Als we het over erfenissen en nalatenschappen hebben, denken we meestal aan onroerend goed, bezittingen of geld die van ouders op kinderen of andere dierbaren worden overgedragen. Maar Een solidaire erfenis kan veel verder gaan dan alleen het materiële: het is een spoor van geloof achterlaten dat de tand des tijds doorstaat, een getuigenis dat vruchten blijft afwerpen in de Kerk wanneer wij er niet meer zijn.
De geschiedenis van de Kerk staat bol van voorbeelden van hoe schenkingen, groot of klein, haar missie hebben ondersteund en ervoor hebben gezorgd dat het evangelie miljoenen mensen heeft bereikt.
De band tussen cultuur, kunst, liefdadigheid en de katholieke kerk is waarschijnlijk de langstdurende en vruchtbaarste samenwerking in de geschiedenis van de mensheid. Eeuwenlang is de kerk een spiritueel leidraad geweest en de belangrijkste "creatief directeur" van het Westen.
Op verschillende momenten in de geschiedenis hebben bisschoppen, abten en stichters van religieuze ordes geleefd in heiligheid bestemden een deel van hun kerkelijke bezittingen of inkomsten voor de oprichting van seminaries, hospices of opleidingscentra. Het waren geen handelaars of toevallige weldoeners, maar herders en geestelijken die met hun sobere levenswijze getuigden dat zij alles van God “geleend” hadden en dat het hun roeping was om voor zielen te zorgen.
Sommige kloostergemeenschappen gingen er, in overeenstemming met hun spiritualiteit, van uit dat hun overschot aan grond of inkomsten niet alleen voor hun eigen onderhoud moest dienen, maar ook voor een bredere missie: het opleiden van priesters, het ondersteunen van missies of het verlenen van hulp in arme gebieden. Zo werden de kloosters economische centra die goederen herverdeelden voor kerkelijke doeleinden.
We vinden ook nalatenschappen van leken: vooraanstaande leden van het koningshuis of zelfs historische figuren zoals de katholieke koningen, kooplieden en families die een zichtbaar christelijk leven leidden en die aan het einde van hun leven, Ze schonken een deel van hun bezittingen aan de Kerk om scholen, weeshuizen of de priesteropleiding te ondersteunen.
Deze materiële erfenissen, die soms de vorm aannemen van kathedralen, kloosters of universiteiten, zijn de zichtbare uitdrukking van een overtuiging: namelijk dat het geloof verdient het om doorgegeven en bewaard te worden voor toekomstige generaties.
Er zijn ook onopvallende erfenissen die, hoewel onzichtbaar, de koers van de Kerk hebben veranderd.
In veel dorpen werden de kapelletjes en parochiekerken gebouwd dankzij inzamelingen onder eenvoudige gezinnen, boeren en ambachtslieden, die het weinige dat ze hadden bijdroegen. Hun namen staan niet in de geschiedenisboeken, maar zonder hen zou het geloof in zoveel gemeenschappen geen voet aan de grond hebben gekregen.
Andere erfenissen zijn nog diepgaander: de erfenis van het geloof dat binnen het gezin wordt doorgegeven. Laten we eens nadenken over de heilige Monica, die dankzij haar tranen en voortdurende gebeden niemand minder dan de heilige Augustinus aan de Kerk naliet. Of de ouders van de heilige Thérèse van het Kind Jezus, wier geestelijke erfenis bestond uit de sfeer van geloof en liefde waarin de heiligheid in hun dochter tot bloei kwam. De nalatenschap van een christen wordt niet gemeten in cijfers, maar in de impact die hij of zij achterlaat op de zielen.
De grote en kleine erfenissen uit de geschiedenis herinneren ons eraan dat christelijke vrijgevigheid nooit verloren gaat, maar altijd wordt omgezet in leven voor de Kerk. Diezelfde realiteit zien we vandaag de dag bij degenen die, anoniem en discreet, besluiten een nalatenschap achter te laten die bijdraagt aan de toekomst van de kerk.
Als eerbetoon en blijk van dankbaarheid hebben wij bij de CARF-Stichting de pagina Vanuit de hemel: een gedenkplaats waar we de overleden weldoeners herdenken die ervoor hebben gezorgd dat elk jaar duizenden diocesane en religieuze priesters en seminaristen konden worden opgeleid.
Dagelijks wordt er een heilige mis opgedragen voor hun zielen in de Heiligdom van Torreciudad, en elke maand wordt er voor hen gebeden in de priesteropleidingen van Pamplona en Rome. De priesters die steun hebben ontvangen van de CARF-Stichting gedenken in hun dagelijkse gebeden deze weldoeners, die hen nu vanuit de hemel blijven bijstaan.
Die daad versterkt een innige spirituele band: zij die hun vrijgevigheid hebben nagelaten, ondersteunen de Kerk niet alleen vanaf de aarde, maar treden nu ook voor ons op en begeleiden ons vanuit de eeuwigheid. Het is een prachtige en duidelijke uitdrukking van het feit dat de christelijke solidariteit niet ophoudt bij de dood, maar voortleeft in de gemeenschap van de heiligen.
Voor een christen betekent het nalaten van een solidaire erfenis veel meer dan alleen het uitdelen van bezittingen. Het is een spirituele keuze, een manier om naastenliefde ook na het eigen leven voort te zetten.
Het Evangelie herinnert ons eraan: «Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn» (Mt 6,21). Wie besluit de CARF-Stichting op te nemen in zijn of haar testament ten behoeve van een goed doel, zet zijn of haar bezittingen om in een zaadje van geloof, waardoor anderen God kunnen vinden via priesters goed opgeleid.
Vandaag de dag geldt diezelfde logica nog steeds: je nalatenschap vormt de brug tussen je aardse leven en de eeuwige vruchten die anderen dankzij jouw vrijgevigheid zullen ontvangen.
Momenteel, via de CARF-stichting, wordt uw nalatenschap omgezet in directe steun voor seminaristen en diocesane priesters over de hele wereld. Jongeren die zich aan God willen wijden en de wereldkerk willen dienen, maar hulp nodig hebben bij hun vorming.
Net zoals de voorouders in het verleden kerken, universiteiten, ziekenhuizen, kloosters en missieposten hebben opgericht, kan jouw erfenis vandaag de dag levende kerken tot stand brengen: priesters die klaar zijn om het Evangelie te verkondigen en duizenden mensen te begeleiden. Een christen neemt niets mee naar de hemel, maar kan wel veel achterlaten op aarde. Net zoals koningen, heiligen en onbekende gezinnen dat hebben gedaan, heb je vandaag de kans om te besluiten dat wat God je tijdens je leven heeft toevertrouwd, zich blijft omzetten in hoop, geloof en dienstbaarheid.
Jouw nalatenschap kan de meest waardevolle erfenis zijn: degene die de Kerk ondersteunt en duizenden mensen op weg naar God begeleidt.
Inhoudsopgave
Erfenis is de opvolging bij iedereen de goederen, rechten en verplichtingen van de overledene. Een legaat daarentegen is een specifieke schenking van een bepaald goed (een auto, een huis, een sieraad).
Voordat er grote kunstverzamelaars bestonden, waren het de politieke leiders die het bezit van de kerk hebben versterkt.
– Constantijn de Grote (4e eeuw): De eerste beschermheer. Nadat hij het christendom had gelegaliseerd, financierde hij de bouw van de eerste grote basilieken, zoals de De oude Sint-Pietersbasiliek in Rome en die van het Heilig Graf in Jeruzalem.
– Karel de Grote (9e eeuw): Hij gaf de aanzet tot de "Karolingische renaissance". Zijn steun was van cruciaal belang voor het behoud van verluchte handschriften en de hervorming van de kerkelijke architectuur in Europa.
In de vijftiende en zestiende eeuw werd mecenaat een kwestie van status, geloof en – laten we het maar toegeven – een beetje familie-ego, gedragen door de grote families die kunstenaars steunden en veel bezittingen aan de Kerk nalieten en schonken.
– De Medici’s: ze brachten vier pausen voort (onder andere Leo X en Clemens VII) en financierden de bloeitijd van Florence en het Vaticaan. Ze gaven Michelangelo en Rafaël een kans.
– Paus Julius II: hij stond bekend als de ‘Krijgsherenpaus’ en gaf opdracht tot de sloop van de oude Sint-Pietersbasiliek om de huidige te bouwen. Hij steunde Michelangelo (Sixtijnse Kapel) en Bramante.
– De Borghese: kardinaal Scipione Borghese was de grote beschermheer van de vroege barok. Hij gaf een impuls aan de carrières van Bernini en Caravaggio.
– Filips II van Spanje: de grote verdediger van het geloof. Zijn belangrijkste werk als beschermheer was El Escorial, een klooster-paleis dat de vereniging van koninklijke macht en religieuze ijver symboliseerde.
– De Habsburgers van Oostenrijk: Maakten van Wenen en Midden-Europa bolwerken van de kerkelijke barok, door abdijen en kerken te financieren die een bijna overweldigende weelde uitstraalden.
Tegenwoordig is mecenaat niet langer voorbehouden aan koningen en pausen, maar wordt het beheerd door instellingen en stichtingen.
– Ridders van Columbus: Deze organisatie heeft talrijke restauratiewerkzaamheden in de Sint-Pietersbasiliek gefinancierd en ondersteunt communicatieprojecten van het Vaticaan.
– Particuliere stichtingen en musea: instellingen zoals de Vaticaanse Musea ze financieren zichzelf, maar zijn afhankelijk van internationale donaties (zoals de Beschermheren van de kunsten in de Vaticaanse Musea) voor de restauratie van enkele meesterwerken.
– Miljardairs en filantropen: na de brand in Notre-Dame van Parijs in 2019, gezinnen zoals de Pinault en de Arnault (LVMH) hebben honderden miljoenen euro’s gedoneerd, waarmee ze hebben aangetoond dat katholiek mecenaat tegenwoordig ook een bijdrage levert aan het behoud van het wereldwijde culturele erfgoed.
carf@fundacioncarf.orgVaste lijn: +34 914 029 082Mobiel: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
