7 zondagen: Sint-Jozef, een vaderhart

De de zeven zondagen van Sint-Jozef zijn een traditionele devotie van de Kerk die uitnodigt om zich geestelijk voor te bereiden op het hoogfeest, het 19 maart, waarbij ik elke week nadenk over de zeven vreugden en de zeven smarten van de heilige.

De training, die meestal begint in de de zevende zondag vóór 19 maart, moedigt de gelovigen aan om de communie ontvangen ter ere van de heilige Jozef elke zondag en de traditionele gebeden te bidden die verband houden met haar zeven smarten en vreugden. 

Deze gebedsmeditatie gaat over gebeurtenissen uit het leven van de heilige Jozef, zoals de verwarring tegenover het mysterie van de Aankondiging, de armoede bij de geboorte van Jezus en de vlucht naar Egypte, samen met vreugden zoals de boodschap van de engel en de het leven samen met Jezus en Maria in Nazareth. 

In deze context van bezinning en voorbereiding heeft de paus Leo XIV heeft in zijn recente openbare toespraken pastorale nadruk gelegd op de figuur van de heilige Jozef. Tijdens de audiënties in december 2025 benadrukte de paus het belang van vertrouwen op Gods barmhartigheid en het persoonlijke en gemeenschapsleven in Zijn handen leggen, waarbij de gelovigen worden aangemoedigd om in de heilige Jozef een voorbeeld van eenvoudige trouw aan de goddelijke wil te zien. 

«Barmhartigheid en naastenliefde, genade en overgave; dat zijn de deugden van de man uit Nazareth die de liturgie ons vandaag voorhoudt, opdat ze ons in deze laatste dagen van de advent mogen begeleiden op weg naar het heilige Kerstfeest.» De de zeven zondagen-devotie biedt zo een concrete manier om Sint-Jozef benaderen als een voorbeeld van geloof en toewijding in het alledaagse leven, waarbij we uitnodigen om elke zondag stil te staan bij een van de smarten en vreugden die zijn leven in dienst van de Heilige Familie en de hele Kerk hebben gekenmerkt.

De zeven zondagen van Sint-Jozef: een reis langs zijn smarten en vreugden

De de zeven zondagen van Sint-Jozef nodigen ons uit om week na week de hoogte- en dieptepunten in het leven van de Heilige Patriarch te doorlopen. Door stil te staan bij zijn vreugden en beproevingen helpt deze kerkelijke traditie ons om een nauwere band met hem op te bouwen en bereidt ze ons voor op de viering van zijn hoogfeest op 19 maart.

Eerste zondag van Sint-Jozef 

Eerste pijn: Toen haar moeder Maria met Jozef verloofd was, maar nog niet met hem samenwoonde, bleek dat zij zwanger was geworden door de Heilige Geest (Mt 1,18). 

Eerste vreugde: De engel van de Heer verscheen hem in een droom en zei: „Jozef, zoon van David, wees niet bang om Maria, je vrouw, bij je te nemen, want wat in haar is verwekt, is van de Heilige Geest. Zij zal een zoon baren en jij zult hem de naam Jezus geven” (Mt 1, 20-21).

Tweede zondag van Sint-Jozef

Tweede pijn: Hij kwam naar de zijnen, maar de zijnen hebben Hem niet aangenomen (Joh. 1:11). 

Tweede vreugde: Ze haastten zich erheen en vonden Maria, Jozef en het kind dat in de kribbe lag (Lc 2,16).

Derde zondag van Sint-Jozef

Derde smart: Toen de acht dagen voorbij waren en hij besneden moest worden, gaven zij hem de naam Jezus, zoals de engel hem had genoemd nog voordat hij in de schoot van zijn moeder was verwekt (Lc 2,21).

Derde vreugde: zij zal een zoon baren, en je zult hem Jezus noemen, want hij zal zijn volk van hun zonden redden (Mt 1,21).

Vierde zondag van Sint-Jozef

Vierde pijn: Simeon zegende hen en zei tegen Maria, zijn moeder: „Zie, deze is bestemd als een teken van tegenspraak, opdat de gedachten van vele harten aan het licht zouden komen” (Lc 2,34-35). 

Vierde vreugde: want mijn ogen hebben uw heil gezien, dat u voor alle volken hebt bereid; een licht om de volken te verlichten (Lc 2,30-31).

Vijfde zondag van Sint-Jozef

Vijfde pijn: De engel van de Heer verscheen in een droom aan Jozef en zei tegen hem: „Sta op, neem het kind en zijn moeder mee en vlucht naar Egypte, en blijf daar totdat ik je een teken geef, want Herodes gaat op zoek naar het kind om het te doden” (Mt 2,13). 

Vijfde vreugde: en hij bleef daar tot aan de dood van Herodes, opdat vervuld zou worden wat de Heer via de profeet heeft gezegd: "Uit Egypte heb ik mijn zoon geroepen" (Mt 2,15).

Zesde zondag van Sint-Jozef

Zesde pijn: Hij stond op, nam het kind en zijn moeder mee en keerde terug naar het land Israël. Maar toen hij hoorde dat Archelaus in Judea regeerde in plaats van zijn vader Herodes, durfde hij daar niet heen te gaan (Mt 2,21-22). 

Zesde vreugde: en hij ging wonen in een stad die Nazareth heette, opdat zou worden vervuld wat door de profeten was gezegd: ‘Hij zal Nazarener worden genoemd’ (Mt 2,23).

Zevende zondag van Sint-Jozef

Zevende smart: Ze zochten hem bij hun familieleden en kennissen, en toen ze hem niet konden vinden, keerden ze terug naar Jeruzalem om hem te zoeken (Lc 2,44-45). 

Zevende vreugde: Na drie dagen vonden ze hem in de tempel, waar hij tussen de geleerden zat, naar hen luisterde en hen vragen stelde (Lc 2,46).

De Kerk bereidt, volgens een oude traditie, het feest van Sint-Jozef op 19 maart voor door de zeven zondagen voorafgaand aan dat feest aan de heilige aartsvader te wijden, ter herdenking van de belangrijkste vreugden en smarten in het leven van Sint-Jozef. 

Om precies te zijn, Het was paus Gregorius XVI die de verering van de zeven zondagen aanmoedigde van de heilige Jozef, door hem talrijke aflaten toe te kennen; maar de zalige Pius IX gaf deze een blijvende actualiteit door zijn oproep om een beroep te doen op de heilige Jozef, teneinde de toenmalige benarde situatie van de wereldkerk te verlichten.

De heilige Josemaría raadt aan om de zeven zondagen van de heilige Jozef te vieren

Tijdens een bijeenkomst stelt de heilige Josemaría een concrete vorm van devotie voor om de liefde voor de Maagd te verdiepen: een toevlucht zoeken bij de heilige Jozef als een veilige, nabije en betrouwbare weg in het christelijke leven.

Vader van tederheid, gehoorzaamheid en gastvrijheid

Jezus zag de tederheid van God in Jozef, iets wat je van elke goede vader mag verwachten (zie Ps 110, 13). José leerde Jezus, terwijl hij hem in zijn kinderlijke kwetsbaarheid beschermde, God te 'zien' en zich in gebed tot Hem te richten. Ook voor ons «is het belangrijk om de barmhartigheid van God te ontmoeten, vooral in het sacrament van de verzoening, en daarbij een ervaring van waarheid en tederheid te beleven.”.

Daar verwelkomt en omhelst God ons, geeft Hij ons steun en vergeeft Hij ons. José leert ons ook dat we, temidden van de stormen van het leven, niet bang moeten zijn om het roer van onze boot aan God over te dragen.

Net zoals de Maagd Maria, José sprak ook zijn “fiat” (laat het geschieden) in Gods plan. Hij deed wat God van hem vroeg, ook al kwam dit tot uiting in dromen. En bovendien, hoe verbazingwekkend het ook lijkt, 'leerde' Jezus gehoorzaamheid. In het verborgen leven in Nazareth, onder leiding van Jozef, leerde Jezus de wil van de Vader te doen. En dat gebeurde via het lijden en het kruis (zie Joh. 4:34; Fil. 2:8; Hebr. 5:8).

Zoals de heilige Johannes Paulus II in zijn exhortatie schreef Redemptoris custos (1989), over de heilige Jozef: «José is door God geroepen om de persoon en de missie van Jezus rechtstreeks te dienen door zijn vaderlijke rol te vervullen; op die manier werkt hij in de volheid der tijden mee aan het grote mysterie van de verlossing en is hij werkelijk ‘minister van de verlossing’».

Dit alles kwam voort uit de manier waarop Jozef Maria en Gods plan voor haar aanvaardde. Jozef nam dat plan, zijn voor hem mysterieuze vaderschap, met persoonlijke verantwoordelijkheid op zich, zonder op zoek te gaan naar gemakkelijke oplossingen. En deze gebeurtenissen hebben zijn innerlijk leven gevormd.