Żyjemy w czasach, które mogą budzić niepewność i niepokój. Wojny na Ukrainie, w Strefie Gazy, Kongo, Sahelu, Sudanie, Jemenie, Somalii, Etiopii, Mjanmie oraz przemoc związana z narkotykami w Meksyku, na Haiti i w Ekwadorze nadal powodują cierpienie ludności cywilnej, przesiedlenia i potrzebę pomocy humanitarnej.
Podczas gdy inne konflikty cieszą się znacznie mniejszym zainteresowaniem społeczności międzynarodowej, Organizacja Narodów Zjednoczonych zauważa, że do 2026 roku setki milionów ludzi będzie potrzebowało pilnej pomocy humanitarnej w wyniku konfliktów i innych kryzysów.
Biorąc pod uwagę tę rzeczywistość, może pojawić się pytanie: Co może zrobić chrześcijanin, kiedy czuje, że problemy świata go przerastają?
Pierwszą reakcją jest modlitwa. Nie chodzi o to, aby ignorować to, co się dzieje, ale aby przedstawić Bogu tych, którzy cierpią, prosić o pokój i pozwolić, aby ta modlitwa przemieniła także nasz sposób widzenia i działania.
Modlitwa chrześcijańska Często zaczyna się od prostej prośby: Panie, daj nam pokój..
Kiedy modlimy się za tych, którzy przeżyli wojnę, za rodziny, które straciły domy, za dzieci dorastające w obliczu przemocy, za tych, którzy musieli uciekać ze swoich krajów, czy za tych, którzy cierpią prześladowania, przestajemy postrzegać cierpienie jako odległą rzeczywistość. Modlitwa pomaga nam pamiętać, że za każdym konfliktem stoją prawdziwi ludzie.
The Papież Leon XIV Przez cały rok 2026 wielokrotnie wzywał do modlitwy o pokój. W sierpniu prosił o modlitwę za cierpiących w Sudanie oraz za ofiary przemocy na Ukrainie i w Rosji. We wrześniu ponownie zaapelował o modlitwę o pokój w obliczu ciągłych konfliktów i przemocy w różnych częściach świata.
Od 1 do 7 października 2026 roku ogłoszono również tydzień modlitwy o pokój i jedność, w ramach którego w parafiach, szkołach, wspólnotach i rodzinach w różnych krajach odbywają się różne inicjatywy. Kulminacją inicjatywy jest 7 października, święto Matki Bożej Różańcowej.
Modlitwa o pokój nie zna granic. Możemy modlić się za tych, których znamy, i za tych, których nigdy nie poznamy; za ofiary wojen, które trafiają na pierwsze strony gazet, i za tych, którzy cierpią w zapomnianych konfliktach.
Antidotum na niepewne czasy: modlitwa
Czasami możemy myśleć, że modlitwa nie wystarcza w obliczu ogromu wojny czy kryzysu humanitarnego. Modlitwa nie ma jednak zastąpić odpowiedzialności jednostek, instytucji czy państw. Chodzi o coś zupełnie innego: stawia nas przed Bogiem i pomaga nam nie przyzwyczajać się do cierpienia.
Podczas czuwania modlitewnego o pokój, które odbyło się w kwietniu 2026 roku, Leon XIV potwierdził, że modlitwa nie jest ucieczką od odpowiedzialności ani sposobem na uniknięcie bólu spowodowanego niesprawiedliwością. Wręcz przeciwnie, przedstawił ją jako odpowiedź na przemoc i sposób na podtrzymanie nadziei.
Święty Josemaría Wyraził on wagę modlitwy tymi słowami: «Jak żołnierze na warcie, tak i my musimy być u drzwi Boga, naszego Pana. A to jest modlitwa» (Św. Josemaría, Kuźnia, 73).
W tym sensie modlitwa polega na zachowaniu czujności wobec Boga, a także wobec tego, co dzieje się wokół nas. Nie chodzi tylko o to, by problemy zniknęły. Chodzi również o to, by nauczyć się patrzeć na świat oczami Boga. Możemy modlić się o:
Możemy modlić się także za siebie: abyśmy nie popadli w nienawiść, obojętność i beznadzieję.
Święty Josemaría przypomniał nam, że pokój buduje się nie tylko na wielkiej arenie międzynarodowej. Zaczyna się on również w sercu każdego człowieka i rozciąga się na rodzinę, pracę i społeczeństwo.
Jak wspomina w innym ze swoich tekstów: «Pan chce, aby Jego dzieci podążały wszystkimi uczciwymi ścieżkami ziemi, siejąc nasiona zrozumienia, przebaczenia, współistnienia, miłości i pokoju. — Co robisz?» (Święty Josemaría, Kuźnia 373). Jest to szczególnie istotne pytanie.
Wszyscy jesteśmy w tej samej walce
Święty Paweł posługuje się obrazem ciała, aby wyjaśnić, na czym polega wspólnota chrześcijan: gdy cierpi jeden członek, cierpią z nim wszystkie inne.
Idea ta nabiera szczególnej siły, gdy pomyślimy o ludziach żyjących pod bombami, o tych, którzy stracili członków rodziny, o przesiedleńcach i tych, którzy czekają na pomoc humanitarną.
Organizacja Narodów Zjednoczonych nadal uznaje Ukrainę, Gazę i Sudan za miejsca, w których ludność cywilna nadal cierpi z powodu skutków wojny i przemocy. Istnieją jednak również inne, mniej widoczne kryzysy. Dlatego…, Modlitwa o pokój oznacza nauczenie się patrzenia poza nagłówki z gazet.
Możemy czuć się bezsilni w obliczu wydarzeń dziejących się tysiące kilometrów stąd. Zawsze jednak możemy coś zrobić: modlić się, odpowiedzialnie informować, pomagać ludziom wokół nas, pocieszać cierpiących i unikać podsycania nienawiści i dehumanizacji. Pokój zaczyna się również w sposobie, w jaki mówimy, słuchamy i traktujemy innych.
Pokój, który jest «rozbrojony i rozbrajający»
Orędzie Leona XIV na Światowy Dzień Pokoju 2026 nosi tytuł «Pokój niech będzie z wami wszystkimi: ku pokojowi “rozbrojonemu i rozbrajającemu”».
Papież przypomina w nim o potrzebie przezwyciężenia logiki, która przedstawia wojnę jako nieuniknioną, i wskazuje na dialog, dyplomację, przebaczenie i ochronę ludności cywilnej jako drogi do budowania pokoju. Podkreśla również, że modlitwa wzmacnia zaangażowanie na rzecz pokoju. Ta perspektywa pomaga nam zrozumieć, co to znaczy modlić się o pokój.
Nie chodzi o to, aby zamykać oczy na rzeczywistość, ale o to, aby otworzyć je szerzej. Nie chodzi o to, aby pozostać na uboczu, ale o to, aby prosić Boga, aby przemienił nasze serca, i jednocześnie pytać samych siebie, co możemy zrobić.
Musimy starać się nie wierzyć, że modlitwa pozwala nam kontrolować wydarzenia, lecz ufać Bogu, nawet jeśli nie rozumiemy, co się dzieje.
Nie ma jednego sposobu, aby to zrobić. Możemy poświęcić kilka minut dziennie na modlitwę o pokój. Możemy odmawiać różaniec za tych, którzy cierpią. Możemy odprawić mszę świętą za tych, którzy przeżyli wojnę. Możemy stanąć przed Najświętszym Sakramentem i przedstawić Bogu sytuacje, które najbardziej nas dotyczą.
Możemy też zamienić wzruszającą wiadomość w modlitwę. Kiedy czytamy, że rodzina straciła dom, możemy zatrzymać się na chwilę i pomodlić się za nią.
Kiedy dowiadujemy się o kolejnej eskalacji przemocy, możemy modlić się za tych, którzy ponoszą odpowiedzialność i za tych, którzy dążą do osiągnięcia porozumienia. Kiedy odkrywamy zapomniany konflikt, możemy włączyć go do naszych modlitw. A kiedy brakuje nam słów, powinniśmy po prostu trwać przed Bogiem.
Bo, jak nauczał św. Josemaría: «Modlitwa nie polega na mówieniu ani odczuwaniu, lecz na kochaniu. A kocha się, starając się coś powiedzieć Panu, nawet jeśli w rzeczywistości nic się nie mówi».Św. Josemaría, Bruzda, 464).
Módlcie się i pracujcie na rzecz pokoju
Modlitwa nie kończy się koniecznie wraz z chwilą refleksji. Może trwać w naszych decyzjach, słowach i sposobie, w jaki odnosimy się do innych.
Możemy być mediatorami w naszych rodzinach, w pracy, wśród przyjaciół i w społeczeństwie. Możemy nauczyć się słuchać, zanim osądzimy, wybaczać, prosić o wybaczenie, odrzucać przemoc i nie przyczyniać się już do szerzenia nienawiści.
Pokój międzynarodowy potrzebuje również ludzi zdolnych do budowania pokoju we własnych społecznościach. Dlatego w obliczu niepewności chrześcijanie są wezwani, aby nie dać się sparaliżować strachowi.
On jest powołany do Módl się, czekaj i działaj. Stawiać cierpienia świata przed Bogiem i jednocześnie zadawać sobie każdego dnia pytanie: «Panie, co mogę zrobić, aby przynieść trochę spokoju tam, gdzie jestem?».
carf@fundacioncarf.orgTelefon stacjonarny: +34 914 029 082Telefon komórkowy: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
