Niedziela Palmowa to początek Wielkiego Tygodnia, w którym wspominamy triumfalny wjazd Chrystusa do Jerozolimy. Łukasz pisze: «Gdy się zbliżał do Betfage i Betanii, w pobliże Góry Oliwnej, posłał dwóch swoich uczniów, mówiąc im: "Idźcie do zagrody, która jest naprzeciwko was. Gdy tam wejdziecie, znajdziecie uwiązanego osiołka, którego nikt jeszcze nie dosiadł. Proszę go odwiązać i przyprowadzić tutaj. Jeśli ktoś zapyta was, dlaczego go odwiązujecie, powiedzcie mu: "Pan go potrzebuje». Poszli więc i znaleźli wszystko tak, jak powiedział im Pan.
Niedziela Palmowa to ostatnia niedziela przed Triduum Paschalnym. Znana jest również jako Niedziela Męki Pańskiej, która wyznacza początek obchodów Wielkiego Tygodnia.
Jest to chrześcijańskie święto pokoju. Gałęzie, ze swoją starożytną symboliką, przypominają nam teraz o przymierzu między Bogiem a Jego ludem. Utwierdzeni i ugruntowani w Chrystusie, bo On jest naszym pokojem.
W liturgii naszego Świętego Kościoła Katolickiego czytamy dziś te słowa głębokiej radości: Synowie Hebrajczyków, niosąc gałązki oliwne, wyszli na spotkanie Pana, wołając i mówiąc: Chwała na wysokości.
Gdy przechodził obok, jak opowiada Łukasz, ludzie rozłożyli swoje szaty na drodze. A gdy byli już blisko zejścia z Góry Oliwnej, uczniowie w wielkiej liczbie, ogarnięci radością, zaczęli chwalić Boga donośnym głosem za wszystkie cuda, które widzieli: Błogosławiony Król, który przychodzi w imieniu Pana, pokój na niebie i chwała na wysokościach.
"Przez uczynki służby możemy przygotować Panu większy triumf niż ten, który towarzyszył Jego wjazdowi do Jerozolimy"., Święty Josemaría Escrivá.
W tym dniu chrześcijanie upamiętniają wjazd Chrystusa do Jerozolimy, aby dopełnić tajemnicy paschalnej. Z tego powodu od dawna na Mszy Świętej w tym dniu czytane są dwie Ewangelie.
Jak wyjaśnia Papież Franciszek, "ta uroczystość ma podwójny smak, słodki i gorzki, radosny i smutny, ponieważ w niej świętujemy wjazd Pana do Jerozolimy, uznanego przez uczniów za króla, a jednocześnie uroczyście ogłaszamy ewangeliczny opis Jego męki". Tak więc nasze serce odczuwa ten bolesny kontrast i doświadcza w jakimś stopniu tego, co Jezus czuł w swoim sercu tego dnia, dnia, w którym radował się z przyjaciółmi i płakał nad Jerozolimą".
Jest w Niedziela Palmowa, Gdy nasz Pan rozpoczyna decydujący tydzień dla naszego zbawienia, św. Josemaria zaleca, abyśmy «odłożyli na bok powierzchowne rozważania, przejdźmy do tego, co centralne, do tego, co naprawdę ważne. Proszę spojrzeć: to, do czego musimy dążyć, to pójście do nieba. Jeśli nie, nic nie jest warte. Aby pójść do nieba, niezbędna jest wierność nauce Chrystusa. Aby być wiernym, trzeba wytrwale walczyć z przeszkodami, które sprzeciwiają się naszemu wiecznemu szczęściu...".
Liście palmowe, jak pisze św. Augustyn, są symbolem hołdu, ponieważ oznaczają zwycięstwo. Pan miał zwyciężyć, umierając na krzyżu. W znaku krzyża miał zatriumfować nad diabłem, księciem śmierci.
On przychodzi, aby nas zbawić, a my jesteśmy wezwani, aby wybrać Jego drogę: drogę służby, oddania siebie, zapomnienia o sobie. Możemy wyruszyć w tę drogę, zatrzymując się w tych dniach, aby spojrzeć na Krucyfiks, "siedzibę Boga"., Papież Franciszek.
Biskup Javier Echevarría uświadamia nam chrześcijańskie znaczenie tego święta: "My, którzy jesteśmy niczym, często jesteśmy próżni i aroganccy: staramy się wyróżniać, przyciągać uwagę; staramy się być podziwiani i chwaleni przez innych. Entuzjazm ludzi zwykle nie trwa długo. Kilka dni później ci, którzy witali Go wiwatami, będą wołać o Jego śmierć. A czy my damy się ponieść przemijającemu entuzjazmowi?
Jeśli w tych dniach zauważymy Boski trzepot łaski Bożej, przechodzący w pobliżu, zróbmy dla niego miejsce w naszych duszach. Rozłóżmy nasze serca na ziemi, zamiast palm czy gałązek oliwnych. Bądźmy pokorni, umartwieni i współczujący wobec innych. Takiego hołdu oczekuje od nas Jezus.".
Tak jak Pan wjechał do Świętego Miasta na grzbiecie osiołka", mówi Benedykt XVI, "tak Kościół zawsze widział go przychodzącego ponownie w skromnej postaci chleba i wina".
Scena Niedzieli Palmowej powtarza się w pewien sposób w naszym życiu. Jezus zbliża się do miasta naszej duszy na plecach zwyczajności: w trzeźwości sakramentów; lub w delikatnych wskazówkach, takich jak te, które św. Josemaría wskazał w swojej homilii na to święto: "żyj punktualnie wypełniając swoje obowiązki; uśmiechaj się do tych, którzy tego potrzebują, nawet jeśli twoja dusza cierpi; poświęcaj bez przerwy niezbędny czas na modlitwę; przyjdź z pomocą tym, którzy cię szukają; praktykuj sprawiedliwość, rozszerzając ją łaską miłości.
Papież Franciszek podkreślił, że nic nie może powstrzymać entuzjazmu związanego z wejściem Jezusa; niech nic nie przeszkodzi nam w znalezieniu w Nim źródła naszej radości, autentycznej radości, która pozostaje i daje pokój; ponieważ tylko Jezus wybawia nas z więzów grzechu, śmierci, strachu i smutku.
Niedziela Palmowa w Biblii
Liturgia Niedzieli Palmowej wkłada ten kantyk w usta chrześcijan: Podnieście nadproża, o wy, podnieście nadproża, wy starodawne drzwi, aby mógł wejść Król chwały.
Pierwsza Ewangelia Niedzieli Palmowej (Łk 19,28-40)
Gdy to powiedział, poszedł przed nimi, udając się do Jerozolimy. A gdy się zbliżył do Betfage i Betanii, do góry zwanej Górą Oliwną, posłał dwóch uczniów, mówiąc:
-Pójdź do wioski naprzeciwko; gdy wejdziesz do niej, znajdziesz uwiązanego osła, na którym nikt jeszcze nie jeździł; rozwiąż go i przyprowadź. A jeśli ktoś zapyta cię, dlaczego go rozwiązujesz, powiesz mu: "Ponieważ Pan tego potrzebuje".
Wysłannicy poszli i znaleźli go tak, jak im powiedział. Gdy odwiązali osła, rzekli do nich ich panowie:
-Dlaczego odwiązujesz osła?
Bo Pan tego potrzebuje" - odpowiedzieli.
Zabrali go do Jezusa. I rzucili swoje płaszcze na osiołka i kazali Jezusowi na nim jechać. Gdy szedł dalej, rozłożyli swoje płaszcze wzdłuż drogi. Gdy się zbliżali, schodząc z Góry Oliwnej, cały tłum uczniów, przepełniony radością, zaczął chwalić Boga donośnym głosem za wszystkie cuda, które widzieli, mówiąc:
Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pana!
Pokój w niebie i chwała na wysokościach!
Niektórzy faryzeusze z tłumu powiedzieli do niego: "Nauczycielu, upomnij swoich uczniów.
Powiedział do nich: "Mówię wam, jeśli będą milczeć, kamienie będą wołać.
Ewangelia Niedzieli Palmowej (Mk 11, 1-10)
Gdy zbliżał się do Jerozolimy, do Betfage i Betanii, przy Górze Oliwnej, wysłał dwóch swoich uczniów i rzekł do nich:
-Pójdź do wsi naprzeciwko Ciebie, a jak tylko tam wejdziesz, znajdziesz uwiązanego osła, na którym nikt jeszcze nie jeździł; rozwiąż go i przyprowadź z powrotem. A jeśli ktoś powie Panu: "Dlaczego to robisz?", proszę mu powiedzieć: "Pan go potrzebuje i zaraz go tu przyprowadzi".
Odeszli i znaleźli osiołka przywiązanego przy bramie na rozstaju dróg, i odwiązali go. Niektórzy z tych, którzy tam byli, powiedzieli do nich:
-Co robisz, żeby odwiązać osła?
Odpowiedzieli im tak, jak Jezus im powiedział, i pozwolili im. Potem przyprowadzili osła do Jezusa, zarzucili na niego swoje płaszcze, a On wsiadł na niego. Wielu rozłożyło swoje płaszcze na drodze, inni gałęzie, które ścinali z pól. Ci, którzy szli z przodu, i ci, którzy szli z tyłu, krzyczeli:
-Błogosławiony ten, który przychodzi w imię Pana, błogosławione jest nadchodzące Królestwo naszego ojca Dawida, błogosławione jest Królestwo naszego ojca Dawida, błogosławiona jest Hosanna na wysokościach, błogosławiony ten, który przychodzi w imię Pana, błogosławione jest nadchodzące Królestwo naszego ojca Dawida, błogosławiona jest Hosanna na wysokościach.
I wszedł do Jerozolimy do świątyni, a gdy wszystko dokładnie obejrzał, wyszedł z dwunastoma do Betanii, gdy był już wieczór.
"Istnieją setki zwierząt piękniejszych, bardziej zręcznych i bardziej okrutnych. Ale Chrystus patrzył na niego, na osiołka, aby przedstawić się jako król ludziom, którzy go uznali. Bo Jezus nie wie, co zrobić z wyrachowaną przebiegłością, z okrucieństwem zimnych serc, z efektownym, ale pustym pięknem. Nasz Pan ceni sobie radość łagodnego serca, prosty krok, głos bez falsetu, czyste oczy, ucho uważne na Jego słowa czułości. W ten sposób króluje w duszy"., Święty Josemaría Escrivá.
Kiedy rozpoczęły się procesje wielkanocne w Niedzielę Palmową?
Tradycja obchodzenia Niedzieli Palmowej ma setki lat. Od wieków częścią tego święta jest błogosławienie drzewek oliwnych, a także procesje, Msza św. i opowiadanie podczas niej o męce Chrystusa. Dziś są one obchodzone w wielu krajach.
Wierni biorący udział w procesji z Jerozolimy, której początki sięgają IV wieku, Niosą również w rękach gałązki palmowe, oliwne lub innych drzewek i śpiewają pieśni Niedzieli Palmowej.. Księża niosą bukiety i prowadzą wiernych.
W Hiszpanii, wesoły Procesja w Niedzielę Palmową upamiętnia wjazd Jezusa do Jerozolimy. Zebrani razem śpiewamy hosanna i macha dłońmi w geście pochwały i powitania.
Gałązki oliwne przypominają, że Wielki Post to czas nadziei i odnowienia wiary w Boga. Przypisuje się im, że są symbolem życia i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.. Przypominają również wiarę Kościoła w Chrystusa i jego ogłoszenie jako Króla Nieba i Ziemi.
Na zakończenie pielgrzymki zwyczajowo umieszcza się pobłogosławione palmy obok krzyży w naszych domach, aby przypominały o wielkanocnym zwycięstwie Jezusa.
Te same drzewa oliwne zostaną przygotowane na następną Środę Popielcową. Podczas tej ważnej ceremonii palone są resztki palm pobłogosławionych w Niedzielę Palmową poprzedniego roku. Są one skrapiane wodą święconą, a następnie pachną kadzidłem.
Krótka lista hymnów polecanych na obchody Niedzieli Palmowej:
Spis treści
Pytania i odpowiedzi
- Co oznacza Niedziela Palmowa?
- Co symbolizuje bukiet na Niedzielę Palmową?
carf@fundacioncarf.orgTelefon stacjonarny: +34 914 029 082Telefon komórkowy: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
