Święto Najświętszego Serca Pana Jezusa 2025

W uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa obchodzimy liturgiczną uroczystość Bożej miłości: dziś jest święto miłości, powiedział kilka lat temu papież Franciszek. I dodaje: "apostoł Jan mówi nam, czym jest miłość: nie tym, że my umiłowaliśmy Boga, ale tym, że On pierwszy nas umiłował. On czekał na nas z miłością. On jest pierwszym, który kocha. Św. Jan Paweł II powiedział, że "to święto przypomina tajemnicę Miłości, jaką Bóg ma dla ludzi wszystkich czasów".

Kiedy obchodzone jest święto Najświętszego Serca Pana Jezusa?

Cały miesiąc czerwiec jest poświęcony Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, chociaż jego święto przypada po oktawie uroczystości św. Corpus Christi. Dzień 2025 obchodzony jest w piątek 27 czerwca.

Podczas uroczystości św. Josemaria zaprasza nas do medytacji nad Miłością Boga: "Są to myśli, uczucia, rozmowy, które zakochane dusze zawsze poświęcały Jezusowi. Ale aby zrozumieć ten język, aby naprawdę wiedzieć, czym jest ludzkie serce i Serce Chrystusa, potrzebujemy wiary i pokory.

Nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa

Św. Josemaria podkreśla, że jako wyznawcy powinniśmy pamiętać o całym bogactwie zawartym w tych słowach: Najświętsze Serce Jezusa.

Kiedy mówimy o ludzkim sercu, nie odnosimy się tylko do uczuć, ale do całej osoby, która kocha, która kocha i traktuje innych. Człowiek jest wart tyle, ile warte jest jego serce, można powiedzieć.

Biblia mówi o sercu, odnosząc się do człowieka, który, jak powiedział sam Jezus Chrystus, kieruje całego siebie - duszę i ciało - do tego, co uważa za swoje dobro. "Bo gdzie jest skarb twój, tam będzie i serce twoje" (

Mówiąc o nabożeństwie do Serca Jezusowego, św. Josemaria ukazuje pewność Bożej miłości i prawdę o Jego oddaniu się nam. Zalecając nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusa, zaleca, abyśmy całkowicie - całym sobą: duszą, uczuciami, myślami, słowami i czynami, dziełami i radościami - skierowali się ku całemu Jezusowi.

Na tym właśnie polega prawdziwe nabożeństwo do Serca Jezusowego: na poznaniu Boga i poznaniu siebie, na patrzeniu na Jezusa i zwracaniu się do Niego, który nas zachęca, uczy, prowadzi. Nabożeństwo nie może być bardziej powierzchowne niż to człowieka, który nie będąc w pełni człowiekiem, nie dostrzega rzeczywistości wcielonego Boga. Nie zapominając, że Najświętsze Serce Maryi jest zawsze u jego boku.

Representación del Sagrado Corazón de Jesús con halo de luz, mostrando el corazón ardiente en su pecho y las heridas de la crucifixión en sus manos, sobre fondo oscuro.

Jakie jest znaczenie Najświętszego Serca Pana Jezusa?

Obraz Najświętszego Serca Jezusa przypomina nam o centralnym rdzeniu naszej wiary: jak bardzo Bóg kocha nas swoim Sercem i jak bardzo my musimy Go kochać. Jezus kocha nas tak bardzo, że cierpi, gdy Jego ogromna miłość nie jest odwzajemniona.

Papież Franciszek mówi nam, że Najświętsze Serce Jezusa zaprasza nas do uczenia się "od Pana, który stał się pokarmem, aby każdy z nas mógł być jeszcze bardziej dostępny dla innych, służąc wszystkim potrzebującym, zwłaszcza najuboższym rodzinom".

Niech Najświętsze Serce Pana naszego Jezusa Chrystusa, które czcimy, pomoże nam zachować nasze serca pełne miłosiernej miłości dla wszystkich cierpiących. Dlatego prośmy o serce:

Możemy okazywać naszą miłość poprzez nasze czyny; na tym właśnie polega nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Chrześcijański pokój

W to święto my, chrześcijanie, musimy postanowić, że będziemy starać się czynić dobro. Przed nami jeszcze długa droga, zanim nasze ziemskie współistnienie będzie inspirowane miłością.

Mimo to ból nie zniknie. W obliczu tych boleści my, chrześcijanie, mamy autentyczną odpowiedź, odpowiedź, która jest ostateczna: Chrystus na krzyżu, Bóg, który cierpi i który umiera, Bóg, który daje nam swoje Serce, który otworzył włócznię z miłości do wszystkich.

Nasz Pan brzydzi się niesprawiedliwością i potępia tych, którzy się jej dopuszczają. Ale ponieważ szanuje wolność każdej jednostki, pozwala im istnieć.

Jego Serce pełne miłości do ludzkości sprawiło, że wziął na siebie, wraz z Krzyżem, wszystkie te tortury: nasze cierpienie, nasz smutek, naszą udrękę, nasz głód i pragnienie sprawiedliwości. Żyć w Sercu Jezusa oznacza zjednoczyć się ściśle z Chrystusem, stać się mieszkaniem Boga.

"Kto Mnie miłuje, będzie umiłowany przez Ojca mego, oznajmił nam nasz Pan. A Chrystus i Ojciec, w Duchu Świętym, przychodzą do duszy i czynią w niej swoje mieszkanie", św.

Ludzie, ich życie i ich szczęście są tak cenne, że sam Syn Boży daje siebie, aby je odkupić, aby nas oczyścić, aby nas wywyższyć. Kto nie kochałby swojego tak zranionego serca? zapytała pewna kontemplacyjna dusza. I pytał dalej: "Któż nie odwzajemni miłości za miłość, któż nie obejmie serca tak czystego" - dodał św.

Iglesia del Sagrado Corazón de Jesús en Roma

Jak powstało to święto? Historia Najświętszego Serca Pana Jezusa

Była to wyraźna prośba Jezusa, który 16 czerwca 1675 r. ukazał się jej i pokazał jej swoje Serce. Święta Małgorzata Maria Alacoque. Jezus ukazał się jej kilka razy i powiedział jej, jak bardzo kocha ją i wszystkich ludzi oraz jak bardzo zasmuca Jego serce, że ludzie odwracają się od Niego z powodu grzechu.

Podczas tych wizyt Jezus prosił św. Małgorzatę, aby nauczyła nas bardziej Go kochać, mieć do Niego nabożeństwo, modlić się, a przede wszystkim dobrze się zachowywać, aby Jego Serce nie cierpiało już z powodu naszych grzechów.

Później św. Małgorzata wraz ze swoim kierownikiem duchowym rozpowszechniała orędzia Najświętszego Serca Pana Jezusa. W 1899 r. papież Leon XIII opublikował encyklikę Annum Sacrum w sprawie poświęcenia rasy ludzkiej, które miało miejsce w tym samym roku.

Podczas swojego pontyfikatu święty Jan Paweł II ustanowił, że w to święto powinien być również obchodzony Światowy Dzień Modlitw o Uświęcenie Kapłanów. Wiele grup, ruchów, zakonów i zgromadzeń zakonnych od najdawniejszych czasów oddawało się pod jego opiekę.

Rzym jest domem dla Bazylika Najświętsze Serce (Jana Bosko na prośbę papieża Leona XIII i dzięki darowiznom wiernych i czcicieli z różnych krajów.

Modlitwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa w katolickich nabożeństwach

Jak modlić się do Najświętszego Serca Pana Jezusa? Możemy zaopatrzyć się w kartę modlitewną lub obrazek Najświętszego Serca Pana Jezusa i przed nim dokonać rodzinnego poświęcenia się Jego Najświętszemu Sercu w następujący sposób:

Napisane przez świętą Marię Alacoque:

"Ja, (tu proszę podać swoje imię), oddaję się i poświęcam Najświętszemu Sercu Pana naszego Jezusa Chrystusa, moją osobę i moje życie, moje modlitwy, smutki i cierpienia, aby nie chcieć służyć sobie z żadnej części mojej istoty, ale aby Go czcić, kochać i wychwalać. Moją nieodwołalną wolą jest być całym Nim i czynić wszystko dla Jego miłości, wyrzekając się z całego serca wszystkiego, co mogłoby Mu się nie podobać.

Biorę więc Ciebie, o Najświętsze Serce, za jedyny przedmiot mojej miłości, za obrońcę mojego życia, za zabezpieczenie mojego zbawienia, za lekarstwo na moją słabość i niestałość, za naprawę wszystkich wad mojego życia i za moją ucieczkę w godzinie śmierci.

Bibliografia

To Chrystus przechodzi obokŚwięty Josemaría Escrivá.
WyznaniaAugustyna.
List z dnia 5 października 1986 r. do M. R. P. KolvenbachaŚwięty Jan Paweł II.
Opusdei.org
Vaticannews.va

Słodka woda Ducha Świętego

Spotkanie z katolikami w Bahrajnie

We wstępie do jego przemówieniepowiedział im, że "Pięknie jest należeć do Kościoła ukształtowanego przez historię różnych twarzy, które znajdują harmonię w jednym obliczu Jezusa".. Czerpiąc z geografii i kultury kraju, powiedział im o wodzie, która nawadnia i czyni owocnymi tak wiele pustynnych obszarów. Piękny obraz życia chrześcijańskiego jako owocu wiary i Ducha Świętego:

"Nasze człowieczeństwo wyłania się na powierzchnię, wycieńczone wieloma słabościami, lękami, wyzwaniami, którym trzeba stawić czoła, różnego rodzaju złem osobistym i społecznym; ale w głębi duszy, w głębi serca, słodka woda Ducha płynie spokojnie i cicho, podlewając nasze pustynie, ożywiając to, co grozi wyschnięciem, zmywając to, co nas degraduje, gasząc nasze pragnienie szczęścia.

I zawsze odnawia życie. To jest woda żywa, o której mówi Jezus, to jest źródło nowego życia, które nam obiecuje: dar Ducha Świętego, czuła, kochająca i ożywiająca obecność Boga w nas.

Papież Franciszek.

Chrześcijanie, odpowiedzialni za żywą wodę Ducha Świętego

W drugim momencie papież zwraca się do sceny z Ewangelii według Jana. Jezus jest w świątyni w Jerozolimie. Obchodzone jest święto Tabernakulum, podczas którego lud błogosławi Boga, dziękując mu za dar ziemi i plony oraz wspominając Przymierze. Najważniejszym obrzędem tego święta było pobranie przez arcykapłana wody z sadzawki Siloam i wylanie jej poza mury miasta, wśród radosnego śpiewu ludu, aby wyrazić, że z Jerozolimy spłynie wielkie błogosławieństwo na wszystkie narody (por. Ps 87:7, a zwłaszcza Ez 47:1-12).

W tym kontekście Jezus, wstając, woła: "Kto jest spragniony, niech przyjdzie do mnie i żyje, a z jego brzucha wypłyną rzeki wody żywej". (J 7:37-38). Ewangelista mówi, że chodziło mu o Ducha Świętego, którego chrześcijanie otrzymają w Zielone Świątki. A Franciszek zauważa: "Jezus umiera na krzyżu. W tym momencie już nie ze świątyni z kamieni, ale z otwartego boku Chrystusa popłynie woda nowego życia, życiodajna woda Ducha Świętego, przeznaczona do odnowienia całej ludzkości, uwolnienia jej od grzechu i śmierci".

Expertos Fundación CARF

Papież Franciszek jedzie do muzułmańskiego królestwa Bahrajnu. Źródło: VaticansNews.

Dary Ducha Świętego

Następnie, Papież wskazuje na trzy wielkie dary które przychodzą z łaską Ducha Świętego i prosi nas, abyśmy przyjęli i żyli: radością, jednością i "proroctwem".

Źródło radości

Po pierwsze, Duch Święty jest źródłem radości. Wraz z nim przychodzi pewność, że nigdy nie jesteśmy sami, ponieważ On nam towarzyszy, pociesza nas i podtrzymuje w trudnościach; zachęca nas do realizacji naszych największych pragnień i otwiera nas na zachwyt nad pięknem życia. Następca Piotra zauważa, że nie jest to chwilowe uczucie. W jeszcze mniejszym stopniu chodzi o ten rodzaj konsumpcyjnej i indywidualistycznej radości obecnej w niektórych dzisiejszych doświadczeniach kulturowych.

Wręcz przeciwnie, radość, która pochodzi od Ducha Świętego, pochodzi ze świadomości, że kiedy jesteśmy zjednoczeni z Bogiem, nawet pośród naszej pracy i "ciemnych nocy", możemy stawić czoła wszystkiemu, nawet bólowi, smutkowi i śmierci.

A najlepszym sposobem zachowania i pomnożenia tej radości", mówi Franciszek, "jest jej dawanie. Od EucharystiaMożemy i musimy z entuzjazmem i kreatywnością szerzyć tę radość, zwłaszcza wśród młodzieży, rodzin i powołań.

Źródło jedności

Po drugie, Duch Święty jest źródłem jedności ponieważ czyni nas dziećmi Boga Ojca (por. Rz 8, 15-16), a zatem braćmi i siostrami dla siebie nawzajem. Dlatego egoizm, podziały i szemranie między nami nie mają sensu. Duch Święty - podkreśla Papież - inauguruje jeden język miłości, przełamuje bariery nieufności i nienawiści, tworzy przestrzenie gościnności i dialogu.

Uwalnia nas od strachu i daje nam odwagę, by wyjść naprzeciw innym z rozbrajającą mocą miłosierdzia. Duch Święty potrafi stworzyć jedność nie w jednolitości, lecz w harmonii.Miasto jest miejscem wielkiej różnorodności ludzi, ras i kultur.

I, podkreśla Franciszek, "To jest siła wspólnoty chrześcijańskiej, pierwsze świadectwo, jakie możemy dać światu (...) Żyjmy w braterstwie między sobą (...), ceniąc charyzmaty wszystkich"..

espiritu-santo-iglesia

Źródło "proroctwa

Wreszcie, Duch Święty jest źródłem proroctwa. W historii zbawienia znajdujemy wielu proroków, których Bóg powołuje, konsekruje i posyła jako świadków i interpretatorów tego, co chce powiedzieć ludziom. Często słowa proroków są przenikliwe. W ten sposób, zauważa Franciszek, oni "Nazywają po imieniu projekty zła, które zagnieżdżają się w sercach ludzi, podważają fałszywe zabezpieczenia ludzkie i religijne, wzywają do nawrócenia".

Cóż, wszyscy chrześcijanie mają to powołanie prorocze. Od chrzestDuch Święty uczynił nas prorokami. "I jako tacy nie możemy udawać, że nie widzimy dzieł zła, nie możemy udawać, że nie widzimy dzieł zła, nie możemy pozostawać w spokojnym życiu, aby nie pobrudzić sobie rąk".

Wręcz przeciwnie", dodaje Każdy chrześcijanin musi prędzej czy później zaangażować się w problemy innych, dawać świadectwo, nieść światło poselstwa Ewangelii, praktykowanie błogosławieństw w codziennych sytuacjach, które prowadzą nas do poszukiwania miłości, sprawiedliwości i pokoju oraz do odrzucenia wszelkich form egoizmu, przemocy i degradacji.

Podaje przykład troski o więźniów i ich potrzeby. "W traktowaniu bowiem najmniejszych (por. Mt 25,40) znajduje się miara godności i nadziei społeczeństwa"..

Krótko mówiąc, i to jest przesłanie Franciszka, Chrześcijanie są powołani - również w czasach konfliktów - do niesienia radości, do wspierania jedności, do niesienia pokoju, do wprowadzania pokoju na świecie. (zaczynając od Kościoła) i angażować się w sprawy, które nie idą dobrze w społeczeństwie. Do tego wszystkiego mamy światło i siłę łaski, która pochodzi od Ducha Świętego.

Jako owoc daru z siebie Chrystusa, Duch Święty czyni nas dziećmi Bożymi i braćmi między sobą, abyśmy mogli szerzyć przesłanie Ewangelii na całym świecie, która jest dobrą nowiną dla wszystkich, zapraszając nas jednocześnie do pracy dla dobra wszystkich.

Pan Ramiro Pellitero IglesiasProfesor teologii pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Nawarry.

Opublikowano w Kościół i nowa ewangelizacja.

"Świadkowie miłosierdzia i nadziei": nauczanie papieża Franciszka

21 kwietnia ubiegłego roku przejdzie do historii jako data o ogromnym znaczeniu dla Kościoła katolickiego. W tym dniu świat otrzymał wiadomość o śmierć papieża FranciszkaPierwszy jezuita i papież z Ameryki Łacińskiej, który silnie naznaczył kierunek Kościoła w XXI wieku. Zbiegiem okoliczności, który wielu interpretuje jako opatrznościowy, tego samego dnia ukazała się książka zatytułowana "Świadkowie miłosierdzia i nadziei. Nauczanie papieża Franciszka na XXI wiek."napisany przez hiszpańskiego teologa Ramiro Pellitero.

Wydany przez San Pablo tom oferuje dogłębną i systematyczną ekspozycję myśli papieża Franciszka z perspektywy teologicznej i duszpasterskiej. Jest to dzieło przeznaczone zarówno dla specjalistów, jak i szerokiej publiczności, którzy chcą dogłębnie zrozumieć klucze do pontyfikatu, który odcisnął niezatarte piętno na najnowszej historii Kościoła.

Pobierz 1. rozdział: Świadkowie miłosierdzia i nadziei. Nauczanie papieża Franciszka na XXI wiek.

Duchowy testament w życiu

Publikacja tej książki w dniu śmierci papieża nadała jej niemal testamentalny charakter. Chociaż nie została napisana przez samego papieża, Świadkowie miłosierdzia i nadziei rygorystycznie oddaje jego wielkie intuicje i priorytety: Kościół w ruchu, skoncentrowany na miłosierdziu, zaangażowany na rzecz ubogich i powołany do leczenia ran świata.

Ramiro Pellitero, profesor teologii na Uniwersytecie Nawarry i autor wielu esejów na temat eklezjologii, przedstawia w tym tomie jasną, głęboką i dobrze udokumentowaną syntezę magisterium papieża Franciszka. Na jego stronach czytelnicy będą mogli zgłębić idee, które ożywiały encykliki, adhortacje, przemówienia i gesty argentyńskiego papieża podczas jego pontyfikatu.

Cardenal José Tolentino de Mendoça

Przedmowa kardynała José Tolentino de Mendonça

Książka posiada cenną przedmowę kardynała José Tolentino de Mendonça, prefekta Dykasterii ds. Kultury i Edukacji, który podkreśla teologiczną i duszpasterską wartość książki. W swoich słowach portugalski kardynał podkreśla, że ten tom "jest nie tylko lekturą myśli Franciszka, ale zaproszeniem do życia nią, do wcielania jej w codzienne zaangażowanie wierzących z chrześcijańską nadzieją".

Tolentino, znany ze swojej duchowej wrażliwości i umiejętności budowania mostów między wiarą a współczesną kulturą, zwraca również uwagę na aktualność publikacji, która zbiega się z potrzebą zachowania i pogłębienia spuścizny papieża Franciszka: "Nauczanie Franciszka nie kończy się wraz z jego ziemskim życiem; żyje w każdym geście miłosierdzia, w każdym słowie pocieszenia, w każdej odważnej decyzji tych, którzy starają się odnowić Kościół z Ewangelii".

Testigos de misericordia y esperanza

Montaż książki wykonany przez ChatGPT Świadkowie miłosierdzia i nadziei.

Praca referencyjna dla naszych czasów

Struktura podzielona na rozdziały tematyczne, Świadkowie miłosierdzia i nadziei porusza centralne kwestie w myśli Franciszka: miłosierdzie jako rdzeń chrześcijańskiego przesłania, rolę ubogich jako podmiotów ewangelizacji, integralną ekologię jako wyraz sprawiedliwości, reformę kościelną jako drogę nawrócenia oraz synodalność jako styl Kościoła, który słucha, rozeznaje i idzie razem.

Autor kładzie szczególny nacisk na duszpasterski charakter papieża Franciszka: styl rządzenia, który sprzyja spotkaniu, bliskości i czułości. Daleki od proponowania abstrakcyjnej lub akademickiej teologii, Franciszek chciał przemówić do serca ludzi, zwłaszcza tych, którzy cierpią. Książka wiernie oddaje ten wymiar, pokazując, jak Franciszek sprawuje swoją posługę Piotrową w duchu głęboko ewangelicznym.

Opatrznościowy hołd

Zbieżność między publikacją książki a śmiercią papieża Franciszka została przyjęta ze wzruszeniem przez wiele sektorów Kościoła. Nieliczni postrzegają ją jako opatrznościowy hołd: pisemne podsumowanie jego spuścizny, które dociera do świata w momencie, gdy papież wraca do domu Ojca. Już sam tytuł książki - Świadkowie miłosierdzia i nadziei - doskonale podsumowuje ducha Franciszka i przesłanie, jakie pozostawia dla ludzkości.

Teraz dostępny w księgarniach religijnych i platformy cyfroweKsiążka jest nieodzowną lekturą dla tych, którzy pragną pogłębić swoje zrozumienie duchowego bogactwa pontyfikatu Franciszka i nadal sprawiać, by jego dziedzictwo przynosiło owoce we wspólnotach chrześcijańskich na całym świecie.

Dziedzictwo, które trwa

Śmierć papieża Franciszka oznacza koniec pewnej epoki, ale nie koniec jego wpływu. Jego myśli, gesty i przykład będą nadal oświetlać drogę milionom wierzących. Książki takie jak Ramiro Pellitero pomagają zachować i przekazać to dziedzictwo oraz oferują narzędzia do życia Ewangelią dzisiaj z odwagą, współczuciem i nadzieją.

Dzięki tej publikacji Kościół nie tylko spogląda wstecz z wdzięcznością, ale przygotowuje się do pójścia naprzód, zainspirowany jednym z najważniejszych pontyfikatów naszej epoki.

Leon XIV: dwóch księży z Peru mówi o nim

Ojciec Erick Vílchez jest Peruwiańczykiem, który znał osobiście Papież Leon XIV. Kiedy był seminarzystą przygotowującym się do kapłaństwa, uczestniczył w święceniach biskupich Roberta Francisa Prevosta jako mistrz ceremonii. Należy do prałatury terytorialnej Chota, sufragana archidiecezji Piura.

"Znam papieża Leona XIV od czasu, gdy był administratorem apostolskim diecezji Chiclayo. Jak powiedzieli ci, którzy go znają, zawsze postrzegałem go jako osobę bardzo przystępną, z wielką zdolnością do dialogu, umiejącą słuchać, uśmiechniętą i bardzo posłuszną. Ma w sobie dużo siły. Ale przede wszystkim chciałbym podkreślić jego głęboką miłość do Kościoła".podkreśla don Erick.

Najmilej wspomina jednak dzień, w którym uczestniczył jako mistrz ceremonii w święceniach biskupich Leona XIV 12 grudnia 2014 roku.

Pierwsze spotkanie Ericka z Papież Leon XIV Kiedy po raz pierwszy rozmawiałem z księdzem Robertem, kiedy dopiero co przybył do Chiclayo, przedstawiłem się i powiedziałem mu: "Proszę księdza, jesteśmy odpowiedzialni za liturgię, jesteśmy tutaj, aby służyć". Pamiętam, że z jego prostotą i uśmiechem odpowiedział mi: "Cóż, na wszelki wypadek jestem bardzo posłuszny. Przygotujmy się więc jak najlepiej". Tam zobaczyłem tę bliskość, prostotę tego Monsignora Roberta, teraz Ojca Świętego", powiedział Erick.

Umowa z Uniwersytetem Nawarry

Ksiądz Erick kształcił się i studiował w seminarium Santo Toribio de Mogrovejo w Chiclayo (Peru), kiedy biskupem diecezji był ksiądz Robert Francis Prevost Martínez. Został wyświęcony w 2019 roku w wieku 26 lat. Obecnie studiuje licencjat z teologii dogmatycznej na wydziałach kościelnych Uniwersytetu Nawarry.

Seminarium obejmuje umowa z Wydziałem Teologicznym Uniwersytetu Nawarry w celu afiliacji teologicznego czterolecia seminarium. Umowa ta została zatwierdzona dekretem Kongregacji Edukacji Katolickiej w sprawie seminariów i instytutów studiów, który jest odnawiany co pięć lat.

Przykładowo, 8 maja ubiegłego roku udało jej się osiągnąć Egzamin maturalny czterech seminarzystów w Santo Toribio wraz z wizytą Prof. Félix María ArocenaUniwersytetu Nawarry.

W więzieniu w Chiclayo

Erick wspomina również, że spotkał biskupa Prevosta w więzieniu w Chiclayo, aby pomagać więźniom i sprawować sakramenty w więzieniu. "W niektórych rozmowach, które z nim odbyłem, nalegał na mnie, abym musimy być uformowani z mentalnością misjonarskąMisją jest nadanie wartości poczuciu misji, zaczynając od nas samych, od tych, którzy są nam najbliżsi" - podkreśla.

Ten peruwiański ksiądz ma nadzieję, że nowy papież Leon XIV, który ma podwójne obywatelstwo amerykańskie i peruwiańskie, zachęci wielu młodych Peruwiańczyków do rozważenia powrotu do Kościoła katolickiego, a innych do przyłączenia się do Kościoła katolickiego. pogłębić swoje powołanieniezależnie od tego, czy chcą zostać kapłanami, konsekrować się lub zostać osobami świeckimi, żyjącymi w celibacie lub w powołaniu małżeńskim.

Jestem bardzo podekscytowany!

"Papież jest zawsze papieżem, ale jesteśmy bardzo szczęśliwi, że mamy peruwiańskiego papieża, czuję się bardzo podekscytowany", mówi Erick.

Don Christian, student prawa kanonicznego w Nawarze

Christian Munayco Peves to kolejny peruwiański ksiądz, pochodzący z Cañete, który właśnie ukończył studia z zakresu prawa kanonicznego na Uniwersytecie Nawarry. Należy do diecezji Ayacucho na wyżynach peruwiańskich Andów. Studiował filozofię i teologię w Wyższym Seminarium Duchownym San Martín de Porres w Limie i ukończył studia w Instytucie Teologicznym Juana XXIII.

Został wyświęcony na kapłana w święto świętego Josemaríi Escrivá, 26 czerwca 2021 roku. Christian opowiada, jak poznał Leona XIVMój arcybiskup został dwukrotnie wybrany na przewodniczącego konferencji biskupów. Oznaczało to, że stale przychodziłem na konferencję biskupów, aby spotykać się i omawiać sprawy. Pamiętam, że na korytarzach konferencji spotkałem człowieka, który jest teraz Ojcem Świętym. Wymieniliśmy serdeczne pozdrowienia, ale nic więcej. Z tych kilku doświadczeń, Mogę powiedzieć, że jest uprzejmą, przyjazną osobą, mówiącą niewiele, ale przede wszystkim niezwykle prostą i przystępną".

Duch misyjny Leona XIV

Papież Leon XIV był dla niego pasterzem w ciągłej komunii i łączności z wiernymi, a jego wizyta w Peru jest dowodem na to, że Boga można naśladować i służyć mu poza naszymi ziemiami, w misyjnym duchu służby, wyrzeczenia i osobistego zapomnienia.

Mówi również, że wśród jego peruwiańskich kolegów, wiedząc, że papież bardzo dobrze zna swoje terytorium, "jesteśmy bardzo wdzięczni", jego postawa polegająca na ciągłym konfrontowaniu się z prawdą, rzeczywistością i okolicznościami, które wymagały jego obrony i wysłuchania, w kwestiach dotyczących porządku społecznego, dobroczynności i sprawiedliwości".

Papież i młodzi ludzie

Dla tego księdza, który pochodzi z głęboko katolickiej rodziny, która prowadziła go na ścieżce jego powołania, wybór peruwiańskiego papieża pobudzi sumienia młodych ludzi w Peru do zastanowienia się nad swoim powołaniem: "Niewątpliwie te wybory są żywym i skutecznym świadectwem, że można być szczęśliwym pośród świata, służąc i pracując w Bożym przedsięwzięciu, ratując dusze.

Środowisko, w którym pracował papież Leon, zarówno jako zakonnik augustianin, jak i biskup- zawsze przebywał wśród młodych ludzi, tych samych ludzi, którzy od czasu wyboru zostali wezwani do przemyślenia z większym zainteresowaniem swojej bliskości z Kościołem i parafią, do ponownego rozważenia, że równolegle do życia i pracy zawodowej, którą każdy z nich wykonuje, można być świętym, z tym patentem niepokoju, wiedząc, że Bóg często prosi o więcej, ponieważ wie więcej i ponieważ chce więcej od tych, których kocha ", potwierdza.

"Proszę się nie bać!

Dla niego pierwsze słowa Ojca Świętego na temat Niedziela w Regina Coeli do młodych ludzi: Nie lękajcie się, przyjmijcie zaproszenie Chrystusa! Ze szczególnym uczuciem odnoszą się do słów świętego Jana Pawła II, również na początku jego pontyfikatu.

"Jest to zatem przesłanie nadziei.Nie możemy bać się doświadczać życia, które z czysto ludzkich powodów często jest sprzeczne z planami i propozycjami miłości i przebaczenia nakreślonymi przez Jezusa.

W obliczu tego dysonansu, Bóg liczy na to, że będziemy współodkupicielaminieść ze sobą krzyż ludzkiej logiki, która często próbuje umniejszyć wartość i ważność jego przesłania. Dlatego przesłanie "nie lękajcie się" zaprasza nas do opowiedzenia się za prawdą, nawet jeśli jej obrona pociąga za sobą ofensywę cierpienia, wykluczenia lub niesprawiedliwości, ale za nią otwierają się ogromne drzwi do nieba" - wyjaśnia Christian.

Erick Vilchez y

Świadectwo życia kapłańskiego

Ten młody kapłan uważa, że dzisiaj, aby dbać o powołania w ogóle, a w szczególności w Peru, odpowiedzią jest: z prawdziwym świadectwem kapłańskiego życia. "Z tego powodu nie mogę nie podziękować hiszpańskim księżom misjonarzom, którzy opuszczając swoje ojczyzny, promowali powołania kapłańskie w mojej parafii. Byli oni wiernymi świadkami i wiarygodnymi wzorami, że wybór kapłaństwa jest decyzją, która prowadzi do szczęścia.

Dla Don Christiana wybór papieża był bardzo radosną wiadomością dla wszystkich Peruwiańczyków.Nie tylko obudził w nas przepełniające i satysfakcjonujące emocje, ale także przywrócił nam entuzjazm dla spraw Bożych i to ważne duchowe poczucie identyfikacji i przynależności do naszego lokalnego Kościoła".

Papież mówi o jedności

Uderza go również, z głębokim poczuciem nadziei, fakt, że papież mówił o jednościPośród świata podzielonego nienawiścią, politycznymi kalkulacjami, wojnami zbrojnymi, ale także wojnami natury duchowej, które próbują podzielić Kościół.

"Ufamy, że Kościół, wspomagany przez Ducha Świętego i zjednoczony z naszymi modlitwami, będzie podążał we właściwym kierunku, ponieważ ma dobrego pasterza, którego celem jest zapewnienie, aby każda z jego owiec nie tylko chodziła we właściwej owczarni, ale przede wszystkim, aby się nie zgubiła. Chciałbym skorzystać z tej okazji, aby podziękować Fundacji CARF za umożliwienie wielu księżom szkolenia, aby mogli służyć z lepszymi środkami akademickimi ludziom, których Bóg nam powierza", podsumowuje Christian Munayco Peves.

Marta Santíndziennikarz specjalizujący się w tematyce religijnej.

Czym jest różaniec i dlaczego Matka Boża Różańcowa jest ważna?

Różaniec święty to modlitwa maryjna, która nabiera jeszcze większego znaczenia w maju, miesiącu poświęconym Matce Bożej. Odmawianie go przez cały miesiąc (i przez całe życie!) jest aktem miłości i wdzięczności wobec Maryi, naszej Matki, która zawsze prowadzi nas do swojego Syna, Jezusa Chrystusa.

Kolejną ważną datą, na którą należy zwrócić uwagę, jest 7 października, dzień poświęcony Świętu Dziewicy Różańcowej. Jak mawiał święty Josemaría Escrivá: "Różaniec jest potężną bronią, którą my, chrześcijanie, dysponujemy, aby stawić czoła złu".

Ofiarowanie jej w intencji kapłanów i powołań jest szczególnie cenne i zgodne z modlitwą, o którą prosił nas papież Leon XIV. W Fundacji CARF (proszę dowiedzieć się o naszej pracy na rzecz pomocy seminarzystom i księżom) rozumiemy znaczenie tych modlitw dla wspierania misji integralnej formacji seminarzystów i księży diecezjalnych oraz zakonników i zakonnic bez środków finansowych na całym świecie. Każde Zdrowaś Maryjo jest aktem wiary, który może zmienić życie, wspierając tych, którzy oddali swoje życie w służbie Bogu i Jego Kościołowi.

Virgen María

Jak odmawiać różaniec: praktyczny przewodnik

Fundacja CARF pragnie zaprosić Państwa do włączenia się w modlitwę poprzez ofiarowanie Różańca Świętego w szczególny sposób za naszych kapłanów i o powołania, które będą budować przyszłość Kościoła. Jest to okazja dla nas, aby oddać w ręce naszej Matki tych, którzy już służą i tych, którzy są w trakcie formacji. Proszę podążać za tymi prostymi krokami i ofiarować każdą tajemnicę z sercem pełnym wiary:

  1. Wytrwaj: "Przez znak Krzyża Świętego wybaw nas od nieprzyjaciół naszych, Panie, Boże nasz. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
  2. Proszę modlić się do Pana Jezusa Chrystusai prosić o przebaczenie za nasze grzechy. Proszę również modlić się o umocnienie wszystkich kapłanów i o sprostanie wyzwaniom, przed którymi stoją w swojej misji.
  3. W każdej tajemnicy, przed jej rozpoczęciem medytuje krótko nad jego zawartościąW zależności od dnia tygodnia będziemy modlić się inną modlitwą. Proszę ofiarować ją za kogoś lub za coś szczególnego. Aby pomodlić się odpowiednią tajemnicą, proszę zacząć od Ojcze nasz i dziesięciu Zdrowaś Maryjo. Proszę powtórzyć ten cykl pięć razy, po jednej dziesiątce Zdrowaś Maryjo dla każdej tajemnicy, kończąc kontemplację pięciu tajemnic dnia.
  4. Na koniec Gloria po każdej dekadzie, dziękując za wszelką pomoc, o którą prosimy. Proszę zakończyć tajemnicę modlitwą: Maryjo, Matko łaski, Matko miłosierdzia i litości, proszę bronić nas przed naszymi wrogami i chronić nas teraz i w godzinie naszej śmierci. Amen.
  5. Po pięciu tajemnicach można odmówić modlitwę litanie laurowe.
  6. Na koniecJeśli Pan sobie życzy, proszę zakończyć Różaniec odmówieniem Salve.

Tajemnice różańca: sposób modlitwy dla naszych kapłanów

Odmawiając Różaniec Święty, rozważamy tajemnice radosne, świetliste, bolesne i chwalebne. Każdy z tych momentów zachęca nas do refleksji nad życiem Jezusa i Maryi oraz daje nam możliwość ofiarowania naszych modlitw za najbardziej potrzebujących.

Misterios gozosos

Tajemnice Radosne: poniedziałek i sobota

The tajemnice radosne zapraszają nas do refleksji nad wczesnymi latami życia Jezusa i radością z Jego przyjścia na świat: zwiastowanie lub wcielenie Syna Bożego; nawiedzenie św. Elżbiety przez Maryję; narodziny Syna Bożego w Betlejem; oczyszczenie naszej Matki i przedstawienie Jej Syna w świątyni; oraz dziecko zagubione i odnalezione w świątyni.

Misterios dolorosos

Tajemnice bolesne: wtorki i piątki

The bolesne tajemnice Napełniają nas nadzieją, przypominając nam o wszystkich cierpieniach, poświęceniu i miłości Jezusa przed zmartwychwstaniem i zwycięstwem Chrystusa nad śmiercią: modlitwa w Ogrodzie Oliwnym; biczowanie Pana przywiązanego do słupa; ukoronowanie cierniem; niesienie krzyża w drodze na Kalwarię; i śmierć Jezusa na krzyżu.

Modląc się tymi tajemnicami, prosimy Maryję, aby nadal inspirowała nowe powołania kapłańskie, zwłaszcza w czasach, gdy świat potrzebuje zaangażowanych i bardzo świętych kapłanów. Niech za Jej wstawiennictwem młodzi ludzie usłyszą Boże wezwanie i zostaną umocnieni do poświęcenia swojego życia służbie Kościołowi i innym.

Misterios luminosos

Tajemnice światła: czwartek

The świetliste tajemnicektóre zostały stworzone przez St. Jan Paweł IIKsiążka podkreśla momenty w publicznym życiu Jezusa, takie jak chrzest, cud na uczcie weselnej w Kanie Galilejskiej, głoszenie królestwa Bożego, przemienienie Pana i ustanowienie Eucharystii.

Modląc się tymi tajemnicami, możemy modlić się za kapłanów, którzy już służą, aby nadal prowadzili swoje wspólnoty z dobrym humorem, mądrością i współczuciem.

Misterios gloriosos

Tajemnice chwalebne: środa i niedziela

Z tajemnicami chwalebny Radujemy się z triumfu Jezusa nad śmiercią i grzechem, nad złem i diabłem. Będziemy rozmyślać o Jego poddaniu się na krzyżu, które nas odkupiło, a wraz z Jego zmartwychwstaniem otworzyło bramy nieba; o Pańskim wniebowstąpieniu do nieba; o przyjściu Ducha Świętego na apostołów i Jego Matkę Maryję; o wniebowzięciu do nieba ciała i duszy; oraz o koronacji na królową i panią całego stworzenia.

Modlitwa o powołania kapłańskie i za kapłanów diecezjalnych jest aktem miłości w to święto; gestem wiary, który umacnia tych, którzy poświęcają swoje życie służbie Bogu i zaangażowaniu w przyszłość naszego Kościoła.

Dlaczego Matka Boża Różańcowa jest ważna

Święto Matki Bożej Różańcowej, obchodzone co roku 7 października, jest jednym z najważniejszych świąt maryjnych w katolickim kalendarzu liturgicznym. Uroczystość ta nie tylko oddaje cześć Dziewicy Maryi pod tytułem Różańca, ale także upamiętnia wydarzenia historyczne i duchowe, które głęboko naznaczyły pobożność chrześcijańską.

Skrócony spis treści

Jak odmawiać różaniec: praktyczny przewodnik

Tajemnice różańca: sposób modlitwy dla naszych kapłanów

Tajemnice Radosne: poniedziałek i sobota

Tajemnice bolesne: wtorki i piątki

Tajemnice światła: czwartek

Tajemnice chwalebne: środa i niedziela

Dlaczego Matka Boża Różańcowa jest ważna

Święty Jan Paweł II i jego rodzina

Święty Jan Paweł II darzył swoich rodziców wielkim uczuciem. Trzeba przyznać, że ten rodzaj przywiązania nie jest powszechny, ponieważ takie zdjęcie wywołałoby u niektórych nostalgię i smutek. Z drugiej strony Karol Wojtyła zachował swoich rodziców aż do odejścia do nieba.

Emilii Kaczorowskiej, matki św. Jana Pawła II

Emilia zawsze była podobna do swojego syna Karola, z kwadratową, masywną twarzą, dużymi oczami i wystającym nosem. Córka ubogich rzemieślników, jej życie było bolesne, ponieważ wkrótce została bez matki. Była kobietą silnej wiary i żarliwej pobożności, ze szczególną skłonnością do nabożeństw maryjnych. Nigdy nie cieszyła się dobrym zdrowiem, ale narodziny Karola dały jej siłę i radość z widoku zdrowego i silnego dziecka, w przeciwieństwie do córki, która sześć lat wcześniej zmarła przy porodzie. Emilia znalazła w młodym wojskowym, który miał zostać kapitanem, idealnego partnera do przygody, jaką było założenie rodziny.

Przyciągał nie tylko dobrymi manierami i uprzejmością, ale także głęboką pobożnością. Stacjonując w garnizonie małego miasta Wadowice, kapitan Wojtyła miał skromną pensję i wiódł nieco skromne życie. Spędzał wiele godzin poza domem, choć wracał do niego na czas, aby dzielić spokojne życie rodzinne, w którym modlitwa i medytacja odgrywały ważną rolę, ale także czytał o historii i literaturze Polski, ojczyzny, która odzyskała niepodległość w 1918 roku. Jak ujął to jeden z biografów papieża, ten dom był małym Nazaretem.

Jana Pawła II o swojej matce: "Jestem matką.Była wyjątkową kobietą... Zawdzięczam jej moją pierwszą edukację religijną.

Padres de Karol

Zdjęcie rodziców Karola Wojtyły w dniu jego ślubu.

Karol Wojtyła (ojciec)

Zawsze był człowiekiem głębokiej wiary i dyscypliny, którego życie na zawsze naznaczyło jego syna, przyszłego świętego Jana Pawła II. Był emerytowanym żołnierzem armii austro-węgierskiej, a później polskim oficerem. Po śmierci żony Emilii samotnie wychowywał Karola, wpajając mu pobożność maryjną, umiłowanie modlitwy i męstwo w obliczu przeciwności losu.

Surowy, ale czuły człowiek, zabrał go na codzienną Mszę św. i nauczył modlić się na kolanach, nawet w czasach okupacji hitlerowskiej. Jego nagła śmierć w 1941 r. pozostawiła młodego Karola sierotą w wieku 21 lat, ale jego przykład cichej pobożności i oddania Bogu stał się duchowym fundamentem jego powołania. Jan Paweł II zawsze będzie wspominał ojca jako swojego "pierwszego duchowego przewodnika", który pokazał mu, że "świętość nie jest luksusem, ale obowiązkiem"..

Refleksja Jana Pawła II na temat jego ojca: "Mój ojciec był człowiekiem o wielkim życiu wewnętrznym... Z nim nauczyłem się modlić.".

san Juan Pablo II en brazos de su padre y su madre

Pustka, której doświadczył we wczesnych latach życia

W wieku dziewięciu lat młody Karol, znany jako Lolek, będzie świadkiem śmierci swojej matki. Ma czterdzieści pięć lat i cierpi na zapalenie nerek. Jego ojciec, który w 1929 roku skończył pięćdziesiąt lat, został zmuszony do odejścia z wojska, by zająć się młodym synem.

Jest jeszcze starszy syn, 23-letni Edmund, który wyjechał na studia medyczne do pobliskiego Krakowa. Syn ten, stacjonujący w różnych szpitalach, będzie często odwiedzał dom rodzinny, by odnaleźć ojca i brata. Jednak w 1932 roku, w wieku dwudziestu sześciu lat, Edmund zmarł na szkarlatynę. Zaraził się nią od chorej kobiety, którą próbował wyleczyć. Taki był jego hojny i energiczny charakter oraz pełne pasji oddanie swojemu powołaniu lekarza.

Na drodze do powołania kapłańskiego

Obaj panowie Karol, ojciec i syn, mieszkają w domu w Wadowicach. Ojciec przygotowuje posiłki, zajmuje się sprzątaniem i nadzoruje odrabianie lekcji przez dziecko. Ponadto w domu tym Odmawia się wiele różańców, aby zbliżyć się do Matki Niebieskiej. pod nieobecność ziemskiej matki. Syn uczęszcza najpierw do szkoły miejskiej, a następnie do liceum miejskiego. Jest wybitnym uczniem w wielu przedmiotach, zwłaszcza w religii, będzie też pracowitym bramkarzem piłkarskim, który zdobywa sympatię kolegów z klasy, wśród których jest wielu Żydów.

Przed II wojną światową około jednej trzeciej ludności miasta stanowili Żydzi. Młody Karol będzie pod wrażeniem wielkiej troski, jaką Żydzi wkładali w swoje obrzędy religijne, co czasem kontrastuje z pustymi kościołami chrześcijańskimi i rutynową pobożnością. Wiele lat później, odwiedzając synagoga w RzymieJako papież potwierdzi, że "Żydzi są naszymi starszymi braćmi w wierze".