Η Εκκλησία αφιερώνει αυτόν τον μήνα στη Μαρία, για να τη γνωρίσουμε και να την αγαπήσουμε περισσότερο. Στην Ευρώπη, ο Μάιος είναι ο μήνας των λουλουδιών, της άνοιξης. Είναι ένας ιδανικός μήνας για να βρισκόμαστε στην ύπαιθρο, περιτριγυρισμένοι από την ομορφιά της φύσης. Ακριβώς γι’ αυτό, ό,τι μας περιβάλλει πρέπει να μας θυμίζει τον Δημιουργό μας· αυτόν τον μήνα τον αφιερώνουμε στην Παναγία, την ευαίσθητη ψυχή που αφιέρωσε τη ζωή της στη φροντίδα και την υπηρεσία του Ιησού Χριστού, του Λυτρωτή μας.
«Με έναν αυθόρμητο, φυσικό τρόπο, γεννιέται μέσα μας η επιθυμία να απευθυνόμαστε στη Μητέρα του Θεού, η οποία είναι και δική μας Μητέρα. Να της απευθυνόμαστε όπως απευθυνόμαστε σε ένα ζωντανό πρόσωπο: διότι ο θάνατος δεν έχει θριαμβεύσει πάνω Της, αλλά βρίσκεται με σώμα και ψυχή δίπλα στον Θεό Πατέρα, δίπλα στον Υιό Του, δίπλα στο Άγιο Πνεύμα. Για να κατανοήσουμε τον ρόλο που διαδραματίζει η Μαρία στη χριστιανική ζωή, για να αισθανθούμε την έλξη προς Αυτήν, για να αναζητήσουμε την ευγενική συντροφιά Της με παιδική αγάπη, δεν χρειάζονται μεγάλες διατριβές, αν και το μυστήριο της Θείας Μητρότητας έχει έναν πλούτο περιεχομένου πάνω στον οποίο δεν θα μπορέσουμε ποτέ να στοχαστούμε αρκετά» (Άγιος Ιωσέμαρια, «Ο Χριστός που περνά», 142)).
Μάιος, ο μήνας της Παναγίας. Ο ιδρυτής του Opus Dei εξηγεί πώς μπορεί να είναι η αγάπη μας για την Παναγία.
Αυτό το χριστιανικό έθιμο ισχύει εδώ και δύο αιώνες και συμπίπτει με την αρχή της άνοιξης και το τέλος του χειμώνα. Ο "θρίαμβος της ζωής" που συμβολίζει η άνοιξη είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Μάιος είναι ο μήνας της Παναγίας, της Μητέρας της Ζωής, του Ιησού. Αυτή η ομορφιά της φύσης μας μιλάει επίσης για τη Μαρία, για την εσωτερική ομορφιά και την αρετή της.
Στην αρχαία Ελλάδα, ο μήνας Μάιος ήταν αφιερωμένος στην Άρτεμη, τη θεά της γονιμότητας. Κάτι παρόμοιο ίσχυε και στην αρχαία Ρώμη, καθώς ο Μάιος ήταν αφιερωμένος στη Φλώρα, τη θεά της βλάστησης. Εκείνη την εποχή γιορτάζανε οι Ludi Florals ή τα λουλουδάτα πανηγύρια στα τέλη Απριλίου και ζητούσαν τη μεσιτεία της.
Αργότερα, στο Μεσαίωνα, υπήρχαν πολλά παρόμοια έθιμα, όλα με επίκεντρο την άφιξη του καλού καιρού και το τέλος του χειμώνα. Η 1η Μαΐου θεωρούνταν το αποκορύφωμα της άνοιξης.
Πριν από τον 12ο αιώνα γιορταζόταν η εορτή της "Τριάνταήμερης λατρείας της Παναγίας" ή Τρίκεςιμο, η οποία διεξαγόταν μεταξύ του δεύτερου μισού του Αυγούστου και των πρώτων 14 ημερών του Σεπτεμβρίου.
Η ιδέα του Μαΐου, του μήνα της Μαρίας, χρονολογείται από την εποχή του μπαρόκ ή τον 17ο αιώνα. Περιλάμβανε τριάντα καθημερινές πνευματικές ασκήσεις προς τιμήν της Μητέρας του Θεού. Το έθιμο αυτό εξαπλώθηκε ιδιαίτερα κατά τον 19ο αιώνα και εξακολουθεί να εφαρμόζεται μέχρι σήμερα, καθιστώντας τη γιορτή αυτή με ειδικές λατρευτικές εκδηλώσεις που οργανώνονται καθημερινά καθ' όλη τη διάρκεια του μήνα.
Γιορτάστε το αυτός ο μήνας Μάιος είναι κάτι περισσότερο από μια χριστιανική παράδοση, είναι ένας φόρος τιμής και ευχαριστίας προς εκείνη που είναι η Μητέρα μας.. Πολλές και ποικίλες λεπτομέρειες μπορούν να σας προσφερθούν. Μεταξύ των πιο συνηθισμένων είναι οικογενειακή προσευχήΗ προσευχή του Ροδαρίου, η προσφορά λουλουδιών και ο διαλογισμός των δογμάτων του.
Οι τρόποι με τους οποίους τιμάται η Παναγία τον Μάιο είναι τόσο διαφορετικοί όσο και οι άνθρωποι και τα έθιμα αυτών που την τιμούν. Είναι σύνηθες για τις ενορίες να απαγγέλλουν καθημερινά το Ιερό Ροδάριο τον Μάιο και πολλές στήνουν έναν ειδικό βωμό με ένα άγαλμα ή μια εικόνα της Παναγίας.
Επιπλέον, αποτελεί μακρά παράδοση η στέψη του αγάλματός της, ένα έθιμο γνωστό ως «Στέψη του Μαΐου». Συχνά, το στεφάνι είναι φτιαγμένο από όμορφα λουλούδια που συμβολίζουν την ομορφιά και την αρετή της Μαρίας, ενώ αποτελεί και υπενθύμιση προς τους πιστούς να προσπαθούν να μιμηθούν τις αρετές της. Αυτή η στέψη αποτελεί σε ορισμένες περιοχές μια μεγάλη γιορτή και, συνήθως, πραγματοποιείται εκτός της Θείας Λειτουργίας.
Οι Αγίες Τράπεζες και οι στέψεις αυτόν τον μήνα δεν είναι μόνο προνόμιο της ενορίας. Και στο σπίτι, επίσης, είναι δυνατόν να συμμετέχει κανείς πλήρως στη ζωή της Εκκλησίας. Θα πρέπει να δίνουμε ιδιαίτερη θέση στη Μαρία όχι επειδή είναι παράδοση ή λόγω των ιδιαίτερων χαρίτων που μπορούμε να αποκτήσουμε, αλλά επειδή η Μαρία είναι η Μητέρα μας, η μητέρα όλου του κόσμου και επειδή φροντίζει για όλους μας, μεσιτεύοντας ακόμη και στα πιο μικρά ζητήματα.
"Πώς συμπεριφέρεται ένας φυσιολογικός γιος ή μια φυσιολογική κόρη απέναντι στη μητέρα του/της; Με χίλιους τρόπους, αλλά πάντα με στοργή και εμπιστοσύνη. Με μια στοργή που σε κάθε περίπτωση θα περνάει μέσα από συγκεκριμένα κανάλια, γεννημένα από την ίδια τη ζωή, τα οποία δεν είναι ποτέ κάτι ψυχρό, αλλά μάλλον αξιαγάπητα οικιακά έθιμα, μικρές καθημερινές λεπτομέρειες που ο γιος χρειάζεται να έχει με τη μητέρα του και που η μητέρα τις νοσταλγεί αν ο γιος τις ξεχάσει ποτέ: ένα φιλί ή ένα χάδι όταν βγαίνει ή όταν γυρίζει σπίτι, ένα μικρό δώρο, λίγα εκφραστικά λόγια".
"Στις σχέσεις μας με την Ουράνια Μητέρα μας υπάρχουν επίσης εκείνοι οι κανόνες της παιδικής ευσέβειας, οι οποίοι αποτελούν τον δίαυλο της συνήθους συμπεριφοράς μας απέναντί της. Πολλοί Χριστιανοί κάνουν δικό τους το αρχαίο έθιμο της ωμοπλάτηή έχουν αποκτήσει τη συνήθεια να λένε γεια - δεν χρειάζονται λόγια, αρκεί μόνο η σκέψη. οι εικόνες της Παναγίας που υπάρχουν σε κάθε χριστιανικό σπίτι ή που κοσμούν τους δρόμους τόσων πόλεων.
Ή ζουν εκείνη την υπέροχη προσευχή που είναι το ιερό ροζάριο, στο οποίο η ψυχή δεν κουράζεται να επαναλαμβάνει πάντα τα ίδια πράγματα, όπως δεν κουράζονται οι ερωτευμένοι όταν αγαπιούνται, και στο οποίο μαθαίνουμε να ξαναζούμε τις κεντρικές στιγμές της ζωής του Κυρίου· ή συνηθίζουν να αφιερώνουν στην Παναγία μια μέρα της εβδομάδας – ακριβώς αυτή την ημέρα που είμαστε τώρα συγκεντρωμένοι: το Σάββατο –, προσφέροντάς της κάποιο μικρό δώρο και διαλογιζόμενοι ειδικότερα πάνω στη μητρότητά της». (Άγιος Χοσέμαρία, «Ο Χριστός που περνά», 142).
Εκδήλωση αγάπης για τη Μαρία
«Υπάρχουν πολλές άλλες μαριανές λατρείες που δεν είναι απαραίτητο να αναφερθούν εδώ τώρα. Δεν είναι απαραίτητο να ενσωματωθούν όλες στη ζωή κάθε χριστιανού –η ανάπτυξη στην υπερφυσική ζωή είναι κάτι πολύ διαφορετικό από την απλή συσσώρευση λατρευτικών πρακτικών–, αλλά πρέπει ταυτόχρονα να επισημάνω ότι δεν κατέχει την πληρότητα της πίστης όποιος δεν ζει κάποια από αυτές, όποιος δεν εκδηλώνει με κάποιον τρόπο την αγάπη του προς τη Μαρία».
"Όσοι θεωρούν τις λατρευτικές εκδηλώσεις προς την Υπεραγία Θεοτόκο ξεπερασμένες δείχνουν ότι έχουν χάσει το βαθύ χριστιανικό νόημα που περιέχουν, ότι έχουν ξεχάσει την πηγή από την οποία γεννήθηκαν: την πίστη στη σωτήρια θέληση του Θεού Πατέρα, την αγάπη για τον Θεό Υιό που έγινε πραγματικά άνθρωπος και γεννήθηκε από γυναίκα, την εμπιστοσύνη στον Θεό Άγιο Πνεύμα που μας αγιάζει με τη χάρη του. »Είναι ο Θεός που μας έδωσε τη Μαρία, και δεν έχουμε το δικαίωμα να την απορρίψουμε, αλλά πρέπει να προσφεύγουμε σε Αυτήν με αγάπη και με τη χαρά των παιδιών», Άγιος Χοσέμαρία. Ο Χριστός είναι αυτός που περνάει, 142.
-Θέλετε να αγαπήσετε την Παναγία μας; -Λοιπόν, περιποιηθείτε την! Πώς; - Προσευχόμενοι καλά το Ροδάριο της Παναγίας μας. (Άγιος Χοσέμαρία, Άγιο Ροζάριο).
Η Υπεραγία Θεοτόκος πάντα μας φροντίζει και μας βοηθάει σε ό,τι χρειαζόμαστε. Μας βοηθάει να ξεπεράσουμε τον πειρασμό και να διατηρήσουμε την κατάσταση της χάρης και της φιλίας με τον Θεό για να φτάσουμε στον Παράδεισο. Η Παναγία είναι η Μητέρα της Εκκλησίας.
Η Μαρία ήταν μια γυναίκα με βαθιά ζωή προσευχής, ζούσε πάντα κοντά στο Θεό. Ήταν μια απλή γυναίκα- ήταν γενναιόδωρη, ξεχνούσε τον εαυτό της για να δοθεί στους άλλους- είχε μεγάλη φιλανθρωπία, αγαπούσε και βοηθούσε όλους εξίσου- ήταν εξυπηρετική, φρόντιζε με αγάπη τον Ιωσήφ και τον Ιησού- ζούσε με χαρά- ήταν υπομονετική με την οικογένειά της- ήξερε πώς να δέχεται το θέλημα του Θεού στη ζωή της. Όλες αυτές οι αρετές αποτελούν παράδειγμα ζωής για εμάς τους χριστιανούς, θέλουμε να ζούμε ως άξια παιδιά του, γι' αυτό ακολουθούμε το παράδειγμά του.
Θυμηθείτε τις εμφανίσεις της Παναγίας μας. Είναι πολλές και όλες πολύ ξεχωριστές. Το Virgin Η Μαρία παραδίδει το μήνυμά της άμεσα, όλα σχετίζονται με την αγάπη που έχει για όλους εμάς, τα παιδιά της.
Αναλογιστείτε τις κύριες αρετές της Παναγίας.
Να ζήσουμε μια πραγματική και αληθινή αφοσίωση στη Μαρία. Να βλέπουμε τη Μαρία σαν μητέρα. Να της μιλάμε για όλα όσα μας συμβαίνουν: τα καλά και τα κακά. Να ξέρουμε να προσφεύγουμε σε αυτήν ανά πάσα στιγμή. Να συλλογιζόμαστε τους 7 πόνους της Παναγίας, εκείνες τις στιγμές της ζωής της Παναγίας όπου ήταν ενωμένη με τον Ιησού με έναν ιδιαίτερο τρόπο και που της επέτρεψαν να μοιραστεί το βάθος του πόνου του Υιού της και την αγάπη της θυσίας Του.
Μιμηθείτε τις αρετές τους: Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να της δείξουμε την αγάπη μας. Να της δείξουμε την αγάπη μας: Να κάνουμε ό,τι περιμένει από εμάς και να τη θυμόμαστε καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Να έχετε πλήρη εμπιστοσύνη σε αυτό: επειδή είναι η Παναγία που μεσιτεύει στον Ιησού για τις δυσκολίες μας. Όλες οι χάρες που μας δίνει ο Ιησούς, περνούν από τα χέρια της Μαρίας.
Η λατρεία της Παναγίας είναι ένας καλός τρόπος για να πλησιάσουμε τον Υιό της. Να προσευχόμαστε ως οικογένεια, ειδικά τις προσευχές που είναι αφιερωμένες στην Παναγία.
Εμείς οι χριστιανοί διαθέτουμε όμορφες προσευχές αφιερωμένες στην Παναγία, ενώ υπάρχουν επίσης πολλά τραγούδια προς τιμήν της, τα οποία μας βοηθούν να θυμόμαστε την απέραντη αγάπη της μητέρας μας προς εμάς, τα παιδιά της.
Να προσευχηθούμε το «Άγγελους» (το οποίο συνήθως προσευχόμαστε το μεσημέρι), το Regina Coeli ή την αφιέρωση στη Μαρία. Μεταξύ άλλων προσευχών. Μπορείτε επίσης να αφιερώσετε ένα Novena στην Παναγία μας για να της ζητήσετε μια ιδιαίτερη χάρη ή να την ευχαριστήσετε.
Πίνακας περιεχομένων
carf@fundacioncarf.orgΣταθερό: +34 914 029 082Κινητό: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
