφονται στο Ευαγγέλιο: την ανάστασή του.
Μαζί συνθέτουν μια πολύ ολοκληρωμένη εικόνα της χριστιανικής ζωής: η υπηρεσία, η προσευχή και η απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεό.
Για αιώνες, το Γενικό Ρωμαϊκό Ημερολόγιο τιμούσε μόνο την Αγία Μάρθα στις 29 Ιουλίου.
Ωστόσο, στις 26 Ιανουαρίου 2021 η Συνέλευση για τη Θεία Λατρεία και τη Διαχείριση των Μυστηρίων, κατόπιν επιθυμίας του Πάπα Φραγκίσκου, αποφάσισε ότι η λειτουργική μνήμη θα περιλαμβάνει επίσης τη Μαρία και τον Λάζαρο.
Το διάταγμα εξηγεί ότι τα τρία αδέλφια αποτελούν μια μοναδική μαρτυρία φιλίας προς τον Χριστό και υπενθυμίζει ότι: "Στο σπίτι της Βηθανίας ο Κύριος Ιησούς βίωσε την οικογενειακή ατμόσφαιρα και τη φιλία."
Η απόφαση υπογραμμίζει ότι η αγιότητα Δεν ζούμε πάντα μεμονωμένα. Πολλές φορές ανθίζει μέσα σε μια οικογένεια, όπου κάθε μέλος ανταποκρίνεται στον Θεό σύμφωνα με τη δική του κλίση.
Αυτό το μήνυμα είναι ιδιαίτερα επίκαιρο. Σε μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από τον ατομικισμό, η Βηθανία μας υπενθυμίζει ότι η πίστη αναπτύσσεται επίσης μέσα στην κοινότητα, στην οικογένεια και στις μικρές καθημερινές πράξεις.
Η πίστη σημαίνει να ανοίγεις τις πόρτες στον Χριστό, να τον φιλοξενήσει στο ίδιο της το σπίτι, να μοιραστεί το τραπέζι μαζί του, να τον αφήσει να εισέλθει στα πιο βαθιά της ψυχής της. Έτσι έκανε η οικογένεια της Βηθανίας, που αποτελούνταν από τη Μάρθα, τη Μαρία και τον Λάζαρο
Ένα από τα πιο γνωστά αποσπάσματα βρίσκεται στο Ευαγγέλιο του Αγίου Λουκά.
Ενώ η Μαρία κάθεται και ακούει τον Ιησού, η Μάρθα εργάζεται πυρετωδώς για να ετοιμάσει όλα τα απαραίτητα για να υποδεχτεί τον Δάσκαλο.
Σε κάποια στιγμή εκφράζει την κούρασή της: «Κύριε, δεν σε πειράζει που η αδελφή μου με αφήνει μόνη μου με τη δουλειά;»
Η απάντηση του Ιησού έχει ερμηνευθεί πολλές φορές ως αντίθεση μεταξύ δράσης και περισυλλογής. Ωστόσο, η παράδοση της Εκκλησίας και οι στοχασμοί που έχει δημοσιεύσει το Opus Dei υπενθυμίζουν ότι ο Χριστός δεν επικρίνει το έργο της Μάρθας.
Αυτό που διορθώνει είναι η ανησυχία που τον κάνει να χάνει την ηρεμία του.
Η Μάρτα αγαπά βαθιά τον Κύριο και επιθυμεί να Του προσφέρει ό,τι καλύτερο. Η υπηρεσία της πηγάζει από την αγάπη, αλλά πρέπει να μάθει ότι η δράση αποκτά το πλήρες νόημά της μόνο όταν πηγάζει από τη συνάντηση με τον Θεό.
Αυτή η διδασκαλία παραμένει εξαιρετικά επίκαιρη.
Πολλοί χριστιανοί ζουν απορροφημένοι από τη δουλειά, τις οικογενειακές υποχρεώσεις ή τις καθημερινές ανησυχίες. Η Μάρθα μας υπενθυμίζει ότι κάθε εργασία μπορεί να μετατραπεί σε προσευχή όταν γίνεται με αγάπη και εσωτερική ειρήνη.
Η αγιότητα δεν συνίσταται στο να κάνουμε εξαιρετικά πράγματα, αλλά στο να εκτελούμε με αγάπη τα συνηθισμένα καθήκοντα.
Το Ευαγγέλιο την παρουσιάζει καθισμένη στα πόδια του Ιησού, μια στάση που αρμόζει στον μαθητή που επιθυμεί να μάθει από τον Δάσκαλό του. Ο Χριστός δηλώνει τότε ότι Μαρία έχει επιλέξει «το καλύτερο κομμάτι».
Όχι επειδή η εργασία δεν έχει σημασία, αλλά επειδή κάθε χριστιανική αποστολή πηγάζει πρώτα από την ακρόαση. Πριν κηρύξουμε το Ευαγγέλιο, πρέπει να αφήσουμε το Ευαγγέλιο να μεταμορφώσει την καρδιά μας. Πριν διδάξουμε, πρέπει να μάθουμε.
Αυτή η διδασκαλία έχει ιδιαίτερη σημασία για όσους αισθάνονται το κάλεσμα να υπηρετώντας την Εκκλησία.
Στο Ίδρυμα CARF γνωρίζουμε καλά αυτή την πραγματικότητα. Η πνευματική, ανθρώπινη, διανοητική και ποιμαντική κατάρτιση των μελλοντικοί ιερείς ξεκινά ακριβώς με την καλλιέργεια μιας βαθιάς σχέσης με τον Ιησού Χριστό.
Η εκδήλωση της νόσου και ανάσταση Η ιστορία του Λάζαρου αποτελεί μία από τις κορυφαίες στιγμές του Ευαγγελίου του Αγίου Ιωάννη.
Όταν ο Ιησούς μαθαίνει ότι ο φίλος του είναι σοβαρά άρρωστος, δεν αναχωρεί αμέσως για τη Βηθανία.
Από ανθρώπινη άποψη, φαίνεται να φτάνει αργά και ο Λάζαρος έχει ήδη πεθάνει. Η Μάρθα βγαίνει να τον υποδεχτεί με λόγια γεμάτα πίστη και θλίψη ταυτόχρονα: «Κύριε, αν ήσουν εδώ, ο αδελφός μου δεν θα είχε πεθάνει». Παρά τον πόνο της, η Μάρθα συνεχίζει να εμπιστεύεται τον Κύριο. Τότε ο Ιησούς προφέρει μία από τις μεγάλες δηλώσεις του Ευαγγελίου: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή.»
Η μετέπειτα ανάσταση του Λάζαρου προαναγγέλλει την οριστική νίκη του Χριστού επί του θανάτου. Αλλά μας δίνει και ένα άλλο μάθημα: ο Θεός δεν παύει ποτέ να ενεργεί, ακόμα και όταν εμείς πιστεύουμε ότι όλα έχουν χαθεί. Πόσες φορές έχουμε βιώσει παρόμοιες καταστάσεις;
Οικογενειακά προβλήματα, προσωπικές κρίσεις, ασθένειες, έλλειψη ελπίδας... Ο Λάζαρος μας υπενθυμίζει ότι η τελευταία λέξη δεν ανήκει ποτέ στην απελπισία. Ανήκει πάντα στον Θεό.
Αντί να επικεντρωθούμε ξεχωριστά σε καθένα από τα τρία αδέλφια, είναι προτιμότερο να εξετάσουμε το σύνολο που αποτελούν ως οικογένεια. Το πραγματικά εξαιρετικό στη Βηθανία δεν είναι μόνο η γενναιοδωρία της Μάρθας, της Μαρίας ή του Λάζαρου μετά την ανάστασή του. Αυτό που κάνει αυτό το σπίτι ξεχωριστό είναι ότι ο Ιησούς βρίσκει πάντα τις πόρτες του ανοιχτές.
Τα Ευαγγέλια παρουσιάζουν τη Βηθανία ως ένα σπίτι όπου ο Χριστός γίνεται δεκτός με απλότητα και φιλία. Οι κάτοικοί της δεν ξεχωρίζουν για μεγάλα κατορθώματα ούτε για αξιομνημόνευτες ομιλίες· απλώς αφήνουν τον Κύριο να γίνει μέρος της καθημερινής τους ζωής. Ακριβώς γι’ αυτό, αυτό το σπίτι εξακολουθεί να αποτελεί πρότυπο για όλες τις οικογένειες χριστιανικές.
Η λειτουργική μνήμη των αγίων Μάρθας, Μαρίας και Λάζαρου δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν. Το παράδειγμά τους συνεχίζει να προσφέρει πολύ συγκεκριμένες απαντήσεις στις προκλήσεις της εποχής μας. Μας υπενθυμίζουν ότι η υπηρεσία δεν είναι ποτέ χαμένος χρόνος όταν πηγάζει από την αγάπη, ότι η προσευχή δεν είναι προνόμιο που προορίζεται μόνο για λίγους, αλλά η πηγή κάθε χριστιανικής ζωής, και ότι η εμπιστοσύνη στον Θεό μπορεί να παραμείνει ακλόνητη ακόμη και εν μέσω του πόνου.
Η ιστορία της δείχνει επίσης ότι η φιλία με τον Ιησού μπορεί να μεταμορφώσει ένα συνηθισμένο σπίτι σε ιερό τόπο. Σε αυτό το κλίμα πίστης που βιώνεται με απλότητα, η οικογένεια παραμένει ο πρώτος χώρος όπου μεταδίδεται το Ευαγγέλιο και όπου οι νέες γενιές μαθαίνουν να ανακαλύπτουν την παρουσία του Θεού στην καθημερινή ζωή.
Γι’ αυτό, καθώς αναλογιζόμαστε τη μαρτυρία των αγίων Μάρθας, Μαρίας και Λάζαρου, αποτελεί επίσης λόγο ευγνωμοσύνης το να σκεφτόμαστε τις τόσες ανώνυμες οικογένειες που, με το καθημερινό τους παράδειγμα, συνεχίζουν να καθιστούν δυνατό το Ευαγγέλιο να φτάνει σε νέες γενιές και η Εκκλησία να συνεχίζει να δέχεται νέες κλήσεις στην υπηρεσία του Θεού και των άλλων.
Το να ανοίγουμε κάθε μέρα την πόρτα του σπιτιού μας και της καρδιάς μας στον Χριστό μεταμορφώνει την οικογενειακή ζωή από μέσα. Εκεί όπου Τον υποδέχονται με χαρά, η πίστη ενισχύεται, γεννιούνται γενναιόδωρες κλήσεις και η Εκκλησία βρίσκει την απαραίτητη υποστήριξη για να συνεχίσει να κηρύττει το Ευαγγέλιο στον κόσμο.
carf@fundacioncarf.orgΣταθερό: +34 914 029 082Κινητό: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
