1 Przemówienie papieża Franciszka o odwadze nadziei

The Przemówienie papieża FranciszkaZaczyna od zaproszenia ich do dziwienia się, co jest zarówno początkiem filozofii, jak i dobrą postawą do otwarcia się na wiarę.

"To dlatego, że posiadanie wiary nie polega przede wszystkim na zestawie rzeczy do uwierzenia i nakazów do przestrzegania. Serce wiary nie jest ideą, nie jest morałem; serce wiary jest rzeczywistością, piękną rzeczywistością, która nie zależy od nas i która pozostawia nas z otwartymi ustami: jesteśmy ukochanymi dziećmi Boga! To jest serce wiary: jesteśmy umiłowanymi dziećmi Boga!".

Papież w zachwycie nad miłością i przebaczeniem

Razem z tym "zachwyt nad miłością Boga".jest zdumienie przebaczenia: "Bóg zawsze przebacza. To my męczymy się, prosząc o przebaczenie, ale On zawsze przebacza.

Tam, w przebaczeniu, znajdujemy oblicze Ojca i pokój serca. Tam przywraca nas na nowo, wylewa swoją miłość w uścisku, który podnosi nas na nowo, który rozbija popełnione zło i sprawia, że znów błyszczy w nas niepohamowane piękno, piękno bycia Jego ukochanymi dziećmi. Nie pozwólmy, aby lenistwo, strach lub wstyd pozbawił nas skarbu, jakim jest przebaczenie.".

Czerpiąc z kultury greckiej, radzi im przede wszystkim, aby posłuchali wyroczni delfickiej: "Poznaj samego siebie".

Po drugie, aby nie dać się ponieść "syrenim śpiewom", które mogły zabić Odyseusza: "Uznać, że jest się wartym tego, kim się jest, a nie tego, co się ma. Nie jest Pani warta ze względu na markę ubrania lub butów, które Pani nosi, ale dlatego, że jest Pani wyjątkowa, jedyna w swoim rodzaju".

Po trzecie, obrać lepszą drogę, która jest drogą pięknareprezentowana przez melodię Orfeusza, piękniejszą od melodii syren.

Melodia, która w naszym przypadku może nawet przewyższyć Wiara chrześcijańska i radość z Ewangelii.

Ponadto, postrzegać życie jako służbę na rzecz potrzeb innych.

W języku greckim młody mówi się nowy, y nowy oznacza młody.

Francisco pyta: "Czy chce Pani odmłodnieć? Nie wystarczy opublikować post lub tweeta. Nie zadowalajcie się Państwo wirtualnymi spotkaniami, szukajcie prawdziwych, zwłaszcza z tymi, którzy Was potrzebują.; nie szukajcie widoczności, lecz tego, co niewidoczne. To jest oryginalne, to jest rewolucyjne. Wyjść z siebie, aby spotkać się z innymi. Ale Jeśli żyją Państwo uwięzieni w sobie, nigdy nie znajdą Państwo innych.nigdy nie dowie się Pan, co to znaczy służyć. Służyć to najpiękniejszy, największy gest człowieka, służyć innym"..

Żyjący człowiek musi być naprawdę otwarty, a nie tylko "wirtualnie", na twarz innych: "Wielu ludzi jest dzisiaj 'social networkers', ale mało 'social', zamknięci w sobie, więźniowie telefonu, który trzymają w ręku. Ale brakuje drugiej osoby na ekranie, jej oczu, oddechu, rąk.. Ekran łatwo staje się lustrem, w którym wydaje się, że jest się przed światem, ale w rzeczywistości jest się samemu, w wirtualnym świecie pełnym pozorów, zdjęć oszukanych tak, aby zawsze wyglądać pięknie i dobrze. Jakże piękne jest natomiast bycie z innymi, odkrywanie nowości drugiego człowieka, dialog z drugim człowiekiem, pielęgnowanie mistyki całości, radości dzielenia się, zapału służenia"..

Marzenie o braterstwie i podejmowanie ryzyka w tym celu

Chrystus jest dla nas obecny w innych. Dlatego musimy marzyć o braterstwie. Jest takie pouczające greckie powiedzenie. "Przyjaciel to drugi ja". Franciszek mówi, że to przyjaciel, a nie lustro, jest drogą do odnalezienia siebie.

Z pewnością", zauważa, "trudno jest wyjść ze swoich stref komfortu, łatwiej jest siedzieć na kanapie przed telewizorem. Ale to jest coś starego, to nie jest dla młodych ludzi.

Młodość jest duchem sportowej postawyPapież Franciszek zapewnia młodych Ateńczyków: "To miejsce narodzin największych wydarzeń sportowych, olimpiady, maratonu. Poza Oprócz ducha walki, który dobrze robi ciału, jest jeszcze to, co dobrze robi duszy: trening otwartości, pokonywanie dużych odległości od siebie, aby skrócić je z innymi, rzucać się sercem przez przeszkody, nosić nawzajem swoje ciężary. Szkolenie w tym zakresie sprawi, że będą szczęśliwi, zachowają młodość i poczują przygodę życia.

W Odysei Homera pierwszym bohaterem jest Telemach, syn Odyseusza, który przeżył wielką przygodę. Nie znał swojego ojca i był na rozdrożu: pozwolić mu być lub wyruszyć na jego poszukiwanie. Jakieś głosy szeptały mu: zostaw go, nie ryzykuj, to bez sensu. Ale słucha głosu boskości, który nakłania go do odwagi i wyruszenia w drogę. Wstaje, przygotowuje łódź i o wschodzie słońca wypływa.

To dobra lekcja: "Sens życia nie polega na leżeniu na plaży i czekaniu, aż wiatr przyniesie wieści. Zbawienie jest na otwartym morzu, jest w impulsie, w podążaniu za marzeniami, tymi prawdziwymi, tymi, które śni się z otwartymi oczami, które wymagają wysiłku, walki, wiatrów, nagłych sztormów. Proszę, nie dajcie się sparaliżować strachowi, marzcie o czymś wielkim i marzcie razem". Wezwał ludzi, aby nie dali się powstrzymać przez "odwołujących marzenia, uderzających w nadzieję, nieuleczalnych nostalgików z przeszłości".

Taka jest rada: karmienie "Odwaga nadziei". Jak to się robi? Poprzez decyzje. "Wybór to wyzwanie, to zmierzenie się z lękiem przed nieznanym, to wyjście z bagna akceptacji, to decyzja o wzięciu życia we własne ręce. I ważna uwaga: aby dokonać właściwych wyborów, należy pamiętać: "Dobre decyzje zawsze obejmują innych, nie tylko siebie. To są decyzje, dla których warto podjąć ryzyko, marzenia, które trzeba zrealizować; te, które wymagają odwagi i angażują innych".

Krótko mówiąc, żegnając się z nimi, proponuje im "odwagę, aby iść do przodu, odwaga do podejmowania ryzyka, odwagę, żeby nie zostać na kanapie. Odwaga do podejmowania ryzyka, wychodzenia na spotkanie innym, nigdy w odosobnieniu, zawsze z innymi. I z tą odwagą, każdy z was znajdzie siebieZnajdzie innych i odnajdzie sens życia.

Życzę Państwu tego z pomocą Boga, który kocha Was wszystkich. Bóg Państwa kocha, bądźcie odważni, idźcie naprzód! Naprzód, wszyscy razem! [Naprzód, wszyscy razem!