Καθολική ιεροσύνη

Τι είναι η ιεροσύνη;Προέλευση και ιστορία

Τι είναι η ιεροσύνη;

Η καθολική διδασκαλία διδάσκει ότι οι βαθμοί ιερατικής συμμετοχής (πρεσβυτέριο και η επισκοπή) και ο βαθμός διακονίας (διακονία) είναι οι τρεις που απονέμονται μέσω μιας τελετουργικής πράξης που ονομάζεται "χειροτονία", δηλαδή μέσω του μυστηρίου της Ιερατικής Τάξης.

"Η ιερά χειροτονία είναι το μυστήριο με το οποίο η αποστολή που ανέθεσε ο Χριστός στους αποστόλους του συνεχίζει να ασκείται στην Εκκλησία μέχρι το τέλος του κόσμου: είναι επομένως το μυστήριο της αποστολικής διακονίας. Περιλαμβάνει τρεις βαθμούς: την επισκοπή, την ιεροσύνη και τη διακονία".Κατηχισμός του 1536).

Η ένταξη σε ένα από αυτά τα όργανα της Εκκλησίας γινόταν μέσω μιας τελετής που ονομαζόταν ordinatio, θρησκευτική και λειτουργική τελετή που αποτελούσε αφιέρωση, ευλογία ή μυστήριο. Σήμερα η λέξη ordinatio αφορά το μυστήριο που εντάσσει κάποιον στην τάξη των επισκόπων, των πρεσβυτέρων και των διακόνων και υπερβαίνει την απλή εκλογή, το διορισμό, την εξουσιοδότηση ή την καθιέρωση από την κοινότητα, καθώς απονέμει ένα χάρισμα του Αγίου Πνεύματος που επιτρέπει την άσκηση μιας "ιερής εξουσίας" (ιερή εξουσία) (βλ. LG 10) που μπορεί να προέλθει μόνο από τον Χριστό, μέσω της Εκκλησίας Του (Κατηχισμός, 1538).

Το μυστήριο της Ιεροσύνης περιλαμβάνει τρεις βαθμούς:

Διάκονος

Ιερέας

Επίσκοπος

Προέλευση και ιστορία

Ο εκλεκτός λαός συγκροτήθηκε από τον Θεό ως "βασιλεία ιερέων και έθνος αφιερωμένο". Αλλά μέσα στον λαό του Ισραήλ, ο Θεός επέλεξε μία από τις δώδεκα φυλές, τον Λευί, για τη λειτουργική υπηρεσία.

Αυτό το ιερατείο της Παλαιάς Διαθήκης, που είχε θεσπιστεί για να διακηρύσσει τον λόγο του Θεού και να αποκαθιστά την κοινωνία με τον Θεό μέσω των θυσιών και της προσευχής, ήταν ανίκανο να επιφέρει τη σωτηρία. Ως εκ τούτου, έπρεπε να επαναλαμβάνει αδιάκοπα τις θυσίες και δεν μπορούσε να επιτύχει τον οριστικό αγιασμό, αφού αυτός μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με τη θυσία του Χριστού.

Παρόλα αυτά, η λειτουργία της Εκκλησίας βλέπει στην ιεροσύνη του Ααρών, στη διακονία των Λευιτών και στον θεσμό των εβδομήντα «πρεσβυτέρων» προτυπώσεις της χειροτονημένης διακονίας της Νέας Διαθήκης.

Όλες οι προεικονίσεις της ιεροσύνης της Παλαιάς Διαθήκης βρίσκουν την εκπλήρωσή τους στον Ιησού Χριστό, "τον μοναδικό μεσίτη μεταξύ Θεού και ανθρώπου".

Η λυτρωτική θυσία του Χριστού είναι μοναδική. Και γι« αυτό καθίσταται παρούσα στην ευχαριστιακή θυσία της Εκκλησίας. Το ίδιο συμβαίνει και με τη μοναδική ιεροσύνη του Χριστού: »γίνεται παρούσα μέσω του μυστηρίου της διακονικής ιεροσύνης» (βλ. Κατηχισμός, 1539-1544).

Προέλευση της ιεροσύνης

Γιατί είναι σημαντική η ιεροσύνη;

Η Εκκλησία, σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, έχει προσφέρει ανθρώπινες υπηρεσίες σε όλους τους τομείς του πολιτισμού. Μέσω του καθολικού ιερατείου, εξαπλώθηκε σε όλα τα έθνη και έκανε τη θρησκεία, την ηθική, την επιστήμη, την τέχνη και τη βιομηχανία να ανθίσουν στο έπακρο. Τόσο οι ιερείς, όσο και ιδιαίτερα τα μέλη των θρησκευτικών ταγμάτων, έχουν καθοδηγήσει τους πιστούς στο φως της χριστιανικής ηθικής και παιδείας ανά τους αιώνες.

Η Ευχαριστία είναι η κορυφή ολόκληρης της μυστηριακής τάξης. Είναι η τροφή ολόκληρης της πνευματικής ζωής και η κορυφή προς την οποία κατευθύνεται όλη η δραστηριότητα της Εκκλησίας. Το Ευλογημένο Μυστήριο είναι η ανεξάντλητη πηγή των χαρίτων- από αυτό απορρέει όλη η δύναμη του Χριστού που είναι παρούσα στην Εκκλησία και στο εσωτερικό κάθε χριστιανού. Η Ευχαριστία είναι το μυστήριο από το οποίο απορρέουν όλα τα άλλα μυστήρια και προς το οποίο κατευθύνονται.

Τι είναι ο ιερέας;

"Η αγάπη δεν σβήνει στην καρδιά του ιερέα. Η φιλανθρωπία, μεθυσμένη στην πιο αγνή της πηγή, που ασκείται κατά μίμηση του Θεού και του Χριστού, όχι λιγότερο από κάθε αυθεντική αγάπη, είναι απαιτητική και συγκεκριμένη, διευρύνει τον ορίζοντα του ιερέα στο άπειρο, διευρύνει την αίσθηση της ευθύνης του - δείκτης μιας ώριμης προσωπικότητας - και διαπαιδαγωγεί μέσα του, ως έκφραση μιας ανώτερης και ευρύτερης πατρότητας, μια πληρότητα και λεπτότητα του συναισθήματος που τον εμπλουτίζει σε υπερθετικό βαθμό". Με λίγα λόγια: "Η αγαμία, ανυψώνοντας τον άνθρωπο ολοκληρωτικά, συμβάλλει αποτελεσματικά στην τελειοποίησή του" (SC, 55).

Άγιος Παύλος ΣΤ'

Κοινή ιεροσύνη των βαπτισμένων

Η Εκκλησία στο σύνολό της συμμετέχει στην ιεροσύνη του Χριστού. Όλοι οι βαπτισμένοι έχουν αφιερωθεί σε πνευματικό οίκο και ιερό ιερατείο με την αναγέννηση και το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος.

Όλοι μας διαθέτουμε ένα ιερατικό χρίσμα που μας καθιστά μετόχους μιας ιεροσύνης που ονομάζουμε κοινή, η οποία μας προορίζει ανεξίτηλα για τη θεία λατρεία. Μια ιεροσύνη που πραγματώνουμε και ασκούμε με τη λήψη των μυστηρίων, την άσκηση των αρετών και τη θεία λατρεία. Καθένας από εμάς, ως μέλος του Λαού του Θεού, καλείται με την ίδια δύναμη να γίνει μάρτυρας του Χριστού με λόγια και να οργανώσει την πόλη της ανθρωπότητας σύμφωνα με το σχέδιο της σωτηρίας.

Ιερατική ιεροσύνη

Κατά τη θέληση του Χριστού, στην Εκκλησία υπάρχει ένα ιερατικό αξίωμα που διαμορφώνει και καθοδηγεί τον ιερατικό λαό. Μέσω αυτού, ο Χριστός καθίσταται παρών και ενεργός μεταξύ των ανθρώπων με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Ολοκληρώνει την οικοδόμηση του Σώματος του Χριστού μέσω της διακονίας των μυστηρίων, ιδίως μέσω της τέλεσης της Ευχαριστίας.

Το χάρισμα της ιεροσύνης προέρχεται από τον ίδιο τον Χριστό και μεταδίδεται με την επίθεση των χεριών του επισκόπου και το μυστήριο της Αγίας Χειροτονίας. Με αυτόν τον τρόπο, ο ιερέας καθαγιάζεται και διαμορφώνεται ως λειτουργός του Χριστού. Σε ορισμένες στιγμές, ο ιερέας γίνεται όργανο της χάρης του Χριστού.

Το να είσαι χριστιανός - και με έναν ιδιαίτερο τρόπο το να είσαι ιερέας, υπενθυμίζοντας επίσης ότι όλοι οι βαπτισμένοι μετέχουν στη βασιλική ιεροσύνη - σημαίνει να βρίσκεσαι συνεχώς στο Σταυρό.

Άγιος Josemaría Escrivá de Balaguer

Ιεροσύνη και αγαμία

Η αγαμία, με τη γενική της έννοια, είναι η κατάσταση εκείνου που από επιλογή δεν παντρεύεται. Η ιερατική αγαμία είναι όταν αυτή η επιλογή γίνεται με αντάλλαγμα την πλήρη αφοσίωση στις θρησκευτικές υπηρεσίες μέσω της ιερατικής χειροτονίας. Υπάρχουν έννοιες που σχετίζονται με την ιερατική αγαμία, την αγνότητα, την παρθενία και την παρθενική κλήση.

Όλοι οι χειροτονημένοι ιερείς της Λατινικής Εκκλησίας, με εξαίρεση τους μόνιμους διακόνους, επιλέγονται συνήθως μεταξύ πιστών ανδρών που ζουν σε αγαμία και έχουν τη βούληση να τηρήσουν την αγαμία «για χάρη της Βασιλείας των Ουρανών» (Ματθ. 19,12) (Κατηχισμός 1579).

Καλούμενοι να αφιερωθούν ολοκληρωτικά στον Κύριο και στα "πράγματά" του (Α΄ Κορ. 7:32), δίνουν τον εαυτό τους ολοκληρωτικά στον Θεό και στην ανθρωπότητα. Η αγαμία είναι ένα σημάδι αυτής της νέας ζωής στην υπηρεσία της οποίας είναι αφιερωμένος ο λειτουργός της Εκκλησίας- αποδεκτή με χαρούμενη καρδιά, διακηρύσσει ακτινοβόλα τη Βασιλεία του Θεού" (

"Κάθε ιερέας δεσμεύεται στην αγαμία με πλήρη συνείδηση και ελευθερία, με χρόνια προετοιμασίας, βαθύ προβληματισμό και επίμονη προσευχή. Μόνον αφού καταλήξει στην ακλόνητη πεποίθηση ότι ο Χριστός του παραχωρεί αυτό το "δώρο", για το καλό της Εκκλησίας και για την υπηρεσία των άλλων. Μόνο τότε δεσμεύεται να την τηρεί για το υπόλοιπο της ζωής του".
Άγιος Ιωάννης Παύλος ΙΙ
"Η ιεροσύνη του λειτουργού, μέσω της χειροτονίας, απαιτεί πλήρη διαμόρφωση προς τον Χριστό. Σεβόμενοι τη διαφορετική ανατολική πρακτική και παράδοση, είναι απαραίτητο να υπογραμμίσουμε το βαθύ νόημα της ιερατικής αγαμίας, (...) στην οποία βρίσκει ιδιαίτερη έκφραση η αφοσίωση που την προσαρμόζει στον Χριστό και η αποκλειστική προσφορά του εαυτού του για τη Βασιλεία του Θεού. Το γεγονός ότι ο ίδιος ο Χριστός, ο αιώνιος ιερέας, έζησε την αποστολή του μέχρι τη θυσία του σταυρού σε κατάσταση παρθενίας αποτελεί ασφαλές σημείο αναφοράς για την κατανόηση της σημασίας που έχει αυτό στην παράδοση της Λατινικής Εκκλησίας. Επομένως, δεν αρκεί να κατανοήσουμε την ιερατική αγαμία με καθαρά λειτουργικούς όρους. Στην πραγματικότητα, αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερη συμμόρφωση με τον τρόπο ζωής του ίδιου του Χριστού".
Βενέδικτος ΙΣΤ'
«Προσωπικά, πιστεύω ότι η αγαμία είναι ένα δώρο για την Εκκλησία. Δεύτερον, δηλώνω ότι δεν συμφωνώ με την επιλογή της προαιρετικής αγαμίας, όχι». Συνέντευξη, 27-01-2019.
Francisco

Περισσότερα για τη συνεργασία και το έργο του Ιδρύματος CARF

Το Ίδρυμα CARF λειτουργεί ως σύνδεσμος μεταξύ χιλιάδων γενναιόδωρων ανθρώπων, πρόθυμων να συνεισφέρουν οικονομικά στη χρηματοδότηση υποτροφιών, ώστε οι σεμιναριστές, οι ιερείς των επισκοπών και οι μοναχοί από όλο τον κόσμο να λάβουν μια στέρεη ακαδημαϊκή, θεολογική, ανθρώπινη και πνευματική κατάρτιση.

Η ιεροσύνη καλεί όλους τους χριστιανούς να αναλογιστούν την ανάγκη να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να μην χαθεί καμία κλήση.

Κάθε ακαδημαϊκό έτος (Σεπτέμβριος-Ιούνιος), εκατοντάδες επίσκοποι από τις πέντε ηπείρους υποβάλλουν αιτήσεις για θέσεις και υποτροφίες για τους υποψηφίους τους στις διάφορες σχολές του Πανεπιστημίου της Ναβάρα και του Ποντιφικού Πανεπιστημίου της Αγίας Σταυρού.

Δωρίστε τώρα