Margarita, Manuel, Alex, David en Luis zijn enkele donateurs van de CARF-stichting die meewerken aan de campagne Dat geen enkele roeping verloren gaat. Ze vertellen ons waarom ze samenwerken met de wereldkerk bij de integrale, academische en spirituele vorming van seminaristen en diocesane priesters.
Margarita en Manuel: «We hebben het CARF leren kennen via Alejandro Cantero, de voormalige voorzitter van de CARF-stichting, die enkele jaren geleden is overleden. Hij sprak met oprecht enthousiasme over dit mooie werk, waarvan we zelf getuige waren tijdens onze eerste reis naar Rome, tijdens een internationale bijeenkomst, toen we een bezoek brachten aan de Pauselijke Universiteit van de Heilige Kruis en het internationale seminar Sedes Sapientiae.
Tijdens deze reis hebben we ons gerealiseerd dat de de ware betekenis van de universaliteit van de Kerk, via de priesters en seminaristen die we hebben leren kennen: jongeren van verschillende rassen en culturen, maar met hetzelfde enthousiasme en dezelfde wens: zich tot priester te laten vormen om vervolgens terug te keren naar hun land van herkomst, waar ze hun priesterlijke taak zullen uitoefenen, te midden van hun eigen volk en als opleiders aan de seminaries».
«We hebben gecontroleerd de sfeer van vreugde en dienstbaarheid die tijdens het seminar heerste, niet alleen onder jongeren, maar ook met hun begeleiders, die zich inzetten voor hun vorming en hun geloofsleven.
Jullie kunnen je wel voorstellen dat hun verhalen heel uiteenlopend waren, net als hun roeping, maar we begrepen al snel dat we hadden een verantwoordelijkheid tegenover de Kerk. We hadden zo vaak geklaagd over het gebrek aan roepingen en hadden God erom gebeden, en nu zagen we dat God wel degelijk jongeren roept, overal ter wereld, maar dat ze moeten worden opgeleid – en goed moeten worden opgeleid – en daar hadden we allemaal een verantwoordelijkheid: dat niemand verloren zou gaan door een gebrek aan middelen.
Deze jongeren leren kennen, ontdekken waar ze studeren, hoe ze leven en hoe verantwoordelijk ze zijn, door deze opleidingsjaren ten volle te benutten en er dankbaar voor te zijn, het sterkte ons in onze wens om ons steentje bij te dragen.
We kunnen jullie vertellen dat Door samen te werken met de CARF-Stichting werken we rechtstreeks samen met de kerk over de hele wereld, »Priesters zijn fundamentele steunpilaren; zij zijn degenen die ons de sacramenten toedienen en daarom komt de Kerk daar waar een priester zijn werk verricht.".
Luis van zijn kant, zegt: «Ik heb de CARF-stichting leren kennen via het tijdschrift van de stichting dat ik thuis ontving. Dat heeft me ertoe aangezet de stichting financieel te steunen, het enorme belang van priesters binnen en buiten de Kerk.
Binnen, voor het toedienen van de sacramenten en het verkondigen van het evangelie (beide van doorslaggevend belang voor de heiliging van al haar leden). En buiten, voor de verspreiding van het Woord van de Heer (zowel in woord als door het goede voorbeeld). Hoe heiliger en beter voorbereid zij zijn, des te doeltreffender zal hun werk voor iedereen zijn.
"Ik zou mensen willen aanmoedigen om te investeren in de opleiding van priesters, gezien het bovenstaande en het gebrek aan financiële middelen waarmee de Kerk helaas te kampen heeft, vooral in deze tijden.».
«Door samen te werken met CARF helpen we de Kerk over de hele wereld rechtstreeks. Priesters zijn de steunpilaren»
Alex is een weldoener van de CARF-stichting en heeft onder meer bijgedragen aan de opleiding van de seminarist Jacobo Lama uit de Dominicaanse Republiek, die studeert aan de Pauselijke Universiteit van de Heilige Kruis in Rome en onlangs zijn studie heeft afgerond.
Alex houdt zich bezig met het begeleiden van mensen bij het zoeken naar werk, een doel dat hij ook in zijn werk heeft doorgevoerd: «Priesters en seminaristen gaan voor God werken, zij zullen het 'personeel van God' zijn. Daarom zou het, zonder financiële middelen voor hun opleiding, erg moeilijk zijn om dit werk ten volle uit te voeren», stelt hij.
«Toen ik naar Rome ging, kreeg ik een idee van het grote belang van het werk dat de CARF-Stichting verricht en van de menselijke kwaliteiten van de seminaristen die daar worden opgeleid. Het gaat om diocesane seminaristen, afkomstig uit de meest uiteenlopende landen, die later naar hun respectieve bisdommen zullen terugkeren om de opleiding die ze hebben genoten door te geven.
Bisdommen die niet over de nodige financiële middelen beschikken, maar die daarentegen een prachtige bron van roepingen vormen, een 'grondstof' die een geschenk van de Kerk is en waarvoor we koste wat kost moeten zorgen. Ik ben er nu al vijf keer geweest (de stichting heeft mij de medaille toegekend die wordt uitgereikt na vijf internationale bijeenkomsten) en elke keer kom ik vol bewondering en gemotiveerd terug om mijn steentje te blijven bijdragen, nadat ik door dit venster heb gekeken van waaruit de universaliteit van de Kerk te zien is.».
«Ik zet me in om mensen te helpen bij het vinden van werk en daarom is werkgelegenheid de drijfveer achter mijn dagelijkse bezigheden. Mijn samenwerking met de CARF-Stichting sluit hier naadloos bij aan, want ik kan niet anders dan al deze seminaristen zien als Gods personeel: mensen die fulltime in dienst zullen zijn, met een bescheiden salaris, maar die ongetwijfeld premies betalen voor het maximale pensioen. Een baan met gegarandeerd veel vreugde, voor hen en voor ons. En op de meest uiteenlopende, verre en onvoorstelbare plekken.
Wij ondernemers moeten onder andere kijken naar het rendement op elke investering die we doen (ROI), en de investering in de opleiding van seminaristen (die fiscaal aftrekbaar is) is waarschijnlijk de beste investering die men kan doen, aangezien men er honderdvoudig voor terugkrijgt. De laatste tijd horen we veel over essentiële beroepen. Priester zijn, het uitoefenen van het priesterambt, is een van de weinige onmisbare beroepen waarbij telewerken niet mogelijk is.
We kampen met een groot tekort aan priesters en dit is waarschijnlijk de moeilijkste functie om in te vullen, aangezien het niet volstaat om een goed toelatingscijfer te halen om je aan een universiteit in te schrijven of een opleiding te volgen online. Het gaat om roeping en om Gods oproep. Daarom moeten we, wanneer er zich een roeping voordoet – en zeker als er geen financiële middelen zijn – de handen uit de mouwen steken om die roeping te koesteren, de betrokkenen goed op te leiden en ervoor te zorgen dat ze succesvol worden.
We klagen dat er een tekort aan priesters is, maar bij de CARF-stichting hebben we er zoveel als we maar willen, uit alle landen. Zij hebben de roeping. Wij hebben de middelen. Het zou onvergeeflijk zijn als er roepingen verloren zouden gaan door een gebrek aan financiële middelen.».
«De wereld heeft priesters nodig. Het zou onvergeeflijk zijn als er roepingen verloren zouden gaan door een gebrek aan financiële middelen.»
David roept op om samen te werken met de CARF-Stichting ten behoeve van de wereldkerk. «Priesters zijn van groot belang voor het in stand houden van de christelijke cultuur, de tradities en het geloof; bovendien dragen ze bij aan het belangrijke maatschappelijke werk dat de Kerk en de priesters in veel ontwikkelingslanden verrichten», benadrukt hij.
David: «Ik kwam te weten dat de CARF-stichting bestond dankzij Alejandro Cantero, die destijds, in 2005, voorzitter was van die stichting. Met veel geduld en alsof hij alle tijd voor mij had, legde hij mij stap voor stap uit hoe de stichting was ontstaan, welke ontwikkeling ze had doorgemaakt en welke doelen er werden nagestreefd.
Een van de doelstellingen van de CARF-Stichting is de integrale opleiding van priesters en diocesane seminaristen uit de hele wereld, met name uit de landen die dit het hardst nodig hebben. In de eerste plaats wordt aandacht besteed aan en worden studiebeurzen toegekend aan seminaristen die door de bisschoppen van de vijf continenten worden voorgedragen en aangemeld.
Andere doelstellingen waaraan de CARF-stichting haar activiteiten wijdt, zijn de bevordering en het onderhoud van de centra en instellingen waar priesters en seminaristen wonen of hun opleiding volgen: de kerkelijke faculteiten van de Universiteit van Navarra en de Pauselijke Universiteit van het Heilig Kruis.
Na de uitgebreide en volledige toelichting die Alejandro mij gaf, stelde hij mij voor om mee te werken als lid van de raad van bestuur van de CARF-stichting; en ondanks de grote verantwoordelijkheid die dit voor mij met zich meebracht, besloot ik de functie te aanvaarden. Ik wist uit eerdere uitleg dat de Stichting een organisatie zonder winstoogmerk is en ging er vanaf het begin van uit dat dit mij tijd en geld zou kosten; maar de reden waarom ik de functie heb aanvaard, was dat ik inzag dat het nodig was om mijn tradities, mijn overtuigingen en mijn cultuur te verdedigen, »gezien het feit dat ik katholiek ben en mijn geloof".
«Ik dacht: vanuit deze stichting kun je de wereld veranderen, en hoe! Later, toen ik bij de CARF-stichting werkte, heb ik aan den lijve ondervonden hoe twee kenmerken die door de doop worden ingeprent, tot uiting kwamen, namelijk: de priesterlijke roeping en het apostolaat. Priesterlijke ziel, wees je ervan bewust dat je je Kerk moet helpen, opdat zij heilig, rooms en universeel moge zijn.
Apostolaat, volgens de evangelische opdracht: "Ga de hele wereld in en verkondig het evangelie". En wie kan het evangelie beter verkondigen dan de priesters? Het enige wat mij dan nog restte, was om met mijn middelen en naar mijn mogelijkheden bij te dragen aan dat prioritaire werk van de Kerk, waarmee je haar hart, haar ruggengraat, raakt. Zoals de katholieke theologie zegt: de Kerk heeft de eucharistie nodig en de eucharistie heeft de priesters nodig.
Die vastberaden keuze om tijd en energie te steken in samenwerking, naast een veeleisende professionele baan en – in mijn geval – de verantwoordelijkheden van een groot gezin met zes kinderen, heeft me veel goeds gebracht en dat zou ik graag willen delen met iedereen die ons zou willen helpen als medewerker of weldoener, door te werken aan iets dat zo fascinerend is en waarvoor God ons rijkelijk zal belonen.
Sommigen zullen er veel tijd aan kunnen besteden, anderen minder, maar het belangrijkste is dat we deze boodschap in ons hart sluiten en de kansen die zich voordoen aangrijpen om anderen te informeren en te enthousiasmeren voor ons doel en het werk dat we doen.
Er schiet me een anekdote te binnen die mij werd verteld over een broederschap in Andalusië, die een beeld in een processie meevoerde en, om de kosten te dekken, eronder een kruik had geplaatst met een kartonnetje waarop stond: met deze donaties dekken we de jaarlijkse kosten. Je kunt als volgt een bijdrage leveren: Wie veel heeft, met veel. Wie minder heeft, met minder. En wie niets heeft, met niets.
Maar iedereen kan bidden en helpen met het verspreiden van het bericht, voeg ik eraan toe.
Bij Stichting CARF maakt het niet uit of je niets hebt, want we kunnen allemaal bidden en God vragen om de Kerk en om veel heilige priesters. Zo zou de wereld veranderen: door het katholicisme te verspreiden, door te spreken over de Waarheid met een hoofdletter, in vrijheid en zonder dwang.
Het goede dat de universele Kerk ten goede komt
Ik zou veel mensen willen aanmoedigen om samen te werken met de CARF-Stichting vanwege het goede dat zij doen voor de wereldkerk en ook voor zichzelf. Het is bovendien van groot belang voor het behoud van de christelijke cultuur, de tradities en het geloof; en het draagt bij aan het geweldige maatschappelijke werk dat de Kerk en de priesters in veel onderontwikkelde landen verrichten.
carf@fundacioncarf.orgVaste lijn: +34 914 029 082Mobiel: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
