Boże Ciało 2024: znaczenie i co jest obchodzone

Czym jest dzień Bożego Ciała?

Corpus Christi, po łacinie, Ciało Chrystusajest jednym z najważniejszych świąt Kościoła katolickiego, ponieważ świętujemy obecność Chrystusa w Eucharystii. W tym dniu wierni świętują ustanowienie Eucharystii, które miało miejsce w Wielki Czwartek, podczas Ostatniej Wieczerzy. Kiedy Jezus Chrystus przemienił chleb i wino w swoje ciało i krew, i zaprosił apostołów do komunii z nim.

Głosimy i umacniamy naszą wiarę w obecność Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, oddając Mu publiczną adorację. Dlatego też obchody święta Bożego Ciała obejmują procesje na ulicach i w miejscach publicznych, podczas których Ciało Chrystusa jest wystawione i towarzyszą mu tłumy wiernych.

Kiedy to jest?

Boże Ciało to ruchome święto religii katolickiej, wpisane do kalendarza liturgicznego. Jako takie, obchodzone jest sześćdziesiąt dni po Niedzieli Wielkanocnej. Obchodzony jest w czwartek po uroczystości Trójcy Przenajświętszej, która przypada w niedzielę po Zielone Świątki.

Tak więc święto Bożego Ciała przypada w czwartek po dziewiątej niedzieli po pierwszej pełni księżyca wiosny na półkuli północnej i jesieni na półkuli południowej. Boże Ciało 2024 będzie obchodzone w najbliższy czwartek, 30 maja.

Boże Ciało, jego znaczenie

Czym jest Boże Ciało i jaki jest jego cel? Święty Josemaría Escrivá przypomina nam, że W święto Bożego Ciała my, chrześcijanie, wspólnie rozważamy głębię miłości Pana, która sprawiła, że pozostał ukryty pod postacią sakramentalną.

"Chciałbym, aby wziął Pan to wszystko pod uwagę, uświadomić sobie naszą misję jako chrześcijan, zwrócić oczy ku Świętej Eucharystii, ku Jezusowi, który, obecny pośród nas, ustanowił nas swoimi członkami.Jesteście ciałem Chrystusa i członkami zjednoczonymi z innymi członkami. Nasz Bóg postanowił pozostać w Tabernakulum, aby nas karmić, umacniać, przebóstwiać, nadawać skuteczność naszym zadaniom i wysiłkom. Jezus jest jednocześnie siewcą, ziarnem i owocem siewu: Chlebem życia wiecznego".

Kontynuuje: "Ten nieustannie odnawiany cud Świętej Eucharystii ma wszystkie cechy sposobu działania Jezusa.. Doskonały Bóg i doskonały człowiek, Pan nieba i ziemi, ofiarowuje się nam dla naszego pożywienia w najbardziej naturalny i zwyczajny sposób. Czeka na naszą miłość od prawie dwóch tysięcy lat. To jest długi czas i to nie jest długi czas: bo kiedy jest miłość, dni lecą".

"Dla mnie Tabernakulum zawsze było Betanią, cichym i spokojnym miejscem, w którym jest Chrystus".

Homilia o nabożeństwie do Najświętszego Sakramentu. 28 maja 1964 r. Święty Josemaria w święto Bożego Ciała.

Pochodzenie święta Bożego Ciała

Uroczystość pojawił się w XIII wieku. W opactwie Cornillon, jego przeorysza, św. Juliana, miała wielkie nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu. Pewnego dnia uzyskała zgodę na zorganizowanie specjalnej uroczystości na jej cześć, która wkrótce rozeszła się po całych Niemczech.

A więc, Pierwsze obchody Bożego Ciała miały miejsce w 1246 roku w mieście Liège, w dzisiejszej Belgii.

Prawie 20 lat później, w 1263 r. W mieście Bolsena (Włochy) miał miejsce tzw. cud z Bolseny. Ksiądz odprawiał Mszę Świętą i kiedy wypowiedział słowa konsekracji, z hostii zaczęła wypływać krew.

Papież Urban IV ustanowił święto Bożego Ciała w 1264 roku bullą Transitururs de hoc mondeKościół miał się odbyć w czwartek po oktawie Pięćdziesiątnicy.

Dlatego Boże Ciało nie zawsze jest obchodzone w tym samym dniu. Dniem obchodów był zawsze czwartek, ale od 1990 roku, kiedy dzień ten przestał być świętem państwowym, uroczystości przeniesiono na niedzielę. W rzeczywistości, mimo że uroczystość liturgiczna przypada w niedzielę, w wielu miejscowościach procesja jest obchodzona w czwartek. ToledoProcesja w Hiszpanii jest jedną z najbardziej spektakularnych i zadbanych procesji.

Na taką uroczystość Tomaszowi z Akwinu zlecono przygotowanie tekstów Oficjum i Mszy Świętej. dnia, w tym hymny takie jak Pange Lingua, jako Tantum Ergow Panis angelicus lub Adoro te devote.

Później, na soborze w Vienne w 1311 roku, papież Klemens V uregulował procesję wewnątrz kościołów, a dopiero papież Mikołaj V w 1447 roku poprowadził procesję z Najświętszym Sakramentem ulicami Rzymu.

Następnie Sobór Trydencki, który odbył się w 1551 roku, wydał dekret O Najświętszym Sakramencie Eucharystii. Uznaje się w nim znaczenie celebracji i czci Najświętszego Sakramentu ołtarza podczas święta Bożego Ciała.

"Poszerzmy nasze serca.

Papież Franciszek, Święto Bożego Ciała 2021 r.

Procesje

"Szczególną celebracją tej uroczystości jest procesja zrodzona z pobożności Kościoła; w niej lud chrześcijański, niosąc Eucharystię, przechodzi ulicami w uroczystym obrzędzie, ze śpiewami i modlitwami, i w ten sposób daje publiczne świadectwo wiary i pobożności wobec tego sakramentu" kanon 386 Ceremoniału Biskupów.

Chociaż bulla nie wspomina o żadnej paradzie, wkrótce święto zaczęto wieńczyć procesją, w której konsekrowaną hostię w monstrancji wyprowadza się na ulice. Pierwsze procesje odbyły się w Kolonii (Niemcy), Paryżu (Francja) oraz we włoskich miastach Genua, Mediolan i Rzym. W Hiszpanii procesje w Ponteareas i Toledo mają międzynarodową wartość turystyczną.

Boże Ciało w Hiszpanii

W naszym kraju obchody Bożego Ciała miały i nadal mają szczególne korzenie. Wiele miast obchodzi je uroczyście, a procesji z Najświętszym Sakramentem towarzyszą popularne festyny, które czynią to święto bardzo ważnym momentem w roku.

Procesja nadaje ulicom szczególnej powagi, balkony dekorowane są ornamentami i dywanami z aromatycznych roślin, wzdłuż trasy procesji wznoszone są ołtarze, nawet ściany katedr pokryte są gobelinami.

Towarzyszący Najświętszemu Sakramentowi członkowie duchowieństwa, wierni i bracia i siostry z bractw i wspólnot braterskich, członkowie nocnej adoracji, dzieci, które w tym roku przyjęły Pierwszą Komunię Świętą, a wraz z nimi wszystkimi władze cywilne i wojskowe, a nawet instytucje naukowe.

Boże Ciało w Sewilli i Guadix

W niektórych miastach, takich jak Sewilla czy Guadix (Granada), obecne będą również seises, grupa dzieci, które podczas procesji tańczą przed Najświętszym Sakramentem.

Po raz kolejny sztuka popularna zaznacza swoją obecność poprzez wiele elementów związanych z tą uroczystością, zwłaszcza monstrancję. Ten element, wykonany ze złota, srebra lub innego szlachetnego metalu, służy do umieszczania w nim Najświętszego Sakramentu i wystawiania go na cześć i adorację wiernych. Wiele z nich jest oprawionych w kapliczkę lub tron, który ułatwia ich transport w procesji. Są to elementy o wielkiej wartości artystycznej i materialnej, wśród których wyróżniają się te z Toledo, Kordoby, Sewilli i Baeza.

Jako ciekawostkę dodam, że w Stanach Zjednoczonych istnieje miasto o tej nazwie: Corpus Christi, Teksas.

Bibliografia

OpusDei.org
Turismocastillalamancha.es
Diocesisdehuelva.es
Catedraldesantiago.es

Kim jest Duch Święty i jakie są Jego dary? Inwokacja do Ducha Świętego

Chrześcijanie w Credo wyznają wiarę w Ducha Świętego, który jest Bogiem, "Panem i dawcą życia". On jest niewyczerpanym źródłem boskiego życia w nas. Jest "wodą żywą", którą Jezus obiecał Samarytance, aby ugasić pragnienie na zawsze, aby zaspokoić najgłębsze i najwyższe tęsknoty ludzkiego serca. Bo Jezus "przyszedł, aby mieli życie i mieli je w obfitości". (J 10,10)

Kim jest Duch Święty?

Duch Święty, który jest jedną z trzech osób Trójcy Świętej.. Pochodzi od Ojca i Syna. Chrystus wlał ją do naszych serc, aby uczynić nas dziećmi Bożymi i aby kierowała, ożywiała i karmiła nasze życie.

To właśnie mamy na myśli, gdy mówimy, że chrześcijanin jest człowiekiem duchowym: osobą, która myśli i działa zgodnie z Duchem Świętym, który jest jego natchnieniem.

Ale czcząc życiodajną, współistotną i niepodzielną Trójcę Świętą, wiara Kościoła wyznaje również rozróżnienie Osób. Kiedy Ojciec posyła swoje Słowo, posyła również swoje Tchnienie: wspólna misja, w której osoby Trójcy Świętej są odrębne, ale nierozłączne. Bez wątpienia, To Chrystus się objawia, jest widzialnym obrazem niewidzialnego Boga, ale to Duch Święty Go objawia.. Katechizm Kościoła Katolickiego 687-689

Przyjście Ducha Świętego

Przed wniebowstąpieniem Jezus nakazał uczniom "nie opuszczać Jerozolimy, ale czekać na obietnicę Ojca. Jan bowiem chrzcił wodą", powiedział im, "ale wy za kilka dni zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym. Gdy On zstąpi na was, będziecie świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi".

Kilka dni później, kontynuuje św. Łukasz, "gdy byli wszyscy razem, nagle nadszedł z nieba odgłos jakby pędzącego potężnego wiatru, i napełnił cały dom, w którym siedzieli; i ukazały się im języki jak z ognia, i usiadły na każdym z nich. Y wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i zaczęli mówić innymi językami.".

W tym dniu Trójca Święta objawia się w pełni i od tego momentu Królestwo ogłoszone przez Chrystusa jest otwarte dla wszystkich, którzy w Niego wierzą.

Misja Ducha Świętego

Jezus w pełni objawia Ducha Świętego dopiero po swoim Zmartwychwstaniu. Jednak on sugeruje to stopniowo, nawet w swoim nauczaniu do tłumu, kiedy ujawnia, że Jego Ciało będzie pokarmem dla życia świata. Proponuje to również Nikodemowi, Samarytance i tym, którzy uczestniczą w święcie Tabernakulum.

Swoim uczniom mówi otwarcie o modlitwie: Łukasz zapisał w wersie 11 swojej książki GospelJeżeli wy, którzy jesteście źli, umiecie dawać dobre rzeczy swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec w niebie da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą".

A kiedy wyjaśnia im, jakie świadectwo będą musieli złożyć, mówi: "Kiedy zostaniecie aresztowani, nie martwcie się o to, co i jak będziecie mówić. Kiedy nadejdzie ten czas, zostanie Panu powiedziane, co ma Pan do powiedzenia. Bo to nie wy będziecie mówić, lecz Duch Ojca będzie mówił za was". Katechizm Kościoła Katolickiego 689-690

Paraklet, który jest samym Bogiem, który daje nam siebie, aby uczynić nas uczestnikami swojej boskiej natury. On działa w nas, dając nam wewnętrzne pocieszenie, które możemy doświadczyć jako wzrost wiary, nadziei, miłości, pokoju lub radości, które przyciągają nas do Niego.

"Nikt nie może powiedzieć: 'Jezus jest Panem' inaczej, jak tylko przez Ducha Świętego", mówi święty Paweł w Liście do Koryntian. A w Liście do Galatów: "Bóg zesłał Ducha Syna swego do serc naszych, wołającego 'Abba, Ojcze'".

Duch Święty i Maryja Dziewica

Przygotował Maryję swoją łaską. Maryja, "pełna łaski", Matka Tego, w którym "mieszka cieleśnie cała pełnia boskości".

W Maryi Boska łaska wypełnia dobroczynny zamysł Ojca. Dziewica Poczęła i urodziła Syna Bożego dzięki działaniu Ducha Świętego. Jej dziewictwo staje się wyjątkowym owocem dzięki mocy Ducha i wiary.

W skrócie, Przez Maryję Duch Święty zaczyna doprowadzać ludzi do komunii z Chrystusem. "obiekt życzliwej miłości Boga". Katechizm Kościoła Katolickiego 721-726

Duch Święty w życiu chrześcijanina

Poznanie wiary jest możliwe tylko w Łasce Bożej. Aby wejść w kontakt z Chrystusem, trzeba przede wszystkim zostać pociągniętym przez Bożą łaskę. On, wraz z Najświętszą Trójcą, przychodzi, aby zamieszkać w duszy poprzez sakrament chrztu. Duch Święty ze swoją łaską jest "pierwszym", który budzi nas do wiary. i inicjuje nas do nowego życia, w którym poznajemy jedynego prawdziwego Boga i tego, którego Bóg posłał, Jezusa Chrystusa. Katechizm Kościoła Katolickiego 737-742

Nie można prowadzić życia chrześcijańskiego bez Łaski Bożej, ponieważ jest ona naszą towarzyszką i bohaterką naszego życia, powiedział papież Franciszek podczas homilii w kaplicy Casa Santa Marta.

"Nie można prowadzić chrześcijańskiego życia bez Ducha Świętego".powiedział papież Franciszek, dodając, że powinniśmy prosić Pana o łaskę zrozumienia tego przesłania, ponieważ "On jest naszym towarzyszem w podróży".

Ojciec Święty wyjaśnia, że bez Ducha Świętego, który jest naszą siłą, nic nie możemy zrobićDuch Święty "sprawia, że powstajemy z naszych ograniczeń, z naszych martwych, ponieważ mamy tak wiele, tak wiele martwych miejsc w naszym życiu, w naszej duszy". Dlatego chrześcijanie muszą zrobić dla niego miejsce w naszej egzystencji.

Ponadto papież podkreślił, że życie chrześcijańskie, które nie rezerwuje miejsca dla Ducha Świętego i nie pozwala się przez Niego prowadzić, "jest życiem pogańskim, przebranym za chrześcijańskie". Jest On bohaterem życia chrześcijańskiego, Duchem, który jest z nami, towarzyszy nam, przemienia nas, zdobywa nas.

W Santa Marta Franciszek zaapelował do wszyscy katolicy powinni być świadomi, "że nie możemy być chrześcijanami, jeśli nie chodzimy z Duchem Świętym".nie działając z Nim, nie pozwalając Mu być bohaterem naszego życia".

Papież Franciszek wyjaśnia wiarę w Ducha Świętego.
Audiencja generalna: Katecheza papieża Franciszka na Rok Wiary.

Symbole Ducha Świętego w Kościele

Woda z Chrzest oznacza działanie Łaski Bożej w duszy.

Ogień ponieważ w postaci języków "jak z ognia" Duch Święty przyszedł na uczniów w poranek Pięćdziesiątnicy i napełnił ich Nim.

La Paloma ponieważ kiedy Chrystus wychodzi z wody swojego chrztu, Duch Święty w postaci gołębicy zstępuje i spoczywa na Nim.

Inwokacja do Ducha Świętego

Termin "Duch" tłumaczy hebrajskie słowo Ruah, które w pierwszym znaczeniu oznacza oddech, powietrze, wiatr.

Jezus, zapowiadając i obiecując przyjście Ducha Świętego, nazywa Go "Parakletem", co zwykle tłumaczy się jako "Pocieszyciel". Nazywa Go również "Duchem Prawdy".

Paweł określa Go jako Ducha obietnicy, Ducha przybrania, Ducha Chrystusa, Ducha Pańskiego, Ducha Bożego, a u św. Piotra - Ducha chwały.

Z drugiej strony, Kościół uważa Ducha i Świętego za boskie atrybuty wspólne dla trzech Osób Boskich. Ale łącząc te dwa terminy, Pismo Święte, liturgia i język teologiczny określają niewysłowioną osobę Parakleta, bez możliwości zrównania z innymi. The tajemnica krzyża Chrystusa a tym samym chrześcijański sens cierpienia, rozjaśniają się, gdy weźmiemy pod uwagę, że to Duch Święty łączy nas w Mistyczne Ciało (Kościół).

W 1971 r. św. Josemaría ułożył inwokację do Bożej łaski, która od tego czasu jest wznawiana co roku we wszystkich ośrodkach Opus Dei w uroczystość Zesłania Ducha Świętego.

Przyjdź, Duchu Święty,
napełnij serca swoich wiernych,
i rozpalić w nich ogień Twojej miłości.

Wyślij swojego Ducha Stworzyciela
i odnawia oblicze ziemi.

O Boże,
że oświeciłeś serca swoich dzieci
ze światłem Ducha Świętego;
uczynić nas potulnymi wobec jego inspiracji
aby zawsze dobrze smakowało
i cieszyć się jego komfortem.

Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

Dary Ducha Świętego

Dary Ducha Świętego wlane w duszę chrześcijanina doprowadzają cnoty do doskonałości i czynią wiernych uległymi, aby w codziennym postępowaniu szybko i z miłością podążać za Bożymi natchnieniami. Katechizm Kościoła Katolickiego 1830-1831. Jej dary są udzielane w sakramencie chrztu i wzmacniane w sakramencie bierzmowania, ale musimy je rozwijać przez całe nasze chrześcijańskie życie.

Zgodnie z Katechizmem Kościoła Katolickiego, Jego darów jest siedem: mądrość, zrozumienie, rada, męstwo, wiedza, pobożność i bojaźń Boża.. Wspierają one moralne życie chrześcijanina i uczynić go potulnym i wrażliwym na wolę Bożą.

Paweł mówi, że egzystencja chrześcijanina jest ożywiona Bożą łaską i bogata w jej owoce, którymi są: "miłość, radość, pokój, zrozumienie, uczynność, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie" (Gal 5,22-23).

Cenny dar Ducha Świętego jest samym życiem Boga, jako Jego prawdziwe dzieci przez adopcję.

"Nie zapominaj, że jesteś świątynią Boga. Paraklet jest w centrum twojej duszy: słuchaj Go i potulnie przyjmuj Jego natchnienia".

Camino, 57, San Josemaría.

Podarunek z radą

W momencie, gdy go przyjmiemy i wprowadzimy do naszego serca, Duch Święty zaczyna nas uwrażliwiać na jego głos i ukierunkowywać nasze myśli, uczucia i zamiary zgodnie z sercem Boga.

Prowadzi nas do skierowania naszego wewnętrznego spojrzenia na Jezusa jako wzór dla naszego sposobu działania i odnoszenia się do Boga Ojca oraz do naszych braci i sióstr.

Dar zrozumienia

Ten dar Ducha Świętego jest związany z wiarą. Kiedy Boski Duch mieszka w naszych sercach i oświeca nasze umysły, sprawia, że z dnia na dzień wzrastamy w naszym zrozumieniu tego, co Pan powiedział i uczynił.

Zrozumieć nauki Jezusa, zrozumieć Ewangelię, zrozumieć Słowo Boże.

Dar mądrości

Mądrość jako łaska, która pozwala widzieć wszystko oczami Boga: widzieć świat, sytuacje, okazje, problemy, wszystko, oczami Boga.

Dar Męstwa

Jest wielu mężczyzn i kobiet, którzy zaszczycają nasz Kościół, ponieważ są silni w prowadzeniu swojego życia, swoich rodzin, swojej pracy i swojej wiary. Dziękujmy Panu za tych chrześcijan, którzy żyją ukrytą świętością: to Duch Święty ich prowadzi.

Dar nauki

W Księdze Rodzaju podkreśla się, że Bóg jest zadowolony ze swojego stworzenia, wielokrotnie podkreślając piękno i dobroć wszystkiego. Na końcu każdego dnia jest napisane: I widział Bóg, że było to dobre.

Jeżeli Bóg widzi, że stworzenie jest czymś dobrym, pięknym, to my również musimy przyjąć taką postawę. Oto dar nauki, który pozwala nam dostrzec to piękno; chwalmy Boga, dziękujmy Mu za to, że dał nam tyle piękna.

Dar miłosierdzia

Ten dar wskazuje na naszą przynależność do Boga i naszą głęboką więź z Nim, więź, która nadaje sens całemu naszemu życiu i utrzymuje nas niezłomnie w komunii z Nim, nawet w najtrudniejszych i najbardziej burzliwych momentach.

Jest to relacja przeżywana sercem: jest to nasza przyjaźń z Bogiem, dana nam przez Jezusa, przyjaźń, która zmienia nasze życie i napełnia nas entuzjazmem i radością.

Dar bojaźni Bożej

Jest to dar Ducha Świętego, który przypomina nam, jak mali jesteśmy wobec Boga i Jego miłości, i że nasze dobro polega na pokornym, pełnym szacunku i zaufania oddaniu się w Jego ręce. To jest bojaźń Boża: poddanie się dobroci naszego Ojca, który bardzo nas kocha.

Zwróćmy się do Ducha Świętego

Przewodnikiem, który prowadzi nas drogą dobra w naszym codziennym życiu, jest Duch Święty. Od jego pracy zależy, czy będziemy żyć zgodnie ze Słowem, czy będziemy je rozumieć, czy będzie nas prowadził po ścieżce świętości, czy będziemy postępować sprawiedliwie. On napełnia nas miłością, cierpliwością, pokojem, radością, dobrocią, łagodnością, delikatnością, daje nam wiarę.

Bibliografia

Katechizm Kościoła Katolickiego.
OpusDei.org.
RomeReports

9 punktów chrześcijańskiej edukacji moralnej

Katechizm Kościoła Katolickiego wyjaśnia, że moralność chrześcijańska jest odpowiedzią na powołanie człowiekaŻycie w duchu. Podkreśla to zarówno radość, jak i wymagania, które ta ścieżka wnosi do życia i naszej moralnej edukacji.

The edukacja Wychowanie do moralności chrześcijańskiej jest częścią "katechezy" w jej pierwotnym znaczeniu jako formacji do życia chrześcijańskiego w każdym wieku, a nie tylko dla dzieci. Moralność chrześcijańska ma cechy, które wynikają nie tylko z etyki czy moralności racjonalnej, ale także w szczególności z głoszenia Chrystusa (kerygma) i Królestwo Boże poprzez misję Kościoła (1).

Charakterystyka chrześcijańskiego wychowania moralnego, przedstawiona w Katechizmie Kościoła Katolickiego (nn. 1691-1698), można podsumować w następujących punktach:

Nowe życie w Chrystusie przez Ducha Świętego

1. Wychowanie w wierze do życia w Chrystusie. To życie jest udziałem w samym życiu Boga, dzięki Duchowi Świętemu, który jest "Duchem Chrystusa". Dzieło Chrystusa uzdrawia nas i przywraca do obrazu i podobieństwa Bożego, utraconego przez grzech.

Od chrztu, który sprawia, że porzucamy "starego człowieka" i odradzamy się w Chrystusie, mamy zalążek pełnego życia ludzkiego - tego, co nazywamy życiem łaski - które ma swoje własne zasady i normy. Dlatego chrzcielnica przybiera czasem formę łona matki: chrzest sprawia, że odradzamy się z Chrystusem w łonie Kościoła.

2. Dlatego chrześcijańskie wychowanie moralne podkreśla rolę Duch ŚwiętyJest pocieszycielem i żywicielem duszy, światłem i źródłem jej darów, które podnoszą ludzką naturę do rangi łaski. On jest naprawdę nowe życie w Chrystusie przez Ducha Świętegożycie, które jest uczestnictwem w życiu boskim, "życie deiform".

W tym celu Duch Święty daje swoje prezenty (mądrość i rozum, rada i męstwo, wiedza, pobożność i bojaźń Boża), które obejmują całą naszą istotę, podnosząc naturę do porządku łaski. Te dary wytwarzają "owoce Ducha". ("miłość, radość, pokój, cierpliwość, wytrwałość, uprzejmość, dobroć, łagodność, cichość, wierność, skromność, wstrzemięźliwość, czystość" (Gal 5, 22-23, wydanie Wulgaty, Katechizm Kościoła Katolickiego, 1832) oraz dzieła, które odpowiadają błogosławieństwa (patrz poniżej).

Edukacja do życia w łasce i błogosławieństwach

3. Jak widzieliśmy, chrześcijańskie wychowanie moralne jest edukacja do życia w łascei nie tylko dla etycznego zachowania na poziomie racjonalnym. Horyzontem życia chrześcijańskiego jest konfiguracja do Chrystusa, czyli wewnętrzne "stawanie się formą" Chrystusa. Innymi słowy, pełnia życia moralnego to świętość, w jedności z wolą Bożą.

W tym celu chrześcijanin "traci własne życie" dla Jezusa, wspierając odkupieńcze dzieło Trójcy Świętej, która oddaje się nam całkowicie. Wszystko to dzieje się od chrztu, który wprowadza nas w dynamikę Ducha Świętego: dynamikę miłości, która prowadzi do żarliwego pragnienia dobra, i to nie byle jakiego dobra, ale dobra w perspektywie życia Chrystusa. Życie w łasce rozwija się od chrztu, poprzez sakramenty, modlitwę i całą pracę chrześcijanina.

4. Chrześcijańska edukacja moralna jest również edukacja na temat Błogosławieństw. Sprawiedliwy (lub święty) jest szczęśliwy szczęściem, które pochodzi z przylgnięcia do Boga. Prawdziwym uczniem jest ten, kto dobrowolnie wybiera drogę błogosławieństw, które są "obliczem Chrystusa".

Są gwarancją "paradoksalnego" szczęścia, ponieważ nie tylko oferują szczęście człowiekowi, ale także gwarantują je ubogim w duchu, cichym i cierpiącym, głodnym sprawiedliwości i miłosiernym, wprowadzającym pokój i prześladowanym ze względu na Chrystusa (por. Mt 5, 3-11).

Edukacja na temat grzechu i przebaczenia

5. Chrześcijańska edukacja moralna to edukacja o grzechu. Edukacja na temat grzechu i przebaczeniai o przebaczeniu. The sin jest zgubą, ponieważ z serca człowieka wynika, że obraża Boga i bliźniego, niszcząc porządek miłości. Z grzechem przychodzą "uczynki ciała" (por. Ga 5:19-21), które są przeciwne owocom Ducha.

Dlatego grzech - a wszyscy jesteśmy grzesznikami - wymaga konwersja: aby skorzystać z miłosierdzie Pomoc Boża w osiągnięciu zbawienia, które wiąże się z przebaczeniem grzechów i ostatecznym zwycięstwem nad konsekwencjami grzechu, którymi są ból i śmierć wieczna.

Nikt nie zbawia się sam, dzięki własnej wiedzy lub wysiłkom, ani też człowiek nie może zbawić się wraz z innymi bez Boga. Przyjęcie Bożego miłosierdzia czyni nas miłosiernymi dla innych.

Kształcenie cnót i rozeznania

6. Chrześcijańska edukacja moralna jest kształcenie cnót, a wraz z nimi rozeznania. Edukacja cnót wykracza poza edukację wartości, ale cnoty, wartości i normy muszą być obecne w każdej edukacji etycznej.

Do cnót ludzkich lub moralnych należą ostrożność, cnota będąca pomostem pomiędzy cnotami kardynalnymi (roztropność, sprawiedliwość, męstwo i umiarkowanie) a cnotami teologicznymi (wiara, nadzieja i miłość).

Roztropność jest podstawą sumienie moralny (por. Katechizm Kościoła Katolickiego, 1776 y 1794). Roztropność umożliwia rozeznanie niezbędne do dokonywania właściwych wyborów w życiu. Prowadzi do poznania i praktykowania tego, co dobre. Roztropna osoba nie zadowala się tym, że cel jej działania jest właściwy: chce, aby środki i sposób działania również były właściwe.

Z tego powodu wybiera również czas i miejsce, w którym należy działać, i unika podejmowania bezużytecznych lub fałszywych kroków. Roztropna osoba posiada bilansNiewątpliwą cechą dojrzałość duchowa (2).
The cnoty teologiczne umożliwia chrześcijaninowi uczestniczenie w życiu trynitarnym otrzymanym w darze poprzez samo swoje działanie.

W ten sposób może on naśladować Chrystusa, uczestnicząc we własnym doświadczeniu życiowym ("widząc" duchowo swoimi oczami, "czując" swoim sercem, "działając" swoimi postawami). W ten sposób chrześcijanin może ukierunkować każdą decyzję i każde działanie w świetle Trójjedynego Boga. W ten sam sposób cnoty teologiczne informują i ożywiają cnoty moralne i całe chrześcijańskie działanie (3).

Podwójne przykazanie miłości

7. W centrum wychowania do "nowego życia" chrześcijanina znajduje się "podwójne przykazanie miłości", rozwinięte w Dekalogu Przykazań. Dla Jezusa miłość Boga i miłość bliźniego są nierozłączne (por. Mk 12, 29-31) i zjednoczone w "nowym przykazaniu".

Od tego momentu miłość nie jest już tylko przykazaniem, ale odpowiedź na miłość Boga który przychodzi na spotkanie z nami. "Miłość można nakazać, ponieważ najpierw się ją daje" (4); co więcej, dla chrześcijanina ta odpowiedź jest włączona w życie Jezusa, które jest darem z siebie, owocem Jego miłości (por. J 17-26).

Oznacza to, że Chrześcijańskie życie moralne jest uczestnictwem w tej samej miłości Jezusa. To jest organizacja charytatywnaowoc Ducha Świętego, który umożliwia to, co po ludzku wydaje się niemożliwe: kochać tak, jak kochał sam Jezus (5).

Podwójne przykazanie miłości

8. Chrześcijańskie wychowanie moralne jest wychowaniem do życia eucharystycznego i jego owocu, jakim jest życie kościelne. W Eucharystia Jezus czyni nas swoimi i staje się naszym pokarmem na drogę życia aż do Jego powtórnego przyjścia i wypełnienia tej samej misji, którą otrzymał od Ojca.

Tylko dzięki Eucharystii, która jest centrum wszystkich sakramentów, jesteśmy zdolny kontynuować to, co zostało powiedziane do tej pory: żyć w Chrystusie przez Ducha Świętego, rozwijać się w życiu łaski i na drodze błogosławieństw i cnót, odrzucać grzech i zawsze dostrzegać dobro w naszych działaniach, żyć miłością wobec Boga i innych.

Od Eucharystia jest przyjmowana z Kościoła y przynosi owoce dla naszego wzrostu w życiu Kościoła.Życie moralne chrześcijanina nie rozwija się indywidualnie, lecz raczej jako w "komunii świętych", którą jest Kościół.

Uczestnicząc w życiu Chrystusa w Kościele (Jego Mistycznym Ciele), uczestniczymy również, każdy zgodnie ze swoim specyficznym powołaniem, darami i charyzmatami, w misja Kościoła. Kościół jest zasadniczo misyjny, ewangelizujący, głoszący Chrystusa i "sakrament jedności rodzaju ludzkiego".

W tym celu Kościół idzie ramię w ramię ze wszystkimi ludźmi, zwłaszcza najbiedniejszymi i najbardziej potrzebującymi. Jest dostępny dla wszystkich ich słusznych żądań i oczekiwań. Troszczy się o ich dobro, rozciągając w ten sposób granice swojej miłości poza wszelkie granice.

Każdy chrześcijanin jest powołany, osobiście i w jedności z innymi chrześcijanami, do uczestniczenia w tym życiu, które jest dane w jedności z Chrystusem i poprzez działanie Ducha Świętego. Duch Święty. Chrześcijanin jest wezwany do współpracy w budowaniu tajemnicy Kościoła - który jest jego matką, jego ciałem i jego domem, świętym ludem Bożym i świątynią Ducha Świętego - oraz w jego misji ewangelizacyjnej. Jak mówi Dokument z Aparecidy, wszyscy chrześcijanie są uczniowie misjonarze.

9. Podsumowując, w ujęciu Katechizmu Kościoła Katolickiego, moralność chrześcijańska to "nowe życie" w ChrystusieDroga, prawda i życie" (J 14,6), pierwsze i ostatnie centrum i punkt odniesienia dla edukacji w wierze.

Dla wiary chrześcijańskiej pełne, prawdziwe i wieczne życie rodzi się i dojrzewa w związku z "miłującym poznaniem" Chrystusa (por. J 17:3), co jest celem wychowania w wierze.

Chrześcijańska wizja osoby (antropologia chrześcijańska) pozwala nam zrozumieć i żyć rzeczywistością, którą każdy człowiek nosi w swoim bycie a wezwanie do samorealizacji na podobieństwo Chrystusa. Oznacza to napięcie, aby postępować zgodnie z prawdą i dobrem (7) poprzez dobrowolne "wejście" w życie Chrystusa i uczestniczenie w Jego samoudzielaniu się.

Od spotkania z Chrystusem i stopniowego utożsamiania się z Nim, każdy wierzący, poruszany stałym działaniem Ducha Świętego, może poprzez własne życie aby ogłosić światu dobrą nowinę powszechnego zbawienia, dokonanego przez Pana (8).

Dlatego moralność chrześcijańska zakłada "życie i odczuwanie z Kościołem i w Kościele, co w wielu sytuacjach doprowadzi nas również do cierpienia w Kościele i z Kościołem" (6). Chrystus w centrum chrześcijańskiej edukacji moralnej

Odpowiedzialność za społeczeństwo i świat stworzony

Ta reklama ma konsekwencje dla struktur i dynamiki świata stworzona natura, która ma być odnowiona w Chrystusie przy współpracy dzieci Bożych (por. Rz 8,19-22 i Ef 5,9).

Dlatego chrześcijanin ma szczególną odpowiedzialność za wspieranie pokoju i sprawiedliwości, w służbie wspólnego dobra, w kulturze życia i w trosce o Ziemię (ekologia). To właśnie tutaj edukacja doktryna społeczna Kościoła i szerzej - Kościoła. moralność społeczna.

Dlatego wszystko, co dotyczy rodziny i pracy, gospodarki i polityki, społeczności ludzkiej na wszystkich jej poziomach oraz środowiska naturalnego, staje się częścią moralności chrześcijańskiej nie tylko ze względów etycznych, lecz także jako wymagania dotyczące powołania i misji chrześcijaninaWezwanie do przekształcenia społeczeństwa i świata stworzonego jako zarys ostatecznego Królestwa Bożego.

Katechizm Kościoła, na końcu swojego wstępu o chrześcijańskim wychowaniu moralnym, sięga po tekst św. Jana Eudesa (XVII w.), który zaprasza, modli się i prosi, aby pomyślmy o Jezusieabyśmy mogli lepiej myśleć o sobie; abyśmy mogli poznać pragnienie Jezusaabyśmy mogli pragnąć tego, czego On pragnie; i w ten sposób możemy powiedzieć za apostołem: "Dla mnie żyć to Chrystus" (Flp 1:21).

Bibliografia:

(1) Por. R. Gerardi, Powołanie człowieka: życie w Duchu Świętym, w R. Fisichella (a cura di), Nuovo commento teologico-pastorale [do Katechizmu Kościoła Katolickiego], Città del Vaticano-Milano 2017, str. 1269-1285.
(2) Por. tamże, str. 1280-1281.
(3) Por. str. 1282.
(4) p. 1283.
(5) Por. tamże.
(6) Francisco, List do Ludu Bożego pielgrzymującego w Niemczech (29-VI-2019), n. 9.
(7) Por. R. Gerardi, La vocazione dell'uomo...., str. 1284-1285.
(8) Por. str. 1285.

Ramiro Pellitero IglesiasProfesor teologii pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Nawarry.

Opublikowano w Kościół i nowa ewangelizacja.

Dzień z życia Matki Bożej

Łukasz mówi w swojej Ewangelii, że anioł Gabriel został posłany przez Boga do Nazaretu (por. Łk 1:26), do dziewicy o imieniu Maryja, aby oznajmić jej, że będzie matką Mesjasza, Zbawiciela, którego oczekiwali wszyscy Żydzi.

Nazaret Maryi Dziewicy

Około dwa tysiące lat temu Nazaret był wioską nieznaną prawie wszystkim ludziom na ziemi. W tym czasie cesarski Rzym lśnił przepychem. Na wybrzeżach Morza Śródziemnego znajdowało się wiele dobrze prosperujących miast. Gwar kupców i żeglarzy zalewał wiele ulic i placów miast portowych lub emporiów handlowych. Nazaret, z drugiej strony, był garstką biednych domów położonych na skalistych cyplach w Dolnej Galilei. Nawet w swoim regionie nie miało większego znaczenia.

Miasto Sepphoris, gdzie koncentrowała się większość działalności handlowej w okolicy, było oddalone o nieco ponad dwie godziny drogi. Było to miasto zamożne, z bogatą zabudową i pewnym poziomem kultury. Jego mieszkańcy mówili po grecku i mieli dobre stosunki z grecko-łacińskim światem intelektualnym. W Nazarecie natomiast mieszkało kilka rodzin żydowskich, które mówiły po aramejsku.

Większość mieszkańców zajmowała się rolnictwem i hodowlą zwierząt, ale był też rzemieślnik, taki jak José, który swoją pomysłowością i wysiłkiem dobrze służył swoim współobywatelom, wykonując prace stolarskie i kowalskie.

Dom Maryi Dziewicy

Dom Marii był skromny, podobnie jak jej sąsiadów. Miał dwa pokoje. Wewnętrzny pokój był jaskinią, która służyła jako spichlerz i spiżarnia. Trzy adobe lub murowane ściany przymocowane do skały przed tym wewnętrznym pomieszczeniem podtrzymywały szkielet z gałęzi, drewna i liści, który służył jako dach i tworzył zewnętrzne pomieszczenie domu. Światło wpadało przez drzwi.

Mieli tam narzędzia pracy i niewiele mebli. Większość życia rodzinnego odbywała się na zewnątrz, przy drzwiach domu, być może w cieniu winorośli, która pomagała złagodzić letnie upały.

Prawie wszyscy jego sąsiedzi mieli podobny dom. Wykopaliska archeologiczne ujawniły część starożytnego Nazaretu. Domy wykorzystywały liczne jaskinie w terenie do budowy piwnic, silosów i cystern bez większych modyfikacji.

Podłoga była nieco spłaszczona przed jaskinią, a to pomieszczenie było otoczone elementarnymi ścianami. Prawdopodobnie rodziny wykorzystywały podłogę tego pomieszczenia do spania.

Studnia Maryi to miejsce, w którym anioł Gabriel ukazał się Dziewicy Maryi i zapowiedział, że urodzi ona Syna Bożego. Znajduje się w obecnym Nazarecie w północnym Izraelu.

Modlitwy poranne

Dzień zaczynał się o wschodzie słońca. Prosta modlitwa, taka jak Szema, a potem zaczynała się ciężka praca. Szema to modlitwa zaczerpnięta z Biblii, która zaczyna się po hebrajsku od tego słowa i brzmi następująco: "Szema Izrael (Słuchaj Izraelu), Pan, Bóg nasz, jest jednym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą i całą swoją mocą.

Zachowaj w swoim sercu te słowa, które dziś do ciebie mówię. Wpajaj je swoim dzieciom i mów do nich, czy jesteś w domu, czy w podróży, czy leżysz, czy stoisz. Proszę je wypisać na swojej ręce jako znak, proszę je wypisać na swoim czole jako znak. Napisz je na odrzwiach domu twego i na bramach twoich" (Pwt 6:4-9).

Dziewica Maryja i przygotowywanie jedzenia

Jednym z pierwszych zadań, jakie należało wykonać każdego dnia, po modlitwie, było przygotowanie chleba, podstawowego pożywienia na każdy dzień. W tym celu Maria, jak to robiły kobiety, zaczynała od zmielenia ziarna pszenicy lub jęczmienia na mąkę. Znaleziono kilka domowych kamiennych młynów z czasów naszego Pana, które służyły do tego zadania.

Następnie mąkę mieszano z wodą i odrobiną soli, aby powstało ciasto, do którego dodawano szczyptę drożdży - z wyjątkiem świąt wielkanocnych. Z zakwaszonego ciasta wyrabiano bardzo cienkie placki lub bułki, które pieczono w piecu lub zakopywano w żarze i spożywano świeżo upieczone.

Codzienny posiłek był dość podobny do tego, co znamy dziś w regionach śródziemnomorskich. Chleb był łamany ręcznie, bez użycia noża i spożywany sam lub z oliwą, w towarzystwie wina, mleka, owoców i, jeśli to możliwe, mięsa lub ryb. Mleko było zwykle przechowywane w bukłakach wykonanych z kozich skór i pite bezpośrednio z nich.

Najprawdopodobniej było ono prawie zawsze kwaśne po wypiciu. Mleko było również używane do produkcji masła i sera, które były podstawowym pożywieniem tam, gdzie żyły zwierzęta gospodarskie, tak jak w Galilei.

Nazaret, naszej Matki Dziewicy Maryi na początku XX wieku.

Kolejnym ważnym elementem w diecie tych ludzi był olej. Jedli również oliwki konserwowane w solance. Olej zabierano ze sobą nawet w podróż, w małych płaskich glinianych buteleczkach, podobnych kształtem do manierki. Powszechne było również picie wina, które zazwyczaj było mocne i dlatego zwykle popijano je wodą, a czasami mieszano z przyprawami lub słodzono miodem.

Do najczęstszych gulaszy należały gulasze z ciecierzycy lub soczewicy. Najbardziej popularnymi warzywami były bób, groch, pory, cebula, czosnek i ogórki. Najczęściej spożywanym mięsem była jagnięcina lub koza, a także trochę kurczaka. Najpopularniejszymi owocami były figi, daktyle, arbuzy i granaty. Pomarańcze, tak obfite dziś w tym rejonie, nie były jeszcze znane w Galilei, gdzie mieszkała św. Maria. Santa Maria.

Przed jedzeniem każdego dnia odmawiano modlitwy, aby podziękować Bogu za pokarm otrzymany z Jego dobroci. Błogosławieństwo stołu brzmiało mniej więcej tak: "Błogosławiony jesteś, Panie, nasz Boże, Królu Wszechświata, który dałeś nam dziś jeść chleb, owoc ziemi". Odpowiedzią było: Amen.

Codzienne zadania Marii

Aby zaspokoić potrzeby gospodarstwa domowego, trzeba było codziennie wykonywać ciężką pracę, jaką było noszenie wody. Źródło w Nazarecie znajdowało się w pewnej odległości, nieco ponad piętnaście minut drogi od domów w wiosce. Mary prawdopodobnie chodziła tam codziennie rano, aby napełnić swój dzbanek, a następnie wracała do domu niosąc go na głowie, jak to jest w zwyczaju w tej okolicy, aby kontynuować swoją pracę. A w niektóre dni musiała wracać w pobliże o innych porach dnia, aby wyprać ubrania.

Transport wody i pranie bielizny

Ubrania, które Maryja musiała wyprać, były noszone przez nią, Józefa i Jezusa. Zwykłe ubranie składało się z szerokiej, luźnej bielizny lub tuniki, która zwykle była wykonana z lnu. Sięgała do kolan lub łydek. Mogła być bez rękawów lub z rękawami do połowy ramienia.

Tunika była przymocowana do ciała rodzajem pasa, wykonanego z długiego, szerokiego paska lnu, który był kilkakrotnie owijany wokół ciała, ale nie zawsze ciasno i gładko, ale w niektórych z tych owinięć tworzyły się fałdy, które mogły być używane do przenoszenia pieniędzy. Na tunikę zakładano zewnętrzną szatę lub płaszcz, który miał kwadratowy lub zaokrąglony kształt i był zwykle wykonany z wełny.

Większość dni Marii była bez wątpienia zupełnie normalna. Wiele godzin poświęcała na prace domowe: przygotowywanie jedzenia, sprzątanie domu i ubrań, a nawet tkanie wełny lub lnu i robienie niezbędnych ubrań dla swojej rodziny.

Na koniec dnia przychodziła wyczerpana, ale z radością osoby, która wie, że takie pozornie proste zadania mają cudowną nadprzyrodzoną skuteczność, i że wykonując dobrze swoją pracę, wykonuje zadanie pierwszej wielkości w

Francisco Varo PinedaDyrektor ds. badań na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Nawarry.
Profesor Pisma Świętego.

Kim jest Matka Boska Fatimska? Historia, objawienie i gdzie ona jest

Kim jest Matka Boska Fatimska?

Matka Boska Fatimska, zwana również Matką Boską Różańcową z Fatimy, to inwokacja do Matki Boskiej. Wywodzi się z objawień Matki Bożej trójce małych pastuszków w 1917 roku w Portugalii.

Te wydarzenia i orędzia nawrócenia, które Maria przekazała Łucji, Hiacyncie i Franciszkowi, przetrwały do dziś.

Historia i pochodzenie Fatimy

Rok 1917 był szczególny. Europa była w stanie wojny. W niedzielę 13 maja, w ukrytej wiosce w Serra do Aire w środkowej Portugalii. Troje dzieci, Lucia dos Santos i jej rodzeństwo Francisco i Jacinta Marto, bawiło się podczas pielęgnacji stada, na polu należącym do ojca Lucii.

W południe, po odprawieniu jak zwykle mszy, zobaczyli dwa świetliste zjawiska, jakby dwa błyski błyskawicy, a potem piękną Panią, jaśniejszą od słońca.

- "Skąd Pani jest, Pani?"
- Jestem z nieba".

W ten sposób rozpoczęła się pierwsza rozmowa między Matką Bożą a Łucją.
Było to pierwsze objawienie Matki Bożej Fatimskiej.

Figura pastuszków z Fatimy w Valinhos, portugalski pomnik objawienia Anioła.

Objawienie się Matki Bożej w Fatimie

Było to pierwsze z sześciu objawień, które troje pasterzy będzie miało do października: zawsze 13, z wyjątkiem sierpnia, kiedy to od 13 do 15 są one organizowane przez władze wioski. Podobnie Matka Boska Fatimska stawi się przed trójką dzieci 19-go.

W październiku 1930 r. biskup Leirii uznał wizje za godne wiary, zezwalając na kult Matki Bożej Fatimskiej.

We wszystkich swoich objawieniach Matka Boża kładła szczególny nacisk na odmawianie Różańcai poprosił dzieci, aby po każdej tajemnicy powiedziały, kiedy ją odmawiały: O Jezu, przebacz nam nasze grzechy, wybaw nas od ognia piekielnego i zabierz do nieba wszystkie dusze, zwłaszcza te, które najbardziej potrzebują Twojego Bożego Miłosierdzia"..

Matka Boża poprosiła również o wybudowanie w miejscu wydarzeń kaplicy, dziś Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej z Fatimy.

Trójka małych pastuszków poinformowała, że Matka Boża powiedziała im również o przedwczesnej śmierci dwóch małych braci, dodając, że Łucja pozostanie na ziemi przez długi czas. I tak też się stało. Franciszek i Hiacynta zmarli w latach 1919-1920 na grypę. Łucja wstąpiła do zakonu Sióstr św. Doroty w 1925 roku, a w 1948 roku wstąpiła do Karmelitów w klasztorze w Coimbrze, gdzie pozostała do swojej śmierci w 2005 roku.

Cud w słońcu ogłoszony przez Maryję Pannę

Tysiące pielgrzymów zaczęło przybywać do Fatimy, gdy tylko rozeszła się wieść o objawieniach Matki Bożej.

13 października tłum liczący do 100.000 osób, w tym wielu dziennikarzy, był świadkiem "cudu słońca".

Był to znak zapowiedziany przez Matkę Boską, po ulewnym deszczu, który przemoczył ziemię i ubrania, niebo się otworzyło i zobaczyli, jak słońce zmieniało kolor, wielkość i położenie przez około dziesięć minut. Po tym, co się stało, ubrania i ziemia nagle okazały się suche.

Było to ostatnie objawienie Matki Bożej w Fatimie.

"Cor Mariæ dulcissimum, iter para tutum! - Najsłodsze Serce Maryi, przygotuj bezpieczną drogę".. Do Matki Bożej Fatimskiej, świętego Josemarii.

Tajemnice objawione przez Matkę Bożą w Fatimie

Orędzie z Fatimy zawiera aspekt uniwersalnego zapotrzebowania chrześcijańskiego: należy zadośćuczynić Panu za wszystkie popełnione grzechy, czynić pokutę, odmawiać różaniec, szerzyć nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi i dużo modlić się za papieża.

Zawiera również pewne szczególne objawienia, które Matka Boża przekazała pastuszkom w objawieniu z 13 lipca. Stolica Apostolska wydała wszystkie orędzia za pontyfikatu św. Jana Pawła II.

Pierwsze dwa zostały zapisane w dzienniku Łucji, kiedy przyjęła habit. Trzeci, napisany 3 stycznia 1944 roku, został przekazany w zaklejonej kopercie biskupowi Leirii, kopercie, która później, w 1957 roku, została przekazana do tajnego archiwum Świętego Oficjum, a jej zawartość została ujawniona w 2000 roku.

Wizja piekła

Matka Boża w Fatimie pokazała trójce pastuszków, co czeka ludzi po śmierci, jeśli nie będą pokutować, mieli wizję piekła:

"Wielkie morze ognia, które wydawało się być pod ziemią. Zanurzone w tym ogniu demony i dusze..."

Najświętsze Serce i nawrócenie Rosji

Druga część zawiera te słowa Matki Bożej Fatimskiej:

"Przyjdę prosić o poświęcenie Rosji mojemu Niepokalanemu Sercu i o Komunię św. wynagradzającą w pierwsze soboty".

Maria mówiła o wojnie, która miała się rozpocząć za pontyfikatu Piusa XI. I miała rację. Druga wojna światowa wybuchła w 1939 roku.

Anioł i krew męczenników

Trzecia część tajemnicy została ujawniona przez Siostrę Łucję "Dobrzy będą męczennikami, a Ojciec Święty będzie musiał wiele wycierpieć; kilka narodów zostanie unicestwionych"..

Podpis pod zdjęciem: "Fatima jest skarbem dla całego Kościoła. Nie jest to luksus, ponieważ wszystko odbywa się z wielką godnością i bez ostentacji. Ale jest to skarb: tutaj serca i dusze są chłonne, tutaj czuje się Kościół, czuje się obecność Najświętszej Dziewicy. Jest to coś, czego nie można wyjaśnić, ale tutaj widać, że modlitwa Matki Bożej jest bardzo skuteczna. Błogosławiony Alvaro del Portillo, Tertulia w Sanktuarium, 1985.

Papieże i ich nabożeństwo do Matki Bożej Fatimskiej

1 października 1930 r. papież Pius XI udzielił pielgrzymom do Fatimy specjalnego odpustu zupełnego. Wiele lat później, w 1942 r., Pius XII poświęcił ludzkość Niepokalanemu Sercu Maryi.

Ponadto papież Jan Paweł II trzykrotnie osobiście odwiedził miejsce objawień. Jedną z jego najważniejszych wizyt było przekazanie Matce Bożej kuli, z którą został postrzelony na Placu św. Dla Wojtyły to Matka Boska Fatimska uratowała mu życie w zamachu 13 maja 1981 roku.

Benedykt XVI również osobiście odwiedził miejsce objawień i poświęcił wszystkich księży Niepokalanemu Sercu Maryi.

Niedawno papież Franciszek poświęcił swój pontyfikat Matce Bożej Fatimskiej, a w maju 2017 roku odwiedził sanktuarium z okazji 100. rocznicy objawień.

Matka Boska Fatimska: Gdzie ona jest?

Dziś na miejscu objawień znajduje się Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej z Fatimy. Co roku do tego sanktuarium pielgrzymują tysiące ludzi z całego świata.

Sanktuarium w Fatimie i historia objawień były pomocą dla wielu ludzi.

Przez cały XX wiek katolicy w Europie szczególnie zwracali się do Matki Bożej Fatimskiej, aby modlić się o pokój i pojednanie na kontynencie.

Wchodząc na Plac Modlitw, na jednym końcu widać Bazylikę Matki Bożej Różańcowej z Fatimy z 65-metrową wieżą. W centrum znajduje się pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa, a po jednej stronie Kaplica Objawień, w miejscu, w którym Matka Boża poprosiła pastuszków o wybudowanie kaplicy.

Fátima, ołtarz świata

Fátima, ołtarz świata, to powszechne określenie w Portugalii. W Fatimie zbiegają się wszystkie drogi świata. Podobnie jak święty Josemaria, pierwszy pielgrzym do tego sanktuarium, który wstąpił na ołtarze, tak i dziś umysły i serca wielu chrześcijan podążają tam, aby modlić się do Matki Bożej.

Biskup Javier Echevarría, podczas jednego ze swoich pobytów w Fatimie, zachęcał nas do oddania się pod macierzyńską opiekę Najświętszej Maryi Panny we wszystkich okolicznościach życia: "Matko, jak dobrze jest być z Tobą! Jaką ulgę odczuwa się w duszy na myśl, że Ty nas znasz, że nas rozumiesz, że nam pomagasz i że przedstawisz nasze potrzeby Bogu o wiele lepiej, niż każdy z nas może to zrobić! Uciekamy się do Pana, który jest Wszechmocnym Błagającym".

Bibliografia

Rynek charytatywny odzieży damskiej

Markowe ubrania, nowe bluzki lub koszule, które mają nawet metki; sukienki imprezowe, które były noszone tylko raz... Ponad trzydzieści pań przekazało swoje ubrania, sukienki imprezowe, naszyjniki i kolczyki na wiosenny kiermasz charytatywny Fundacji PAN CARF.

Wszyscy wolontariusze, oprócz hojności, zrobili to z entuzjazmem, że zebrane zyski zostaną przeznaczone na formację seminarzystów i księży diecezjalnych oraz zakonników i zakonnic z całego świata.

mercadillo solidario ropa mujer — Odwiedzający rynek odzieży damskiej szukający akcesoriów.

Modlitwa i rynek wspierający powołania

W niedzielę 21 kwietnia Kościół obchodzi Światowy Dzień Modlitw o Powołania i Dzień Rodzinnych Powołań. Fundacja CARF wie wiele na temat powołań. Ponieważ jedną z jej misji jest pomoc w integralnej formacji powołań w krajach o ograniczonych zasobach, tak aby żadne powołanie nie jest stracone.

Carmen Ortega i Rosana Diez-Canseco, przewodniczące Komisji ds. Kuratorium Fundacji CARF na rzecz Działań Społecznych Opowiadają nam, w jaki sposób organizują ten charytatywny kiermasz, który tak bardzo pomaga w ich zasobach i modlitwach o przyszłą formację tych powołań: "Przez cały rok zachęcamy przyjaciół i znajomych do przekazywania ubrań w dobrym stanie, których nie używają. Oczywiście muszą to być praktycznie nowe rzeczy. Dokonujemy selekcji i to, co uważamy, że jest w stanie, którego nie można sprzedać, tak jakby było prawie z pierwszej ręki, w wielu przypadkach tak jest, przekazujemy parafii w Vallecas".

Pchli targ w dobrym celu

Są panie, które dają nam sukienkę, którą założyły tylko raz na specjalne przyjęcie i są przekonane, że nigdy więcej jej nie założą. "Mamy nawet dziewczyny, które dostały w prezencie bluzkę, w której nie wyglądały dobrze, a z czasem jej nie zmieniły; jest nowa i przekazują ją nam. Wiedzą, że przyczyniają się do bardzo dobrego celu".

Ten charytatywny kiermasz odzieży i akcesoriów damskich Fundacji PAN CARF organizowany jest każdej wiosny. W tym roku od Od 16 do 18 kwietniaOd wtorku do czwartku po południu, od wtorku do czwartku od godz. 5 do 8 p.m. w siedzibie Patronato (Calle Reina Mercedes 22).

Warsztaty i zajęcia

Tutaj wolontariusze PAS spotykają się raz w tygodniu na warsztatach, takich jak renowacja mebli, które są następnie sprzedawane na odbywających się dwa razy w roku pchlich targach oraz na corocznym targu, który odbywa się pod koniec roku i będzie obchodził swoją 27. edycję w 2024 roku. Spotykają się również innego dnia, aby robić na drutach ubranka dla dzieci, które są sprzedawane na życzenie.

Inną z gwiezdnych aktywności jest haftowanie alb i bielizny liturgicznej, które przekazują seminarzystom z Bidasoa i Sedes Sapientiae, kiedy wracają do swoich krajów pochodzenia, aby otrzymać święcenia kapłańskie po okresie intensywnej formacji.

Plecaki na naczynia święte

PAN Fundacji CARF i jej działania pokrywają koszt ikony plecaki na święte naczyniaelementy, które dotykają duszy przyszłych kapłanów. Te plecaki wykraczają poza bycie zwykłym narzędziem; pozwalają księżom nosić wszystko, czego potrzebują do godnego odprawiania Mszy Świętej i sakramentów, nawet w najbardziej odległych zakątkach świata. Noszą w nich także alby uszyte w pracowniach PAN.

Jeśli nie mieli Państwo czasu, aby przyjść na ten charytatywny targ, na którym można kupić odzież damska i akcesoria Aby pomóc w integralnej formacji seminarzystów i księży diecezjalnych z całego świata, proszę się nie martwić: "Pchli targ będzie otwarty, abyśmy mogli zaoferować nasze ubrania i akcesoria. Wystarczy do nas zadzwonić i poprosić o spotkanie", mówią Carmen i Rosana.

Proszę umówić się na spotkanie: Rosana, 659 057 320. Carmen, 659 378 901.

Poczta: patronatodeaccionsocial@gmail.com

Marta SantínDziennikarz specjalizujący się w informacjach religijnych.