Przedmioty liturgiczne i święte naczynia stawały się coraz ważniejsze od pierwszych wieków chrześcijaństwa. Wiele z nich było postrzeganych jako relikwie, jak np. Święty Graal i Lignun Crucis.
. O obecności naczyń sakralnych w średniowieczu świadczą nie tylko przedmioty, które przetrwały do naszych czasów, ale także liczne źródła dokumentalne: inwentarze kościelne rejestrujące nabycie lub darowiznę określonych przedmiotów liturgicznych, w tym naczyń sakralnych.
Obecnie świętymi naczyniami nazywamy przybory liturgiczne, które znajdują się w naczyniu liturgicznym. bezpośredni kontakt z Eucharystią. Ponieważ są one święte, są używane tylko w tym celu i muszą zostać pobłogosławione przez biskupa lub kapłana przed ich poświęceniem.
Ponadto muszą oni posiadać godność niezbędną do sprawowania Mszy Świętej. Jak wyszczególniono w Konferencja Episkopatu Hiszpanii - Każda konferencja biskupów określa swoje standardy godności zgodnie z lokalnymi tradycjami - wymaga się, aby były wykonane ze szlachetnego metalu lub innych solidnych, niezniszczalnych i niezniszczalnych materiałów oraz aby były uważane za szlachetne w danym miejscu.
The patena i kielich są najważniejszymi naczyniami sakralnymi od początku chrześcijaństwa. Zawierają one chleb i wino, które zostaną konsekrowane podczas Mszy Świętej i staną się Ciałem i Krwią Chrystusa. Wraz z upływem czasu i potrzebami kultu eucharystycznego i wiernych pojawiły się inne święte naczynia, takie jak cyborium, pyx (z którym komunia jest przynoszona chorym) i monstrancja, a także inne akcesoria.
Po udzieleniu sakramentów kapłan myje i oczyszcza przedmioty liturgiczne, których używał, ponieważ muszą być one czyste i dobrze zakonserwowane.
Posiadanie wszystkich elementów niezbędnych do udzielania sakramentów i odprawiania Mszy Świętej jest niezbędne dla posługi kapłana.
W związku z tym Patronat nad działaniami społecznymi (PAS) Fundacji CARF dostarcza co roku plecaki na święte naczynia dla seminarzystów z całego świata, którzy studiują w Pampelunie i Rzymie, a następnie kończą studia i wracają do swoich krajów. Obecny plecak zawiera wszystko, co niezbędne do godnego odprawiania Mszy Świętej w dowolnym miejscu, bez konieczności wcześniejszej instalacji.
Plecak Sacred Vessel Fundacji CARF umożliwia młodym kapłanom bez środków do życia sprawowanie sakramentów tam, gdzie są one najbardziej potrzebne. W tym czasie stoi przed nimi nie tylko kapłan, ale także wszyscy dobroczyńcy, którzy umożliwią im wykonywanie swojej posługi z odpowiednią godnością materialną.
Głównymi świętymi naczyniami są te, które wcześniej konsekrowane, zostały przeznaczone do przechowywania Świętej Eucharystii. Podobnie jak kielich, patena, cyborium, piuska, monstrancja i tabernakulum.
W przeciwieństwie do świętych naczyń wtórny, które nie mają kontaktu z Eucharystią, ale są przeznaczone do kultu Bożego, jak np. kruszce, acetre, hyzop, palnik do kadzidła, dzwonek, alb i świecznikmiędzy innymi.
Z łaciny calix co oznacza kubek do picia. The kielich jest święte naczynie par excellence. Używany przez Jezusa i Apostołów podczas Ostatniej Wieczerzy, był to prawdopodobnie kielich kiddush (żydowska rytualna zastawa stołowa do obchodów Paschy), będąca wówczas misą z kamienia półszlachetnego.
Najwcześniejsze znane oficjalne dekrety synodów pochodzą z XI wieku, już wyraźnie zabraniają stosowania szkła, drewna, rogu i miedzi, ponieważ łatwo się utlenia. Cyna jest tolerowana, a zamiast niej zalecane są metale szlachetne.
Kształt starożytnych kielichów był bardziej zbliżony do pucharu lub amfory, często z dwoma uchwytami ułatwiającymi przenoszenie. Ten typ kielicha był używany do XII wieku. Od tego wieku prawie wszystkie kielichy, bez uchwytów, wyróżniają się szerokością pucharu i większym odstępem między pucharem a stopą, która tworzy trzon kielicha z węzłem, w połowie wysokości.
Pochodzi z języka greckiego phatne co oznacza płytę. Odnosi się do płytkiej, lekko wklęsłej tacy lub spodka, na którym umieszcza się konsekrowany chleb podczas Eucharystii. Patena weszła do użytku liturgicznego w tym samym czasie co kielich i musi być złocona na wklęsłej stronie. Ważne jest, aby umożliwiał on łatwe gromadzenie cząstek na ciele.
W relacjach z Ostatniej Wieczerzy wspomina się o naczyniu z chlebem, które Jezus miał przed sobą na stole (Mt 26,23; Mk 14,20). Jeśli chodzi o materiał, z którego wykonana jest patena, to przeszła ona taką samą ewolucję jak kielich.
Akcesoria do kielicha i pateny
Zachowanie Eucharystia po mszy to zwyczaj, który sięga najwcześniejszych czasów chrześcijaństwa. ciborium.
W czasach starożytnych wierni czasami przechowywali Eucharystię, z niezwykłą starannością, we własnych domach. Cyprian mówi o małej skrzyni lub arce, którą trzymano w tym celu w domu (De lapsis, 26: PL 4.501). Oczywiście przechowywano je również w kościołach.
Mieli miejsce o nazwie secretarium o sacrarium, w którym znajdował się rodzaj szafy (conditorium), gdzie przechowywano skrzynię eucharystyczną. Te conditorium były pierwszymi tabernakulami. Były one zazwyczaj wykonane z twardego drewna, kości słoniowej lub szlachetnego metalu i nazywały się píxides -z płaską, odchylaną pokrywą lub stożkową, wieżyczkową pokrywą z nóżką.
W późnym średniowieczu możliwość przyjmowania komunii poza mszą stała się popularna, wymagała większych rozmiarów i ewoluowała w dzisiejszą ciborium: duży kielich używany do rozdawania komunii wiernym, a następnie do przechowywania go w celu zachowania Ciała Chrystusa. Gdy jest przechowywany w tabernakulum, jest przykryty okrągłą zasłoną zwaną conopeo, nazwa nadawana również zasłonie okrywającej tabernakulum w kolorze sezonu liturgicznego.
W miejscach, gdzie Komunia Święta jest uroczyście zanoszona chorym, używa się małego cyborium w tym samym stylu. Małe piksel jest wykonana z tego samego materiału co cyborium. Powinien być pozłacany od wewnątrz, dno powinno mieć lekkie wzniesienie pośrodku i powinno być błogosławione przez kształt cyborium. Benedictio tabernaculi (Rit. Rom., tit. VIII, XXIII). Nazywany jest również teak lub portaviático i jest to zazwyczaj okrągłe pudełko wykonane z delikatnych materiałów.
Monstrancja to urna oprawiona w szkło, w której Najświętszy Sakrament jest wystawiony na widok publiczny. Może być wykonany ze złota, srebra, mosiądzu lub złoconej miedzi. Najbardziej odpowiedni jest kształt słońca, które wszędzie emituje swoje promienie. The luneta (manly lub lunula) to pojemnik w środku monstrancji, wykonany z tego samego materiału.
Luneta, o ile zawiera Najświętszy Sakrament, może być umieszczona w tabernakulum w ciągu jednego dnia. kaseta magnetofonowa. Jeśli tabernakulum ma wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić monstrancję, należy ją przykryć białym jedwabnym welonem. Monstrancja jest również używana podczas procesji na zewnątrz kościoła w szczególne dni, takie jak święto Bożego Ciała.
Wszystkie te naczynia muszą być wykonane ze złota, srebra lub innego materiału, ale złocone od wewnątrz, gładkie i wypolerowane, i mogą być zwieńczone krzyżem.
Krążki są dwa małe słoiki gdzie woda i wino potrzebne do świętowania Msza Święta. Ksiądz miesza wino z odrobiną wody i ma do tego uzupełniającą łyżkę. Zwykle są one wykonane ze szkła, aby kapłan mógł rozpoznać wodę w winie, a także dlatego, że są łatwiejsze do czyszczenia. Można jednak znaleźć również kufry z brązu, srebra lub cyny.
Acetre
Jest to kociołek, w którym umieszcza się wodę święconą i który służy do pokropienie liturgiczne. Cała woda, która jest zbierana przez sito, jest rozpraszana za pomocą wacika.
Hyzop
Przyrząd, za pomocą którego pokropienie wodą święconąskładający się z rączki z pękiem szczeciny lub pustej, perforowanej metalowej kuli na końcu, która zatrzymuje wodę. Stosuje się go razem z acetrem.
Kadzielnica i kadzidło
Kadzielnica jest małym metalowa lutownica zawieszona w powietrzu i przytrzymywany łańcuchami, który służy do spalania kadzidła. Kadzidło służy do manifestowania kultu i symbolizuje modlitwę, która wznosi się do Boga.
Dzwoneczek
Jest to małe, odwrócone naczynie w kształcie kubka z klapką w środku, które służy do trzymania klapy. używane do wezwania do modlitwy podczas konsekracji. Dzwonek służy do przyciągania uwagi, a także do wyrażania uczucia radości. Są dzwonki jedno- i wielobrzmiące.
Świecznik
Jest to wsparcie gdzie umieszcza się świecę która jest używana w liturgii jako symbol Chrystusa, który jest światłem przewodnim dla wszystkich.
"Kobieta, która w domu Szymona trędowatego w Betanii namaszcza głowę Mistrza bogatymi perfumami, przypomina nam o naszym obowiązku bycia wspaniałym w oddawaniu czci Bogu.
-Cały ten luksus, majestat i piękno wydają mi się zbyt małe.
-A przeciwko tym, którzy atakują bogactwo świętych naczyń, ozdób i ołtarzy, rozlega się pochwała Jezusa:opus enim bonum operata est in me»Zrobił dla mnie dobry uczynek». Święty Josemaría
(The Way, 527).
Spis treści
carf@fundacioncarf.orgTelefon stacjonarny: +34 914 029 082Telefon komórkowy: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
