Wat is een priester?

«Dit priesterschap is een dienstbaar ambt. ‘Deze taak, die de Heer aan de herders van zijn volk heeft toevertrouwd, is een ware dienst’ (Vatikaans Concilie II, LG, 24).».

Daar ligt de reden voor de waardigheid van de priesters, die niet persoonlijk, maar kerkelijk van aard is. De waardigheid van het mysterie dat zij verwezenlijken, telkens wanneer zij het brood en de wijn in het lichaam en bloed van onze Heer veranderen, is de grond van het geloof die zin geeft aan het hele christendom.

In deze priesters bewonderen we de deugden die eigen zijn aan elke christen en aan elke eerlijke mens: begrip, rechtvaardigheid, een leven van arbeid (in dit geval het priesterlijk werk), naastenliefde, beschaving en tact in de omgang.

Wij, christelijke gelovigen, hopen dat het priesterlijke karakter duidelijk naar voren komt: dat de priester bidt; dat hij de sacramenten toedient; dat hij bereid is iedereen te verwelkomen, wie ze ook mogen zijn; dat hij liefde en toewijding legt in de viering van de Heilige Mis; dat hij in de biechtstoel zit; dat hij de zieken en de bedroefden troost; dat hij raad en naastenliefde betoont aan de behoeftigen; dat hij catechese geeft; dat hij het Woord van God predikt en geen andere menselijke wetenschap die, ook al zou hij die volmaakt beheersen, niet de wetenschap zou zijn die redt en tot het eeuwige leven leidt.

“God is de enige rijkdom die mensen uiteindelijk in een priester willen vinden.” Benedictus XVI, Toespraak, 16 maart 2009.

De heilige Josemaría vraagt zich af: “Die van Christus. Wij christenen kunnen en moeten niet alleen alter Christus zijn, maar ipse Christus: andere Christussen, Christus zelf! Maar bij de priester gebeurt dit onmiddellijk, op sacramentele wijze.”.

San Josemaría, Priester voor de eeuwigheid, 13 april 1973.
“De liefde van de Vader vormt de ultieme bron van onze identiteit (…) Het leven en het ambt van de priester zijn een voortzetting van het leven en het handelen van Christus zelf.”.

Johannes Paulus II, Boodschap, 2 november 1990.

Het priesterambt bestaat niet omwille van zichzelf, maar om “de christelijke gemeenschap te vormen, zodat zij in staat wordt om zelf het geloof en de liefde uit te stralen in de samenleving”. (Zalige Álvaro del Portillo – Geschriften over het priesterschap).

Aangezien zijn identiteit sacramentaal gezien de identiteit van Christus is, komt de trouw van de priester overeen met de trouw van Christus. Vandaar de noodzaak van de heiligheid van de priester, niet zozeer voor de objectieve werkzaamheid van de sacramenten, maar voor de volledige toekomst van de dienst die hij, met al zijn ambt, aan de gelovigen verleent.​

“Hoewel het verschil tussen beide wezenlijk is en niet louter een kwestie van mate, zijn [het doopsel of gewone priesterschap en het ambtelijke priesterschap] op elkaar afgestemd” (LG, 10).