Priester zijn in La Paz (Bolivia) is een zegen voor de gelovigen van het land. Deze jonge priester volgt het tweede jaar van de bacheloropleiding theologie, met als specialisatie liturgie, aan de Pauselijke Universiteit van de Heilige Kruis (PUSC) in Rome.
In oktober 2024 kreeg hij tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van donateurs van de CARF-Stichting in de Eeuwige Stad de gelegenheid om zijn getuigenis te delen met pelgrims en donateurs, en bovendien een mis voor hen te vieren.
Manuel kan studeren aan de PUSC en op het Colegio Altomonte wonen, dankzij financiële steun van de CARF-stichting, een onschatbare hulp voor zijn bisdom, dat met ernstige moeilijkheden te kampen heeft.
Don Manuel vertelt ons hoe zijn roeping tot wasdom kwam, een roeping die hij voelde temidden van de twijfels en de dagelijkse bezigheden van elke jongere ter wereld. «Ik kom uit een zeer gelovig gezin, waarin ik met veel liefde ben opgevoed. Ik herinner me nog heel goed dat ze mij en mijn zusje van kinds af aan meenamen naar Mis, aan de catechese en aan verschillende activiteiten van de parochie waaraan we graag regelmatig deelnamen», vertelt hij.
Net als de meeste jongeren in Bolivia dacht hij na over hoe zijn leven eruit zou komen te zien, wat hij zou gaan studeren, waar hij zou gaan werken of wonen. Maar er was nog iets anders, een twijfel die hij moest wegnemen: «Zou ik priester kunnen worden?»
Don Manuel Guzmán Murguía vertelt ons dat deze twijfels alleen maar groter werden wanneer hij meedeed aan de pastorale activiteiten op zijn school. Die activiteiten gaven hem een groot gevoel van vrede, en hij voelde een enorme vreugde wanneer hij met vrienden over God sprak, over het streven om goed te zijn of om een beter mens te worden.
«Toen ik van de middelbare school afstudeerde, moest ik beslissen wat ik met mijn leven wilde doen, dus ging ik naar de universiteit om boekhouden te studeren, maar zelfs met die beslissing voelde ik me leeg. Ik voelde me niet gelukkig, en er kwamen allerlei andere mogelijkheden bij me op, maar wat me vooral bijbleef, was het idee om priester te worden».
Manuel bad veel om te weten wat hij moest doen, en dankzij de steun van zijn familie, vrienden en zijn gemeenschap kon hij de stem van de Heer horen en alles achterlaten om naar het seminarie te gaan. «Dankzij de mensen die mij hebben begeleid – priesters en leken – wist ik dat de enige manier om te weten of God mij riep, bestond uit een diepgaand bezinningsproces: de woestijn ingaan om mijn eigen leven onder de loep te nemen.»
Met angsten en onzekerheid verstreek de opleidingsperiode in het seminarie, en dankzij zijn opleiders en zijn medestudenten groeide zijn roeping steeds verder, maar ook van de verschillende ervaringen die hem hebben geholpen om te groeien in de roeping die God voor hem had.
Tijdens zijn opleiding heeft don Manuel uit eerste hand kennisgemaakt met het diepgaande werk dat zijn bisdom verricht dankzij de inzet van priesters, religieuzen en leken in de verschillende apostolaatstaken. Het aartsbisdom La Paz heeft een oppervlakte van 10.975 km² en telt ongeveer 53 parochies en 50 priesters. «De huidige situatie in mijn bisdom wordt gekenmerkt door een tekort aan priesters, aangezien La Paz een stad is met veel inwoners »en een interculturele mix met verschillende sociale, politieke en religieuze realiteiten", vertelt hij ons.
Zijn bisdom is actief in een economisch moeilijke situatie, met mensen die van zonsopgang tot zonsondergang werken om brood op de plank te brengen. De meeste mensen in La Paz leven van informele activiteiten, zwaar werk en tijdelijke baantjes. De parochies kunnen het hoofd boven water houden dankzij de bescheiden bijdragen van de gelovigen en dankzij steun van stichtingen en weldoeners, die ervoor zorgen dat het evangelie ondanks de materiële beperkingen kan blijven worden verkondigd.
«Tijdens de laatste fase van mijn opleiding kreeg ik de taak om de roepingenpastoraal voor ons seminarie te bevorderen en jongeren te begeleiden die zich aangetrokken voelen tot het priesterleven, een apostolaat dat mij er altijd toe bracht mijn roeping verder te verdiepen.».
Na een periode van bezinning werd don Manuel op het hoogfeest van Sint-Jozef in 2021 tot diaken gewijd, een ambt waarin God hem heeft geleid om zich te vormen naar het missionaire gezicht van de Kerk. «De bisschop vertrouwde mij destijds de leiding van de Pauselijke Missiewerken toe, een pastorale taak die ik niet had verwacht, maar die nodig was om de kerkelijke realiteit aan den lijve te ervaren.».
De missie die in zijn bisdom wordt uitgevoerd, is de her-evangelisatie, aangezien veel mensen weliswaar gedoopt zijn, maar hun christelijk leven niet leiden of ver van de Kerk afstaan. Ook is de armoede in de meest afgelegen gebieden van het bisdom duidelijk zichtbaar.
De missie wordt uitgevoerd door mensen die zich vrijwillig inzetten om ruimte voor het geloof te creëren in het dagelijks leven van de mensen: door gezinnen te bezoeken, op pleinen te bidden, liefdadigheidswerk te verrichten, gezinnen in kleine gemeenschappen te begeleiden, enzovoort.
Manuel Guzmán werd op de dag van de Onbevlekte Ontvangenis van het jaar 2021. «Het ministerie heeft mij zeker een onverdiend geluk geschonken, maar het heeft mij er ook toe gebracht het kruis van de Heer op mij te nemen. Hoewel ik tegen de Heer zei, net als de centurion: “Ik ben niet waard dat U mijn huis binnengaat”, heeft Hij mij ondanks mijn jonge leeftijd, mijn onervarenheid en mijn zwakheden toch opgemerkt.».
In zijn eerste jaren als priester benoemde bisschop Don Manuel hem tot opleider in het seminarie, een uitdagende taak in zijn prille ambtsperiode. «In die tijd hielp ik de seminaristen bij het onderscheiden van hun roeping, waarbij ik te maken had met een situatie waarin het tekort aan seminaristen een meer persoonlijke vorming vereist», vertelt hij ons.
Helaas hebben veel priesters, vanwege het tekort aan geestelijken, geen opleiding kunnen volgen die hun vorming in hun bisdom op een hoger niveau brengt. Daarom heeft hun bisschop besloten hem naar Rome te sturen om daar te studeren, zodat hij met de hulp van de CARF-Stichting zijn bisdom beter kan dienen.
«Mijn bisschop heeft me specifiek gestuurd om liturgie te studeren, zodat ik later, als God het wil, alles wat ik heb geleerd kan doorgeven en zo de vieringscultuur van mijn bisdom kan verrijken. Het is een uitdaging die ik met Gods hulp aanga, opdat Hij mij de wijsheid schenkt om op de best mogelijke manier alles te leren wat ik kan.».
De tijd in Rome, en met name aan de Universiteit van La Santa Cruz, is een prachtige ervaring voor don Manuel Guzmán Murguía, die daar studeert en geweldige mensen leert kennen. Maar ook vanuit het hart van de Kerk staat hij in gemeenschap met de paus, waardoor zijn geloof en zijn roeping nog verder worden versterkt.
Don Manuel is de CARF-stichting zeer dankbaar en wil hen zijn dank betuigen: «Zonder de genereuze steun van de weldoeners die mijn opleidingsproject mogelijk hebben gemaakt, zou dit allemaal niet mogelijk zijn geweest, en ook aan de ouders van de Opus Dei die mij geestelijke steun en vriendschap bieden. Weet dat jullie altijd in mijn gebeden en mijn eucharistievieringen aanwezig zijn; God zegene jullie en beloon jullie honderdvoudig.
Gerrardo Ferrara, afgestudeerd in geschiedenis en politieke wetenschappen, gespecialiseerd in het Midden-Oosten.
Verantwoordelijke voor studentenzaken aan de Pauselijke Universiteit van de Heilige Kruis in Rome.
carf@fundacioncarf.orgVaste lijn: +34 914 029 082Mobiel: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
