José Chang is een Chinese seminarist die verblijft in het Internationaal Seminarie Bidasoa (Pamplona). Deze maand juli is hij in Madrid, waar hij zomerse pastoraal werk verricht in de parochie San Manuel González in San Sebastián de los Reyes. «Ik zie een zeer levendig geloofsleven», zegt hij. Hij heeft het «grote geluk» gehad om paus Leo in Madrid te zien: «Ik voelde veel ontroering, rust en vrede in mijn hart», zegt hij. Hoewel de ontwikkeling van de Kerk in China met veel moeilijkheden gepaard gaat, ziet hij, als hij terugkijkt, op elk moment de aanwezigheid van God. José vertelt ons zijn getuigenis.
Op zijn 25e draagt José Chang een verhaal met zich mee dat de stille kracht van duizenden Chinese katholieken weerspiegelt. Hij werd op 10 maart 2001 geboren in een klein dorpje in de provincie Shanxi, in het noorden van China, Hij komt uit een zeer katholieke familie die de eerste zaadjes van het geloof in hem heeft geplant.
Momenteel studeert hij theologie aan de kerkelijke faculteiten van de Universiteit van Navarra en woont hij in de Internationaal seminar Bidasoa, waar hij zich verder voorbereidt op zijn priesterwijding in het aartsbisdom Taiyuan.
«Ik ben opgegroeid in een zeer vrome katholieke familie», herinnert hij zich. Hij is de oudste van vier broers en vond al van kinds af aan in zijn gezin en in zijn parochie een omgeving die zijn roeping heeft gevoed. Hij spreekt met bijzondere genegenheid over de priester die hem jarenlang heeft begeleid: «Hij zorgde voor mij en bracht mij met veel liefde het geloof bij.» Die priesterlijke nabijheid heeft een diepe indruk op zijn leven gemaakt en hem geholpen de weg te ontdekken waartoe God hem riep.
Zijn opleiding begon in 2019 aan het kleinseminarie van Xi’an en werd voortgezet aan het grootseminarie van Peking. Nadat hij zijn studie filosofie had afgerond en aan zijn studie theologie was begonnen, ontving hij eeneen onverwacht voorstel van zijn bisschop: zijn opleiding voortzetten aan de Universiteit van Navarra.
Het nieuws vervulde hem met enthousiasme, maar ook met onzekerheid. «Ik kende geen woord Spaans. Ik was bang en maakte me veel zorgen over de taal, de omgeving en de cultuur, die allemaal volkomen nieuw voor me waren», bekent hij. Na een paar dagen nadenken besloot hij echter om datgene te accepteren wat hij beschouwt als een roeping van God.
Sinds zijn aankomst in Spanje heeft deze ervaring zijn kijk op de Kerk ingrijpend veranderd. In Navarra leeft hij samen met seminaristen uit talrijke landen. Hoewel ze allemaal een andere taal spreken en uit verschillende culturen komen, delen ze allemaal hetzelfde geloof. «We bidden samen en studeren samen», legt hij uit. Door dat samenleven heeft hij op een concrete manier ontdekt de universaliteit van de katholieke kerk en het ervaren van een broederschap die grenzen, rassen en culturen overstijgt.
De weg van de Kerk is nooit gemakkelijk geweest
De geschiedenis van de Kerk in China neemt een bijzondere plaats in zijn hart in. Met sereniteit erkent hij de moeilijkheden waarmee katholieken in zijn land te maken hebben, maar hij wijst elke pessimistische visie van de hand.
«Als we naar de geschiedenis van de Kerk kijken, zien we dat ze nooit een gemakkelijke weg heeft gehad. Elk tijdperk heeft zijn eigen moeilijkheden gekend. Van de driehonderd jaar durende vervolging in de beginjaren van de Kerk tot de maatschappelijke veranderingen van elke generatie, »De katholieke kerk is gegroeid en heeft wortel geschoten te midden van beproevingen". Zijn overpeinzing is ontroerend.
Daarom is hij van mening dat, hoewel de ontwikkeling van de Kerk in China met veel moeilijkheden gepaard gaat, «als ik terugkijk, ik Gods aanwezigheid in elk moment zie», en hij is er volledig van overtuigd dat alle situaties deel uitmaken van Gods wonderbaarlijke plan.
En hij citeert een uitspraak van Johannes Paulus II: «In het eerste christelijke millennium sloeg het kruis wortel in Europa; in het tweede millennium bereikte het evangelie Amerika en Afrika; »In het derde millennium zullen er op het uitgestrekte en levendige Aziatische continent vele vruchten van het geloof worden geoogst.".
Hij onthoudt ook de woorden van een bisschop die een diepe indruk op hem hebben gemaakt: «Juist door deze kleine vervolgingen hebben de gelovigen een nog enthousiaster geloof.».
Wat in deze periode in Spanje de meeste indruk op hem heeft gemaakt, was «»de sterke sfeer van geloof die je overal voelt", beelden die hij eerder alleen in video’s en foto’s had gezien. Monumentale kerken, eeuwenoude kloosters, universiteitskapellen en een zichtbare aanwezigheid van het christendom die hem met bewondering heeft vervuld.
«Het verbaast me dat zelfs op de universiteit elk gebouw een kapel heeft. Het eerste wat de studenten doen als ze op de universiteit aankomen, is het Heilig Sacrament begroeten. Dit eenvoudige, dagelijkse geloofsleven voedt en versterkt voortdurend mijn geloof. »Ik vertel mijn familie en vrienden in China alles wat ik zie. Ze zeggen altijd dat ik veel geluk heb dat ik deze ervaring mag meemaken, die zo waardevol is voor mijn geloof", zegt ze enthousiast.
Een onvervangbare ervaring: de paus in Madrid zien
Een van de andere bijzondere momenten van dit jaar was zijn ontmoeting met paus Leo tijdens zijn bezoek aan Madrid. Dankzij het pastoraal werk dat hij deze zomer in de parochie van San Manuel González verricht, kon hij deelnemen aan de wake op zaterdag op de Plaza de Lima en aan de plechtige mis bij de Cibeles.
Hij beschrijft het moment waarop hij de Heilige Vader zag: «Voordat de wake begon, reed de paus in zijn auto langs om de jongeren te begroeten. Op het moment dat ik de paus zag, Ik voelde veel ontroering, rust en vrede in mijn hart. Deze ervaring, waarbij ik dicht bij de paus stond, heeft een unieke en onvervangbare betekenis voor mijn spirituele weg.».
Op dit moment, in de zomer, is hij pastoraal werkzaam in de parochie San Manuel González in San Sebastián de los Reyes. In tegenstelling tot het beeld van een vervaagd geloof, verzekert José in Spanje een levendige kerk en een leven in het geloof te hebben gevonden.
In de parochie waar hij dagelijks meewerkt, ziet hij hoe talrijke gelovigen deelnemen aan de eucharistieviering, het sacrament van de biecht ontvangen en actief betrokken zijn bij het parochieleven.
Hij is vooral onder de indruk van de aanwezigheid van de jongeren. «Bij de avondmis zijn er ontzettend veel!», merkt hij op. Bovendien maakt het ook indruk op hem dat de jongerengroep elke maand een uur van aanbidding van het Heilig Sacrament organiseert om deze devotie te verdiepen.
Als hij over de toekomst spreekt, klinken zijn woorden vol dankbaarheid. Hij bedankt God voor de kans om in Spanje te studeren en alle mensen die hem op deze weg helpen. Die vrijgevigheid, zegt hij, het spoort hem aan om zich nog meer in te zetten om de Kerk beter te dienen wanneer hij terugkeert naar China.
Zijn verhaal is dat van een roeping die is ontstaan in een eenvoudig gezin, die door tegenslagen is versterkt en die openstaat voor hoop. Een getuigenis dat ons eraan herinnert dat er, zelfs daar waar de Kerk voor de grootste uitdagingen staat, nog steeds priesters opstaan die bereid zijn hun leven te geven voor het Evangelie. Want, zoals José Chang met sereniteit en vertrouwen herhaalt, God blijft de geschiedenis van zijn Kerk ook in China leiden.
Dankwoord:
Wij bedanken Het debat dit getuigenis van José Chang hebben overgenomen met zijn artikel: Een Chinese seminarist en zijn «zomerstage» in Madrid: «Ik had het grote geluk de paus te zien»: Ook aspirant-priesters lopen hun «zomerstage». Dat geldt bijvoorbeeld voor José Chang, de 25-jarige jongeman die zijn opleiding volgt in Pamplona en die tijdens de vakantie helpt in de parochie San Manuel González in San Sebastián de los Reyes en bijdraagt aan het bekendmaken van de geschiedenis van deze parochie.
We zijn blij dat zijn roeping en zijn geloofservaring via verschillende communicatiemiddelen meer mensen kunnen bereiken.
Marta Santín, journaliste gespecialiseerd in religie.
carf@fundacioncarf.orgVaste lijn: +34 914 029 082Mobiel: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
