Ο Τζάστιν Ετότσι Οκέγια, ιερέας της επισκοπής του Κόλε (Δημοκρατική Δημοκρατία του Κονγκό), σπουδάζει Βιβλική Θεολογία στις Εκκλησιαστικές Σχολές του Πανεπιστημίου της Ναβάρα, χάρη στην υποστήριξη των ευεργετών και των φίλων του Ιδρύματος CARF.
Στα 40 του χρόνια, ετοιμάζεται να ξεκινήσει το διδακτορικό του στις Ιερές Γραφές με έναν και μοναδικό σκοπό: να επιστρέψει στη χώρα του για να εκπαιδεύσει καλύτερα τους πιστούς και να ενισχύσει μια Εκκλησία που, εν μέσω τεράστιων δυσκολιών, εξακολουθεί να αποτελεί την κύρια ελπίδα για εκατομμύρια ανθρώπους.
«Η Καθολική Εκκλησία στο Κονγκό είναι μία από τις φωνές που ακούγονται περισσότερο στη χώρα», δηλώνει με υπερηφάνεια ο Τζάστιν Ετότσι Οκέγια. Παρά αυτό το επίτευγμα, στην επισκοπή του οι ιερείς διανύουν χιλιόμετρα με τα πόδια για να φτάσουν σε απομονωμένα χωριά ανάμεσα σε αδιάβατους δρόμους. Όμως η κούραση δεν τους σταματά.
«Η επισκοπή μας είναι πολύ απομονωμένη και η πρόσβαση σε αυτήν είναι δύσκολη». Οι ιερείς περιηγούνται με τα πόδια στα χωριά και στις εκκλησιαστικές κοινότητες. »Παρά την κούραση, η χαρά της συνάντησης με τις ψυχές που περιμένουν τον αγγελιοφόρο της Καλής Είδησης αναζωογονεί το εξαντλημένο σώμα», εξηγεί.
Μια επισκοπή μεγαλύτερη από το Βέλγιο
Η επισκοπή του, το Κόλε, εκτείνεται σε 66.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μια έκταση μεγαλύτερη από τη Βέλγιο. Ωστόσο, η έλλειψη ιερέων έχει σοβαρές επιπτώσεις, καθώς διαθέτουν μόνο πολύ λίγοι ιερείς για να εξυπηρετήσει περίπου ένα εκατομμύριο κατοίκους.
"Η επισκοπή μου είναι μεγαλύτερη από το Βέλγιο. Με μόλις 77 ιερείς, η ποιμαντική κάλυψη των κοινοτήτων παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις"λέει.
Ο Τζάστιν Ετότσι εξηγεί ότι η Εκκλησία στη χώρα του κηρύττει το Ευαγγέλιο όχι μόνο από τον άμβωνα, αλλά και μέσω της υποστήριξης της εκπαίδευσης, της υγειονομικής περίθαλψης και της ανθρωπιστικής βοήθειας. «Η Καθολική Εκκλησία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην εκπαίδευση των ελίτ και στη σταθεροποίηση του κοινωνικού κλίματος. »Για τη χώρα μου και για τη μητρόπολη μου, αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι ανθρωπιστικές οργανώσεις και πολλοί άλλοι φορείς προσφέρουν βοήθεια σε όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη».
Γι’ αυτό, κάθε καλά καταρτισμένος ιερέας πολλαπλασιάζει την επίδρασή του σε χιλιάδες ανθρώπους. Αυτή η πεποίθηση είναι που τον οδήγησε στην Παμπλόνα.
Ο Τζάστιν σπουδάζει Βιβλική Θεολογία στις Θεολογικές Σχολές του Πανεπιστημίου της Ναβάρα και τον Σεπτέμβριο θα ξεκινήσει το διδακτορικό του στις Ιερές Γραφές. Αυτό το καταφέρνει χάρη στη βοήθεια των ευεργετών του Ιδρύματος CARF, έχοντας πλήρη επίγνωση ότι όλα όσα έχει μάθει θα επιστρέψουν κάποια μέρα στην επισκοπή του.
"Με όλη την ταπεινότητα, το γεγονός ότι σπουδάζω στο Πανεπιστήμιο της Ναβάρα αποτελεί για μένα λόγο εσωτερικής υπερηφάνειας »και μια τεράστια χαρά, γιατί είναι ένα από τα καλύτερα καθολικά πανεπιστήμια, όπου η Δογματική της Εκκλησίας διδάσκεται με απόλυτη ορθοδοξία».
Ωστόσο, δεν ξεχωρίζει μόνο η ακαδημαϊκή αριστεία, καθώς, όπως εξηγεί, το πανεπιστήμιο, καθώς και η φοιτητική εστία «Colegio Mayor Aralar» όπου διαμένει, του προσφέρουν όχι μόνο ένα πλαίσιο ακαδημαϊκών σπουδών, αλλά και «ένα χώρο ευνοϊκό για την ανάπτυξη της πνευματικής και ανθρώπινης ζωής».
Κάθε μάθημα, κάθε βιβλίο και κάθε συζήτηση με καθηγητές και συμφοιτητές αποτελεί προετοιμασία για την επιστροφή σε μια Εκκλησία που έχει ανάγκη από ιερείς ικανούς να διδάσκουν, να ευαγγελίζουν και να συνοδεύουν το λαό της.
Ένα αγόρι που έπαιζε ότι τελούσε τη Θεία Λειτουργία
Η κλίση του Τζάστιν γεννήθηκε πολύ πριν από το σεμινάριο. Μεγάλωσε σε μια καθολική οικογένεια με έξι αδέλφια. Ο πατέρας του, που έχει πλέον πεθάνει, ήταν πιστοποιημένος κατηχητής, ενώ η μητέρα του ανήκει στη Λεγεώνα της Μαρίας. Η πίστη δεν ήταν απλώς μια οικογενειακή παράδοση, αλλά το επίκεντρο της καθημερινής ζωής.
Θυμάται με συγκίνηση τις Κυριακές της παιδικής του ηλικίας. Η εκκλησία ήταν μακριά, αλλά αυτό δεν αποτελούσε ποτέ εμπόδιο. «Επιμέναγα στον μπαμπά να βγούμε όσο το δυνατόν νωρίτερα, γιατί ήθελα να καθίσω στο πρώτο παγκάκι »και να παρατηρούμε τα λόγια και τις χειρονομίες των ιερέων και των παπαδοπαίδων».
Αυτή η γοητεία συνεχιζόταν και όταν επέστρεφε στο σπίτι. Έτσι, μετά τη Θεία Λειτουργία, έκανε τη δική του 'αναπαράσταση' της τελετής χρησιμοποιώντας ένα κομμάτι παπάγιας. Για να βρει ένα άμφιο, χρησιμοποιούσε τα ρούχα της μεγαλύτερης αδελφής του. «Χωρίς να ξέρω πραγματικά τι έκανα, η αγάπη για το ιερατείο μεγάλωσε βαθιά μέσα μου».
Αυτά τα παιδικά παιχνίδια θα κατέληγαν να γίνουν ένα καθοριστικό κάλεσμα.
Μετά από έξι χρόνια στο σεμινάριο Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στο Μικρό Σεμινάριο και επτά επιπλέον έτη στο Μεγάλο Σεμινάριο –τρία στη Φιλοσοφία και τέσσερα στη Θεολογία–, ο Τζάστιν χειροτονήθηκε διάκονος στις 18 Αυγούστου 2012.
Λίγο αργότερα, την 1η Σεπτεμβρίου 2013, χειροτονήθηκε ιερέας μαζί με άλλους τρεις συναδέλφους του. Από τότε έχει αφιερώσει τη διακονία του στην υπηρεσία της επισκοπής του Κόλε, έχοντας επίγνωση ότι κάθε ιερέας είναι απαραίτητος για μια Εκκλησία που δεν σταματά να μεγαλώνει.
Μια Εκκλησία που στηρίζει το Κονγκό
Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό παραμένει μια χώρα με βαθιά θρησκευτική πίστη. Πάνω από το Το 54,1% του πληθυσμού είναι καθολικοί, γεγονός που καθιστά την Εκκλησία τη σημαντικότερη θρησκευτική κοινότητα της χώρας.
Εκτός από το ευαγγελικό έργο, διαχειρίζεται πάνω από το ήμισυ των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και των υγειονομικών υποδομών του Κονγκό.
Οι σχέσεις με άλλες θρησκευτικές ομολογίες είναι γενικά καλές, αν και ο Τζάστιν Ετότσι αναγνωρίζει ότι ορισμένες ενορίες στην ανατολική πλευρά της χώρας υφίστανται βία από εξτρεμιστικές ομάδες που συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος.
Σε αυτά προστίθενται και άλλες μεγάλες εθνικές προκλήσεις. «Οι πολυάριθμοι πόλεμοι στην ανατολική πλευρά της χώρας, λόγω των στρατηγικής σημασίας ορυκτών, »αποτελούν καθημερινό πρόβλημα για τον πληθυσμό του Κονγκό».
Στη δική του επισκοπή η κοινωνική κατάσταση είναι ήρεμη, αλλά η έλλειψη δρόμων και υπηρεσιών υγείας δυσχεραίνει σε μεγάλο βαθμό την καθημερινή ζωή και το ποιμαντικό έργο.
Μεταξύ των σημαντικότερων στιγμών της διακονίας του συγκαταλέγεται η επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στο Κονγκό το 2023. «Ήταν μια στιγμή μεγάλης χαράς για όλους τους καθολικούς πιστούς», θυμάται.
Ωστόσο, ο αντίκτυπός της ξεπέρασε κατά πολύ τον ενθουσιασμό του λαού. «Το μήνυμά του βρήκε απήχηση και στις αρχές της χώρας, »κλήσεις για περισσότερη δικαιοσύνη, ευθύτητα και αίσθηση του κοινού καλού».
Αυτό που ανακάλυψε στην Ισπανία
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ισπανία, τον εξέπληξε το γεγονός ότι η χώρα μας διατηρεί βαθιά ριζωμένες χριστιανικές παραδόσεις.
«Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν ο ενθουσιασμός που προκαλούν οι πομπές της Μεγάλης Εβδομάδας στο νότιο τμήμα της Ισπανίας και η μεγαλοπρεπής γιορτή της ο Άγιος Φερμίν στην Παμπλόνα".
Πρόκειται για εκφράσεις μιας πίστης που, κατά τη γνώμη του, εξακολουθεί να κατέχει σημαντική θέση στη ζωή της χώρας.
Ο ιερέας που χρειάζεται ο 21ος αιώνας
Σκεπτόμενος το μέλλον της Εκκλησίας, ο Τζάστιν έχει σαφή εικόνα για το είδος του ιερέα που χρειάζεται ο σημερινός κόσμος και μας δίνει τέσσερις βασικές αρχές:
«Ο 21ος αιώνας είναι μια εποχή εξαιρετικά συνδεδεμένη και ανοιχτή σε πολλαπλές μεταμορφώσεις». Ο ιερέας πρέπει:
Και αυτή η αποστολή ξεκινά πολύ πριν φτάσει κανείς σε μια ενορία. Ξεκινά επίσης σε μια αίθουσα διδασκαλίας, ανάμεσα σε βιβλία, καθηγητές και ώρες μελέτης.
Χάρη στη βοήθεια των ευεργετών, των μελών και των φίλων του Ιδρύματος CARF, ιερείς όπως ο Τζάστιν Ετότσι μπορούν να λάβουν την εκπαίδευση που αύριο θα ενισχύσει ολόκληρες Εκκλησίες.
Σε μια επισκοπή μεγαλύτερη από το Βέλγιο, όπου υπάρχουν μόνο 77 ιερείς, κάθε δωρεά καταλήγει να γίνει παρουσία, ελπίδα και Ευαγγέλιο για χιλιάδες ανθρώπους που εξακολουθούν να περιμένουν την άφιξη ενός ιερέα από το Κονγκό.
Marta Santínδημοσιογράφος με ειδίκευση στη θρησκεία.
carf@fundacioncarf.orgΣταθερό: +34 914 029 082Κινητό: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
