Wiadomo\u015b\u0107<\/a> Leona XIV na IX \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich<\/h2>\n\n\n\n1. <\/strong>\u00abTy, Panie, jeste\u015b moj\u0105 nadziej\u0105\u00bb (S\u00f3l<\/em>\u00a071, 5). S\u0142owa te pochodz\u0105 z serca uci\u015bnionego powa\u017cnymi trudno\u015bciami: \u00abPan podda\u0142 mnie wielu utrapieniom\u00bb (w. 20), m\u00f3wi psalmista. Pomimo tego jego dusza jest otwarta i ufna, poniewa\u017c pozostaje mocna w wierze, kt\u00f3ra rozpoznaje Bo\u017ce wsparcie i g\u0142osi: \u00abTy jeste\u015b moj\u0105 ska\u0142\u0105 i moj\u0105 twierdz\u0105\u00bb (w. 3). Z tego wyp\u0142ywa niezawodna pewno\u015b\u0107, \u017ce nadzieja w Nim nie zawodzi: \u00abSchroni\u0142em si\u0119 w Tobie, Panie, niech nigdy si\u0119 nie zawstydz\u0119\u00bb (w. 1).<\/p>\n\n\n\nPo\u015br\u00f3d \u017cyciowych pr\u00f3b, nadzieja jest o\u017cywiana przez mocn\u0105 i zach\u0119caj\u0105c\u0105 pewno\u015b\u0107 Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci, wlan\u0105 w serca poprzez Duch \u015awi\u0119ty<\/a>. <\/strong>Dlatego te\u017c nie zawodzi (por.\u00a0Rm<\/em>\u00a05, 5), a \u015bw. Pawe\u0142 mo\u017ce napisa\u0107 do Tymoteusza: \u00abJeste\u015bmy zm\u0119czeni i zmagamy si\u0119, poniewa\u017c pok\u0142adamy nadziej\u0119 w Bogu \u017cywym\u00bb (1Tm<\/em>\u00a04, 10). \u017bywy B\u00f3g jest w rzeczywisto\u015bci \u00abBogiem nadziei\u00bb (Rm<\/em>\u00a015, 13), kt\u00f3ra w Chrystusie, przez Jego \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie, sta\u0142a si\u0119 \u00abnasz\u0105 nadziej\u0105\u00bb (1Tm<\/em>\u00a01, 1). Nie mo\u017cemy zapomina\u0107, \u017ce zostali\u015bmy zbawieni w tej nadziei, w kt\u00f3rej musimy pozosta\u0107 zakorzenieni.<\/p>\n\n\n\nProsz\u0119 nie gromadzi\u0107 skarb\u00f3w na ziemi<\/h3>\n\n\n\n
2. <\/strong>Ubogi mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 \u015bwiadkiem silnej i niezawodnej nadziei w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce wyznaje j\u0105 w niepewnych warunkach \u017cycia, naznaczonych deprywacj\u0105, krucho\u015bci\u0105 i marginalizacj\u0105. Nie pok\u0142ada ufno\u015bci w zabezpieczeniach w\u0142adzy lub posiadania; przeciwnie, cierpi z ich powodu i cz\u0119sto jest ich ofiar\u0105. Jego nadzieja mo\u017ce le\u017ce\u0107 tylko gdzie indziej. Uznaj\u0105c, \u017ce B\u00f3g jest nasz\u0105 pierwsz\u0105 i jedyn\u0105 nadziej\u0105, dokonujemy r\u00f3wnie\u017c przej\u015bcia od\u00a0nadzieje<\/em>\u00a0efemeryczny dla\u00a0nadzieja<\/em>\u00a0d\u0142ugotrwa\u0142e. <\/strong>W obliczu pragnienia posiadania Boga jako towarzysza naszej podr\u00f3\u017cy, bogactwo staje si\u0119 wzgl\u0119dne, poniewa\u017c odkrywamy prawdziwy skarb, kt\u00f3rego naprawd\u0119 potrzebujemy.<\/p>\n\n\n\nS\u0142owa, kt\u00f3rymi Pan Jezus napomina\u0142 swoich uczni\u00f3w, brzmi\u0105 g\u0142o\u015bno i wyra\u017anie: \u00abNie gromad\u017acie sobie skarb\u00f3w na ziemi, gdzie m\u00f3l i rdza je niszcz\u0105, a z\u0142odzieje w\u0142amuj\u0105 si\u0119 przez mury i kradn\u0105 je. Gromad\u017acie sobie skarby w niebie, gdzie ani m\u00f3l, ani rdza ich nie zniszczy.<\/strong>, ani z\u0142odziei, kt\u00f3rzy wierc\u0105 i kradn\u0105\u00bb (Mt<\/em>\u00a06, 19-20).<\/p>\n\n\n\n![\"jornada](\"https:\/\/fundacioncarf.org\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/San-Agustin-repartiendo-los-bienes-de-los-ricos-entre-los-pobres-1024x706.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nAugustyn: Niech B\u00f3g b\u0119dzie ca\u0142ym pa\u0144skim domniemaniem<\/h3>\n\n\n\n
3. <\/strong>Najwi\u0119kszym ub\u00f3stwem jest nieznajomo\u015b\u0107 Boga. To jest to, co\u00a0Papie\u017c Franciszek<\/a>\u00a0kiedy w\u00a0Evangelii gaudium<\/a><\/em>\u00a0napisa\u0142: \u00abNajgorsz\u0105 dyskryminacj\u0105, jakiej do\u015bwiadczaj\u0105 ubodzy, jest brak opieki duchowej. Ogromna wi\u0119kszo\u015b\u0107 ubogich ma szczeg\u00f3ln\u0105 otwarto\u015b\u0107 na wiar\u0119; potrzebuj\u0105 Boga i nie mo\u017cemy nie ofiarowa\u0107 im Jego przyja\u017ani, Jego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa, Jego S\u0142owa, celebracji sakrament\u00f3w i propozycji drogi wzrostu i dojrzewania w wierze.n. 200<\/a>).<\/p>\n\n\n\nJest to fundamentalna i ca\u0142kowicie oryginalna \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego, jak znale\u017a\u0107 sw\u00f3j skarb w Bogu. Rzeczywi\u015bcie, aposto\u0142 Jan podkre\u015bla: \u00abKto m\u00f3wi: \u201cKocham Boga\u201d, a nie kocha swego brata, jest k\u0142amc\u0105.<\/strong> Jak mo\u017ce mi\u0142owa\u0107 Boga, kt\u00f3rego nie widzi, kto nie mi\u0142uje brata swego, kt\u00f3rego widzi?\u00bb (1 Jn\u00a0<\/em>4, 20).<\/p>\n\n\n\nJest to regu\u0142a wiary i tajemnica nadziei, \u017ce wszystkie dobra tej ziemi, rzeczywisto\u015bci materialne, przyjemno\u015bci \u015bwiata, dobrobyt ekonomiczny, cho\u0107 wa\u017cne, nie wystarcz\u0105, aby uczyni\u0107 serce szcz\u0119\u015bliwym. Bogactwo cz\u0119sto zwodzi i prowadzi do dramatycznych sytuacji ub\u00f3stwa, z kt\u00f3rych najpowa\u017cniejsz\u0105 jest my\u015blenie, \u017ce nie potrzebujemy Boga i \u017ce mo\u017cemy prowadzi\u0107 nasze \u017cycie niezale\u017cnie od Niego. Przychodz\u0105 mi na my\u015bl s\u0142owa \u015bw. Augustyna: \u00abNiech B\u00f3g b\u0119dzie ca\u0142\u0105 twoj\u0105 zarozumia\u0142o\u015bci\u0105: b\u0105d\u017a Go pozbawiony, a b\u0119dziesz Nim nape\u0142niony. <\/strong>Cokolwiek posiadasz bez Niego, spowoduje to wi\u0119ksz\u0105 pustk\u0119\u00bb. (Enarr. in Ps.<\/em>\u00a085, 3).<\/p>\n\n\n\nChrze\u015bcija\u0144ska nadzieja, kotwica w Jezusie<\/h3>\n\n\n\n
4. <\/strong>Nadzieja chrze\u015bcija\u0144ska, do kt\u00f3rej odnosi si\u0119 S\u0142owo Bo\u017ce, jest pewno\u015bci\u0105 na drodze \u017cycia, poniewa\u017c nie zale\u017cy od ludzkiej si\u0142y, ale od obietnicy Boga, kt\u00f3ry jest zawsze wierny. Z tego powodu chrze\u015bcijanie od pocz\u0105tku chcieli uto\u017csamia\u0107 nadziej\u0119 z symbolem kotwicy, kt\u00f3ra daje stabilno\u015b\u0107 i bezpiecze\u0144stwo.<\/p>\n\n\n\nChrze\u015bcija\u0144ska nadzieja jest jak kotwica, kt\u00f3ra utwierdza nasze serce w obietnicy Pana Jezusa.<\/strong>, kt\u00f3ry zbawi\u0142 nas przez swoj\u0105 \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie i kt\u00f3ry przyjdzie ponownie po\u015br\u00f3d nas. Ta nadzieja nadal wskazuje na \u00abnowe niebo\u00bb i \u00abnow\u0105 ziemi\u0119\u00bb jako prawdziwy horyzont \u017cycia (2 P<\/em>\u00a03, 13), gdzie istnienie wszystkich stworze\u0144 znajdzie sw\u00f3j prawdziwy sens, poniewa\u017c nasza prawdziwa ojczyzna jest w niebie (por.\u00a0Flp<\/em>\u00a03, 20).<\/p>\n\n\n\nMiasto Bo\u017ce zobowi\u0105zuje nas zatem do miast ludzkich. Odt\u0105d musz\u0105 one zacz\u0105\u0107 je przypomina\u0107. Nadzieja, podtrzymywana przez mi\u0142o\u015b\u0107 Boga rozlan\u0105 w naszych sercach przez Ducha \u015awi\u0119tego (por.\u00a0Rm<\/em>\u00a05, 5 przekszta\u0142ca ludzkie serce w \u017cyzn\u0105 gleb\u0119, na kt\u00f3rej mi\u0142o\u015b\u0107 mo\u017ce kie\u0142kowa\u0107 dla \u017cycia \u015bwiata. Tradycja Ko\u015bcio\u0142a nieustannie potwierdza t\u0119 kolisto\u015b\u0107 mi\u0119dzy trzema cnotami teologalnymi: wiar\u0105, nadziej\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\nNadzieja rodzi si\u0119 z wiary, kt\u00f3ra j\u0105 karmi i podtrzymuje, na fundamencie mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra jest matk\u0105 wszystkich cn\u00f3t.<\/strong> Mi\u0142osierdzie jest tym, czego potrzebujemy dzisiaj, teraz. Nie jest obietnic\u0105, ale rzeczywisto\u015bci\u0105, na kt\u00f3r\u0105 patrzymy z rado\u015bci\u0105 i odpowiedzialno\u015bci\u0105: zobowi\u0105zuje nas, kieruj\u0105c nasze decyzje ku wsp\u00f3lnemu dobru. Kto nie ma mi\u0142o\u015bci, nie tylko nie ma wiary i nadziei, ale pozbawia nadziei bli\u017aniego.<\/p>\n\n\n\nNajwi\u0119ksze przykazanie spo\u0142eczne, mi\u0142o\u015b\u0107<\/h3>\n\n\n\n
5. <\/strong>Biblijne zaproszenie do nadziei poci\u0105ga zatem za sob\u0105 obowi\u0105zek niezw\u0142ocznego podj\u0119cia konsekwentnej odpowiedzialno\u015bci w historii. Mi\u0142osierdzie bowiem \u00abstanowi najwi\u0119ksze przykazanie spo\u0142eczne\u00bb (Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego<\/a><\/em>, 1889). Ub\u00f3stwo ma przyczyny strukturalne, kt\u00f3rymi nale\u017cy si\u0119 zaj\u0105\u0107 i kt\u00f3re nale\u017cy wyeliminowa\u0107. Podczas gdy to si\u0119 dzieje, wszyscy jeste\u015bmy wezwani do tworzenia nowych znak\u00f3w nadziei, kt\u00f3re \u015bwiadcz\u0105 o chrze\u015bcija\u0144skiej mi\u0142o\u015bci, podobnie jak wielu \u015bwi\u0119tych wszystkich wiek\u00f3w. Na przyk\u0142ad szpitale i szko\u0142y to instytucje stworzone, by wita\u0107 najs\u0142abszych i najbardziej zmarginalizowanych.<\/strong><\/p>\n\n\n\nDzi\u015b powinny by\u0107 ju\u017c cz\u0119\u015bci\u0105 polityki publicznej ka\u017cdego kraju, ale wojny i nier\u00f3wno\u015bci cz\u0119sto to uniemo\u017cliwiaj\u0105. Coraz cz\u0119\u015bciej znakami nadziei s\u0105 dzi\u015b domy rodzinne, wsp\u00f3lnoty dla nieletnich, o\u015brodki s\u0142uchania i przyjmowania, kuchnie dla ubogich, schroniska, popularne szko\u0142y: tak wiele znak\u00f3w, cz\u0119sto ukrytych, na kt\u00f3re by\u0107 mo\u017ce nie zwracamy uwagi, a kt\u00f3re s\u0105 tak wa\u017cne, aby wyrwa\u0107 nas z oboj\u0119tno\u015bci i zmotywowa\u0107 do zaanga\u017cowania si\u0119 w r\u00f3\u017cne formy wolontariatu.<\/p>\n\n\n\n
Ubodzy nie s\u0105 dla Ko\u015bcio\u0142a rozproszeniem, ale najbardziej umi\u0142owanymi bra\u0107mi i siostrami.<\/strong>, Poniewa\u017c ka\u017cdy z nich, poprzez swoje istnienie, a nawet poprzez swoje s\u0142owa i m\u0105dro\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 posiadaj\u0105, prowokuje nas do dotykania prawdy Ewangelii naszymi r\u0119kami. Dlatego \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich pragnie przypomnie\u0107 naszym wsp\u00f3lnotom, \u017ce ubodzy znajduj\u0105 si\u0119 w centrum wszystkich dzia\u0142a\u0144 duszpasterskich. Nie tylko w wymiarze charytatywnym, ale tak\u017ce w tym, co Ko\u015bci\u00f3\u0142 celebruje i g\u0142osi.<\/p>\n\n\n\nB\u00f3g przyj\u0105\u0142 ich ub\u00f3stwo, aby nas ubogaci\u0107 poprzez ich g\u0142osy, historie, twarze. Ka\u017cda forma ub\u00f3stwa, nie wykluczaj\u0105c \u017cadnej, jest wezwaniem do konkretnego \u017cycia Ewangeli\u0105 i do dawania skutecznych znak\u00f3w nadziei.<\/p>\n\n\n\n![\"jornada](\"https:\/\/fundacioncarf.org\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/papa-leon-xiv-robert-francis-prevost-4.webp\")
<\/figure>\n\n\n\nPomoc ubogim - kwestia sprawiedliwo\u015bci<\/h3>\n\n\n\n
6. <\/strong>Jest to zaproszenie, kt\u00f3re przychodzi do nas z okazji obchod\u00f3w Jubileuszu. To nie przypadek, \u017ce\u00a0\u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich<\/em>\u00a0jest obchodzony pod koniec tego roku \u0142aski. Kiedy Drzwi \u015awi\u0119te si\u0119 zamkn\u0105, b\u0119dziemy musieli strzec i przekazywa\u0107 dalej Bo\u017ce dary, kt\u00f3re zosta\u0142y wlane w nasze r\u0119ce przez ca\u0142y rok modlitwy, nawr\u00f3cenia i \u015bwiadectwa.<\/p>\n\n\n\nUbodzy nie s\u0105 przedmiotem naszej duszpasterskiej troski, ale tw\u00f3rczymi podmiotami, kt\u00f3re pobudzaj\u0105 nas do znajdowania coraz to nowych sposob\u00f3w \u017cycia Ewangeli\u0105 dzisiaj. <\/strong>W obliczu kolejnych fal zubo\u017cenia istnieje ryzyko przyzwyczajenia si\u0119 i rezygnacji. Ka\u017cdego dnia spotykamy ludzi biednych lub zubo\u017ca\u0142ych, a czasami mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107, \u017ce to my sami mamy mniej, trac\u0105c to, co kiedy\u015b uwa\u017cali\u015bmy za bezpieczne: mieszkanie, odpowiednie wy\u017cywienie na dzie\u0144, dost\u0119p do opieki zdrowotnej, dobry poziom edukacji i informacji, wolno\u015b\u0107 wyznania i wypowiedzi.<\/p>\n\n\n\nPromuj\u0105c dobro wsp\u00f3lne, nasza odpowiedzialno\u015b\u0107 spo\u0142eczna opiera si\u0119 na tw\u00f3rczym ge\u015bcie Boga, kt\u00f3ry obdarza wszystkich dobrami ziemi. owoce pracy cz\u0142owieka musz\u0105 by\u0107 jednakowo dost\u0119pne. <\/strong>Pomaganie ubogim jest w istocie kwesti\u0105 sprawiedliwo\u015bci, a nie mi\u0142osierdzia. Augustyn zauwa\u017ca: \u00abDajesz chleb g\u0142odnemu, ale by\u0142oby lepiej, gdyby nikt nie by\u0142 g\u0142odny, a ty nie mia\u0142by\u015b komu dawa\u0107. Przyodziewa Pan nagich, lecz lepiej by by\u0142o, gdyby wszyscy byli odziani i nie trzeba by by\u0142o nikogo przyodziewa\u0107!\u00bb (Homilie na temat pierwszego listu \u015bw. Jana do Part\u00f3w<\/em>, VIII, 5).<\/p>\n\n\n\nMam zatem nadziej\u0119, \u017ce ten Rok Jubileuszowy stanie si\u0119 impulsem do opracowania polityki zwalczania starych i nowych form ub\u00f3stwa, a tak\u017ce nowych inicjatyw maj\u0105cych na celu wsparcie i pomoc najubo\u017cszym z ubogich. Praca, edukacja, mieszkalnictwo i zdrowie s\u0105 warunkami bezpiecze\u0144stwa, kt\u00f3rego nigdy nie osi\u0105gniemy za pomoc\u0105 broni.<\/strong> Ciesz\u0119 si\u0119 z ju\u017c podj\u0119tych inicjatyw i z zaanga\u017cowania, jakie wielu m\u0119\u017cczyzn i kobiet dobrej woli podejmuje ka\u017cdego dnia na szczeblu mi\u0119dzynarodowym.<\/p>\n\n\n\nZaufajmy Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Pannie, Pocieszycielce strapionych, i wraz z Ni\u0105 \u015bpiewajmy pie\u015b\u0144 nadziei, czyni\u0105c w\u0142asnymi s\u0142owa Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. Te Deum<\/em>: \u00abIn Te, Domine, speravi, non confundar in aeternum<\/em> -W Tobie, Panie, zaufa\u0142em, nie zawiod\u0119 si\u0119 na wieki.<\/p>\n\n\n\nWatykan, 13 czerwca 2025 r., wspomnienie \u015bw. Antoniego z Padwy, patrona ubogich<\/em>. Leon XIV<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.omnesmag.com\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/20251009T1015-DILEXI-TE-PRESSER-1805723_preview-1.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nPo\u0142\u0105czenie z Dilexi Te<\/em><\/h3>\n\n\n\nOr\u0119dzie papie\u017ca Leona XIV na \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich jest dokumentem o teologicznej g\u0119sto\u015bci. Pos\u0142uguje si\u0119 on postaci\u0105 Tobita, aby przypomnie\u0107 Ko\u015bcio\u0142owi, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 Boga i mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego s\u0105 nieroz\u0142\u0105czne, i umiejscawia ca\u0142o\u015b\u0107 dzia\u0142ania spo\u0142eczne Ko\u015bcio\u0142a<\/a> jako jedyn\u0105 sp\u00f3jn\u0105 odpowied\u017a na Dilexi Te<\/em> z kt\u00f3rym B\u00f3g za\u0142o\u017cy\u0142 Stworzenie i Odkupienie.<\/p>\n\n\n\nPapie\u017c Leon XIV prosi parafie i diecezje, aby nie ogranicza\u0142y tego dnia do zbi\u00f3rki pieni\u0119dzy, ale promowa\u0142y gesty braterstwa, takie jak wsp\u00f3lne obiady i centra s\u0142uchania. Papie\u017c Leon XIV wykorzystuje to przes\u0142anie do duszpasterskiego zastosowania niekt\u00f3rych zasad swojej pierwszej adhortacji apostolskiej, Dilexi Te<\/em> (Kocha\u0142em pana).<\/p>\n\n\n\nJe\u015bli w Dilexi Te<\/em> Papie\u017c Leon XIV wyja\u015bni\u0142, \u017ce fundamentalna mi\u0142o\u015b\u0107 Boga jest konkretnym aktem, a nie abstrakcyjn\u0105 ide\u0105, w tym przes\u0142aniu podsumowuje logiczn\u0105 implikacj\u0119 tej idei: \u00abJe\u015bli najpierw zostali\u015bmy umi\u0142owani (Dilexi te<\/em>) dla Boga, kt\u00f3ry nie odwr\u00f3ci\u0142 od nas swojej twarzy, jak mo\u017cemy odwr\u00f3ci\u0107 nasz\u0105 twarz od tego, w kt\u00f3rym obecny jest Chrystus?.<\/p>\n\n\n\nPapie\u017c Leon XIV jasno stwierdza, \u017ce \u00abmi\u0142osierdzie nie jest pomoc\u0105\u00bb. Nie chodzi o \u00abdawanie tego, co mamy za du\u017co, ale o dzielenie si\u0119 tym, czym jeste\u015bmy\u00bb i \u00abkwestionowanie struktur ekonomicznych\u00bb, kt\u00f3re utrwalaj\u0105 wykluczenie.<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\nSpis tre\u015bci<\/p>
Po\u015br\u00f3d \u017cyciowych pr\u00f3b, nadzieja jest o\u017cywiana przez mocn\u0105 i zach\u0119caj\u0105c\u0105 pewno\u015b\u0107 Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci, wlan\u0105 w serca poprzez Duch \u015awi\u0119ty<\/a>. <\/strong>Dlatego te\u017c nie zawodzi (por.\u00a0Rm<\/em>\u00a05, 5), a \u015bw. Pawe\u0142 mo\u017ce napisa\u0107 do Tymoteusza: \u00abJeste\u015bmy zm\u0119czeni i zmagamy si\u0119, poniewa\u017c pok\u0142adamy nadziej\u0119 w Bogu \u017cywym\u00bb (1Tm<\/em>\u00a04, 10). \u017bywy B\u00f3g jest w rzeczywisto\u015bci \u00abBogiem nadziei\u00bb (Rm<\/em>\u00a015, 13), kt\u00f3ra w Chrystusie, przez Jego \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie, sta\u0142a si\u0119 \u00abnasz\u0105 nadziej\u0105\u00bb (1Tm<\/em>\u00a01, 1). Nie mo\u017cemy zapomina\u0107, \u017ce zostali\u015bmy zbawieni w tej nadziei, w kt\u00f3rej musimy pozosta\u0107 zakorzenieni.<\/p>\n\n\n\n 2. <\/strong>Ubogi mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 \u015bwiadkiem silnej i niezawodnej nadziei w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce wyznaje j\u0105 w niepewnych warunkach \u017cycia, naznaczonych deprywacj\u0105, krucho\u015bci\u0105 i marginalizacj\u0105. Nie pok\u0142ada ufno\u015bci w zabezpieczeniach w\u0142adzy lub posiadania; przeciwnie, cierpi z ich powodu i cz\u0119sto jest ich ofiar\u0105. Jego nadzieja mo\u017ce le\u017ce\u0107 tylko gdzie indziej. Uznaj\u0105c, \u017ce B\u00f3g jest nasz\u0105 pierwsz\u0105 i jedyn\u0105 nadziej\u0105, dokonujemy r\u00f3wnie\u017c przej\u015bcia od\u00a0nadzieje<\/em>\u00a0efemeryczny dla\u00a0nadzieja<\/em>\u00a0d\u0142ugotrwa\u0142e. <\/strong>W obliczu pragnienia posiadania Boga jako towarzysza naszej podr\u00f3\u017cy, bogactwo staje si\u0119 wzgl\u0119dne, poniewa\u017c odkrywamy prawdziwy skarb, kt\u00f3rego naprawd\u0119 potrzebujemy.<\/p>\n\n\n\n S\u0142owa, kt\u00f3rymi Pan Jezus napomina\u0142 swoich uczni\u00f3w, brzmi\u0105 g\u0142o\u015bno i wyra\u017anie: \u00abNie gromad\u017acie sobie skarb\u00f3w na ziemi, gdzie m\u00f3l i rdza je niszcz\u0105, a z\u0142odzieje w\u0142amuj\u0105 si\u0119 przez mury i kradn\u0105 je. Gromad\u017acie sobie skarby w niebie, gdzie ani m\u00f3l, ani rdza ich nie zniszczy.<\/strong>, ani z\u0142odziei, kt\u00f3rzy wierc\u0105 i kradn\u0105\u00bb (Mt<\/em>\u00a06, 19-20).<\/p>\n\n\n\n 3. <\/strong>Najwi\u0119kszym ub\u00f3stwem jest nieznajomo\u015b\u0107 Boga. To jest to, co\u00a0Papie\u017c Franciszek<\/a>\u00a0kiedy w\u00a0Evangelii gaudium<\/a><\/em>\u00a0napisa\u0142: \u00abNajgorsz\u0105 dyskryminacj\u0105, jakiej do\u015bwiadczaj\u0105 ubodzy, jest brak opieki duchowej. Ogromna wi\u0119kszo\u015b\u0107 ubogich ma szczeg\u00f3ln\u0105 otwarto\u015b\u0107 na wiar\u0119; potrzebuj\u0105 Boga i nie mo\u017cemy nie ofiarowa\u0107 im Jego przyja\u017ani, Jego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa, Jego S\u0142owa, celebracji sakrament\u00f3w i propozycji drogi wzrostu i dojrzewania w wierze.n. 200<\/a>).<\/p>\n\n\n\n Jest to fundamentalna i ca\u0142kowicie oryginalna \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego, jak znale\u017a\u0107 sw\u00f3j skarb w Bogu. Rzeczywi\u015bcie, aposto\u0142 Jan podkre\u015bla: \u00abKto m\u00f3wi: \u201cKocham Boga\u201d, a nie kocha swego brata, jest k\u0142amc\u0105.<\/strong> Jak mo\u017ce mi\u0142owa\u0107 Boga, kt\u00f3rego nie widzi, kto nie mi\u0142uje brata swego, kt\u00f3rego widzi?\u00bb (1 Jn\u00a0<\/em>4, 20).<\/p>\n\n\n\n Jest to regu\u0142a wiary i tajemnica nadziei, \u017ce wszystkie dobra tej ziemi, rzeczywisto\u015bci materialne, przyjemno\u015bci \u015bwiata, dobrobyt ekonomiczny, cho\u0107 wa\u017cne, nie wystarcz\u0105, aby uczyni\u0107 serce szcz\u0119\u015bliwym. Bogactwo cz\u0119sto zwodzi i prowadzi do dramatycznych sytuacji ub\u00f3stwa, z kt\u00f3rych najpowa\u017cniejsz\u0105 jest my\u015blenie, \u017ce nie potrzebujemy Boga i \u017ce mo\u017cemy prowadzi\u0107 nasze \u017cycie niezale\u017cnie od Niego. Przychodz\u0105 mi na my\u015bl s\u0142owa \u015bw. Augustyna: \u00abNiech B\u00f3g b\u0119dzie ca\u0142\u0105 twoj\u0105 zarozumia\u0142o\u015bci\u0105: b\u0105d\u017a Go pozbawiony, a b\u0119dziesz Nim nape\u0142niony. <\/strong>Cokolwiek posiadasz bez Niego, spowoduje to wi\u0119ksz\u0105 pustk\u0119\u00bb. (Enarr. in Ps.<\/em>\u00a085, 3).<\/p>\n\n\n\n 4. <\/strong>Nadzieja chrze\u015bcija\u0144ska, do kt\u00f3rej odnosi si\u0119 S\u0142owo Bo\u017ce, jest pewno\u015bci\u0105 na drodze \u017cycia, poniewa\u017c nie zale\u017cy od ludzkiej si\u0142y, ale od obietnicy Boga, kt\u00f3ry jest zawsze wierny. Z tego powodu chrze\u015bcijanie od pocz\u0105tku chcieli uto\u017csamia\u0107 nadziej\u0119 z symbolem kotwicy, kt\u00f3ra daje stabilno\u015b\u0107 i bezpiecze\u0144stwo.<\/p>\n\n\n\n Chrze\u015bcija\u0144ska nadzieja jest jak kotwica, kt\u00f3ra utwierdza nasze serce w obietnicy Pana Jezusa.<\/strong>, kt\u00f3ry zbawi\u0142 nas przez swoj\u0105 \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie i kt\u00f3ry przyjdzie ponownie po\u015br\u00f3d nas. Ta nadzieja nadal wskazuje na \u00abnowe niebo\u00bb i \u00abnow\u0105 ziemi\u0119\u00bb jako prawdziwy horyzont \u017cycia (2 P<\/em>\u00a03, 13), gdzie istnienie wszystkich stworze\u0144 znajdzie sw\u00f3j prawdziwy sens, poniewa\u017c nasza prawdziwa ojczyzna jest w niebie (por.\u00a0Flp<\/em>\u00a03, 20).<\/p>\n\n\n\n Miasto Bo\u017ce zobowi\u0105zuje nas zatem do miast ludzkich. Odt\u0105d musz\u0105 one zacz\u0105\u0107 je przypomina\u0107. Nadzieja, podtrzymywana przez mi\u0142o\u015b\u0107 Boga rozlan\u0105 w naszych sercach przez Ducha \u015awi\u0119tego (por.\u00a0Rm<\/em>\u00a05, 5 przekszta\u0142ca ludzkie serce w \u017cyzn\u0105 gleb\u0119, na kt\u00f3rej mi\u0142o\u015b\u0107 mo\u017ce kie\u0142kowa\u0107 dla \u017cycia \u015bwiata. Tradycja Ko\u015bcio\u0142a nieustannie potwierdza t\u0119 kolisto\u015b\u0107 mi\u0119dzy trzema cnotami teologalnymi: wiar\u0105, nadziej\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n Nadzieja rodzi si\u0119 z wiary, kt\u00f3ra j\u0105 karmi i podtrzymuje, na fundamencie mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra jest matk\u0105 wszystkich cn\u00f3t.<\/strong> Mi\u0142osierdzie jest tym, czego potrzebujemy dzisiaj, teraz. Nie jest obietnic\u0105, ale rzeczywisto\u015bci\u0105, na kt\u00f3r\u0105 patrzymy z rado\u015bci\u0105 i odpowiedzialno\u015bci\u0105: zobowi\u0105zuje nas, kieruj\u0105c nasze decyzje ku wsp\u00f3lnemu dobru. Kto nie ma mi\u0142o\u015bci, nie tylko nie ma wiary i nadziei, ale pozbawia nadziei bli\u017aniego.<\/p>\n\n\n\n 5. <\/strong>Biblijne zaproszenie do nadziei poci\u0105ga zatem za sob\u0105 obowi\u0105zek niezw\u0142ocznego podj\u0119cia konsekwentnej odpowiedzialno\u015bci w historii. Mi\u0142osierdzie bowiem \u00abstanowi najwi\u0119ksze przykazanie spo\u0142eczne\u00bb (Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego<\/a><\/em>, 1889). Ub\u00f3stwo ma przyczyny strukturalne, kt\u00f3rymi nale\u017cy si\u0119 zaj\u0105\u0107 i kt\u00f3re nale\u017cy wyeliminowa\u0107. Podczas gdy to si\u0119 dzieje, wszyscy jeste\u015bmy wezwani do tworzenia nowych znak\u00f3w nadziei, kt\u00f3re \u015bwiadcz\u0105 o chrze\u015bcija\u0144skiej mi\u0142o\u015bci, podobnie jak wielu \u015bwi\u0119tych wszystkich wiek\u00f3w. Na przyk\u0142ad szpitale i szko\u0142y to instytucje stworzone, by wita\u0107 najs\u0142abszych i najbardziej zmarginalizowanych.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b powinny by\u0107 ju\u017c cz\u0119\u015bci\u0105 polityki publicznej ka\u017cdego kraju, ale wojny i nier\u00f3wno\u015bci cz\u0119sto to uniemo\u017cliwiaj\u0105. Coraz cz\u0119\u015bciej znakami nadziei s\u0105 dzi\u015b domy rodzinne, wsp\u00f3lnoty dla nieletnich, o\u015brodki s\u0142uchania i przyjmowania, kuchnie dla ubogich, schroniska, popularne szko\u0142y: tak wiele znak\u00f3w, cz\u0119sto ukrytych, na kt\u00f3re by\u0107 mo\u017ce nie zwracamy uwagi, a kt\u00f3re s\u0105 tak wa\u017cne, aby wyrwa\u0107 nas z oboj\u0119tno\u015bci i zmotywowa\u0107 do zaanga\u017cowania si\u0119 w r\u00f3\u017cne formy wolontariatu.<\/p>\n\n\n\n Ubodzy nie s\u0105 dla Ko\u015bcio\u0142a rozproszeniem, ale najbardziej umi\u0142owanymi bra\u0107mi i siostrami.<\/strong>, Poniewa\u017c ka\u017cdy z nich, poprzez swoje istnienie, a nawet poprzez swoje s\u0142owa i m\u0105dro\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 posiadaj\u0105, prowokuje nas do dotykania prawdy Ewangelii naszymi r\u0119kami. Dlatego \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich pragnie przypomnie\u0107 naszym wsp\u00f3lnotom, \u017ce ubodzy znajduj\u0105 si\u0119 w centrum wszystkich dzia\u0142a\u0144 duszpasterskich. Nie tylko w wymiarze charytatywnym, ale tak\u017ce w tym, co Ko\u015bci\u00f3\u0142 celebruje i g\u0142osi.<\/p>\n\n\n\n B\u00f3g przyj\u0105\u0142 ich ub\u00f3stwo, aby nas ubogaci\u0107 poprzez ich g\u0142osy, historie, twarze. Ka\u017cda forma ub\u00f3stwa, nie wykluczaj\u0105c \u017cadnej, jest wezwaniem do konkretnego \u017cycia Ewangeli\u0105 i do dawania skutecznych znak\u00f3w nadziei.<\/p>\n\n\n\n 6. <\/strong>Jest to zaproszenie, kt\u00f3re przychodzi do nas z okazji obchod\u00f3w Jubileuszu. To nie przypadek, \u017ce\u00a0\u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich<\/em>\u00a0jest obchodzony pod koniec tego roku \u0142aski. Kiedy Drzwi \u015awi\u0119te si\u0119 zamkn\u0105, b\u0119dziemy musieli strzec i przekazywa\u0107 dalej Bo\u017ce dary, kt\u00f3re zosta\u0142y wlane w nasze r\u0119ce przez ca\u0142y rok modlitwy, nawr\u00f3cenia i \u015bwiadectwa.<\/p>\n\n\n\n Ubodzy nie s\u0105 przedmiotem naszej duszpasterskiej troski, ale tw\u00f3rczymi podmiotami, kt\u00f3re pobudzaj\u0105 nas do znajdowania coraz to nowych sposob\u00f3w \u017cycia Ewangeli\u0105 dzisiaj. <\/strong>W obliczu kolejnych fal zubo\u017cenia istnieje ryzyko przyzwyczajenia si\u0119 i rezygnacji. Ka\u017cdego dnia spotykamy ludzi biednych lub zubo\u017ca\u0142ych, a czasami mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107, \u017ce to my sami mamy mniej, trac\u0105c to, co kiedy\u015b uwa\u017cali\u015bmy za bezpieczne: mieszkanie, odpowiednie wy\u017cywienie na dzie\u0144, dost\u0119p do opieki zdrowotnej, dobry poziom edukacji i informacji, wolno\u015b\u0107 wyznania i wypowiedzi.<\/p>\n\n\n\n Promuj\u0105c dobro wsp\u00f3lne, nasza odpowiedzialno\u015b\u0107 spo\u0142eczna opiera si\u0119 na tw\u00f3rczym ge\u015bcie Boga, kt\u00f3ry obdarza wszystkich dobrami ziemi. owoce pracy cz\u0142owieka musz\u0105 by\u0107 jednakowo dost\u0119pne. <\/strong>Pomaganie ubogim jest w istocie kwesti\u0105 sprawiedliwo\u015bci, a nie mi\u0142osierdzia. Augustyn zauwa\u017ca: \u00abDajesz chleb g\u0142odnemu, ale by\u0142oby lepiej, gdyby nikt nie by\u0142 g\u0142odny, a ty nie mia\u0142by\u015b komu dawa\u0107. Przyodziewa Pan nagich, lecz lepiej by by\u0142o, gdyby wszyscy byli odziani i nie trzeba by by\u0142o nikogo przyodziewa\u0107!\u00bb (Homilie na temat pierwszego listu \u015bw. Jana do Part\u00f3w<\/em>, VIII, 5).<\/p>\n\n\n\n Mam zatem nadziej\u0119, \u017ce ten Rok Jubileuszowy stanie si\u0119 impulsem do opracowania polityki zwalczania starych i nowych form ub\u00f3stwa, a tak\u017ce nowych inicjatyw maj\u0105cych na celu wsparcie i pomoc najubo\u017cszym z ubogich. Praca, edukacja, mieszkalnictwo i zdrowie s\u0105 warunkami bezpiecze\u0144stwa, kt\u00f3rego nigdy nie osi\u0105gniemy za pomoc\u0105 broni.<\/strong> Ciesz\u0119 si\u0119 z ju\u017c podj\u0119tych inicjatyw i z zaanga\u017cowania, jakie wielu m\u0119\u017cczyzn i kobiet dobrej woli podejmuje ka\u017cdego dnia na szczeblu mi\u0119dzynarodowym.<\/p>\n\n\n\n Zaufajmy Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Pannie, Pocieszycielce strapionych, i wraz z Ni\u0105 \u015bpiewajmy pie\u015b\u0144 nadziei, czyni\u0105c w\u0142asnymi s\u0142owa Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. Te Deum<\/em>: \u00abIn Te, Domine, speravi, non confundar in aeternum<\/em> -W Tobie, Panie, zaufa\u0142em, nie zawiod\u0119 si\u0119 na wieki.<\/p>\n\n\n\n Watykan, 13 czerwca 2025 r., wspomnienie \u015bw. Antoniego z Padwy, patrona ubogich<\/em>. Leon XIV<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n Or\u0119dzie papie\u017ca Leona XIV na \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich jest dokumentem o teologicznej g\u0119sto\u015bci. Pos\u0142uguje si\u0119 on postaci\u0105 Tobita, aby przypomnie\u0107 Ko\u015bcio\u0142owi, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 Boga i mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego s\u0105 nieroz\u0142\u0105czne, i umiejscawia ca\u0142o\u015b\u0107 dzia\u0142ania spo\u0142eczne Ko\u015bcio\u0142a<\/a> jako jedyn\u0105 sp\u00f3jn\u0105 odpowied\u017a na Dilexi Te<\/em> z kt\u00f3rym B\u00f3g za\u0142o\u017cy\u0142 Stworzenie i Odkupienie.<\/p>\n\n\n\n Papie\u017c Leon XIV prosi parafie i diecezje, aby nie ogranicza\u0142y tego dnia do zbi\u00f3rki pieni\u0119dzy, ale promowa\u0142y gesty braterstwa, takie jak wsp\u00f3lne obiady i centra s\u0142uchania. Papie\u017c Leon XIV wykorzystuje to przes\u0142anie do duszpasterskiego zastosowania niekt\u00f3rych zasad swojej pierwszej adhortacji apostolskiej, Dilexi Te<\/em> (Kocha\u0142em pana).<\/p>\n\n\n\n Je\u015bli w Dilexi Te<\/em> Papie\u017c Leon XIV wyja\u015bni\u0142, \u017ce fundamentalna mi\u0142o\u015b\u0107 Boga jest konkretnym aktem, a nie abstrakcyjn\u0105 ide\u0105, w tym przes\u0142aniu podsumowuje logiczn\u0105 implikacj\u0119 tej idei: \u00abJe\u015bli najpierw zostali\u015bmy umi\u0142owani (Dilexi te<\/em>) dla Boga, kt\u00f3ry nie odwr\u00f3ci\u0142 od nas swojej twarzy, jak mo\u017cemy odwr\u00f3ci\u0107 nasz\u0105 twarz od tego, w kt\u00f3rym obecny jest Chrystus?.<\/p>\n\n\n\n Papie\u017c Leon XIV jasno stwierdza, \u017ce \u00abmi\u0142osierdzie nie jest pomoc\u0105\u00bb. Nie chodzi o \u00abdawanie tego, co mamy za du\u017co, ale o dzielenie si\u0119 tym, czym jeste\u015bmy\u00bb i \u00abkwestionowanie struktur ekonomicznych\u00bb, kt\u00f3re utrwalaj\u0105 wykluczenie.<\/p>\n\n\n\n Spis tre\u015bci<\/p>Prosz\u0119 nie gromadzi\u0107 skarb\u00f3w na ziemi<\/h3>\n\n\n\n
<\/figure>\n\n\n\nAugustyn: Niech B\u00f3g b\u0119dzie ca\u0142ym pa\u0144skim domniemaniem<\/h3>\n\n\n\n
Chrze\u015bcija\u0144ska nadzieja, kotwica w Jezusie<\/h3>\n\n\n\n
Najwi\u0119ksze przykazanie spo\u0142eczne, mi\u0142o\u015b\u0107<\/h3>\n\n\n\n
<\/figure>\n\n\n\nPomoc ubogim - kwestia sprawiedliwo\u015bci<\/h3>\n\n\n\n
<\/figure>\n\n\n\nPo\u0142\u0105czenie z Dilexi Te<\/em><\/h3>\n\n\n\n
\n\n\n\n