1 maja, św. Józef Robotnik: Kto był ojcem Jezusa?

San José Obrero ma kilka dni świątecznych w naszym kalendarzu. W maju, pierwszego dnia miesiąca, obchodzimy święto patrona robotników. To on wspierał i opiekował się Jezusem i Maryją dzięki swoim umiejętnościom stolarskim. W dniu jego święta, 19 marca, papież Franciszek zachęcił nas do zwrócenia szczególnej uwagi na postać św. W tym celu wskazał na dwie wyjątkowe cnoty, które definiują ojca Jezusa: "Joseph jest człowiekiem, który wie, jak towarzyszyć w ciszy."i to jest "człowiek marzeń".

"Bardzo kochajcie św. Józefa, kochajcie go z całego serca, ponieważ jest on osobą, która wraz z Jezusem najbardziej kochała św. Marię, i osobą, która najbardziej traktowała Boga: osobą, która najbardziej Go kochała, po naszej Matce. On zasługuje na Pana sympatię i dobrze, że Pan go traktuje, ponieważ jest Mistrzem życia wewnętrznego i może wiele uczynić przed Panem i przed Matką Bożą. Kuźnia, 554.

Biografia świętego Józefa, robotnika z Nazaretu

Zarówno św. Mateusz, jak i św. Łukasz mówią o św. Józefie jako o człowieku wywodzącym się ze znakomitego rodu: Dawida i Salomona, królów Izraela. Szczegóły tego rodowodu są historycznie niejasne: nie wiemy, która z dwóch genealogii podanych przez ewangelistów odpowiada Marii, a która św. Józefowi, który był jej ojcem według prawa żydowskiego. Nie wiemy, czy jego rodzinnym miastem było Betlejem, gdzie poszedł się zapisać, czy Nazaret, gdzie mieszkał i pracował.

Wiemy jednak, że nie był bogaczem: był robotnikiem, jak miliony innych ludzi na całym świecie; wykonywał ciężką i pokorną pracę, którą Bóg wybrał dla siebie, przyjmując nasze ciało i chcąc żyć przez trzydzieści lat jako jeden z nas.

Pismo Święte mówi, że Józef był rzemieślnikiem. Kilku Ojców dodaje, że był stolarzem. Św. Justyn, mówiąc o życiu zawodowym Jezusa, mówi, że wykonywał pługi i jarzma. (Św. Justyn, Dialogus cum Tryphone, 88, 2, 8 (PG 6, 687).Być może na podstawie tych słów św. Izydor z Sewilli wnioskuje, że Józef był kowalem. W każdym razie robotnik, który pracował w służbie swoim współobywatelom, który miał zdolności manualne, owoc wieloletniego wysiłku i potu.

Wielka osobowość ludzka Józefa jest widoczna w narracjach ewangelicznych: w żadnym momencie nie jawi się nam jako człowiek bojaźliwy lub bojący się życia; wręcz przeciwnie, wie, jak rozwiązywać problemy, radzić sobie w trudnych sytuacjach, przejmować odpowiedzialność i inicjatywę za powierzone mu zadania.

Kim był św. Józef Robotnik w Kościele katolickim?

Cały Kościół uznaje w świętym Józefie swojego opiekuna i patrona. Przez wieki mówiono o nim, podkreślając różne aspekty jego życia, nieustannie wiernego misji powierzonej mu przez Boga.

  • W XVII wieku papież Grzegorz XV po raz pierwszy ustanowił święto liturgiczne jego imienia.
  • W 1870 roku papież Pius IX uczynił św. Józefa uniwersalnym patronem Kościoła.
  • Następnie Leon XIII poświęcił świętemu patriarsze encyklikę
  • 100 lat po tym dokumencie św. Jan Paweł II napisał adhortację apostolską Redemptoris custos.
  • Papież Franciszek opublikował również w 2020 roku list o św. Józefie, zatytułowany Patris cordeserce Ojca.

Josemaría, Święty Józef jest naprawdę Ojciec i Pan, który chroni i towarzyszy tym, którzy go czczą, w jego ziemskiej wędrówce, tak jak chronił i towarzyszył Jezusowi, gdy ten wzrastał i stawał się człowiekiem. W kontaktach z nim odkrywa się, że Święty Patriarcha jest również Mistrzem życia wewnętrznego: ponieważ uczy nas poznawać Jezusa, żyć razem z Nimwiedzieć, że jesteśmy częścią Bożej rodziny. Ten święty daje nam te lekcje, będąc, tak jak on, zwykłym człowiekiem, ojcem rodziny, robotnikiem, który zarabiał na życie wysiłkiem swoich rąk.

Cnoty Józefa z Nazaretu

Józef robotnik był rzemieślnikiem z Galilei, człowiekiem jak wielu innych. W swoich czasach miał tylko rodzicielstwo i pracakażdego dnia, zawsze z takim samym wysiłkiem. A na koniec mały, biedny domek, aby odzyskać siły i zacząć od nowa.

Ale Imię Józef oznacza po hebrajsku: Bóg doda. Bóg dodaje do świętego życia tych, którzy wypełniają jego wolę, niepodejrzane wymiary: to, co jest ważne, co nadaje wartość wszystkiemu, co jest boskie. Bóg, do skromnego i świętego życia Józefa, dodał życie Maryi Dziewicy i Jezusa, naszego Pana.

Żyjąc w wierze, słowa te spełniają się z nawiązką w św. Jego wypełnianie woli Bożej jest spontaniczne i głębokie..

Dla historii Świętego Patriarchy było to życie proste, ale nie łatwe. Po udręczonych chwilach wiedział, że Syn Maryi został poczęty przez Ducha Świętego. I to Dziecko, Syn Boży, potomek Dawida według ciała, rodzi się w jaskini. Aniołowie świętują jego narodziny, a ludzie z odległych krain przybywają, aby go uwielbiać, ale król Judei życzy mu śmierci i trzeba uciekać. Syn Boży jest na pozór bezbronnym dzieckiem, które będzie żyło w Egipcie.

W swojej Ewangelii, Mateusz nieustannie podkreśla wierność Józefa w wypełnianiu bez wahania Bożych poleceń, nawet jeśli czasami znaczenie tych poleceń może wydawać się niejasne lub ich związek z resztą boskich planów może być przed nim ukryty.

Wiara, miłość i nadzieja

Ojcowie Kościoła wielokrotnie podkreślają stałość wiary św. Wiara Józefa nie słabnie, jego posłuszeństwo jest zawsze ścisłe i szybkie.

Aby lepiej zrozumieć tę lekcję daną nam tutaj przez Świętego Patriarchę, dobrze jest rozważyć, że ich wiara jest aktywna. Wiara chrześcijańska jest bowiem przeciwieństwem konformizmu, czyli braku wewnętrznej aktywności i energii.

W różnych okolicznościach swojego życia Patriarcha nie rezygnuje z myślenia, ani nie uchyla się od odpowiedzialności. Wręcz przeciwnie: całe swoje ludzkie doświadczenie oddaje w służbę wiary..

Wiara, miłość, nadzieja: to kamienie węgielne życia świętego i każdego chrześcijanina.. Z tego splotu wiernej miłości, kochającej wiary i ufnej nadziei utkany jest dar z siebie Józefa z Nazaretu.

Tego uczy nas życie św. Józefa: proste, normalne i zwyczajne, składające się z lat pracy, zawsze takiej samej, z monotonnych po ludzku dni, które następują jeden po drugim.

Św. Józef, ojciec Jezusa

"Traktujcie Józefa, a znajdziecie Jezusa". Święty Josemaría Escriva de Balaguer

 Za pośrednictwem anioła Bóg sam zwierza się Józefowi, jakie są jego plany i jak bardzo liczy na to, że je zrealizuje. Józef jest powołany, aby być ojcem Jezusa; to będzie jego powołanie, jego misja.

Józef był po ludzku nauczycielem Jezusa; traktował Go codziennie, z delikatną czułością, i opiekował się Nim z radosną abnegacją.

Józefa uczymy się, co to znaczy być z Boga i w pełni być wśród ludzi, uświęcając świat. Traktujcie Józefa, a znajdziecie Jezusa. Potraktujcie Józefa, a znajdziecie Maryję, która zawsze napełniała pokojem życzliwy warsztat z Nazaretu.

Józef z Nazaretu zaopiekował się Synem Bożym i jako człowiek wprowadził Go w nadzieję narodu izraelskiego. I to właśnie robi z nami: swoim potężnym wstawiennictwem przyprowadza nas do Jezusa. Josemaría, którego nabożeństwo do św. Józefa wzrastało przez całe jego życie, powiedział, że jest on naprawdę Ojcem i Panem, który chroni i towarzyszy tym, którzy go czczą, w ich ziemskiej wędrówce, tak jak chronił i towarzyszył Jezusowi, gdy ten wzrastał i stał się człowiekiem.

Bóg ciągle wymaga więcej, a Jego drogi nie są naszymi ludzkimi drogami. Święty Józef, jak nikt przed nim ani po nim, nauczył się od Jezusa uważności, aby rozpoznawać cuda Boże, mieć otwarte serce i duszę.

Papież wyjaśnia swój list w sprawie św. Józefa w 2020 r.

Uroczystość św. Józefa

19 marca Kościół obchodzi święto Świętego Patriarchy, patrona Kościoła i Dzieła, dzień, w którym w Opus Dei odnawiamy zobowiązanie miłości, które jednoczy nas z naszym Panem. Ale na całym świecie obchodzimy również święto pracy 1 maja, a święty Józef Robotnik jest patronem wszystkich pracowników.

The święto św. Józefa On ukazuje nam piękno wiernego życia. Józef zaufał Bogu: dlatego mógł być Jego zaufanym człowiekiem na ziemi, aby opiekować się Maryją i Jezusem, a z nieba jest dobrym ojcem, który troszczy się o chrześcijańską wierność.

Siedem niedziel św. Józefa

Są one zwyczajem Kościoła, który przygotowuje do święta 19 marca. Siedem niedziel poprzedzających to święto poświęcone jest Świętemu Patriarsze na pamiątkę głównych radości i smutków jego życia.

Medytacja Boleści i radości św. Józefa pomaga lepiej poznać świętego Patriarchę i pamiętać, że on również doświadczał radości i trudów.

To papież Grzegorz XVI zachęcał do nabożeństwa siedmiu niedziel św. Józefa, udzielając mu wielu odpustów, ale Pius IX uczynił je wiecznie aktualnymi swoim życzeniem, aby święty był wzywany w celu złagodzenia ówczesnej trudnej sytuacji Kościoła powszechnego.

Pewnego dnia ktoś zapytał św. Josemaríę, jak zbliżyć się do Jezusa: "Proszę pomyśleć o tym wspaniałym człowieku, wybranym przez Boga na ojca na ziemi; proszę pomyśleć o jego smutkach i radościach. Czy obchodzi pan siedem niedziel? Jeśli nie, to radzę, aby pan je odprawiał.

Jaką wielkość zyskuje cicha i ukryta postać św. Józefa" - powiedział św. Jan XXIII - "dzięki duchowi, w jakim wypełniał misję powierzoną mu przez Boga. Prawdziwa godność człowieka nie jest bowiem mierzona blaskiem widocznych wyników, ale wewnętrznymi dyspozycjami porządku i dobrej woli".

Ciekawostki o świętym Józefie Robotniku

Poświęcenie papieża Franciszka

"Chciałabym również powiedzieć Panu coś bardzo osobistego. Bardzo kocham Świętego Józefa. Ponieważ jest silnym i cichym człowiekiem. A na biurku mam zdjęcie śpiącego św. Józefa. A kiedy śpi, zajmuje się Kościołem. Tak, może to zrobić. Nie możemy. A kiedy mam problem, trudność. A kiedy mam jakiś problem, trudność, piszę na małej kartce i kładę ją pod figurą Świętego, żeby mu się przyśniła. To znaczy, że modlę się o ten problem.

Nabożeństwo do świętego Josemaríi

Święty Józef jest patronem tej rodziny, jaką jest Dzieło. W pierwszych latach działalności Dzieła św. Josemaria zwracał się do niego w szczególny sposób, aby Jezus w Najświętszym Sakramencie był obecny w pierwszym ośrodku Opus Dei. Dzięki jego wstawiennictwu w marcu 1935 r. możliwe było zarezerwowanie dla Pana oratorium Academia-Residencia DYA przy ulicy Ferraz w Madrycie.

Od tego czasu założyciel Dzieła chciał, aby kluczem do tabernakulów ośrodków Opus Dei był mały medalik św. Józefa z napisem Ite ad IosephChodzi o to, aby pamiętać, że w podobny sposób, jak Józef ze Starego Testamentu czyni to ze swoim ludem, święty patriarcha dostarczył nam najcenniejszy pokarm: Eucharystię.

Święty Józef Robotnik, święty milczenia, obrońca

Nie znamy żadnych słów wypowiedzianych przez niego, znamy tylko jego czyny, jego akty wiary, miłości i ochrony. Chronił Niepokalaną Matkę Bożą i był ojcem Jezusa na ziemi. Jednak w Ewangeliach nie ma o nim żadnej wzmianki. Był raczej cichym i pokornym sługą Bożym, który w pełni odegrał swoją rolę. Ciężko pracował, aby wspierać Świętą Rodzinę.

Jednym z pierwszych tytułów, jakimi go uhonorowano, był Nutritor Domini"Lord's Feeder" pochodzi co najmniej z IX wieku.

Uroczystości na jego cześć

Uroczystość św. Józefa przypada na 19 marca, a święto św. Józefa Robotnika (Międzynarodowy Dzień Pracy) na 1 maja. Jest on również częścią Święta Świętej Rodziny (30 grudnia) i bez wątpienia jest częścią historii Bożego Narodzenia.

Święty Józef ma wielu patronów

Jest patronem Kościoła powszechnego, dobrej śmierci, rodzin, rodziców, kobiet w ciąży, podróżników, imigrantów, rzemieślników, inżynierów i robotników. Jest także patronem obu Ameryk, Kanady, Chin, Chorwacji, Meksyku, Korei, Austrii, Belgii, Peru, Filipin i Wietnamu.

Prośmy świętego Józefa Robotnika, aby nadal pomagał nam zbliżać się do Jezusa w Najświętszym Sakramencie, który jest pokarmem, którym karmi się Kościół. Uczynił to z Maryją w Nazarecie i uczyni to samo z Nią w naszych domach.

Bibliografia:

Opusdei.com
RomeReports

Rynek charytatywny odzieży damskiej

Markowe ubrania, nowe bluzki lub koszule, które mają nawet metki; sukienki imprezowe, które były noszone tylko raz... Ponad trzydzieści pań przekazało swoje ubrania, sukienki imprezowe, naszyjniki i kolczyki na wiosenny kiermasz charytatywny Fundacji PAN CARF.

Wszyscy wolontariusze, oprócz hojności, zrobili to z entuzjazmem, że zebrane zyski zostaną przeznaczone na formację seminarzystów i księży diecezjalnych oraz zakonników i zakonnic z całego świata.

mercadillo solidario ropa mujer
Odwiedzający rynek odzieży damskiej szukający akcesoriów.

Modlitwa i rynek wspierający powołania

W niedzielę 21 kwietnia Kościół obchodzi Światowy Dzień Modlitw o Powołania i Dzień Rodzinnych Powołań. Fundacja CARF wie wiele na temat powołań. Ponieważ jedną z jej misji jest pomoc w integralnej formacji powołań w krajach o ograniczonych zasobach, tak aby żadne powołanie nie jest stracone.

Carmen Ortega i Rosana Diez-Canseco, przewodniczące Komisji ds. Kuratorium Fundacji CARF na rzecz Działań Społecznych Opowiadają nam, w jaki sposób organizują ten charytatywny kiermasz, który tak bardzo pomaga w ich zasobach i modlitwach o przyszłą formację tych powołań: "Przez cały rok zachęcamy przyjaciół i znajomych do przekazywania ubrań w dobrym stanie, których nie używają. Oczywiście muszą to być praktycznie nowe rzeczy. Dokonujemy selekcji i to, co uważamy, że jest w stanie, którego nie można sprzedać, tak jakby było prawie z pierwszej ręki, w wielu przypadkach tak jest, przekazujemy parafii w Vallecas".

Pchli targ w dobrym celu

Są panie, które dają nam sukienkę, którą założyły tylko raz na specjalne przyjęcie i są przekonane, że nigdy więcej jej nie założą. "Mamy nawet dziewczyny, które dostały w prezencie bluzkę, w której nie wyglądały dobrze, a z czasem jej nie zmieniły; jest nowa i przekazują ją nam. Wiedzą, że przyczyniają się do bardzo dobrego celu".

Ten charytatywny kiermasz odzieży i akcesoriów damskich Fundacji PAN CARF organizowany jest każdej wiosny. W tym roku od Od 16 do 18 kwietniaOd wtorku do czwartku po południu, od wtorku do czwartku od godz. 5 do 8 p.m. w siedzibie Patronato (Calle Reina Mercedes 22).

mercadillo solidario ropa mujer
Rosana i Carmen, od lewej do prawej, uśmiechają się w sklepie pełnym ubrań.

Warsztaty i zajęcia

Tutaj wolontariusze PAS spotykają się raz w tygodniu na warsztatach, takich jak renowacja mebli, które są następnie sprzedawane na odbywających się dwa razy w roku pchlich targach oraz na corocznym targu, który odbywa się pod koniec roku i będzie obchodził swoją 27. edycję w 2024 roku. Spotykają się również innego dnia, aby robić na drutach ubranka dla dzieci, które są sprzedawane na życzenie.

Inną z gwiezdnych aktywności jest haftowanie alb i bielizny liturgicznej, które przekazują seminarzystom z Bidasoa i Sedes Sapientiae, kiedy wracają do swoich krajów pochodzenia, aby otrzymać święcenia kapłańskie po okresie intensywnej formacji.

Plecaki na naczynia święte

PAN Fundacji CARF i jej działania pokrywają koszt ikony plecaki na święte naczyniaelementy, które dotykają duszy przyszłych kapłanów. Te plecaki wykraczają poza bycie zwykłym narzędziem; pozwalają księżom nosić wszystko, czego potrzebują do godnego odprawiania Mszy Świętej i sakramentów, nawet w najbardziej odległych zakątkach świata. Noszą w nich także alby uszyte w pracowniach PAN.

Jeśli nie mieli Państwo czasu, aby przyjść na ten charytatywny targ, na którym można kupić odzież damska i akcesoria Aby pomóc w integralnej formacji seminarzystów i księży diecezjalnych z całego świata, proszę się nie martwić: "Pchli targ będzie otwarty, abyśmy mogli zaoferować nasze ubrania i akcesoria. Wystarczy do nas zadzwonić i poprosić o spotkanie", mówią Carmen i Rosana.

Proszę umówić się na spotkanie: Rosana, 659 057 320. Carmen, 659 378 901.

Poczta: patronatodeaccionsocial@gmail.com

Marta SantínDziennikarz specjalizujący się w informacjach religijnych.

Potrzeby i wyzwania związane z życiem emocjonalnym księdza

Niedawno opublikował Pan książkę na temat celibatu. Co skłoniło Pana do podjęcia tej decyzji? Miałem szczęście szkolić ponad tysiąc różnych księży i tyle samo osób świeckich, a zainteresowanie lepszym zrozumieniem i przeżywaniem celibatu rośnie.

A więc zrodziło się to z prawdziwego kontaktu z ludźmi żyjącymi w celibacie, z ich wkładem i wątpliwościami? Rzeczywiście, o praktycznym zainteresowaniu ludzi, którzy chcieli zagłębić się w sens i znaczenie tej rzeczywistości w swoim życiu lub w życiu członków rodziny. W ostatnich latach odbyłem wiele rozmów na temat celibatu podczas spotkań formacyjnych z księżmi, zakonnikami i osobami świeckimi. Ponieważ doświadczyłem, że to, o czym rozmawialiśmy, było pouczające i pomocne, wydawało mi się, że ujęcie tego na piśmie może być pomocne.

Czy to nie jest staroświeckie? Z mojego doświadczenia wynika, że nie jest, ale jest bardzo żywy i ma wielu ludzi, którzy chcą żyć nim w pełni. Myślę, że mówienie o celibacie jako o katolickiej rzeczywistości, która wnosi wiele bogactwa, jest interesujące i ekscytujące. Sugeruję, aby każdy, kto chce kwestionować celibat, robił to w świątecznej i radosnej atmosferze, chcąc go zrozumieć, przeżyć, poczuć i wzbogacić się nim.

Kto jest grupą docelową? Napisałem go przede wszystkim dla tych, którzy żyją w celibacie jako szczególnym powołaniu, ale także dla każdego chrześcijanina. Mam nadzieję, że pomoże ona lepiej zrozumieć, w jaki sposób celibat wzbogaca życie Kościoła, życie chrześcijańskie i szczególne powołanie każdego z nas.

Również dla osób pozostających w związku małżeńskim? Tak, jest to bardzo pouczające, ponieważ, jak mówi Katechizm, celibat i małżeństwo "...".są nierozłączne i wzajemnie się wspierająMam więc nadzieję, że będzie to prowokacja do myślenia zarówno dla tych, którzy żyją w celibacie, jak i dla tych, którzy dzielą go bardziej bezpośrednio w rodzinie - na przykład dla rodziców, którym córka powiedziała, że będzie żyć w celibacie - oraz dla każdego, kto chce dowiedzieć się więcej o tym, jak wzbogacić swoje życie chrześcijańskie poprzez obecność celibatariuszy w ich życiu.

A dla wszystkich stylów celibatu? Większy nacisk kładzie się na celibat świeckich pośród świata, a jednocześnie na odniesienia i fundamenty wspólnych czynników, takich jak nupturientyzm i nupturializm; kapłaństwo jako posługa kapłańska i jako kapłaństwo wspólne wszystkich wiernych; specyficzna misja; Eucharystia; naśladowanie Chrystusa; świadectwo zjednoczenia z Bogiem; macierzyństwo i ojcostwo itp.

Przyjaźń, dar, który ratuje księdza

Jest Pan psychiatrą i autorem badania na temat afektywności i życia kapłańskiego. Jakie wnioski wyciąga Pan ze swojego badania, które mogą pomóc w życiu afektywnym księdza? Badanie to zostało opublikowane w czasopiśmie naukowym Scripta Theologica i jest dostępny. Po przeprowadzeniu wywiadów ze 140 księżmi doszliśmy do wniosku, że istnieje osiem wymiarów rozwoju kapłańskiego życia afektywnego: relacja z Bogiem i życie duchowe; przyjaźń w ogóle ze wszystkimi rodzajami ludzi; posiadanie dobrego i trwałego towarzyszenia duchowego; przeżywanie kapłańskiego braterstwa w sposób aktywny, zarówno po to, by dać się kochać, jak i po to, by kochać; formacja ciągła, zarówno jako postawa tła, by mieć umysł początkującego, jak i po to, by otrzymywać formację i studiować różne i nowe aspekty życia kapłańskiego; troska osobista, zarówno fizyczna (jedzenie, spanie, ćwiczenia fizyczne, hobby), jak i psychiczna (odpoczynek, granice, równowaga w relacjach); wiedza psychologiczna na temat funkcjonowania ludzi; oraz posiadanie jasnej i ustrukturyzowanej misji, która ułatwia konkretną służbę.

Czy napotkał Pan jakieś zaskakujące wyniki? Tak, w odniesieniu do samotności. Wygenerowano nowe hipotezy badawcze dotyczące samotności odczuwanej przez księży. Określali ją jako wyzwanie i było to główne ryzyko, o którym wspominali, ale nie wiemy, czy mieli na myśli samotność fizyczną z powodu izolacji, którą mogą odczuwać, samotność afektywną z powodu braku poczucia miłości, samotność instytucjonalną z powodu braku wsparcia, samotność psychologiczną z powodu niepewnego systemu przywiązania, samotność duszpasterską z powodu nadmiaru zadań, społecznych lub emocjonalnych.

Czy nie ma sensu, aby ksiądz pielęgnował samotność? Tak, jest to coś, co poruszyliśmy w dyskusji. Być może nie wykorzystywali oni samotności celibatu do pielęgnowania swojej szczególnej i współdziałającej relacji z Bogiem, intymnego środowiska, w którym mogliby się do Niego zwracać. Wkrótce rozpoczniemy konkretne badanie na temat samotności wśród księży, z zamiarem dowiedzenia się więcej o tym, co ich martwi i zaproponowania praktycznych narzędzi, które pomogą im sobie z tym poradzić. 

doctor carlos chiclana
Dr Chiclana na forum Omnes.

Jakie narzędzia są już znane jako skuteczne w zmniejszaniu tej samotności? W konkretnych badaniach z udziałem księży stwierdzono, że czynniki ochronne obejmują życie we wspólnocie, zadbane życie duchowe, wsparcie innych księży, dobrą sieć społeczną (ogólną przyjaźń i z innymi księżmi), dbanie o swoje zdrowie i możliwość odpoczynku, system organizacyjny mniej hierarchiczny i bardziej motywujący/współpracujący, pracę zespołową, utrzymywanie granic w różnych wymiarach życia, ekstrawersję, optymizm i zdolność do zaangażowania. Jak mówi piosenka Ariela Rota: kto ma miłość, która się nim opiekuje / i utrzymuje iluzję.

Obecnie pracuję nad kolejnym badaniem dotyczącym samotności kapłanów, nad którym jestem w trakcie badań terenowych.

Czy Pana książka o celibacie porusza kwestię samotności? Tak, podtytuł tej książki brzmi: "Ciesz się swoim darem". Będąc darem, który pozwala kochać wszystko i wszystkich, powinien być czynnikiem chroniącym przed samotnością, ponieważ życie celibatariusza jest powołane do ciągłego zamieszkiwania przez wiele osób, bez żadnej z nich mieszkającej w twoim "wewnętrznym domu" i bez ciebie żyjącego wyłącznie w którejkolwiek z nich. Istnieje jednak pewna proporcja samotności, którą trzeba tolerować, a która jednocześnie ułatwia wejście w sferę, w której można być sam na sam z Bogiem, w tej wyłącznej relacji duchowej, nawet jeśli jest się księdzem, a nie trenerem, współpracownikiem organizacji pozarządowej lub agentem społecznym.

Obecny prefekt dykasterii ds. duchowieństwa, kard. Lazzaro Pan powiedział do Omnes, że "człowiek nigdy nie jest sam, jeśli stara się żyć w Bogu. Nasz Bóg nie jest samotny, jest Jeden i Trójjedyny". Być może ta samotność jest sejfem, w którym ukryty jest skarb i konieczne jest znalezienie klucza, aby móc śpiewać ze św: W samotności żyła / i w samotności już gniazdo swe założyła / i w samotności ją prowadzi / sama ukochana / także w samotności zranionej miłości.. Jest to samotność, w której jaźń może oderwać się od ego, egoizmu, narcyzmu, egoizmu i wejść do namiotu dzielonego z Trójcą, bez masek i ubrań.

Samotność księdza może prowadzić do uzależnienia

Samotność lub izolacja mogą również prowadzić do uzależnień. Tak, jest to dobrze znany fakt zarówno w przypadku uzależnień od substancji, jak i uzależnień behawioralnych (hazard, seks, pornografia, ekrany), ponieważ zaspokajają one potrzebę satysfakcji i spełnienia.

Jak im zapobiegać? Aby dorosły ksiądz mógł im zapobiec, może wiedzieć, czy mają predyspozycje do uzależnienia się, ponieważ oni lub ich rodzina mają historię uzależnienia, ponieważ są bardziej impulsywni, mają większą tendencję do poszukiwania nowości lub ponieważ mają lęk lub obniżony nastrój. W ten sposób będzie bardziej czujny i zadba o to, jak sobie z tym poradzić.

Ponadto, aby mieć interesujący projekt życia osobistego, z konkretnym indywidualnym projektem życiowym, z celami i zadaniami, które angażują ich w rozwój. Powinni być żywi, a nie robotami bez inicjatywy.

 Trzeba twardo stąpać po ziemi i wiedzieć, że łatwo jest nabrać szkodliwych nawyków związanych z ekranami, serialami czy pornografią, jeśli nie dba się o siebie. To są zwykli ludzie. Jeśli zadbają o wspomniane wyżej osiem wymiarów, skuteczność profilaktyki jest zapewniona.

Jak szukać pomocy, aby się z nich wydostać? Wystarczy udać się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, publicznego lub prywatnego ośrodka specjalistycznego. W wyszukiwarkach internetowych pojawiają się one natychmiast.

Jak samochód, który potrzebuje wszystkich czterech kół. Jakie by one były? Biologiczne: leczenie chorób podstawowych, leki kontrolujące objawy. Psychologiczne: motywacja do zmiany, nadzieja na lepsze życie, powrót do radości, ponowne uczłowieczenie, uzupełnienie braków i wypracowanie nowych nawyków oraz regulacja emocjonalna i strategie radzenia sobie. Przydatne mogą być grupy pomocy, takie jak Anonimowi Alkoholicy, a istnieją grupy różnego rodzaju. Postawa osobista: rozpoznanie rzeczywistości, zaakceptowanie jej, bycie uczciwym i szczerym, przyjęcie odpowiedzialności. Środowisko: konieczna będzie zmiana otoczenia i relacji.

Powołania kapłańskie: wezwanie do wsparcia i formacji

W kontekście dystrybucji Roczników Papieskich i Annuarium Statisticum Ecclesiae, publikowanych przez Libreria Editrice Vaticana i redagowanych przez Centralny Urząd Statystyczny Kościoła, w ostatnich latach zaobserwowano pewien wzrost liczby seminarzystów w różnych regionach świata. Te dane liczbowe dostarczają szczegółowego przeglądu ewolucji powołań kapłańskich i ich znaczenia dla Kościoła na całym świecie.

Powołania kapłańskie na całym świecie

Według danych dostarczonych przez Rocznik Papieski 2022 i kościelny rocznik statystyczny 2020, opublikowany przez Watykan, wykazały wzrost o spadek liczby seminarzystów w różnych częściach świata w ostatnich latach. Dane te odzwierciedlają jednak zainteresowanie i rosnące powołanie wielu osób do życia zakonnego.

Raporty statystyczne wskazują, że tendencja wzrostowa liczby zakonników i katolików jest zjawiskiem globalnym, choć ze znacznymi różnicami regionalnymi. Obszary takie jak Afryka i Azja doświadczają wzrostu liczby powołań kapłańskich, podczas gdy w innych regionach wzrost może być ujemny.

Należy zauważyć, że wzrost ten odnosi się nie tylko do liczby seminarzystów, ale także do jakości ich formacji i zaangażowania w życie Kościoła i wspólnoty. Formacja kapłańska jest holistycznym procesem, który wymaga nie tylko wiedzy teologicznej, ale także wartości etycznych, duchowych, usługowych i innych.

Zmienność i lokalizacja danych numerycznych

W okresie objętym przeglądem zaobserwowano bezwzględny wzrost o 16 milionów ochrzczonych katolików na całym świecie, z 1,344 miliona w 2019 roku do 1,360 miliona w 2020 roku, co stanowi wzrost o około 1,2 %. Wzrost ten jest pozytywnym znakiem odzwierciedlającym zainteresowanie i powołanie wielu osób do życia zakonnego i kapłaństwa. Patrząc na rozkład katolików według kontynentów, wyróżniają się następujące trendy:

Najważniejsze informacje z Rocznika Papieskiego i Rocznika Statystycznego

Rocznik papieski jest ważnym źródłem informacji o Kościele katolickim na całym świecie. Dostarcza danych na temat liczby katolików na świecie, liczby księży diecezjalnych i zakonnych, a także ewolucji powołań zakonnych i życia konsekrowanego.

1- Liczba katolików na świecie: stwierdza, że liczba katolików na świecie wykazuje tendencję wzrostową w ostatnich dziesięcioleciach, zwłaszcza w regionach takich jak Afryka i Azja. Tendencja ta odzwierciedla wzrost Kościoła katolickiego na obszarach o większej populacji, a także wysiłki ewangelizacyjne w różnych częściach świata.

2- Liczba księży diecezjalnych i zakonnych: dostarcza danych na temat liczby księży diecezjalnych i zakonnych w różnych krajach. Liczba ta uległa znacznym wahaniom w różnych regionach, przy czym obszary takie jak Afryka i Azja wykazały wzrost liczby księży. W niektórych częściach Europy i Ameryki Północnej odnotowano spadek o 4 117 księży w porównaniu z rokiem poprzednim.

3-Liczba seminarzystów i formacja kapłańska: Liczba seminarzystów w formacji i formacja kapłańska to kluczowe aspekty roczników. W 2019 r. łączna liczba kandydatów do kapłaństwa wyniosła 114 058, podczas gdy w 2020 r. spadła do 111 855 na całym świecie. Ta tendencja spadkowa była szczególnie widoczna w Europie, obu Amerykach i Azji, przy czym Afryka była jedynym regionem, który doświadczył wzrostu liczby głównych seminarzystów w tym okresie.

4- Ewolucja powołań zakonnych i życia konsekrowanego. Jeśli chodzi o ewolucję powołań zakonnych i życia konsekrowanego, można zaobserwować znaczące zmiany. Liczba diakonów stałych wzrosła z 48 238 w 2019 r. do 48 635 w 2020 r., co stanowi względny wzrost o blisko 1 %. Wzrost ten nastąpił głównie w obu Amerykach, podczas gdy w Europie odnotowano niewielki spadek w tej grupie.

Z drugiej strony, liczba profesów zakonnych niebędących kapłanami wzrosła z 50 295 w 2019 r. do 50 569 w 2020 r., przy znacznym wzroście w Afryce, Azji i Europie. Jednak profeski zakonne doświadczyły ogólnego spadku o 1,7 %, przy czym Europa i obie Ameryki były kontynentami najbardziej dotkniętymi tym spadkowym trendem w konsekrowanym życiu zakonnym.

Znaczenie wsparcia zawodowego

Wsparcie powołań kapłańskich ma fundamentalne znaczenie dla wzrostu i żywotności Kościoła katolickiego na całym świecie. Dane liczbowe odzwierciedlają potrzebę wzmocnienia formacji i towarzyszenia seminarzystom, aby zapewnić integralne i zaangażowane przygotowanie do wspólnoty i wiary chrześcijańskiej.

Fundacja CARF odgrywa kluczową rolę w finansowym wspieraniu formacji seminarzystów, zapewniając konkretne możliwości dla tych, którzy czują się powołani do kapłaństwa, aby otrzymać integralne wykształcenie.

The koszt szkolenia seminarzysty może się różnić w zależności od kraju i konkretnych okoliczności, ale ogólnie rzecz biorąc, stanowi znaczącą inwestycję w czas, zasoby i poświęcony wysiłek. Inwestycja ta nie tylko przynosi korzyści osobie formowanej, ale także pozytywnie wpływa na wszystkich katolików, zapewniając zaangażowanych i dobrze przygotowanych kapłanów do prowadzenia i służenia wiernym.

Dobroczyńcy i przyjaciele Fundacji CARF modlą się również, aby wzrost powołań kapłańskich był pozytywnym wskaźnikiem dla Kościoła Katolickiego, a wsparcie i właściwa formacja seminarzystów jest niezbędna do wzmocnienia obecności Kościoła w świecie.

Jak pomóc seminarzystom?

Rodzaje grantów, które można przekazać Fundacji CARF

Pracujemy nad tym, aby żadne powołanie nie zostało utracone i aby seminarzyści, po wyświęceniu na kapłanów, mogli przekazywać w swojej pracy duszpasterskiej całe otrzymane światło, naukę i doktrynę. Dzięki naszym dobroczyńcom pomagamy w formacji kapłanów, rozpowszechniamy ich dobre imię i modlimy się o ich wierność i o powołania.

Fundacja CARF może pomóc seminarzystom na różne sposoby:

Proszę przekazać darowiznę online na rzecz seminarzystów

Szybki i bezpieczny sposób na pomoc seminarzystom, wsparcie seminarium i finansowanie ich formacji. Z każdego miejsca, tylko za pomocą swojego urządzenia mobilnego, można przekazać darowiznę, wykonując kilka prostych kroków. Należy wybrać kwotę, którą chce się przekazać i czy ma to być darowizna jednorazowa czy cykliczna. Od tego aktu hojności zależy ukończenie studiów przez wielu seminarzystów.

Proszę przekazać darowiznę na formację seminarzystów i księży

Proszę podarować plecak Sacred Vessel

Przekazując darowiznę w wysokości 600 euro, mogą Państwo pomóc seminarzystom, którzy wkrótce zostaną wyświęceni, otrzymując plecak Sacred Vessel, który zawiera wszystkie przedmioty liturgiczne niezbędne do udzielania sakramentów i odprawiania Mszy Świętej, gdziekolwiek się znajdzie.

Będzie się za Panią modlił do końca swojego życia, a Pani będzie wiedziała, kim jest i w jakim kraju będzie wykonywał swoją pracę duszpasterską, polecając mu, aby był święty i wierny swojemu powołaniu.

Proszę podarować Plecak Świętych Naczyń

Darowizny rzeczowe

Innym sposobem pomocy seminarzystom w ich formacji są darowizny rzeczowe. Darowizny rzeczowe to takie, w których zamiast pieniędzy darczyńca przekazuje pewne dobra: biżuterię, zegarki, dzieła sztuki...

W większości przypadków są to wartościowe przedmioty, o których darczyńca już wie, że nie będzie się nimi cieszył, i uważa, że będą bardziej przydatne, jeżeli wesprą szlachetny cel. Dobra zostaną profesjonalnie wycenione, a po ich zlicytowaniu pieniądze, które przyniosą na wsparcie powołania seminarzystów, będzie można odliczyć od podatku.

Proszę przekazać cenne przedmioty, takie jak biżuteria i dzieła sztuki.

Przekazuje spadki i testamenty na szkolenie seminarzystów.

Ta testamentowa dyspozycja to procedura, która sprzyja instytucji non-profit, takiej jak Fundacja CARF. Państwa dziedzictwo solidarności to zobowiązanie na przyszłość i sposób na utrwalenie dzieła Państwa życia w innych: dalsze wspieranie seminarzystów i księży diecezjalnych na pięciu kontynentach. W tym celu wystarczy, że zdecydują się Państwo, w formie testamentu lub części spuścizny solidarnościowej, na pomoc seminarzystom poprzez Fundację CARF.

Proszę sporządzić testament lub testament wieczysty solidarny

seminarista donar Seminario internacional Bidasoa

Seminaria międzynarodowe, z którymi współpracuje Fundacja CARF

Pod wpływem inspiracji i zachęty świętego Jana Pawła II, błogosławiony Alvaro del Portillo zainicjował w 1989 roku działalność Fundacji CARF, aby pomóc seminarzystom i księżom diecezjalnym. Obecnie ponad 800 biskupów z pięciu kontynentów corocznie zwraca się o miejsca i stypendia naukowe dla swoich seminarzystów i księży na Papieskim Uniwersytecie Świętego Krzyża w Rzymie oraz na Wydziałach Studiów Kościelnych Uniwersytetu Nawarry.

Fundacja CARF współpracuje z dwoma międzynarodowymi seminariami, dwoma kolegiami kapłańskimi i trzema kolegiami, aby mogły one przyjmować seminarzystów z całego świata, którzy przyjeżdżają do Europy, aby przygotować się do swojej formacji.

Powinniśmy być wdzięczni Bogu za księży. Nie przestawajmy się za nich modlić i współpracować w ich posłudze. Prośmy Pana, aby nadal dawał nam wielu dobrych kapłanów, bo pracy jest dużo, a powołań mało. Zacznijmy pomagać seminarzystom i wspierać seminaria, aby nie zabrakło kapłanów, którzy w imieniu Chrystusa opiekują się ludem Bożym.

Przykład św. Józefa, strzegącego i służącego

 
Posługa papieża jest w służbie życia chrześcijańskiego. Życie chrześcijańskie jest w służbie wszystkim i światu stworzonemu. I każdy człowiek znajduje tam również, W trosce i służbie, sens jego życia: strzec darów Bożych, co można czynić tylko z miłością, jak to czynił św.

Misja św. Józefa i nasza

Misja św. Józefa (por. Mt 1:24) Zaczął od nawiązania do dnia święta Benedykta XVI: "Jesteśmy blisko niego w modlitwie, pełni uczucia i wdzięczności". Św. Józef był kustoszemCzyj to opiekun? Maryi i Jezusa; ale jest to opieka, która następnie zostaje rozszerzona na Kościół.Jak zauważył bł. Jan Paweł II: "Tak jak z miłością opiekował się Maryją i z radosnym zaangażowaniem poświęcił się wychowaniu Jezusa Chrystusa, tak samo poświęcił swoje życie Jej i jej wychowaniu". ojcostwo strzeże i chroni również swoje mistyczne ciało, Kościół, którego Święta Dziewica jest figurą i wzorem". (Adhortacja Apostolska Redemptoris Custos, 1).

Papież Franciszek pyta dalej: "Jak Józef przeżywa swoje powołanie jako opiekun Maryi, Jezusa, Kościoła? Z ciągłą uwagą na Boga, otwarty na Jego znaki, dostępny dla Jego planu, a nie tak bardzo dla własnego.(...) Umie słuchać Boga, pozwala się prowadzić Jego woli i właśnie dlatego jest jeszcze bardziej wrażliwy na powierzonych mu ludzi, umie realistycznie odczytywać wydarzenia, jest uważny na otoczenie i umie podejmować najrozsądniejsze decyzje (...) Odpowiada na Boże wezwanie, z dyspozycyjnością, z gotowością".

Tutaj mogą Państwo zobaczyć, jak św. Józef z Nazaretu stosuje w praktyce prawdziwe rozeznanie woli Bożej"Znaki czasu", w tym sensie, w jakim Sobór Watykański II mówi o "znakach czasu". Innymi słowy, znaki działania Ducha Świętego, które są dostrzegalne, gdy patrzy się z wiarą i realistycznie ocenić sytuację, w której się znajduje, i podjąć decyzję o odpowiednim działaniu, zarówno z punktu widzenia osobistego, jak i kościelnego, Por. Gaudium et spes, 4, 11 i 44.

Jednocześnie papież zauważa, że, w św. Józefie "widzimy również, co jest centrum powołania chrześcijańskiego: Chrystus.". I dlatego zaprasza nas: "Zachowajmy Chrystusa w naszym życiu, aby zachować innych, aby chronić stworzenie.

Wszystko to jest szkołą dla chrześcijan, szczególnie dla pedagogów i trenerów.

Homilia Ojca Świętego Franciszka, Plac Świętego Piotra, wtorek 19 marca 2013 r. Uroczystość św. Józefa.

Stewardship to zadanie dla wszystkich, począwszy od naszego własnego.

Ale strzeżenie, ostrzegał papież Franciszek, jest powołaniem każdego z nas: wszyscy musimy strzec piękna stworzonych rzeczywistości; tu przywołanie św, dbać o ludzi wokół nas, "szczególnie o dzieci, osoby starsze, osoby bardziej wrażliwe, które często pozostają na peryferiach naszego serca".

Wszyscy musimy dbać o członków rodziny, małżonków, rodziców i dzieci, o przyjaźnie. "Bądźcie szafarzami darów Bożych", radzi nam; bo rzeczywiście wszystko jest darem. Jeśli tego nie zrobimy, mówi, zniszczenie postępuje i serce wysycha.

Jeśli stewardship jest obowiązkiem każdego człowieka, jest rozumiany i praktykowany przez ludzi dobrej woli, to zwłaszcza "tych, którzy zajmują odpowiedzialne stanowiska ekonomicznie, politycznie lub społecznie". Należy dbać o Bożą naturę, o środowisko naturalne. Ale musimy zacząć od siebieAby "strzec", musimy również dbać o siebie. Pamiętajmy, że nienawiść, zazdrość, pycha i arogancja brudzą życie.

Strzeżenie oznacza zatem pilnowanie naszych uczuć, naszego serca, ponieważ to właśnie stamtąd pochodzą dobre i złe intencje: te, które budują i te, które niszczą. Nie wolno nam się bać dobroci, ba, nawet czułości."To nie jest cnota słabych, ale silnych, jak św.

Rzeczywiście. Stąd tak ważne jest badanie własnego sumienia wraz z dobrą formacją. I jeśli sentymentalizm, który nie jest zintegrowany z refleksją i formacją chrześcijańską, może spowodować spustoszenie, tak samo może to zrobić racjonalistyczna lub woluntarystyczna edukacja, która nie integruje uczuć i ich właściwych i koniecznych przejawów. Dietrich von Hildebrand w swoim dziele "Serce: analiza ludzkiej i boskiej afektywności" ujmuje to w następujący sposób (Madryt 2009).

Kiedy papież Franciszek wygłosił homilia z Mszy św. inauguracyjnej jego pontyfikatu zaprosił wszystkich do bycia opiekunami Stworzenia, tak jak św. Józef był opiekunem Świętej Rodziny.

Znaczenie posługi papieskiej

Papież wyjaśnił następnie, na czym polega władza posługi Piotrowej:

"Nie zapominajmy nigdy, że prawdziwą siłą jest służba, Tak brzmi tytuł jednej z jego książek i że nawet papież, aby sprawować władzę, musi coraz bardziej wchodzić w tę służbę, która ma swoje świetliste zwieńczenie w krzyżu". Taka jest siła miłości. Dowiadujemy się tego również od św.

I tak właśnie powinna być wykonywana posługa papieża: "Musi on skierować swoje oczy na pokorną, konkretną, bogatą w wiarę służbę Świętego Józefa i tak jak on, otworzyć ramiona, aby strzec całego Ludu Bożego i przyjąć z czułością i wrażliwością całą ludzkość, a zwłaszcza najbiedniejszych, najsłabszych i najmniejszych.to, co Mateusz opisuje w końcowym sądzie nad dobroczynnością: głodnemu, spragnionemu, obcemu, nagiemu, choremu, więźniowi (por. Mt 25:31-46).. Zakończył kolejną lekcją: "Tylko ten, kto służy z miłością, wie, jak strzec"..

Niosąc ciepło nadziei

W ostatniej części odwołuje się do nadziei, na której opierał się Abraham (por. Rz 4:18).. "Również dzisiaj, w obliczu tak wielu kłębów szarego nieba, musimy zobaczyć światło nadziei i sami dać nadzieję. Strzec stworzenia, każdego mężczyzny i każdej kobiety, spojrzeniem pełnym czułości i miłości, to otworzyć promyk światła pośród tylu chmur; to przynieść ciepło nadziei".

Dla nas, chrześcijan, "jak Abraham, jak św, nadzieja, którą niesiemy, ma horyzont Bogaktóre zostało nam otwarte w Chrystusie, opiera się na skale, którą jest Bóg".

Grzegorza Wielkiego: "Sługa sług Bożych".

Pan Ramiro Pellitero Iglesias
Profesor teologii pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Nawarry.

Opublikowano w Kościół i nowa ewangelizacja.