The 1 stycznia, Kościół katolicki obchodzi Uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Matka Boża. Nie jest to pobożne zakończenie okresu Bożego Narodzenia ani pobożny dodatek do kalendarza liturgicznego. Jest to doktrynalne stwierdzenie najwyższej wagi: w Maryi rozgrywa się prawda o tym, kim jest Jezus Chrystus. Dla katolika w roku 2026 święto to pozostaje decydującym punktem odniesienia dla zrozumienia wiary, godności osoby ludzkiej i chrześcijańskiego sensu czasu.
Obchody Maryja jako Matka Boga ma swoje korzenie w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Nie wywodzi się z ogromnej popularnej pobożności, ale z główny spór teologiczny: kim Pan/Pani naprawdę jest Jezus z Nazaretu. W V wieku dyskusja wokół Nestoriusza, który odmawiał nazywania Marii Theotokos (Matka Boża) i wolała tytuł Christotokos (Matka Chrystusa) – zmusiła Kościół do sprecyzowania swojej wiary.
Sobór w Efezie (431) ogłosił, że Maryja jest prawdziwą Matką Boga ponieważ Syn, który się z niej rodzi, jest jedną Osobą, boską, która w pełni przyjmuje naturę ludzką. Nie chodzi o to, aby powiedzieć, że Maryja poprzedza Boga lub jest źródłem boskości, ale o to, aby stwierdzić, że Tematem narodzin jest Bóg, który stał się człowiekiem.. Oddzielić Macierzyństwo Marii Boskość Chrystusa oznacza fragmentację tajemnicy Wcielenia.
Od tego czasu boskie macierzyństwo stało się kamieniem węgielnym wiary chrześcijańskiej. Liturgia rzymska ustaliła tę uroczystość na 1 stycznia, osiem dni po Bożym Narodzeniu, zgodnie ze starożytną tradycją biblijną oktawy, aby podkreślić, że Dziecię urodzone w Betlejem jest tym samym Panem, którego wyznaje Kościół.
Świętowanie Maryi jako Matki Boga jest przede wszystkim wyznanie chrystologiczne. Kościół nie skupia uwagi na Maryi, aby ją wyodrębnić, ale aby chronić sedno wiary: Jezus Chrystus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem. Maryja nie jest dodatkiem, ale konkretnym miejscem, w którym Bóg wkracza w historię.
Macierzyństwo Maryi oznacza, że Bóg przyjął genealogię, ciało, czas. Nie wciela się On w sposób symboliczny ani pozorny. W Maryi Bóg akceptuje zależność, wzrost, troskę. Dlatego ta uroczystość ma głębokie konsekwencje dla antropologii chrześcijańskiej: ciało, historia i macierzyństwo nie są rzeczywistościami drugorzędnymi, ale przestrzeniami, w których działa Bóg.
Z tej perspektywy Maryja nie jest postacią wyidealizowaną ani odległą. Jest prawdziwą kobietą, osadzoną w konkretnym kontekście historycznym, która swobodnie odpowiada na inicjatywę Boga. Jej wiara nie eliminuje ciemności ani niepewności, ale je przezwycięża. Ewangelia dnia przedstawia ją jako “zachowującą wszystkie te sprawy i rozważającą je w swoim sercu”: jest to wiara przemyślana, nie naiwna; cicha, ale stanowcza.
To, że uroczystość ta obchodzona jest pierwszego dnia roku, nie jest przypadkowe. Kościół proponuje rozpoczęcie roku kalendarzowego od punktu widzenia teologicznego: czas ma sens, ponieważ Bóg wszedł w niego. Dla katolika roku 2026, zanurzonego w kulturze przyspieszonej, rozdrobnionej i naznaczonej niepewnością, stwierdzenie to jest szczególnie aktualne.
Ponadto od 1968 roku dzień 1 stycznia jest powiązany ze Światowym Dniem Pokoju. Nie jako hasło, ale jako logiczna konsekwencja: jeśli Bóg przyjął ludzką naturę, każde życie ludzkie ma nienaruszalną godność. Maryja, jako Matka Boga, staje się również punktem odniesienia dla chrześcijańskiej wizji pokoju, rozumianego nie tylko jako brak wojny, ale jako sprawiedliwy porządek, pojednanie i troska o najsłabszych.
W globalnym kontekście naznaczonym konfliktami zbrojnymi, napięciami kulturowymi i kryzysem sensu, ta uroczystość przypomina, że pokój nie buduje się wyłącznie za pomocą struktur, ale poprzez właściwe spojrzenie na człowieka. Macierzyństwo Maryi potwierdza, że nikt nie jest zbędny i że historia nie jest pozbawiona sensu.
Dla współczesnego wierzącego uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Matki Bożej, nie jest świętem archeologicznym. Odnosi się ona bezpośrednio do życia chrześcijańskiego. Maryja jawi się jako model dorosłej wiary, zdolna do połączenia rozsądku, wolności i posłuszeństwa. Jej macierzyństwo nie jest bierne: wiąże się z odpowiedzialnością, ryzykiem i wytrwałością.
Święty Josemaría Escrivá podkreślał, że zwracanie się do Maryi nie jest sentymentalną ucieczką, ale szkołą konkretnego chrześcijańskiego życia. Uczy ona przyjmowania woli Bożej w codzienności, życia wiarą bez fanfar i podtrzymywania nadziei, nawet gdy nie wszystko jest zrozumiałe.
W tym momencie praca instytucji takich jak Fundacja CARF nabiera szczególnego znaczenia. Kształcenie księży i seminarzystów dla Kościoła wiernego prawdzie Wcielenia oznacza przekazywanie solidnej teologii, zakorzenionej w tradycji i zdolnej do dialogu ze współczesnym światem. Boskie macierzyństwo Maryi nie jest tematem marginalnym, ale kluczem do integralnej formacji: doktrynalnej, duchowej i duszpasterskiej.
Uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Matki Bożej, stawia chrześcijan na początku roku przed decydującą prawdą: Bóg nie jest ideą ani abstrakcyjną siłą, ale kimś, kto pragnął mieć matkę. Od tego momentu wszystko inne nabiera sensu: wiara, moralność, życie społeczne i nadzieja.
Świętowanie jej w 2026 roku oznacza potwierdzenie, że wiara chrześcijańska nadal ma coś konkretnego do powiedzenia na temat rzeczywistości, czasu i osoby. Maryja nie przyćmiewa Chrystusa, ale ukazuje Go w Jego najbardziej radykalnej prawdzie. Dlatego rozpoczęcie roku pod Jej patronatem nie jest kolejnym pobożnym gestem, ale zajęciem stanowiska: zaufaniem, że historia, nawet z jej ciemnymi stronami, pozostaje otwarta na Boga.
Spis treści
carf@fundacioncarf.orgTelefon stacjonarny: +34 914 029 082Telefon komórkowy: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
