Fundacja CARF niedawno upubliczniła swoje dane Raport 2025, A jest jedna postać, która wyróżnia się na tle pozostałych: seminarzyści, księża diecezjalni, zakonnicy i zakonnice, których kształcenie w ubiegłym roku zostało sfinansowane przez tę instytucję w Rzymie i Pampelunie, przybyli z 85 krajów z pięciu kontynentów.
«Ci studenci, z 85 krajów i ponad 1200 diecezji, są dowodem na to, że Kościół jest uniwersalną rodziną, która nie zna granic» – podsumowuje Fernando Martí Scharfhausen, prezes Fundacji, w liście wprowadzającym raport.
Za tą liczbą kryje się praca, którą Fundacja CARF (Fundacja Rzymskiego Centrum Akademickiego) wykonuje od ponad trzech dekad: finansowanie formacji akademickiej, ludzkiej, duszpasterskiej i duchowej seminarzystów i księży diecezjalnych, z mężczyźni i kobiety religijne że bez tej pomocy nie byłoby ich stać na studia w Papieski Uniwersytet Świętego Krzyża, w Rzymie lub w Wydziały kościelne Uniwersytetu Nawarryw Pampelunie.
Fundacja CARF, prawnie założona 14 lutego 1989 roku (choć działa od 1984 roku), opiera się na prostym przekonaniu: Jakość formacji księdza nie może zależeć od tego, czy jego diecezja, z której pochodzi, jest bogata czy biedna.. Dlatego też wspiera finansowo studia seminarzystów, księży diecezjalnych oraz osób zakonnych i zakonnic z każdego kraju, aby mogli oni odbyć wszechstronną formację – naukową, humanistyczną, duszpasterską i duchową – i aby pieniądze nie stały się przeszkodą w rozwoju ich powołania.
Każda pomoc naukowa zawiera biskup, który obdarzył Fundację zaufaniem – czyni tak ponad 1200 biskupów i 350 generałów zakonów ze 130 krajów – a także młody człowiek, który dzięki tej pomocy może przygotować się do powrotu do ojczyzny i tam solidnie sprawować swoje kapłaństwo.
I to zaufanie podtrzymujemy rok po roku, dzięki hojności dobroczyńców, Partnerzy i przyjaciele, którzy rozumieją, że pomoc w wychowaniu dobrego księdza to pomoc tysiącom ludzi, którym ten ksiądz będzie towarzyszył przez całe życie.
Sprawdź, skąd pochodzą studenci Fundacji CARF Chodzi również o ponowne przyjrzenie się geografii wiary na świecie. W 2025 roku Afryka i Europa będą dwoma kontynentami o największej różnorodności krajów pochodzenia – po 25 z każdego; następnie Ameryka, obejmująca trzy regiony – Południe, Centrum i Północ – Azja i Oceania. Wśród beneficjentów tej pomocy nie ma jednego profilu: tyle samo historii, ile kultur, języków i realiów kościelnych.
Odbiorcy pochodzą z takich krajów jak: Angola, Benin, Kamerun, Wybrzeże Kości Słoniowej, Ghana, Kenia, Nigeria, Tanzania lub Uganda, wśród wielu innych. Tak jest w przypadku Gonçalves Cacoma Cahinga, Ksiądz z Angoli, który odkrył swoje powołanie w wieku ośmiu lat. «Moje serce płonęło i marzyłem o zostaniu katechetą» – wspomina ze wzruszeniem.
Dziś, wraz z kolegą z klasy, jest jednym z pierwszych angolańskich seminarzystów, którzy podejmują studia w Międzynarodowym Seminarium Bidasoa w Pampelunie. «W mojej diecezji, choć jest sporo katolików, jest niewielu księży i niewiele parafii. Dlatego jestem głęboko wdzięczny wszystkim dobroczyńcom Fundacji CARF za daną mi szansę. Pobyt w Bidasoa jest dla mnie wielkim wzbogaceniem, ponieważ pozwala mi odkryć wielkość Kościoła powszechnego» – mówi.
Fundacja, będąca historyczną kolebką Kościoła, nadal pomaga w kształceniu seminarzystów i księży diecezjalnych w krajach, w których wiara współistnieje z bardzo różnymi kontekstami, od zachodu po wschód kontynentu.
Polski ksiądz Krzysztof Patejuk, wspierany przez Fundację CARF Studiował prawo kanoniczne w Pampelunie. Podsumowuje to w następujący sposób: «Dzięki Waszemu wsparciu mogłem przeżyć niezapomniany okres studiów w Pampelunie, spotkanie z Kościołem i rozwój duchowy, zwłaszcza poprzez formację oferowaną przez Opus Dei. Wiem, że to doświadczenie było kluczowe dla mojego kapłaństwa i bez Was nie byłbym tym samym księdzem, jakim jestem dzisiaj».
W wielu krajach katolicy stanowią mniejszość, Każde powołanie ma swoją wagę. Xudong Feng, Pedro Mari, którego imię brzmi Pedro Mari, jest chińskim seminarzystą studiującym w Pampelunie dzięki Fundacji CARF. Ze wzruszeniem wspomina, jak narodziło się jego powołanie w tej ziemi przesiąkniętej wiernością: «Mój dziadek i rodzice uczyli mnie chodzić na Mszę Świętą każdego dnia od dzieciństwa. To nie był obowiązek, to był spadek. Tak poczułem, że chcę zostać księdzem».
I jasno wyraża swoją wdzięczność i cele: «Jestem tutaj dzięki wielu osobom, które wierzą w nasze powołanie. Dzięki Fundacji CARF mogę otrzymać odpowiednie szkolenie, aby lepiej służyć. Wiem, że moja podróż nie kończy się w Nawarze: ona dopiero się zaczyna. Chcę wrócić do mojego miasta, do mojej diecezji i odwdzięczyć się za to, co otrzymałem».
Fundacja wspiera powołania, które wywodzą się z Z Meksyku do Argentyny, przez Amerykę Środkową i Karaiby. Artur Cezar, Brazylijski seminarzysta z archidiecezji São Sebastião w Rio de Janeiro studiuje w Bidasoa dzięki wsparciu dobroczyńców, partnerów i przyjaciół Fundacji CARF.
«Ludzie nie szukają organizatorów wydarzeń, ale bliskości, sakramentów i formacji. Pierwszym powołaniem kapłana jest świętość; bycie przykładem i towarzyszem w poszukiwaniu Chrystusa. I poczułem pokój, który utwierdził mnie w przekonaniu, że to Bóg mnie wzywa» – opowiada o swoim powołaniu.
Obecność jest mniejsza (Australia, Nowa Zelandia i Papua-Nowa Gwinea), ale znaczące. Samuel Pitcaithly, przy wsparciu Fundacji CARF i dziewiąty seminarzysta z Nowej Zelandii, który studiował na Papieskim Uniwersytecie Świętego Krzyża w jego 40-letniej historii. Podsumowuje swoją historię w następujący sposób: «Patrząc dziś wstecz, widzę wyraźnie, jak Bóg prowadził mnie krok po kroku. Właśnie ukończyłem pierwszy rok studiów kapłańskich na Papieskim Uniwersytecie Świętego Krzyża. To błogosławieństwo móc studiować w sercu Kościoła, w otoczeniu seminarzystów i profesorów z całego świata, którzy wszyscy dążą do świętości».
Dodaje: «Jestem głęboko wdzięczny za wszystko, co robicie, aby umożliwić mi i wielu innym seminarzystom i księżom na całym świecie tę podróż. Bardzo się za Was modlę i, jeśli Bóg pozwoli, pewnego dnia będę mógł odprawić Mszę Świętą za Was i w Waszych intencjach. Niech Bóg i Matka Boża obficie Wam błogosławią!».
Wspólnym mianownikiem tych historii nie jest kraj, ale powołanie do służby Kościołowi. Dzięki wsparciu dobroczyńców, partnerów i przyjaciół Fundacji CARF seminarzyści, księża diecezjalni, zakonnicy i zakonnice z bardzo różnych środowisk mogą uzyskać dostęp do wszechstronnego wykształcenia, bez konieczności zmagania się z brakiem środków finansowych.
To jest właśnie główny powód istnienia Fundacji od samego początku: promowanie doskonałej formacji intelektualnej, ludzkiej i duchowej seminarzystów, księży diecezjalnych oraz osób zakonnych i zakonnic z dowolnego kraju świata, tak aby ich możliwości ekonomiczne nie stanowiły w tym żadnej przeszkody.
W latach dorastania studenci z bardzo różnych krajów i kultur dzielą się nauką i życiem w Rzymie i Pampelunie. To doświadczenie uwidacznia «uniwersalną rodzinę, która nie zna granic», o której mówi prezes Fundacji CARF.
Utrzymanie tej pracy jest możliwe dzięki tym, którzy rok po roku decydują się dołączyć do tej uniwersalnej rodziny jako dobroczyńcy. Jeśli chcesz pomóc w zapewnieniu, że kolejny Raport Roczny obejmie jeszcze więcej krajów, Możesz współpracować z Fundacją CARF tutaj.
Formacja kapłańska nie kończy się z chwilą przyjęcia święceń. Święty Jan Paweł II podkreślał, jak ważne jest towarzyszenie i formacja tych, którzy otrzymują powołanie do kapłaństwa., zarówno w latach seminaryjnych, jak i przez całą swoją posługę. Papież Leon XIV również powtarzał to od początku swojego pontyfikatu.
W swojej adhortacji apostolskiej Pastores dabo vobis, Święty Jan Paweł II w liście opublikowanym w 1992 r. podkreślił, że formacja przyszłych kapłanów musi obejmować wszystkie wymiary człowieka: ludzkie, duchowe, intelektualne i duszpasterskie. Dla papieża Polaka przygotowanie to jest jednym z najważniejszych zadań dla przyszłości ewangelizacji.
W dokumencie zauważono również, że Seminarium powinno być prawdziwą przestrzenią szkolenia i rozwoju., gdzie osoby przygotowujące się do kapłaństwa mogą pogłębić swoją relację z Chrystusem i zdobyć niezbędne narzędzia do służby powierzonym im ludziom. Formacja polega zatem nie tylko na zdobywaniu wiedzy, ale także na przygotowaniu do życia i przekazywania miłości Chrystusa, Dobrego Pasterza.
Wizja ta łączy się bezpośrednio z pracą, którą wykonuje Fundacja CARF Rozwija się od dziesięcioleci, umożliwiając seminarzystom, księżom diecezjalnym i zakonnikom z różnych stron świata dostęp do wszechstronnej formacji, a następnie powrót do swoich diecezji i wspólnot, aby całą zdobytą wiedzę przekazali innym.
Dla papieża Leona X: «Formacja jest drogą relacji. Stać się przyjacielem Chrystusa oznacza być formowanym w relacji, a nie tylko w umiejętnościach». Podczas spotkania z Dykasterią ds. Duchowieństwa 26 czerwca 2025 r., zwracając się do wychowawców, kapłanów i seminarzystów, Leon XIV przypomniał, że formacja kapłańska Nie można tego sprowadzić do zdobywania wiedzy i umiejętności duszpasterskich.
W jego centrum znajduje się osobista relacja z Chrystusem. Seminarium jest miejscem, w którym uczymy się i pielęgnujemy tę przyjaźń: zażyłość z Panem, która angażuje całe życie przyszłego kapłana, jego serca, inteligencji i wolności, i stopniowo kształtuje go na obraz Dobrego Pasterza.
Formacja kapłanów nie polega zatem tylko na przekazywaniu treści, ale na towarzyszeniu Chrystusowi w drodze życia, aby być samym Chrystusem dla innych – podkreśla papież Leon.
«Kościół uważa formację przyszłych kapłanów […] za jedno z najważniejszych zadań dla przyszłości ewangelizacji ludzkości». Święty Jan Paweł II, Pastores dabo vobis, 2.
Ponad trzydzieści lat po wypowiedzeniu tych słów przez św. Jana Pawła II, formacja kapłańska nadal jest istotną misją Kościoła. Raport 2025 Fundacja CARF co roku pokazuje, jak to zadanie staje się rzeczywistością, poprzez setki historii i powołań z całego świata.
carf@fundacioncarf.orgTelefon stacjonarny: +34 914 029 082Telefon komórkowy: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
