Επιστολή προς έναν βαπτισμένο 'άθεο'

Αγαπητέ... άθεε:

Επιτρέψτε μου να γράψω λίγες γραμμές, αφού διάβασα ένα άρθρο σας που δημοσιεύτηκε σε ένα ενοριακό περιοδικό. Και επιτρέψτε μου να εκφραστώ με απόλυτη ελευθερία, μετά από πολλά χρόνια ιερατικής διακονίας, καθώς και μετά από χρόνια, κατά τη διάρκεια των πανεπιστημιακών μου σπουδών, που έζησα σε έναν “αθεϊσμό που αναζητούσε τον Θεό”.

Να βρεις τον Θεό διαβάζοντας βιβλία

Σας συγχαίρω για την ειλικρίνεια με την οποία εκφράζεστε και σας προτείνω να συνεχίσετε να καλλιεργείτε τη βαθιά επιθυμία να βρείτε τον Θεό διαβάζοντας βιβλία όπως αυτό που κρατάτε τώρα στα χέρια σας, το οποίο έχει ήδη προσφέρει μεγάλο καλό σε αρκετούς ανθρώπους.

Τα λόγια του: «Είμαι άθεος σαν κατάρα και επειδή δεν νιώθω ικανός να σταματήσω να είμαι», με κάνουν να σκέφτομαι ότι δεν έχει εγκαταλείψει την προσπάθειά του να ασπαστεί κάποια μέρα την πίστη στον Ιησού Χριστό, αληθινός Θεός και άνθρωπος (υποθέτω ότι εσείς είστε βαπτισμένος). Αν είναι έτσι, σας προτείνω να μην προσπαθήσετε να “λογικοποιήσετε” την εικόνα που μπορεί να έχετε σχηματίσει για αυτόν τον Θεό που αναζητάτε.

Ήρθε στη γη για να είναι πιο κοντά μας, να μας μεταδώσει την Αγάπη του πατέρα και της μητέρας, με την οποία μας δημιούργησε, και να μας διευκολύνει να τον συναντήσουμε πρόσωπο με πρόσωπο. Και να μας πει ότι θα μας συνοδεύει πάντα σε όλες τις καταστάσεις στις οποίες κάνουμε τόσο κακό ο ένας στον άλλον, εξαιτίας των αμαρτιών μας. Γι’ αυτό Σας συνιστώ να διαβάσετε, βήμα προς βήμα και χωρίς διακοπή, τα Τέσσερα Ευαγγέλια και τις Πράξεις των Αποστόλων.

Και να τα διαβάζετε ζητώντας από τον Ιησού να ενισχύσει την πίστη σας, και το Άγιο Πνεύμα να σας συνοδεύει κατά την ανάγνωση. Και να διαβάζει, αφήνοντας ό,τι διαβάζει να διεισδύει σιγά-σιγά στο μυαλό και στην καρδιά του: η Χάρη του Θεού θα κάνει το έργο Της και θα του ανοίξει τα πνευματικά μάτια, ώστε τελικά να κάνει μια Πράξη Πίστης στην πραγματική παρουσία του Ιησού Χριστού στην Ευχαριστία.

Επιτρέψτε μου να σας κάνω μια ερώτηση: Μπαίνετε πού και πού σε μια εκκλησία, πλησιάζετε το Ιερό και ζητάτε από τον Κύριο να σας δώσει την πίστη να πιστέψετε ότι βρίσκεται εκεί; Μην περιμένετε άμεση απάντηση, ούτε κάποιο πολύ έντονο ή εκθαμβωτικό συναίσθημα. Ο Κύριος μιλάει σιγά-σιγά, στη σιωπή, στο ημίφως, για να χρησιμοποιήσουμε την ελευθερία και την αγάπη μας, και να συνεχίσουμε να Τον αναζητούμε και να Του μιλάμε.

Θα ήθελα να προσθέσω αυτή την πρόταση ενός στρατιώτη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Την έγραψε πριν λάβει την εντολή να επιτεθεί σε ένα εχθρικό χαράκωμα. Μετά την επίθεση, έχασε τη ζωή του.

Όταν ο άνθρωπος ανακαλύπτει τον Θεό στα όρια

"Άκου, Θεέ μου! Σε όλη μου τη ζωή δεν σου έχω μιλήσει ούτε μία φορά, αλλά σήμερα μου έρχεται όρεξη να γιορτάσω. Από μικρός μου έλεγαν πάντα ότι δεν υπάρχεις… Και εγώ, σαν ηλίθιος, το πίστεψα. Ποτέ δεν έχω θαυμάσει τα έργα σου, αλλά απόψε είδα από τον κρατήρα μιας οβίδας τον ουρανό γεμάτο αστέρια και με γοήτευσε η λάμψη τους.

Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πόσο φοβερή είναι η εξαπάτηση… Δεν ξέρω, ω Θεέ μου, αν θα μου τείνεις το χέρι Σου, αλλά Σου λέω ότι Εσύ με καταλαβαίνεις… Δεν είναι περίεργο που, εν μέσω μιας τρομακτικής κόλασης, μου εμφανίστηκε το φως και Σε ανακάλυψα; Δεν έχω τίποτα άλλο να Σου πω. Νιώθω ευτυχισμένος, γιατί Σε γνώρισα.

Τα μεσάνυχτα πρέπει να επιτεθούμε, αλλά δεν φοβάμαι, εσύ μας βλέπεις. Έδωσαν το σήμα! Πρέπει να φύγω. Πόσο ωραία ήταν μαζί σου!

Θέλω να σου πω, και το ξέρεις, ότι η μάχη θα είναι σκληρή: ίσως απόψε να χτυπήσω την πόρτα σου. Και αν και μέχρι τώρα δεν ήμουν φίλος σου, όταν έρθω, θα με αφήσεις να μπω; Μα, τι μου συμβαίνει; Κλαίω; Θεέ μου, κοίτα τι μου έχει συμβεί. Μόλις τώρα άρχισα να βλέπω καθαρά… Θεέ μου, φεύγω… Θα είναι δύσκολο να επιστρέψω. Πόσο παράξενο, τώρα ο θάνατος δεν με φοβίζει!".

Ο συγκεκριμένος δρόμος: προσευχή και ανάγνωση του Ευαγγελίου

Μια τέτοια κραυγή μπορεί να ξεπηδήσει από την καρδιά κάθε ανθρώπου που, περπατώντας πάνω στη γη, έχει κάποτε υψώσει το βλέμμα του προς τον Ουρανό. Με τους στεναγμούς του, με τα χαμόγελά του, με τα δάκρυά του στην πύλη της Βηθλεέμ, ο Κύριος συνεχίζει να χτυπά τις πόρτες των καρδιών όλων των γιων Του, όλων των θυγατέρων Του, σε ολόκληρο τον κόσμο, είτε έχουν ακούσει για Εκείνον, είτε δεν έχει φτάσει ποτέ στα αυτιά τους το όνομα με το οποίο Τον αποκάλεσε ο Αρχάγγελος: Ιησούς.

Τον συνοδεύω με τις προσευχές μου προς την Παναγία, μην παραλείψετε να την χαιρετήσετε κάποια στιγμή, και να την θυμηθείτε ειδικά κατά τη Θεία Λειτουργία· παραμένω στη διάθεσή σας, αν το κρίνετε σκόπιμο.

Ernesto Juliá, (ernesto.julia@gmail.com) | Δημοσιεύθηκε προηγουμένως στο Θρησκεία Εμπιστευτική.