Maj jest miesiącem Maryi Dziewicy: dlaczego?

Kościół poświęca ten miesiąc Maryi, aby lepiej Ją poznać i pokochać. W Europie maj jest miesiącem kwiatów, wiosny. Jest to idealny miesiąc na przebywanie na świeżym powietrzu, w otoczeniu piękna natury. Właśnie dlatego, że wszystko wokół nas powinno przypominać nam o naszym Stwórcy, poświęcamy ten miesiąc Najświętszej Maryi Pannie, delikatnej duszy, która ofiarowała swoje życie opiece i służbie Jezusa Chrystusa, naszego Odkupiciela.

"W sposób spontaniczny i naturalny rodzi się w nas pragnienie, aby traktować Matkę Bożą, która jest także naszą Matką. Traktować Ją tak, jak traktuje się żywą osobę: ponieważ śmierć nad Nią nie zatriumfowała, ale Ona jest ciałem i duszą z Bogiem Ojcem, z Jej Synem, z Duchem Świętym. Aby zrozumieć rolę, jaką Maryja odgrywa w życiu chrześcijańskim, aby czuć się do Niej pociągniętym, aby szukać Jej życzliwego towarzystwa z synowskim uczuciem, nie są konieczne wielkie dyskusje, chociaż tajemnica Bożego Macierzyństwa ma bogactwo treści, nad którymi nigdy nie możemy się wystarczająco zastanowić".
To Chrystus przechodzi obok, 142

Maryja, znak Bożej miłości. Dlaczego maj jest miesiącem Maryi Panny?

Ten chrześcijański zwyczaj obowiązuje od dwóch wieków i zbiega się z początkiem wiosny i końcem zimy. Triumf życia" symbolizowany przez wiosnę jest jednym z powodów, dla których maj jest miesiącem Maryi Dziewicy, Matki Życia Jezusa. Piękno natury mówi nam również o Maryi, o Jej wewnętrznym pięknie i cnocie.

W starożytnej Grecji maj był poświęcony Artemidzie, bogini płodności. W starożytnym Rzymie maj był poświęcony Florze, bogini roślinności. W tamtych czasach pod koniec kwietnia odbywały się ludi florale, czyli kwiatowe igrzyska, podczas których proszono ją o wstawiennictwo.

Później, w czasach średniowiecza, istniało wiele podobnych zwyczajów, z których wszystkie koncentrowały się na nadejściu dobrej pogody i końcu zimy. 1 maja był uważany za szczyt wiosny.

Przed XII wiekiem obchodzono święto "Trzydziestodniowego Nabożeństwa do Maryi" lub Tricesimum, które miało miejsce między drugą połową sierpnia a pierwszymi 14 dniami września.

Idea miesiąca maja, miesiąca Maryi, sięga czasów baroku lub XVII wieku. Obejmował on trzydzieści codziennych ćwiczeń duchowych ku czci Matki Bożej. Zwyczaj ten rozprzestrzenił się szczególnie w XIX wieku i jest praktykowany do dziś, czyniąc to święto specjalnymi nabożeństwami organizowanymi codziennie przez cały miesiąc.

Proszę świętować Miesiąc maj to coś więcej niż chrześcijańska tradycja, to hołd i dziękczynienie dla Tej, która jest naszą Matką.. Można zaoferować Państwu wiele różnych szczegółów. Do najczęstszych należą modlitwa rodzinnaModlitwa różańcowa, ofiarowanie kwiatów i rozważanie dogmatów.

Maj, miesiąc Najświętszej Maryi Panny: Założyciel Opus Dei wyjaśnia, jak może wyglądać nasza miłość do Matki Bożej.

Nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny w miesiącu maju

Sposoby oddawania czci Maryi w maju są tak różnorodne, jak ludzie i zwyczaje tych, którzy Ją czczą. Powszechne jest, że w maju parafie codziennie odmawiają Różaniec Święty, a wiele z nich wznosi specjalny ołtarz z figurą lub wizerunkiem Maryi.

Ponadto, długą tradycją jest koronowanie Jej figury, zwyczaj znany jako Koronacja Majowa. Często korona jest wykonana z pięknych kwiatów, które reprezentują piękno i cnotę Maryi, a także przypominają wiernym, aby starali się naśladować Jej cnoty. Koronacja ta jest w niektórych regionach wielkim świętem i zwykle odbywa się poza Mszą Świętą.

Ołtarze i koronacje w tym miesiącu to nie tylko przywilej parafii. Również w domu można w pełni uczestniczyć w życiu Kościoła. Powinniśmy poświęcić szczególne miejsce Maryi nie dlatego, że taka jest tradycja lub ze względu na szczególne łaski, które można uzyskać, ale dlatego, że Maryja jest naszą Matką, Matką całego świata i ponieważ troszczy się o nas wszystkich, wstawiając się nawet w najmniejszych sprawach.

Jak syn zachowuje się wobec matki?

"Jak zachowuje się normalny syn lub córka wobec swojej matki? Na tysiące sposobów, ale zawsze z uczuciem i zaufaniem. Z uczuciem, które w każdym przypadku będzie przebiegać przez określone kanały, zrodzone z samego życia, które nigdy nie są czymś zimnym, ale raczej ujmującymi zwyczajami domowymi, drobnymi codziennymi szczegółami, które syn musi mieć z matką i za którymi matka tęskni, jeśli syn kiedykolwiek o nich zapomni: pocałunek lub pieszczota podczas wychodzenia lub powrotu do domu, mały prezent, kilka wyrazistych słów ".

"W naszych relacjach z Niebiańską Matką istnieją również zasady synowskiej pobożności, które są kanałem naszego zwyczajowego zachowania wobec Niej. Wielu chrześcijan czyni własnym starożytny zwyczaj szkaplerzlub nabrały nawyku witania się - nie są potrzebne żadne słowa, wystarczy sama myśl. obrazy Maryi, które są w każdym chrześcijańskim domu lub które zdobią ulice tak wielu miast; lub żyją tą cudowną modlitwą, jaką jest święty różaniec, w którym dusza nigdy nie męczy się powtarzaniem tych samych rzeczy w kółko.Są również przyzwyczajeni do poświęcania jednego dnia w tygodniu Pani - właśnie tego dnia, w którym dziś się tu zebraliśmy, w sobotę - ofiarowując Jej odrobinę delikatności i medytując szczególnie o Jej macierzyństwie ". Święty Josemaria. To Chrystus przechodzi obok, 142.

Manifestowanie miłości do Maryi

"Istnieje wiele innych nabożeństw maryjnych, których nie trzeba tutaj przypominać. Nie wszystkie muszą być włączone w życie każdego chrześcijanina - wzrastanie w życiu nadprzyrodzonym jest czymś zupełnie innym niż tylko gromadzeniem nabożeństw - ale muszę jednocześnie stwierdzić, że nie posiada pełni wiary ten, kto nie żyje niektórymi z nich, kto w jakiś sposób nie manifestuje swojej miłości do Maryi.

"Ci, którzy uważają nabożeństwa do Najświętszej Dziewicy za przestarzałe, pokazują, że utracili głębokie chrześcijańskie znaczenie, które zawierają, że zapomnieli o źródle, z którego się rodzą: wiara w zbawczą wolę Boga Ojca, miłość do Boga Syna, który naprawdę stał się człowiekiem i narodził się z kobiety, zaufanie do Boga Ducha Świętego, który uświęca nas swoją łaską. To Bóg dał nam Maryję i nie mamy prawa Jej odrzucać, ale musimy iść do Niej z miłością i radością dzieci. Josemaría. To Chrystus przechodzi obok, 142

-Czy chce Pan kochać Matkę Bożą? -Dobrze, niech ją Pan potraktuje! Jak? - Poprzez dobre odmawianie Różańca Matki Bożej.
Josemaría.

Aby jak najlepiej wykorzystać maj

Najświętsza Maryja Panna zawsze troszczy się o nas i pomaga nam we wszystkim, czego potrzebujemy. Pomaga nam przezwyciężyć pokusy i zachować stan łaski i przyjaźni z Bogiem, abyśmy mogli osiągnąć Niebo. Maryja jest Matką Kościoła.

Maryja była kobietą o głębokim życiu modlitewnym, zawsze żyła blisko Boga. Była prostą kobietą; była hojna, zapomniała o sobie, aby dać siebie innym; miała wielkie miłosierdzie, kochała i pomagała wszystkim jednakowo; była pomocna, opiekowała się Józefem i Jezusem z miłością; żyła radośnie; była cierpliwa wobec swojej rodziny; wiedziała, jak przyjąć wolę Bożą w swoim życiu. Wszystkie te cnoty są przykładem życia dla nas chrześcijan, chcemy żyć jako Jego godne dzieci, dlatego podążamy za Jego przykładem.

Jaki jest zwyczaj w tym miesiącu?

Proszę pamiętać o objawieniach Matki Bożej. Jest ich wiele i wszystkie są bardzo wyjątkowe. The Virgin Maryja przekazuje swoje przesłanie bezpośrednio, wszystkie są związane z miłością, jaką ma dla nas wszystkich, swoich dzieci.

Proszę zastanowić się nad głównymi cnotami Maryi Dziewicy.

Jej niepokalane poczęcie: Maryja Dziewica urodziła się bez grzechu pierworodnego, ponieważ miała być matką Chrystusa.
Jak przeżywała swoje boskie macierzyństwo: Maryja jest matką Jezusa Chrystusa na ziemi. Jaka była? Dzień z życia Dziewicy?
Jej wieczyste dziewictwo: Maryja poczęła za sprawą Ducha Świętego.
Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny do nieba: Pod koniec życia została zabrana ciałem i duszą do nieba.

Żyć rzeczywistym i prawdziwym nabożeństwem do Maryi. Proszę spojrzeć na Maryję jak na matkę. Rozmawiać z Nią o wszystkim, co nam się przydarza: o dobrych i złych rzeczach. Wiedzieć, jak zwracać się do Niej w każdej chwili. Medytować 7 boleści DziewicyDziewica Maryja była zjednoczona z Jezusem w szczególny sposób w tych momentach swojego życia, które pozwoliły Jej dzielić głębię smutku Jej Syna i miłość Jego ofiary.

Proszę naśladować ich cnoty: To najlepszy sposób na okazanie jej miłości. Okazywanie jej uczuć: Proszę robić to, czego od nas oczekuje i pamiętać o niej przez cały dzień.

Mieć do niego pełne zaufanie: Ponieważ to Dziewica Maryja wstawia się przed Jezusem za naszymi trudnościami. Wszystkie łaski, które Jezus nam daje, przechodzą przez ręce Maryi.

Różne modlitwy maryjne

Leczenie Maryi to dobry sposób na zbliżenie się do Jej Syna. Proszę iść do modlitwa rodzinnazwłaszcza modlitwy poświęcone Najświętszej Maryi Pannie.

Chrześcijanie mają piękne modlitwy poświęcone Dziewicy Maryi, a także wiele pieśni ku jej czci, które pomagają nam pamiętać o ogromnej miłości naszej matki do nas, jej dzieci.

Odmawianie Różańca Świętego z głębi serca, samotnie lub w towarzystwie. Medytacja nad tajemnicami, które przewijają się przez wiele ważnych chwil Maryi:
Tajemnice radosnePoniedziałek i sobota
Tajemnice bolesne: wtorki i piątki
Świetlne tajemnice: Czwartek
Chwalebne tajemnice: Niedziele i środy

Odmawiając modlitwę Anioł Pański (którą zwyczajowo odmawia się w południe) Regina Coeli lub Poświęcenie się Maryi. Wśród innych modlitw. Można również poświęcić Matce Bożej nowennę, aby poprosić Ją o szczególną łaskę lub podziękować.

Bibliografia:

OpusDei.org

9 punktów chrześcijańskiej edukacji moralnej

Katechizm Kościoła Katolickiego wyjaśnia, że moralność chrześcijańska jest odpowiedzią na powołanie człowiekaŻycie w duchu. Podkreśla to zarówno radość, jak i wymagania, które ta ścieżka wnosi do życia i naszej moralnej edukacji.

The edukacja Wychowanie do moralności chrześcijańskiej jest częścią "katechezy" w jej pierwotnym znaczeniu jako formacji do życia chrześcijańskiego w każdym wieku, a nie tylko dla dzieci. Moralność chrześcijańska ma cechy, które wynikają nie tylko z etyki czy moralności racjonalnej, ale także w szczególności z głoszenia Chrystusa (kerygma) i Królestwo Boże poprzez misję Kościoła (1).

Charakterystyka chrześcijańskiego wychowania moralnego, przedstawiona w Katechizmie Kościoła Katolickiego (nn. 1691-1698), można podsumować w następujących punktach:

Nowe życie w Chrystusie przez Ducha Świętego

1. Wychowanie w wierze do życia w Chrystusie. To życie jest udziałem w samym życiu Boga, dzięki Duchowi Świętemu, który jest "Duchem Chrystusa". Dzieło Chrystusa uzdrawia nas i przywraca do obrazu i podobieństwa Bożego, utraconego przez grzech.

Od chrztu, który sprawia, że porzucamy "starego człowieka" i odradzamy się w Chrystusie, mamy zalążek pełnego życia ludzkiego - tego, co nazywamy życiem łaski - które ma swoje własne zasady i normy. Dlatego chrzcielnica przybiera czasem formę łona matki: chrzest sprawia, że odradzamy się z Chrystusem w łonie Kościoła.

2. Dlatego chrześcijańskie wychowanie moralne podkreśla rolę Duch ŚwiętyJest pocieszycielem i żywicielem duszy, światłem i źródłem jej darów, które podnoszą ludzką naturę do rangi łaski. On jest naprawdę nowe życie w Chrystusie przez Ducha Świętegożycie, które jest uczestnictwem w życiu boskim, "życie deiform".

W tym celu Duch Święty daje swoje prezenty (mądrość i rozum, rada i męstwo, wiedza, pobożność i bojaźń Boża), które obejmują całą naszą istotę, podnosząc naturę do porządku łaski. Te dary wytwarzają "owoce Ducha". ("miłość, radość, pokój, cierpliwość, wytrwałość, uprzejmość, dobroć, łagodność, cichość, wierność, skromność, wstrzemięźliwość, czystość" (Gal 5, 22-23, wydanie Wulgaty, Katechizm Kościoła Katolickiego, 1832) oraz dzieła, które odpowiadają błogosławieństwa (patrz poniżej).

Edukacja do życia w łasce i błogosławieństwach

3. Jak widzieliśmy, chrześcijańskie wychowanie moralne jest edukacja do życia w łascei nie tylko dla etycznego zachowania na poziomie racjonalnym. Horyzontem życia chrześcijańskiego jest konfiguracja do Chrystusa, czyli wewnętrzne "stawanie się formą" Chrystusa. Innymi słowy, pełnia życia moralnego to świętość, w jedności z wolą Bożą.

W tym celu chrześcijanin "traci własne życie" dla Jezusa, wspierając odkupieńcze dzieło Trójcy Świętej, która oddaje się nam całkowicie. Wszystko to dzieje się od chrztu, który wprowadza nas w dynamikę Ducha Świętego: dynamikę miłości, która prowadzi do żarliwego pragnienia dobra, i to nie byle jakiego dobra, ale dobra w perspektywie życia Chrystusa. Życie w łasce rozwija się od chrztu, poprzez sakramenty, modlitwę i całą pracę chrześcijanina.

4. Chrześcijańska edukacja moralna jest również edukacja na temat Błogosławieństw. Sprawiedliwy (lub święty) jest szczęśliwy szczęściem, które pochodzi z przylgnięcia do Boga. Prawdziwym uczniem jest ten, kto dobrowolnie wybiera drogę błogosławieństw, które są "obliczem Chrystusa".

Są gwarancją "paradoksalnego" szczęścia, ponieważ nie tylko oferują szczęście człowiekowi, ale także gwarantują je ubogim w duchu, cichym i cierpiącym, głodnym sprawiedliwości i miłosiernym, wprowadzającym pokój i prześladowanym ze względu na Chrystusa (por. Mt 5, 3-11).

Edukacja na temat grzechu i przebaczenia

5. Chrześcijańska edukacja moralna to edukacja o grzechu. Edukacja na temat grzechu i przebaczeniai o przebaczeniu. The sin jest zgubą, ponieważ z serca człowieka wynika, że obraża Boga i bliźniego, niszcząc porządek miłości. Z grzechem przychodzą "uczynki ciała" (por. Ga 5:19-21), które są przeciwne owocom Ducha.

Dlatego grzech - a wszyscy jesteśmy grzesznikami - wymaga konwersja: aby skorzystać z miłosierdzie Pomoc Boża w osiągnięciu zbawienia, które wiąże się z przebaczeniem grzechów i ostatecznym zwycięstwem nad konsekwencjami grzechu, którymi są ból i śmierć wieczna.

Nikt nie zbawia się sam, dzięki własnej wiedzy lub wysiłkom, ani też człowiek nie może zbawić się wraz z innymi bez Boga. Przyjęcie Bożego miłosierdzia czyni nas miłosiernymi dla innych.

Kształcenie cnót i rozeznania

6. Chrześcijańska edukacja moralna jest kształcenie cnót, a wraz z nimi rozeznania. Edukacja cnót wykracza poza edukację wartości, ale cnoty, wartości i normy muszą być obecne w każdej edukacji etycznej.

Do cnót ludzkich lub moralnych należą ostrożność, cnota będąca pomostem pomiędzy cnotami kardynalnymi (roztropność, sprawiedliwość, męstwo i umiarkowanie) a cnotami teologicznymi (wiara, nadzieja i miłość).

Roztropność jest podstawą sumienie moralny (por. Katechizm Kościoła Katolickiego, 1776 y 1794). Roztropność umożliwia rozeznanie niezbędne do dokonywania właściwych wyborów w życiu. Prowadzi do poznania i praktykowania tego, co dobre. Roztropna osoba nie zadowala się tym, że cel jej działania jest właściwy: chce, aby środki i sposób działania również były właściwe.

Z tego powodu wybiera również czas i miejsce, w którym należy działać, i unika podejmowania bezużytecznych lub fałszywych kroków. Roztropna osoba posiada bilansNiewątpliwą cechą dojrzałość duchowa (2).
The cnoty teologiczne umożliwia chrześcijaninowi uczestniczenie w życiu trynitarnym otrzymanym w darze poprzez samo swoje działanie.

W ten sposób może on naśladować Chrystusa, uczestnicząc we własnym doświadczeniu życiowym ("widząc" duchowo swoimi oczami, "czując" swoim sercem, "działając" swoimi postawami). W ten sposób chrześcijanin może ukierunkować każdą decyzję i każde działanie w świetle Trójjedynego Boga. W ten sam sposób cnoty teologiczne informują i ożywiają cnoty moralne i całe chrześcijańskie działanie (3).

Podwójne przykazanie miłości

7. W centrum wychowania do "nowego życia" chrześcijanina znajduje się "podwójne przykazanie miłości", rozwinięte w Dekalogu Przykazań. Dla Jezusa miłość Boga i miłość bliźniego są nierozłączne (por. Mk 12, 29-31) i zjednoczone w "nowym przykazaniu".

Od tego momentu miłość nie jest już tylko przykazaniem, ale odpowiedź na miłość Boga który przychodzi na spotkanie z nami. "Miłość można nakazać, ponieważ najpierw się ją daje" (4); co więcej, dla chrześcijanina ta odpowiedź jest włączona w życie Jezusa, które jest darem z siebie, owocem Jego miłości (por. J 17-26).

Oznacza to, że Chrześcijańskie życie moralne jest uczestnictwem w tej samej miłości Jezusa. To jest organizacja charytatywnaowoc Ducha Świętego, który umożliwia to, co po ludzku wydaje się niemożliwe: kochać tak, jak kochał sam Jezus (5).

Podwójne przykazanie miłości

8. Chrześcijańskie wychowanie moralne jest wychowaniem do życia eucharystycznego i jego owocu, jakim jest życie kościelne. W Eucharystia Jezus czyni nas swoimi i staje się naszym pokarmem na drogę życia aż do Jego powtórnego przyjścia i wypełnienia tej samej misji, którą otrzymał od Ojca.

Tylko dzięki Eucharystii, która jest centrum wszystkich sakramentów, jesteśmy zdolny kontynuować to, co zostało powiedziane do tej pory: żyć w Chrystusie przez Ducha Świętego, rozwijać się w życiu łaski i na drodze błogosławieństw i cnót, odrzucać grzech i zawsze dostrzegać dobro w naszych działaniach, żyć miłością wobec Boga i innych.

Od Eucharystia jest przyjmowana z Kościoła y przynosi owoce dla naszego wzrostu w życiu Kościoła.Życie moralne chrześcijanina nie rozwija się indywidualnie, lecz raczej jako w "komunii świętych", którą jest Kościół.

Uczestnicząc w życiu Chrystusa w Kościele (Jego Mistycznym Ciele), uczestniczymy również, każdy zgodnie ze swoim specyficznym powołaniem, darami i charyzmatami, w misja Kościoła. Kościół jest zasadniczo misyjny, ewangelizujący, głoszący Chrystusa i "sakrament jedności rodzaju ludzkiego".

W tym celu Kościół idzie ramię w ramię ze wszystkimi ludźmi, zwłaszcza najbiedniejszymi i najbardziej potrzebującymi. Jest dostępny dla wszystkich ich słusznych żądań i oczekiwań. Troszczy się o ich dobro, rozciągając w ten sposób granice swojej miłości poza wszelkie granice.

Każdy chrześcijanin jest powołany, osobiście i w jedności z innymi chrześcijanami, do uczestniczenia w tym życiu, które jest dane w jedności z Chrystusem i poprzez działanie Ducha Świętego. Duch Święty. Chrześcijanin jest wezwany do współpracy w budowaniu tajemnicy Kościoła - który jest jego matką, jego ciałem i jego domem, świętym ludem Bożym i świątynią Ducha Świętego - oraz w jego misji ewangelizacyjnej. Jak mówi Dokument z Aparecidy, wszyscy chrześcijanie są uczniowie misjonarze.

9. Podsumowując, w ujęciu Katechizmu Kościoła Katolickiego, moralność chrześcijańska to "nowe życie" w ChrystusieDroga, prawda i życie" (J 14,6), pierwsze i ostatnie centrum i punkt odniesienia dla edukacji w wierze.

Dla wiary chrześcijańskiej pełne, prawdziwe i wieczne życie rodzi się i dojrzewa w związku z "miłującym poznaniem" Chrystusa (por. J 17:3), co jest celem wychowania w wierze.

Chrześcijańska wizja osoby (antropologia chrześcijańska) pozwala nam zrozumieć i żyć rzeczywistością, którą każdy człowiek nosi w swoim bycie a wezwanie do samorealizacji na podobieństwo Chrystusa. Oznacza to napięcie, aby postępować zgodnie z prawdą i dobrem (7) poprzez dobrowolne "wejście" w życie Chrystusa i uczestniczenie w Jego samoudzielaniu się.

Od spotkania z Chrystusem i stopniowego utożsamiania się z Nim, każdy wierzący, poruszany stałym działaniem Ducha Świętego, może poprzez własne życie aby ogłosić światu dobrą nowinę powszechnego zbawienia, dokonanego przez Pana (8).

Dlatego moralność chrześcijańska zakłada "życie i odczuwanie z Kościołem i w Kościele, co w wielu sytuacjach doprowadzi nas również do cierpienia w Kościele i z Kościołem" (6). Chrystus w centrum chrześcijańskiej edukacji moralnej

Odpowiedzialność za społeczeństwo i świat stworzony

Ta reklama ma konsekwencje dla struktur i dynamiki świata stworzona natura, która ma być odnowiona w Chrystusie przy współpracy dzieci Bożych (por. Rz 8,19-22 i Ef 5,9).

Dlatego chrześcijanin ma szczególną odpowiedzialność za wspieranie pokoju i sprawiedliwości, w służbie wspólnego dobra, w kulturze życia i w trosce o Ziemię (ekologia). To właśnie tutaj edukacja doktryna społeczna Kościoła i szerzej - Kościoła. moralność społeczna.

Dlatego wszystko, co dotyczy rodziny i pracy, gospodarki i polityki, społeczności ludzkiej na wszystkich jej poziomach oraz środowiska naturalnego, staje się częścią moralności chrześcijańskiej nie tylko ze względów etycznych, lecz także jako wymagania dotyczące powołania i misji chrześcijaninaWezwanie do przekształcenia społeczeństwa i świata stworzonego jako zarys ostatecznego Królestwa Bożego.

Katechizm Kościoła, na końcu swojego wstępu o chrześcijańskim wychowaniu moralnym, sięga po tekst św. Jana Eudesa (XVII w.), który zaprasza, modli się i prosi, aby pomyślmy o Jezusieabyśmy mogli lepiej myśleć o sobie; abyśmy mogli poznać pragnienie Jezusaabyśmy mogli pragnąć tego, czego On pragnie; i w ten sposób możemy powiedzieć za apostołem: "Dla mnie żyć to Chrystus" (Flp 1:21).

Bibliografia:

(1) Por. R. Gerardi, Powołanie człowieka: życie w Duchu Świętym, w R. Fisichella (a cura di), Nuovo commento teologico-pastorale [do Katechizmu Kościoła Katolickiego], Città del Vaticano-Milano 2017, str. 1269-1285.
(2) Por. tamże, str. 1280-1281.
(3) Por. str. 1282.
(4) p. 1283.
(5) Por. tamże.
(6) Francisco, List do Ludu Bożego pielgrzymującego w Niemczech (29-VI-2019), n. 9.
(7) Por. R. Gerardi, La vocazione dell'uomo...., str. 1284-1285.
(8) Por. str. 1285.

Ramiro Pellitero IglesiasProfesor teologii pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Nawarry.

Opublikowano w Kościół i nowa ewangelizacja.

Dzień z życia Matki Bożej

Łukasz mówi w swojej Ewangelii, że anioł Gabriel został posłany przez Boga do Nazaretu (por. Łk 1:26), do dziewicy o imieniu Maryja, aby oznajmić jej, że będzie matką Mesjasza, Zbawiciela, którego oczekiwali wszyscy Żydzi.

Nazaret Maryi Dziewicy

Około dwa tysiące lat temu Nazaret był wioską nieznaną prawie wszystkim ludziom na ziemi. W tym czasie cesarski Rzym lśnił przepychem. Na wybrzeżach Morza Śródziemnego znajdowało się wiele dobrze prosperujących miast. Gwar kupców i żeglarzy zalewał wiele ulic i placów miast portowych lub emporiów handlowych. Nazaret, z drugiej strony, był garstką biednych domów położonych na skalistych cyplach w Dolnej Galilei. Nawet w swoim regionie nie miało większego znaczenia.

Miasto Sepphoris, gdzie koncentrowała się większość działalności handlowej w okolicy, było oddalone o nieco ponad dwie godziny drogi. Było to miasto zamożne, z bogatą zabudową i pewnym poziomem kultury. Jego mieszkańcy mówili po grecku i mieli dobre stosunki z grecko-łacińskim światem intelektualnym. W Nazarecie natomiast mieszkało kilka rodzin żydowskich, które mówiły po aramejsku.

Większość mieszkańców zajmowała się rolnictwem i hodowlą zwierząt, ale był też rzemieślnik, taki jak José, który swoją pomysłowością i wysiłkiem dobrze służył swoim współobywatelom, wykonując prace stolarskie i kowalskie.

Dom Maryi Dziewicy

Dom Marii był skromny, podobnie jak jej sąsiadów. Miał dwa pokoje. Wewnętrzny pokój był jaskinią, która służyła jako spichlerz i spiżarnia. Trzy adobe lub murowane ściany przymocowane do skały przed tym wewnętrznym pomieszczeniem podtrzymywały szkielet z gałęzi, drewna i liści, który służył jako dach i tworzył zewnętrzne pomieszczenie domu. Światło wpadało przez drzwi.

Mieli tam narzędzia pracy i niewiele mebli. Większość życia rodzinnego odbywała się na zewnątrz, przy drzwiach domu, być może w cieniu winorośli, która pomagała złagodzić letnie upały.

Prawie wszyscy jego sąsiedzi mieli podobny dom. Wykopaliska archeologiczne ujawniły część starożytnego Nazaretu. Domy wykorzystywały liczne jaskinie w terenie do budowy piwnic, silosów i cystern bez większych modyfikacji.

Podłoga była nieco spłaszczona przed jaskinią, a to pomieszczenie było otoczone elementarnymi ścianami. Prawdopodobnie rodziny wykorzystywały podłogę tego pomieszczenia do spania.

Studnia Maryi to miejsce, w którym anioł Gabriel ukazał się Dziewicy Maryi i zapowiedział, że urodzi ona Syna Bożego. Znajduje się w obecnym Nazarecie w północnym Izraelu.

Modlitwy poranne

Dzień zaczynał się o wschodzie słońca. Prosta modlitwa, taka jak Szema, a potem zaczynała się ciężka praca. Szema to modlitwa zaczerpnięta z Biblii, która zaczyna się po hebrajsku od tego słowa i brzmi następująco: "Szema Izrael (Słuchaj Izraelu), Pan, Bóg nasz, jest jednym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą i całą swoją mocą.

Zachowaj w swoim sercu te słowa, które dziś do ciebie mówię. Wpajaj je swoim dzieciom i mów do nich, czy jesteś w domu, czy w podróży, czy leżysz, czy stoisz. Proszę je wypisać na swojej ręce jako znak, proszę je wypisać na swoim czole jako znak. Napisz je na odrzwiach domu twego i na bramach twoich" (Pwt 6:4-9).

Dziewica Maryja i przygotowywanie jedzenia

Jednym z pierwszych zadań, jakie należało wykonać każdego dnia, po modlitwie, było przygotowanie chleba, podstawowego pożywienia na każdy dzień. W tym celu Maria, jak to robiły kobiety, zaczynała od zmielenia ziarna pszenicy lub jęczmienia na mąkę. Znaleziono kilka domowych kamiennych młynów z czasów naszego Pana, które służyły do tego zadania.

Następnie mąkę mieszano z wodą i odrobiną soli, aby powstało ciasto, do którego dodawano szczyptę drożdży - z wyjątkiem świąt wielkanocnych. Z zakwaszonego ciasta wyrabiano bardzo cienkie placki lub bułki, które pieczono w piecu lub zakopywano w żarze i spożywano świeżo upieczone.

Codzienny posiłek był dość podobny do tego, co znamy dziś w regionach śródziemnomorskich. Chleb był łamany ręcznie, bez użycia noża i spożywany sam lub z oliwą, w towarzystwie wina, mleka, owoców i, jeśli to możliwe, mięsa lub ryb. Mleko było zwykle przechowywane w bukłakach wykonanych z kozich skór i pite bezpośrednio z nich.

Najprawdopodobniej było ono prawie zawsze kwaśne po wypiciu. Mleko było również używane do produkcji masła i sera, które były podstawowym pożywieniem tam, gdzie żyły zwierzęta gospodarskie, tak jak w Galilei.

Nazaret, naszej Matki Dziewicy Maryi na początku XX wieku.

Kolejnym ważnym elementem w diecie tych ludzi był olej. Jedli również oliwki konserwowane w solance. Olej zabierano ze sobą nawet w podróż, w małych płaskich glinianych buteleczkach, podobnych kształtem do manierki. Powszechne było również picie wina, które zazwyczaj było mocne i dlatego zwykle popijano je wodą, a czasami mieszano z przyprawami lub słodzono miodem.

Do najczęstszych gulaszy należały gulasze z ciecierzycy lub soczewicy. Najbardziej popularnymi warzywami były bób, groch, pory, cebula, czosnek i ogórki. Najczęściej spożywanym mięsem była jagnięcina lub koza, a także trochę kurczaka. Najpopularniejszymi owocami były figi, daktyle, arbuzy i granaty. Pomarańcze, tak obfite dziś w tym rejonie, nie były jeszcze znane w Galilei, gdzie mieszkała św. Maria. Santa Maria.

Przed jedzeniem każdego dnia odmawiano modlitwy, aby podziękować Bogu za pokarm otrzymany z Jego dobroci. Błogosławieństwo stołu brzmiało mniej więcej tak: "Błogosławiony jesteś, Panie, nasz Boże, Królu Wszechświata, który dałeś nam dziś jeść chleb, owoc ziemi". Odpowiedzią było: Amen.

Codzienne zadania Marii

Aby zaspokoić potrzeby gospodarstwa domowego, trzeba było codziennie wykonywać ciężką pracę, jaką było noszenie wody. Źródło w Nazarecie znajdowało się w pewnej odległości, nieco ponad piętnaście minut drogi od domów w wiosce. Mary prawdopodobnie chodziła tam codziennie rano, aby napełnić swój dzbanek, a następnie wracała do domu niosąc go na głowie, jak to jest w zwyczaju w tej okolicy, aby kontynuować swoją pracę. A w niektóre dni musiała wracać w pobliże o innych porach dnia, aby wyprać ubrania.

Transport wody i pranie bielizny

Ubrania, które Maryja musiała wyprać, były noszone przez nią, Józefa i Jezusa. Zwykłe ubranie składało się z szerokiej, luźnej bielizny lub tuniki, która zwykle była wykonana z lnu. Sięgała do kolan lub łydek. Mogła być bez rękawów lub z rękawami do połowy ramienia.

Tunika była przymocowana do ciała rodzajem pasa, wykonanego z długiego, szerokiego paska lnu, który był kilkakrotnie owijany wokół ciała, ale nie zawsze ciasno i gładko, ale w niektórych z tych owinięć tworzyły się fałdy, które mogły być używane do przenoszenia pieniędzy. Na tunikę zakładano zewnętrzną szatę lub płaszcz, który miał kwadratowy lub zaokrąglony kształt i był zwykle wykonany z wełny.

Większość dni Marii była bez wątpienia zupełnie normalna. Wiele godzin poświęcała na prace domowe: przygotowywanie jedzenia, sprzątanie domu i ubrań, a nawet tkanie wełny lub lnu i robienie niezbędnych ubrań dla swojej rodziny.

Na koniec dnia przychodziła wyczerpana, ale z radością osoby, która wie, że takie pozornie proste zadania mają cudowną nadprzyrodzoną skuteczność, i że wykonując dobrze swoją pracę, wykonuje zadanie pierwszej wielkości w

Francisco Varo PinedaDyrektor ds. badań na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Nawarry.
Profesor Pisma Świętego.

Kim jest Matka Boska Fatimska? Historia, objawienie i gdzie ona jest

Kim jest Matka Boska Fatimska?

Matka Boska Fatimska, zwana również Matką Boską Różańcową z Fatimy, to inwokacja do Matki Boskiej. Wywodzi się z objawień Matki Bożej trójce małych pastuszków w 1917 roku w Portugalii.

Te wydarzenia i orędzia nawrócenia, które Maria przekazała Łucji, Hiacyncie i Franciszkowi, przetrwały do dziś.

Historia i pochodzenie Fatimy

Rok 1917 był szczególny. Europa była w stanie wojny. W niedzielę 13 maja, w ukrytej wiosce w Serra do Aire w środkowej Portugalii. Troje dzieci, Lucia dos Santos i jej rodzeństwo Francisco i Jacinta Marto, bawiło się podczas pielęgnacji stada, na polu należącym do ojca Lucii.

W południe, po odprawieniu jak zwykle mszy, zobaczyli dwa świetliste zjawiska, jakby dwa błyski błyskawicy, a potem piękną Panią, jaśniejszą od słońca.

- "Skąd Pani jest, Pani?"
- Jestem z nieba".

W ten sposób rozpoczęła się pierwsza rozmowa między Matką Bożą a Łucją.
Było to pierwsze objawienie Matki Bożej Fatimskiej.

Figura pastuszków z Fatimy w Valinhos, portugalski pomnik objawienia Anioła.

Objawienie się Matki Bożej w Fatimie

Było to pierwsze z sześciu objawień, które troje pasterzy będzie miało do października: zawsze 13, z wyjątkiem sierpnia, kiedy to od 13 do 15 są one organizowane przez władze wioski. Podobnie Matka Boska Fatimska stawi się przed trójką dzieci 19-go.

W październiku 1930 r. biskup Leirii uznał wizje za godne wiary, zezwalając na kult Matki Bożej Fatimskiej.

We wszystkich swoich objawieniach Matka Boża kładła szczególny nacisk na odmawianie Różańcai poprosił dzieci, aby po każdej tajemnicy powiedziały, kiedy ją odmawiały: O Jezu, przebacz nam nasze grzechy, wybaw nas od ognia piekielnego i zabierz do nieba wszystkie dusze, zwłaszcza te, które najbardziej potrzebują Twojego Bożego Miłosierdzia"..

Matka Boża poprosiła również o wybudowanie w miejscu wydarzeń kaplicy, dziś Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej z Fatimy.

Trójka małych pastuszków poinformowała, że Matka Boża powiedziała im również o przedwczesnej śmierci dwóch małych braci, dodając, że Łucja pozostanie na ziemi przez długi czas. I tak też się stało. Franciszek i Hiacynta zmarli w latach 1919-1920 na grypę. Łucja wstąpiła do zakonu Sióstr św. Doroty w 1925 roku, a w 1948 roku wstąpiła do Karmelitów w klasztorze w Coimbrze, gdzie pozostała do swojej śmierci w 2005 roku.

Cud w słońcu ogłoszony przez Maryję Pannę

Tysiące pielgrzymów zaczęło przybywać do Fatimy, gdy tylko rozeszła się wieść o objawieniach Matki Bożej.

13 października tłum liczący do 100.000 osób, w tym wielu dziennikarzy, był świadkiem "cudu słońca".

Był to znak zapowiedziany przez Matkę Boską, po ulewnym deszczu, który przemoczył ziemię i ubrania, niebo się otworzyło i zobaczyli, jak słońce zmieniało kolor, wielkość i położenie przez około dziesięć minut. Po tym, co się stało, ubrania i ziemia nagle okazały się suche.

Było to ostatnie objawienie Matki Bożej w Fatimie.

"Cor Mariæ dulcissimum, iter para tutum! - Najsłodsze Serce Maryi, przygotuj bezpieczną drogę".. Do Matki Bożej Fatimskiej, świętego Josemarii.

Tajemnice objawione przez Matkę Bożą w Fatimie

Orędzie z Fatimy zawiera aspekt uniwersalnego zapotrzebowania chrześcijańskiego: należy zadośćuczynić Panu za wszystkie popełnione grzechy, czynić pokutę, odmawiać różaniec, szerzyć nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi i dużo modlić się za papieża.

Zawiera również pewne szczególne objawienia, które Matka Boża przekazała pastuszkom w objawieniu z 13 lipca. Stolica Apostolska wydała wszystkie orędzia za pontyfikatu św. Jana Pawła II.

Pierwsze dwa zostały zapisane w dzienniku Łucji, kiedy przyjęła habit. Trzeci, napisany 3 stycznia 1944 roku, został przekazany w zaklejonej kopercie biskupowi Leirii, kopercie, która później, w 1957 roku, została przekazana do tajnego archiwum Świętego Oficjum, a jej zawartość została ujawniona w 2000 roku.

Wizja piekła

Matka Boża w Fatimie pokazała trójce pastuszków, co czeka ludzi po śmierci, jeśli nie będą pokutować, mieli wizję piekła:

"Wielkie morze ognia, które wydawało się być pod ziemią. Zanurzone w tym ogniu demony i dusze..."

Najświętsze Serce i nawrócenie Rosji

Druga część zawiera te słowa Matki Bożej Fatimskiej:

"Przyjdę prosić o poświęcenie Rosji mojemu Niepokalanemu Sercu i o Komunię św. wynagradzającą w pierwsze soboty".

Maria mówiła o wojnie, która miała się rozpocząć za pontyfikatu Piusa XI. I miała rację. Druga wojna światowa wybuchła w 1939 roku.

Anioł i krew męczenników

Trzecia część tajemnicy została ujawniona przez Siostrę Łucję "Dobrzy będą męczennikami, a Ojciec Święty będzie musiał wiele wycierpieć; kilka narodów zostanie unicestwionych"..

Podpis pod zdjęciem: "Fatima jest skarbem dla całego Kościoła. Nie jest to luksus, ponieważ wszystko odbywa się z wielką godnością i bez ostentacji. Ale jest to skarb: tutaj serca i dusze są chłonne, tutaj czuje się Kościół, czuje się obecność Najświętszej Dziewicy. Jest to coś, czego nie można wyjaśnić, ale tutaj widać, że modlitwa Matki Bożej jest bardzo skuteczna. Błogosławiony Alvaro del Portillo, Tertulia w Sanktuarium, 1985.

Papieże i ich nabożeństwo do Matki Bożej Fatimskiej

1 października 1930 r. papież Pius XI udzielił pielgrzymom do Fatimy specjalnego odpustu zupełnego. Wiele lat później, w 1942 r., Pius XII poświęcił ludzkość Niepokalanemu Sercu Maryi.

Ponadto papież Jan Paweł II trzykrotnie osobiście odwiedził miejsce objawień. Jedną z jego najważniejszych wizyt było przekazanie Matce Bożej kuli, z którą został postrzelony na Placu św. Dla Wojtyły to Matka Boska Fatimska uratowała mu życie w zamachu 13 maja 1981 roku.

Benedykt XVI również osobiście odwiedził miejsce objawień i poświęcił wszystkich księży Niepokalanemu Sercu Maryi.

Niedawno papież Franciszek poświęcił swój pontyfikat Matce Bożej Fatimskiej, a w maju 2017 roku odwiedził sanktuarium z okazji 100. rocznicy objawień.

Matka Boska Fatimska: Gdzie ona jest?

Dziś na miejscu objawień znajduje się Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej z Fatimy. Co roku do tego sanktuarium pielgrzymują tysiące ludzi z całego świata.

Sanktuarium w Fatimie i historia objawień były pomocą dla wielu ludzi.

Przez cały XX wiek katolicy w Europie szczególnie zwracali się do Matki Bożej Fatimskiej, aby modlić się o pokój i pojednanie na kontynencie.

Wchodząc na Plac Modlitw, na jednym końcu widać Bazylikę Matki Bożej Różańcowej z Fatimy z 65-metrową wieżą. W centrum znajduje się pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa, a po jednej stronie Kaplica Objawień, w miejscu, w którym Matka Boża poprosiła pastuszków o wybudowanie kaplicy.

Fátima, ołtarz świata

Fátima, ołtarz świata, to powszechne określenie w Portugalii. W Fatimie zbiegają się wszystkie drogi świata. Podobnie jak święty Josemaria, pierwszy pielgrzym do tego sanktuarium, który wstąpił na ołtarze, tak i dziś umysły i serca wielu chrześcijan podążają tam, aby modlić się do Matki Bożej.

Biskup Javier Echevarría, podczas jednego ze swoich pobytów w Fatimie, zachęcał nas do oddania się pod macierzyńską opiekę Najświętszej Maryi Panny we wszystkich okolicznościach życia: "Matko, jak dobrze jest być z Tobą! Jaką ulgę odczuwa się w duszy na myśl, że Ty nas znasz, że nas rozumiesz, że nam pomagasz i że przedstawisz nasze potrzeby Bogu o wiele lepiej, niż każdy z nas może to zrobić! Uciekamy się do Pana, który jest Wszechmocnym Błagającym".

Bibliografia

1 maja, św. Józef Robotnik: Kto był ojcem Jezusa?

San José Obrero ma kilka dni świątecznych w naszym kalendarzu. W maju, pierwszego dnia miesiąca, obchodzimy święto patrona robotników. To on wspierał i opiekował się Jezusem i Maryją dzięki swoim umiejętnościom stolarskim. W dniu jego święta, 19 marca, papież Franciszek zachęcił nas do zwrócenia szczególnej uwagi na postać św. W tym celu wskazał na dwie wyjątkowe cnoty, które definiują ojca Jezusa: "Joseph jest człowiekiem, który wie, jak towarzyszyć w ciszy."i to jest "człowiek marzeń".

"Bardzo kochajcie św. Józefa, kochajcie go z całego serca, ponieważ jest on osobą, która wraz z Jezusem najbardziej kochała św. Marię, i osobą, która najbardziej traktowała Boga: osobą, która najbardziej Go kochała, po naszej Matce. On zasługuje na Pana sympatię i dobrze, że Pan go traktuje, ponieważ jest Mistrzem życia wewnętrznego i może wiele uczynić przed Panem i przed Matką Bożą. Kuźnia, 554.

Biografia świętego Józefa, robotnika z Nazaretu

Zarówno św. Mateusz, jak i św. Łukasz mówią o św. Józefie jako o człowieku wywodzącym się ze znakomitego rodu: Dawida i Salomona, królów Izraela. Szczegóły tego rodowodu są historycznie niejasne: nie wiemy, która z dwóch genealogii podanych przez ewangelistów odpowiada Marii, a która św. Józefowi, który był jej ojcem według prawa żydowskiego. Nie wiemy, czy jego rodzinnym miastem było Betlejem, gdzie poszedł się zapisać, czy Nazaret, gdzie mieszkał i pracował.

Wiemy jednak, że nie był bogaczem: był robotnikiem, jak miliony innych ludzi na całym świecie; wykonywał ciężką i pokorną pracę, którą Bóg wybrał dla siebie, przyjmując nasze ciało i chcąc żyć przez trzydzieści lat jako jeden z nas.

Pismo Święte mówi, że Józef był rzemieślnikiem. Kilku Ojców dodaje, że był stolarzem. Św. Justyn, mówiąc o życiu zawodowym Jezusa, mówi, że wykonywał pługi i jarzma. (Św. Justyn, Dialogus cum Tryphone, 88, 2, 8 (PG 6, 687).Być może na podstawie tych słów św. Izydor z Sewilli wnioskuje, że Józef był kowalem. W każdym razie robotnik, który pracował w służbie swoim współobywatelom, który miał zdolności manualne, owoc wieloletniego wysiłku i potu.

Wielka osobowość ludzka Józefa jest widoczna w narracjach ewangelicznych: w żadnym momencie nie jawi się nam jako człowiek bojaźliwy lub bojący się życia; wręcz przeciwnie, wie, jak rozwiązywać problemy, radzić sobie w trudnych sytuacjach, przejmować odpowiedzialność i inicjatywę za powierzone mu zadania.

Kim był św. Józef Robotnik w Kościele katolickim?

Cały Kościół uznaje w świętym Józefie swojego opiekuna i patrona. Przez wieki mówiono o nim, podkreślając różne aspekty jego życia, nieustannie wiernego misji powierzonej mu przez Boga.

W XVII wieku papież Grzegorz XV po raz pierwszy ustanowił święto liturgiczne jego imienia.
W 1870 roku papież Pius IX uczynił św. Józefa uniwersalnym patronem Kościoła.
Następnie Leon XIII poświęcił świętemu patriarsze encyklikę
100 lat po tym dokumencie św. Jan Paweł II napisał adhortację apostolską Redemptoris custos.
Papież Franciszek opublikował również w 2020 roku list o św. Józefie, zatytułowany Patris cordeserce Ojca.

Josemaría, Święty Józef jest naprawdę Ojciec i Pan, który chroni i towarzyszy tym, którzy go czczą, w jego ziemskiej wędrówce, tak jak chronił i towarzyszył Jezusowi, gdy ten wzrastał i stawał się człowiekiem. W kontaktach z nim odkrywa się, że Święty Patriarcha jest również Mistrzem życia wewnętrznego: ponieważ uczy nas poznawać Jezusa, żyć razem z Nimwiedzieć, że jesteśmy częścią Bożej rodziny. Ten święty daje nam te lekcje, będąc, tak jak on, zwykłym człowiekiem, ojcem rodziny, robotnikiem, który zarabiał na życie wysiłkiem swoich rąk.

Cnoty Józefa z Nazaretu

Józef robotnik był rzemieślnikiem z Galilei, człowiekiem jak wielu innych. W swoich czasach miał tylko rodzicielstwo i pracakażdego dnia, zawsze z takim samym wysiłkiem. A na koniec mały, biedny domek, aby odzyskać siły i zacząć od nowa.

Ale Imię Józef oznacza po hebrajsku: Bóg doda. Bóg dodaje do świętego życia tych, którzy wypełniają jego wolę, niepodejrzane wymiary: to, co jest ważne, co nadaje wartość wszystkiemu, co jest boskie. Bóg, do skromnego i świętego życia Józefa, dodał życie Maryi Dziewicy i Jezusa, naszego Pana.

Żyjąc w wierze, słowa te spełniają się z nawiązką w św. Jego wypełnianie woli Bożej jest spontaniczne i głębokie..

Dla historii Świętego Patriarchy było to życie proste, ale nie łatwe. Po udręczonych chwilach wiedział, że Syn Maryi został poczęty przez Ducha Świętego. I to Dziecko, Syn Boży, potomek Dawida według ciała, rodzi się w jaskini. Aniołowie świętują jego narodziny, a ludzie z odległych krain przybywają, aby go uwielbiać, ale król Judei życzy mu śmierci i trzeba uciekać. Syn Boży jest na pozór bezbronnym dzieckiem, które będzie żyło w Egipcie.

W swojej Ewangelii, Mateusz nieustannie podkreśla wierność Józefa w wypełnianiu bez wahania Bożych poleceń, nawet jeśli czasami znaczenie tych poleceń może wydawać się niejasne lub ich związek z resztą boskich planów może być przed nim ukryty.

Wiara, miłość i nadzieja

Ojcowie Kościoła wielokrotnie podkreślają stałość wiary św. Wiara Józefa nie słabnie, jego posłuszeństwo jest zawsze ścisłe i szybkie.

Aby lepiej zrozumieć tę lekcję daną nam tutaj przez Świętego Patriarchę, dobrze jest rozważyć, że ich wiara jest aktywna. Wiara chrześcijańska jest bowiem przeciwieństwem konformizmu, czyli braku wewnętrznej aktywności i energii.

W różnych okolicznościach swojego życia Patriarcha nie rezygnuje z myślenia, ani nie uchyla się od odpowiedzialności. Wręcz przeciwnie: całe swoje ludzkie doświadczenie oddaje w służbę wiary..

Wiara, miłość, nadzieja: to kamienie węgielne życia świętego i każdego chrześcijanina.. Z tego splotu wiernej miłości, kochającej wiary i ufnej nadziei utkany jest dar z siebie Józefa z Nazaretu.

Tego uczy nas życie św. Józefa: proste, normalne i zwyczajne, składające się z lat pracy, zawsze takiej samej, z monotonnych po ludzku dni, które następują jeden po drugim.

Św. Józef, ojciec Jezusa

"Traktujcie Józefa, a znajdziecie Jezusa". Święty Josemaría Escriva de Balaguer

Za pośrednictwem anioła Bóg sam zwierza się Józefowi, jakie są jego plany i jak bardzo liczy na to, że je zrealizuje. Józef jest powołany, aby być ojcem Jezusa; to będzie jego powołanie, jego misja.

Józef był po ludzku nauczycielem Jezusa; traktował Go codziennie, z delikatną czułością, i opiekował się Nim z radosną abnegacją.

Józefa uczymy się, co to znaczy być z Boga i w pełni być wśród ludzi, uświęcając świat. Traktujcie Józefa, a znajdziecie Jezusa. Potraktujcie Józefa, a znajdziecie Maryję, która zawsze napełniała pokojem życzliwy warsztat z Nazaretu.

Józef z Nazaretu zaopiekował się Synem Bożym i jako człowiek wprowadził Go w nadzieję narodu izraelskiego. I to właśnie robi z nami: swoim potężnym wstawiennictwem przyprowadza nas do Jezusa. Josemaría, którego nabożeństwo do św. Józefa wzrastało przez całe jego życie, powiedział, że jest on naprawdę Ojcem i Panem, który chroni i towarzyszy tym, którzy go czczą, w ich ziemskiej wędrówce, tak jak chronił i towarzyszył Jezusowi, gdy ten wzrastał i stał się człowiekiem.

Bóg ciągle wymaga więcej, a Jego drogi nie są naszymi ludzkimi drogami. Święty Józef, jak nikt przed nim ani po nim, nauczył się od Jezusa uważności, aby rozpoznawać cuda Boże, mieć otwarte serce i duszę.

Papież wyjaśnia swój list w sprawie św. Józefa w 2020 r.

Uroczystość św. Józefa

19 marca Kościół obchodzi święto Świętego Patriarchy, patrona Kościoła i Dzieła, dzień, w którym w Opus Dei odnawiamy zobowiązanie miłości, które jednoczy nas z naszym Panem. Ale na całym świecie obchodzimy również święto pracy 1 maja, a święty Józef Robotnik jest patronem wszystkich pracowników.

The święto św. Józefa On ukazuje nam piękno wiernego życia. Józef zaufał Bogu: dlatego mógł być Jego zaufanym człowiekiem na ziemi, aby opiekować się Maryją i Jezusem, a z nieba jest dobrym ojcem, który troszczy się o chrześcijańską wierność.

Siedem niedziel św. Józefa

Są one zwyczajem Kościoła, który przygotowuje do święta 19 marca. Siedem niedziel poprzedzających to święto poświęcone jest Świętemu Patriarsze na pamiątkę głównych radości i smutków jego życia.

Medytacja Boleści i radości św. Józefa pomaga lepiej poznać świętego Patriarchę i pamiętać, że on również doświadczał radości i trudów.

To papież Grzegorz XVI zachęcał do nabożeństwa siedmiu niedziel św. Józefa, udzielając mu wielu odpustów, ale Pius IX uczynił je wiecznie aktualnymi swoim życzeniem, aby święty był wzywany w celu złagodzenia ówczesnej trudnej sytuacji Kościoła powszechnego.

Pewnego dnia ktoś zapytał św. Josemaríę, jak zbliżyć się do Jezusa: "Proszę pomyśleć o tym wspaniałym człowieku, wybranym przez Boga na ojca na ziemi; proszę pomyśleć o jego smutkach i radościach. Czy obchodzi pan siedem niedziel? Jeśli nie, to radzę, aby pan je odprawiał.

Jaką wielkość zyskuje cicha i ukryta postać św. Józefa" - powiedział św. Jan XXIII - "dzięki duchowi, w jakim wypełniał misję powierzoną mu przez Boga. Prawdziwa godność człowieka nie jest bowiem mierzona blaskiem widocznych wyników, ale wewnętrznymi dyspozycjami porządku i dobrej woli".

Ciekawostki o świętym Józefie Robotniku

Poświęcenie papieża Franciszka

"Chciałabym również powiedzieć Panu coś bardzo osobistego. Bardzo kocham Świętego Józefa. Ponieważ jest silnym i cichym człowiekiem. A na biurku mam zdjęcie śpiącego św. Józefa. A kiedy śpi, zajmuje się Kościołem. Tak, może to zrobić. Nie możemy. A kiedy mam problem, trudność. A kiedy mam jakiś problem, trudność, piszę na małej kartce i kładę ją pod figurą Świętego, żeby mu się przyśniła. To znaczy, że modlę się o ten problem.

Nabożeństwo do świętego Josemaríi

Święty Józef jest patronem tej rodziny, jaką jest Dzieło. W pierwszych latach działalności Dzieła św. Josemaria zwracał się do niego w szczególny sposób, aby Jezus w Najświętszym Sakramencie był obecny w pierwszym ośrodku Opus Dei. Dzięki jego wstawiennictwu w marcu 1935 r. możliwe było zarezerwowanie dla Pana oratorium Academia-Residencia DYA przy ulicy Ferraz w Madrycie.

Od tego czasu założyciel Dzieła chciał, aby kluczem do tabernakulów ośrodków Opus Dei był mały medalik św. Józefa z napisem Ite ad IosephChodzi o to, aby pamiętać, że w podobny sposób, jak Józef ze Starego Testamentu czyni to ze swoim ludem, święty patriarcha dostarczył nam najcenniejszy pokarm: Eucharystię.

Święty Józef Robotnik, święty milczenia, obrońca

Nie znamy żadnych słów wypowiedzianych przez niego, znamy tylko jego czyny, jego akty wiary, miłości i ochrony. Chronił Niepokalaną Matkę Bożą i był ojcem Jezusa na ziemi. Jednak w Ewangeliach nie ma o nim żadnej wzmianki. Był raczej cichym i pokornym sługą Bożym, który w pełni odegrał swoją rolę. Ciężko pracował, aby wspierać Świętą Rodzinę.

Jednym z pierwszych tytułów, jakimi go uhonorowano, był Nutritor Domini"Lord's Feeder" pochodzi co najmniej z IX wieku.

Uroczystości na jego cześć

Uroczystość św. Józefa przypada na 19 marca, a święto św. Józefa Robotnika (Międzynarodowy Dzień Pracy) na 1 maja. Jest on również częścią Święta Świętej Rodziny (30 grudnia) i bez wątpienia jest częścią historii Bożego Narodzenia.

Święty Józef ma wielu patronów

Jest patronem Kościoła powszechnego, dobrej śmierci, rodzin, rodziców, kobiet w ciąży, podróżników, imigrantów, rzemieślników, inżynierów i robotników. Jest także patronem obu Ameryk, Kanady, Chin, Chorwacji, Meksyku, Korei, Austrii, Belgii, Peru, Filipin i Wietnamu.

Prośmy świętego Józefa Robotnika, aby nadal pomagał nam zbliżać się do Jezusa w Najświętszym Sakramencie, który jest pokarmem, którym karmi się Kościół. Uczynił to z Maryją w Nazarecie i uczyni to samo z Nią w naszych domach.

Bibliografia:

Opusdei.com
RomeReports

Rynek charytatywny odzieży damskiej

Markowe ubrania, nowe bluzki lub koszule, które mają nawet metki; sukienki imprezowe, które były noszone tylko raz... Ponad trzydzieści pań przekazało swoje ubrania, sukienki imprezowe, naszyjniki i kolczyki na wiosenny kiermasz charytatywny Fundacji PAN CARF.

Wszyscy wolontariusze, oprócz hojności, zrobili to z entuzjazmem, że zebrane zyski zostaną przeznaczone na formację seminarzystów i księży diecezjalnych oraz zakonników i zakonnic z całego świata.

mercadillo solidario ropa mujer — Odwiedzający rynek odzieży damskiej szukający akcesoriów.

Modlitwa i rynek wspierający powołania

W niedzielę 21 kwietnia Kościół obchodzi Światowy Dzień Modlitw o Powołania i Dzień Rodzinnych Powołań. Fundacja CARF wie wiele na temat powołań. Ponieważ jedną z jej misji jest pomoc w integralnej formacji powołań w krajach o ograniczonych zasobach, tak aby żadne powołanie nie jest stracone.

Carmen Ortega i Rosana Diez-Canseco, przewodniczące Komisji ds. Kuratorium Fundacji CARF na rzecz Działań Społecznych Opowiadają nam, w jaki sposób organizują ten charytatywny kiermasz, który tak bardzo pomaga w ich zasobach i modlitwach o przyszłą formację tych powołań: "Przez cały rok zachęcamy przyjaciół i znajomych do przekazywania ubrań w dobrym stanie, których nie używają. Oczywiście muszą to być praktycznie nowe rzeczy. Dokonujemy selekcji i to, co uważamy, że jest w stanie, którego nie można sprzedać, tak jakby było prawie z pierwszej ręki, w wielu przypadkach tak jest, przekazujemy parafii w Vallecas".

Pchli targ w dobrym celu

Są panie, które dają nam sukienkę, którą założyły tylko raz na specjalne przyjęcie i są przekonane, że nigdy więcej jej nie założą. "Mamy nawet dziewczyny, które dostały w prezencie bluzkę, w której nie wyglądały dobrze, a z czasem jej nie zmieniły; jest nowa i przekazują ją nam. Wiedzą, że przyczyniają się do bardzo dobrego celu".

Ten charytatywny kiermasz odzieży i akcesoriów damskich Fundacji PAN CARF organizowany jest każdej wiosny. W tym roku od Od 16 do 18 kwietniaOd wtorku do czwartku po południu, od wtorku do czwartku od godz. 5 do 8 p.m. w siedzibie Patronato (Calle Reina Mercedes 22).

Warsztaty i zajęcia

Tutaj wolontariusze PAS spotykają się raz w tygodniu na warsztatach, takich jak renowacja mebli, które są następnie sprzedawane na odbywających się dwa razy w roku pchlich targach oraz na corocznym targu, który odbywa się pod koniec roku i będzie obchodził swoją 27. edycję w 2024 roku. Spotykają się również innego dnia, aby robić na drutach ubranka dla dzieci, które są sprzedawane na życzenie.

Inną z gwiezdnych aktywności jest haftowanie alb i bielizny liturgicznej, które przekazują seminarzystom z Bidasoa i Sedes Sapientiae, kiedy wracają do swoich krajów pochodzenia, aby otrzymać święcenia kapłańskie po okresie intensywnej formacji.

Plecaki na naczynia święte

PAN Fundacji CARF i jej działania pokrywają koszt ikony plecaki na święte naczyniaelementy, które dotykają duszy przyszłych kapłanów. Te plecaki wykraczają poza bycie zwykłym narzędziem; pozwalają księżom nosić wszystko, czego potrzebują do godnego odprawiania Mszy Świętej i sakramentów, nawet w najbardziej odległych zakątkach świata. Noszą w nich także alby uszyte w pracowniach PAN.

Jeśli nie mieli Państwo czasu, aby przyjść na ten charytatywny targ, na którym można kupić odzież damska i akcesoria Aby pomóc w integralnej formacji seminarzystów i księży diecezjalnych z całego świata, proszę się nie martwić: "Pchli targ będzie otwarty, abyśmy mogli zaoferować nasze ubrania i akcesoria. Wystarczy do nas zadzwonić i poprosić o spotkanie", mówią Carmen i Rosana.

Proszę umówić się na spotkanie: Rosana, 659 057 320. Carmen, 659 378 901.

Poczta: patronatodeaccionsocial@gmail.com

Marta SantínDziennikarz specjalizujący się w informacjach religijnych.