Με την Κυριακή των Βαΐων ξεκινά η Μεγάλη Εβδομάδα και αναπολούμε τη θριαμβευτική είσοδο του Χριστού στην Ιερουσαλήμ. Ο Άγιος Λουκάς γράφει: «Καθώς πλησίαζε στη Βηθφαγή και στη Βηθανία, κοντά στο βουνό που ονομάζεται των Ελαιών, έστειλε δύο από τους μαθητές του λέγοντάς τους: "Πηγαίνετε στο αγρόκτημα που βρίσκεται μπροστά σας. Μόλις μπείτε, θα βρείτε ένα γαϊδουράκι δεμένο, στο οποίο δεν έχει ανέβει ακόμα κανείς. Λύστε το και φέρτε το εδώ. Αν κάποιος σας ρωτήσει γιατί το λύετε, πείτε του: "Ο Κύριος το χρειάζεται»». Πήγαν και βρήκαν τα πάντα όπως τους είχε πει ο Κύριος».
Η Κυριακή των Βαΐων είναι η τελευταία Κυριακή πριν από το Πασχαλινό Τριήμερο. Ονομάζεται επίσης Κυριακή των Παθών και σηματοδοτεί την έναρξη των εορτασμών της Μεγάλης Εβδομάδας.
Πρόκειται για μια χριστιανική γιορτή ειρήνης. Τα κλαδιά, με τον αρχαίο συμβολισμό τους, μας θυμίζουν τώρα τη διαθήκη μεταξύ του Θεού και του λαού του. Επιβεβαιωμένοι και εδραιωμένοι στον Χριστό, γιατί Αυτός είναι η ειρήνη μας.
Στη λειτουργία της Αγίας Καθολικής Εκκλησίας μας, διαβάζουμε σήμερα αυτά τα λόγια βαθιάς χαράς: οι απόγονοι των Εβραίων, κρατώντας κλαδιά ελιάς, βγήκαν να υποδεχθούν τον Κύριο, φωνάζοντας και λέγοντας: «Δόξα εν υψίστοις».
Καθώς περνούσε, μας λέει ο Λουκάς, ο κόσμος άπλωσε τα ρούχα του στο δρόμο. Και όταν πλησίασαν στην κάθοδο του Όρους των Ελαιών, οι μαθητές σε μεγάλο αριθμό, συγκλονισμένοι από χαρά, άρχισαν να δοξάζουν τον Θεό με δυνατή φωνή για όλα τα θαύματα που είχαν δει: Ευλογημένος ο Βασιλιάς που έρχεται στο όνομα του Κυρίου, ειρήνη στον ουρανό και δόξα στα ύψη.
"Με τα έργα της υπηρεσίας, μπορούμε να προετοιμάσουμε για τον Κύριο έναν μεγαλύτερο θρίαμβο από αυτόν της εισόδου του στην Ιερουσαλήμ"., Άγιος Χοσέ Μαριά Εσκρίβα.
Την ημέρα αυτή, οι Χριστιανοί τιμούν την είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα για την ολοκλήρωση του Πασχαλινού Μυστηρίου. Για το λόγο αυτό, δύο Ευαγγέλια διαβάζονται εδώ και πολύ καιρό στη Θεία Λειτουργία την ημέρα αυτή.
Όπως εξηγεί ο Πάπας Φραγκίσκος, "αυτή η γιορτή έχει διπλή γεύση, γλυκιά και πικρή, χαρούμενη και θλιβερή, γιατί σε αυτήν γιορτάζουμε την είσοδο του Κυρίου στην Ιερουσαλήμ, που αποθεώθηκε από τους μαθητές του ως βασιλιάς, ενώ ταυτόχρονα διακηρύσσεται πανηγυρικά η ευαγγελική διήγηση του πάθους του. Έτσι, η καρδιά μας αισθάνεται αυτή την οδυνηρή αντίθεση και βιώνει σε κάποιο βαθμό αυτό που ένιωσε ο Ιησούς στην καρδιά του εκείνη την ημέρα, την ημέρα που χάρηκε με τους φίλους του και έκλαψε για την Ιερουσαλήμ".
Είναι στο Κυριακή των Βαΐων, καθώς ο Κύριός μας ξεκινά την αποφασιστική εβδομάδα για τη σωτηρία μας, ο άγιος Χοσέμαρία μας συμβουλεύει να «αφήσουμε κατά μέρος τις επιφανειακές σκέψεις, να επικεντρωθούμε στο ουσιώδες, σε αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό. Κοιτάξτε: αυτό που πρέπει να επιδιώκουμε είναι να πάμε στον ουρανό. Αν όχι, τίποτα δεν αξίζει τον κόπο. Για να πάτε στον ουρανό, η πίστη στο δόγμα του Χριστού είναι απαραίτητη. Για να είμαστε πιστοί, είναι απαραίτητο να επιμένουμε με σταθερότητα στον αγώνα μας ενάντια στα εμπόδια που αντιτίθενται στην αιώνια ευτυχία μας...".
Τα φύλλα της φοινικιάς, γράφει ο Άγιος Αυγουστίνος, είναι σύμβολο τιμής, διότι συμβολίζουν τη νίκη. Ο Κύριος ήταν έτοιμος να νικήσει, πεθαίνοντας στο Σταυρό. Θα θριαμβεύσει, υπό το σύμβολο του Σταυρού, επί του Διαβόλου, του άρχοντα του θανάτου.
Έρχεται για να μας σώσει- και καλούμαστε να επιλέξουμε τον δρόμο του: τον δρόμο της υπηρεσίας, της αυτοπροσφοράς, της αυταπάρνησης. Μπορούμε να ξεκινήσουμε αυτό το μονοπάτι σταματώντας αυτές τις μέρες να κοιτάζουμε τον Εσταυρωμένο, την "έδρα του Θεού"., Πάπας Φραγκίσκος.
Ο επίσκοπος Javier Echevarría, μας κάνει να δούμε το χριστιανικό νόημα αυτής της γιορτής: "Εμείς, που δεν είμαστε τίποτα, είμαστε συχνά ματαιόδοξοι και αλαζόνες: προσπαθούμε να ξεχωρίσουμε, να τραβήξουμε την προσοχή- προσπαθούμε να μας θαυμάζουν και να μας επαινούν οι άλλοι. Ο ενθουσιασμός των ανθρώπων συνήθως δεν διαρκεί. Λίγες μέρες αργότερα, εκείνοι που τον είχαν υποδεχτεί με επευφημίες θα φωνάξουν για τον θάνατό του. Και εμείς θα αφήσουμε τον εαυτό μας να παρασυρθεί από έναν παροδικό ενθουσιασμό;
Αν αυτές τις ημέρες παρατηρούμε το θεϊκό φτερούγισμα της χάρης του Θεού, που περνάει από κοντά μας, ας κάνουμε χώρο γι' αυτό στην ψυχή μας. Ας απλώσουμε στο έδαφος, αντί για φοίνικες ή κλαδιά ελιάς, τις καρδιές μας. Ας είμαστε ταπεινοί, μετάνοι και κατανόητοι προς τους άλλους. Αυτός είναι ο φόρος τιμής που ο Ιησούς περιμένει από εμάς".
Όπως ο Κύριος μπήκε στην Αγία Πόλη πάνω στη ράχη του γαϊδάρου", λέει ο Βενέδικτος ΙΣΤ', "έτσι και η Εκκλησία τον έβλεπε πάντα να επανέρχεται με την ταπεινή μορφή του ψωμιού και του κρασιού".
Η σκηνή της Κυριακής των Βαΐων επαναλαμβάνεται κατά κάποιο τρόπο στη δική μας ζωή. Ο Ιησούς πλησιάζει την πόλη της ψυχής μας στην πλάτη του συνηθισμένου: με τη νηφαλιότητα των μυστηρίων- ή με τις ευγενικές νύξεις, όπως αυτές που επισήμανε ο Άγιος Ζοζεμαρίγια στο κήρυγμά του για τη γιορτή αυτή: "ζήσε με ακρίβεια την εκπλήρωση του καθήκοντός σου- χαμογέλασε σε όσους το έχουν ανάγκη, ακόμη κι αν η ψυχή σου πονάει- αφιέρωσε, χωρίς περιστροφές, τον απαραίτητο χρόνο στην προσευχή- έλα σε βοήθεια σε όσους σε ζητούν- άσκησε τη δικαιοσύνη, επεκτείνοντάς την με τη χάρη της φιλανθρωπίας.
Ο Πάπας Φραγκίσκος επισήμανε ότι τίποτα δεν μπόρεσε να ανακόψει τον ενθουσιασμό για την είσοδο του Ιησού· ότι τίποτα δεν πρέπει να μας εμποδίσει να βρούμε σ’ Αυτόν την πηγή της χαράς μας, της αυθεντικής χαράς, που παραμένει και προσφέρει ειρήνη· διότι μόνο ο Ιησούς μας σώζει από τα δεσμά της αμαρτίας, του θανάτου, του φόβου και της θλίψης.
Η Κυριακή των Βαΐων στη Βίβλο
Η λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων βάζει αυτό το άσμα στα χείλη των χριστιανών: Σηκώστε τα υπέρθυρά σας, πύλες- σηκώστε τα υπέρθυρά σας, αρχαίες πόρτες, για να εισέλθει ο βασιλιάς της δόξας.
Πρώτο Ευαγγέλιο της Κυριακής των Βαΐων (Λουκάς 19,28-40)
Αφού είπε αυτά, προπορευόταν μπροστά τους καθώς ανέβαιναν προς την Ιερουσαλήμ. Και όταν πλησίασε στη Βηθφαγή και τη Βηθανία, κοντά στο βουνό που ονομάζεται Όρος των Ελαιών, έστειλε δύο μαθητές, λέγοντας:
-Πηγαίνετε στο απέναντι χωριό- όταν μπείτε σε αυτό, θα βρείτε ένα γαϊδουράκι δεμένο, στο οποίο κανείς δεν έχει ανέβει ακόμη- λύστε το και φέρτε το μέσα. Και αν κάποιος σε ρωτήσει γιατί το λύνεις, θα του πεις: "Επειδή το χρειάζεται ο Κύριος".
Οι απεσταλμένοι πήγαν και τον βρήκαν ακριβώς όπως τους είχε πει. Όταν έλυσαν τον γάιδαρο, οι αφέντες τους τους είπαν:
-Γιατί λύνεις το γαϊδούρι;
-Γιατί το χρειάζεται ο Κύριος", απάντησαν.
Τον πήγαν στον Ιησού. Και έριξαν τους μανδύες τους πάνω στον γάιδαρο και έβαλαν τον Ιησού να καβαλήσει τον γάιδαρο. Καθώς προχωρούσε, άπλωσαν τους μανδύες τους κατά μήκος του δρόμου. Καθώς πλησίαζε, καθώς κατέβαινε το όρος των Ελαιών, όλο το πλήθος των μαθητών, γεμάτο χαρά, άρχισε να δοξάζει τον Θεό με δυνατή φωνή για όλα τα θαύματα που είχαν δει, λέγοντας: "Είδα πολλά θαύματα!
Ευλογημένος ο Βασιλιάς που έρχεται στο όνομα του Κυρίου!
Ειρήνη στον ουρανό και δόξα στα ύψη!
Κάποιοι από τους Φαρισαίους στο πλήθος του είπαν: "Δάσκαλε, επέπληξε τους μαθητές σου.
Τους είπε: "Σας λέω, αν αυτοί σιωπήσουν, οι πέτρες θα φωνάξουν.
Ευαγγέλιο της Κυριακής των Βαΐων (Μάρκος 11, 1-10)
Καθώς πλησίαζε στην Ιερουσαλήμ, στη Βηθφαγή και στη Βηθανία, στο όρος των Ελαιών, έστειλε δύο από τους μαθητές του και τους είπε:
-Πηγαίνετε στο χωριό απέναντί σας, και μόλις μπείτε σε αυτό θα βρείτε ένα γαϊδουράκι δεμένο, στο οποίο κανείς δεν έχει ανέβει ακόμη- λύστε το και φέρτε το πίσω. Και αν κάποιος σας πει: "Γιατί το κάνεις αυτό;", πείτε του: "Ο Κύριος τον χρειάζεται και θα τον φέρει αμέσως εδώ.
Πήγαν και βρήκαν ένα γαϊδούρι δεμένο δίπλα σε μια πύλη έξω από ένα σταυροδρόμι και το έδεσαν. Κάποιοι από αυτούς που ήταν εκεί τους είπαν:
-Τι κάνεις λύνοντας τον γάιδαρο;
Αυτοί τους απάντησαν όπως τους είχε πει ο Ιησούς, και τους το επέτρεψαν. Τότε έφεραν το γαϊδουράκι στον Ιησού, έβαλαν τα ιμάτιά τους πάνω του, και εκείνος ανέβηκε πάνω του. Πολλοί άπλωσαν τα ιμάτιά τους στο δρόμο, άλλοι τα κλαδιά που έκοβαν από τα χωράφια. Όσοι προπορεύονταν και όσοι ακολουθούσαν φώναζαν:
-Μακάριος είναι αυτός που έρχεται στο όνομα του Κυρίου, μακάριος είναι η επερχόμενη Βασιλεία του πατέρα μας Δαβίδ, μακάριος είναι η Βασιλεία του πατέρα μας Δαβίδ, μακάριος είναι το Ωσαννά στα ύψη, μακάριος είναι αυτός που έρχεται στο όνομα του Κυρίου, μακάριος είναι η επερχόμενη Βασιλεία του πατέρα μας Δαβίδ, μακάριος είναι το Ωσαννά στα ύψη.
Και μπήκε στην Ιερουσαλήμ μέσα στο ναό- και αφού τα παρακολούθησε όλα προσεκτικά, βγήκε στη Βηθανία μαζί με τους δώδεκα, επειδή ήταν πια αργά το μεσημέρι.
"Υπάρχουν εκατοντάδες ζώα πιο όμορφα, πιο επιδέξια και πιο σκληρά. Αλλά ο Χριστός κοίταξε προς αυτόν, τον γάιδαρο, για να παρουσιάσει τον εαυτό του ως βασιλιά στους ανθρώπους που τον αποθέωσαν. Γιατί ο Ιησούς δεν ξέρει τι να κάνει με την υπολογιστική πονηριά, με τη σκληρότητα των ψυχρών καρδιών, με την επιδεικτική αλλά κούφια ομορφιά. Ο Κύριός μας εκτιμά τη χαρά μιας ευγενικής καρδιάς, το απλό βήμα, τη φωνή χωρίς φαλτσέτο, τα καθαρά μάτια, το αυτί που ακούει το λόγο της αγάπης του. Έτσι βασιλεύει στην ψυχή"., Άγιος Ιωσήμαριος Escrivá.
Πότε ξεκινούν οι πομπές της Μεγάλης Εβδομάδας από την Κυριακή των Βαΐων
Η παράδοση του εορτασμού της Κυριακής των Βαΐων είναι εκατοντάδων ετών. Εδώ και αιώνες, η ευλογία των ελαιόδεντρων αποτελεί μέρος αυτής της γιορτής, όπως και οι πομπές, Η Θεία Λειτουργία και την εξιστόρηση των Παθών του Χριστού κατά τη διάρκειά της. Σήμερα γιορτάζονται σε πολλές χώρες.
Οι πιστοί που συμμετέχουν στην πομπή από την Ιερουσαλήμ, η οποία χρονολογείται από τον 4ο αιώνα, Επίσης, κρατούν στα χέρια τους κλαδιά φοίνικα, ελιάς ή άλλων δέντρων και τραγουδούν τραγούδια της Κυριακής των Βαΐων.. Οι ιερείς κρατούν ανθοδέσμες και οδηγούν τους πιστούς.
Στην Ισπανία, ένα χαρούμενο Η πομπή της Κυριακής των Βαΐων τιμά την είσοδο του Ιησού στην Ιερουσαλήμ. Μαζευμένοι μαζί τραγουδάμε hosanna και κουνάει τις παλάμες του ως χειρονομία επαίνου και καλωσορίσματος.
Τα κλαδιά ελιάς υπενθυμίζουν ότι η Σαρακοστή είναι μια περίοδος ελπίδας και ανανέωσης της πίστης στον Θεό. Τους αποδίδεται ότι αποτελούν σύμβολο της ζωής και της ανάστασης του Ιησού Χριστού.. Υπενθυμίζουν επίσης την πίστη της Εκκλησίας στον Χριστό και την ανακήρυξή του ως Βασιλιά του Ουρανού και της Γης.
Στο τέλος του προσκυνήματος, συνηθίζεται να τοποθετούμε τους ευλογημένους φοίνικες δίπλα στους σταυρούς στα σπίτια μας ως υπενθύμιση της πασχαλινής νίκης του Ιησού.
Αυτά τα ίδια ελαιόδεντρα θα ετοιμαστούν για την επόμενη Τετάρτη της Στάχτης. Για τη σημαντική αυτή τελετή καίγονται τα υπολείμματα των φοινίκων που ευλογήθηκαν την Κυριακή των Βαΐων του προηγούμενου έτους. Αυτά ραντίζονται με αγιασμό και στη συνέχεια αρωματίζονται με θυμίαμα.
Σύντομος κατάλογος των ύμνων που προτείνονται για την εορτή της Κυριακής των Βαΐων:
Πίνακας περιεχομένων
Ερωτήσεις και απαντήσεις
– Τι σημαίνει η Κυριακή των Βαΐων;
– Τι συμβολίζει η κλαδιά της Κυριακής των Βαΐων;
carf@fundacioncarf.orgΣταθερό: +34 914 029 082Κινητό: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
