{"id":214804,"date":"2025-04-08T06:00:00","date_gmt":"2025-04-08T04:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/staging.fundacioncarf.org\/?p=214804"},"modified":"2025-04-10T10:54:52","modified_gmt":"2025-04-10T08:54:52","slug":"viernes-de-dolores-semana-santa-camino-de-fe","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/viernes-de-dolores-semana-santa-camino-de-fe\/","title":{"rendered":"Pi\u0105tek Bole\u015bci: podr\u00f3\u017c wiary w Wielkim Tygodniu"},"content":{"rendered":"

Na portyku wej\u015bciowym do Wielkanoc<\/a>w Pi\u0105tek Bole\u015bci<\/strong> wyznacza g\u0142\u0119boko duchowy przedsionek, kt\u00f3ry zaprasza nas do kontemplacji cichego i pe\u0142nego mi\u0142o\u015bci cierpienia naszej matki, naszej matki, naszej matki, naszej matki. Maria Panna<\/strong>. Ten dzie\u0144, obchodzony w pi\u0105tek przed Niedziel\u0105 Palmow\u0105, staje si\u0119 okazj\u0105 do zbli\u017cenia si\u0119 do serca Matki, kt\u00f3ra towarzyszy drodze krzy\u017cowej swojego Syna. W wielu parafiach Droga Krzy\u017cowa jest zast\u0119powana przez Via Matrix, kt\u00f3ra kontempluje cierpienia Maryi.<\/p>\n\n\n\n

Tzw. Siedem bole\u015bci Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny<\/strong> to wielowiekowe nabo\u017ce\u0144stwo, kt\u00f3re zach\u0119ca do medytacji nad najbardziej bolesnymi chwilami Maryi z Jezusem. Poprzez t\u0119 medytacj\u0119 wierni znajduj\u0105 pomost \u0142\u0105cz\u0105cy ich w\u0142asne cierpienie z chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 nadziej\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Siedem bole\u015bci Maryi Dziewicy<\/h2>\n\n\n\n

1) Proroctwo Symeona<\/h3>\n\n\n\n

Kiedy Maryja przedstawia Jezusa w \u015bwi\u0105tyni, Symeon oznajmia Jej, \u017ce \"miecz przeniknie Jego dusz\u0119\". Ten pierwszy smutek otwiera serce Maryi na niepewn\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107, pe\u0142n\u0105 pr\u00f3b, gdzie wszystko w Niej jest Wiar\u0105 i Nadziej\u0105 w Jej Syna, tak jak w Jej pierwszym wielkim \"tak\" we Wcieleniu. <\/p>\n\n\n\n

Nauczyciel mi\u0142osierdzia. Prosz\u0119 przypomnie\u0107 sobie scen\u0119 ofiarowania Jezusa w \u015bwi\u0105tyni. Starzec Symeon \"rzek\u0142 do Maryi, Jego Matki: \"Oto Dzieci\u0119 przeznaczone jest na zgub\u0119 i na zmartwychwstanie wielu w Izraelu i na to, by sta\u0107 si\u0119 celem sporu, co b\u0119dzie dla Ciebie mieczem, kt\u00f3ry przeszyje Twoj\u0105 dusz\u0119, aby na jaw wysz\u0142y zamys\u0142y ukryte w sercach wielu\". Ogromna mi\u0142o\u015b\u0107 Maryi do ludzko\u015bci sprawia, \u017ce stwierdzenie Chrystusa jest w Niej prawdziwe: \"Nikt nie ma wi\u0119kszej mi\u0142o\u015bci od tej, gdy kto\u015b \u017cycie swoje oddaje za przyjaci\u00f3\u0142 swoich\".<\/p>\n\n\n\n

W \u015brodku Wielkiego Tygodnia ten fragment przypomina nam, \u017ce wiara nie zawsze oznacza pewno\u015b\u0107, ale zaufanie po\u015br\u00f3d ciemno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

2) Lot do Egiptu<\/h3>\n\n\n\n

Maryja i J\u00f3zef musz\u0105 ucieka\u0107 do Egiptu, aby chroni\u0107 dzieci\u0105tko Jezus przed zagro\u017ceniem ze strony Heroda. Ta scena m\u00f3wi nam o b\u00f3lu niestabilno\u015bci, opuszczeniu w\u0142asnej ziemi i strachu o \u017cycie dziecka. Maryja Dziewica staje si\u0119 obrazem wszystkich matek, kt\u00f3re musz\u0105 opu\u015bci\u0107 wszystko dla mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Po jego odej\u015bciu anio\u0142 Pa\u0144ski ukaza\u0142 si\u0119 J\u00f3zefowi we \u015bnie i rzek\u0142 do niego: \"Wsta\u0144, we\u017a dziecko i jego matk\u0119 i uciekaj do Egiptu; pozosta\u0144 tam, a\u017c ci powiem, bo Herod b\u0119dzie szuka\u0142 dziecka i zniszczy je\". Wsta\u0142 wi\u0119c, wzi\u0105\u0142 noc\u0105 dziecko i jego matk\u0119 i uda\u0142 si\u0119 do Egiptu. Pozosta\u0142 tam a\u017c do \u015bmierci Heroda, aby wype\u0142ni\u0142o si\u0119 to, co Pan zapowiedzia\u0142 przez proroka, m\u00f3wi\u0105c: \"Z Egiptu wezwa\u0142em mego syna\" (Mt 2:13-15).<\/p>\n\n\n\n

Maryja wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a ze swoim mi\u0142osierdziem, aby wierni mogli narodzi\u0107 si\u0119 w Ko\u015bciele, cz\u0142onkach tej G\u0142owy, kt\u00f3rej w rzeczywisto\u015bci jest matk\u0105 wed\u0142ug cia\u0142a. Jako Matka, naucza; i r\u00f3wnie\u017c jako Matka, Jej lekcje nie s\u0105 ha\u0142a\u015bliwe. Konieczne jest posiadanie w duszy podstawy wyrafinowania, odrobiny delikatno\u015bci, aby zrozumie\u0107 to, co Ona nam objawia, bardziej ni\u017c obietnicami, czynami.<\/p>\n\n\n\n

3) Dzieci\u0105tko Jezus zagubione w \u015bwi\u0105tyni<\/h3>\n\n\n\n

Przez trzy dni Maryja i J\u00f3zef szukaj\u0105 Jezusa, kt\u00f3ry pozosta\u0142 w \u015bwi\u0105tyni. Udr\u0119ka straty i bezradno\u015b\u0107 w obliczu tego, co niezrozumia\u0142e, to ludzkie emocje, kt\u00f3rych wszyscy do\u015bwiadczyli\u015bmy. Dziewica Maryja przyjmuje je z wiar\u0105 i pokor\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Ewangelia Mszy \u015awi\u0119tej przypomnia\u0142a nam poruszaj\u0105c\u0105 scen\u0119 Jezusa, kt\u00f3ry przebywa w Jerozolimie, nauczaj\u0105c w \u015bwi\u0105tyni.\u00a0Maryja i J\u00f3zef przeszli ca\u0142\u0105 drog\u0119, pytaj\u0105c krewnych i znajomych. Ale kiedy go nie znale\u017ali, wr\u00f3cili do Jerozolimy w jego poszukiwaniu.<\/em>\u00a0\"Matka Bo\u017ca, kt\u00f3ra z zapa\u0142em szuka\u0142a swojego syna, zagubionego nie z jej winy, kt\u00f3ra do\u015bwiadczy\u0142a najwi\u0119kszej rado\u015bci z jego odnalezienia, pomo\u017ce nam cofn\u0105\u0107 nasze kroki, naprawi\u0107 to, co konieczne, gdy przez nasz\u0105 lekkomy\u015blno\u015b\u0107 lub grzechy nie odr\u00f3\u017cniamy Chrystusa. W ten spos\u00f3b osi\u0105gniemy rado\u015b\u0107 ponownego obj\u0119cia Go, aby powiedzie\u0107 Mu, \u017ce ju\u017c wi\u0119cej Go nie stracimy (Przyjaciele Boga, 278).<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

4) Maryja spotyka Jezusa na drodze na Kalwari\u0119<\/h3>\n\n\n\n

Na Via Dolorosa Maryja spotyka swojego Syna nios\u0105cego krzy\u017c. Nie mo\u017ce powstrzyma\u0107 cierpienia, ale jest przy nim. Ta scena, tak reprezentatywna dla procesji Wielkiego Tygodnia, m\u00f3wi nam o warto\u015bci obecno\u015bci, bycia z cierpi\u0105cymi, nawet je\u015bli nie mo\u017cemy zmieni\u0107 ich losu.<\/p>\n\n\n\n

Ledwie Jezus powsta\u0142 z pierwszego upadku, gdy na drodze, kt\u00f3r\u0105 przechodzi, spotyka swoj\u0105 Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Matk\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Z ogromn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 Maryja patrzy na Jezusa, a Jezus na swoj\u0105 Matk\u0119; ich oczy spotykaj\u0105 si\u0119 i ka\u017cde serce wlewa sw\u00f3j smutek w drugie. Dusza Marii jest zalana gorycz\u0105, gorycz\u0105 Jezusa Chrystusa.<\/p>\n\n\n\n

O wy, kt\u00f3rzy przechodzicie po drodze, sp\u00f3jrzcie, czy jest jaki\u015b smutek por\u00f3wnywalny z moim (Lam I, 12).<\/p>\n\n\n\n

Ale nikt nie zauwa\u017ca, nikt nie zauwa\u017ca; tylko Jezus.<\/p>\n\n\n\n

Spe\u0142nia si\u0119 proroctwo Symeona: miecz przeszyje Twoj\u0105 dusz\u0119 (\u0141k II,35).<\/p>\n\n\n\n

W ciemnej samotno\u015bci M\u0119ki, Matka Bo\u017ca ofiarowuje swojemu Synowi balsam czu\u0142o\u015bci, zjednoczenia, wierno\u015bci; \"tak\" dla Bo\u017cej woli.<\/p>\n\n\n\n

Rami\u0119 w rami\u0119 z Maryj\u0105, Pan i ja r\u00f3wnie\u017c chcemy pociesza\u0107 Jezusa, przyjmuj\u0105c zawsze i we wszystkim Wol\u0119 Jego Ojca, naszego Ojca.<\/p>\n\n\n\n

Tylko w ten spos\u00f3b zakosztujemy s\u0142odyczy Krzy\u017ca Chrystusa i obejmiemy go si\u0142\u0105 mi\u0142o\u015bci, nios\u0105c go w triumfie po wszystkich drogach ziemi. Stacja IV Droga krzy\u017cowa<\/a>. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

5) Ukrzy\u017cowanie i \u015bmier\u0107 Jezusa <\/h3>\n\n\n\n

Serce Maryi p\u0119ka, gdy patrzy, jak Jej Syn umiera na krzy\u017cu. Ten b\u00f3l podsumowuje najwi\u0119ksz\u0105 ofiar\u0119, ofiar\u0119 mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra niczego nie powstrzymuje. Maryja Dziewica trwa mocno w wierze. W Pi\u0105tek Bolesny obraz ten nabiera szczeg\u00f3lnej mocy, przypominaj\u0105c nam, \u017ce chrze\u015bcija\u0144ska nadzieja rodzi si\u0119 na krzy\u017cu.<\/p>\n\n\n\n

Przy krzy\u017cu Jezusa sta\u0142a Jego matka i siostra Jego matki, Maria z Clopas i Maria Magdalena. Gdy Jezus ujrza\u0142 Matk\u0119 swoj\u0105 i stoj\u0105cego obok Niej ucznia, kt\u00f3rego mi\u0142owa\u0142, rzek\u0142 do Matki: \"Niewiasto, oto syn Tw\u00f3j\". Potem rzek\u0142 do ucznia: \"Oto Matka twoja\". I od tej godziny ucze\u0144 wzi\u0105\u0142 J\u0105 do siebie. Potem, gdy Jezus wiedzia\u0142, \u017ce wszystko si\u0119 sko\u0144czy\u0142o, aby si\u0119 wype\u0142ni\u0142o Pismo, rzek\u0142: \"Chce mi si\u0119 pi\u0107\". A by\u0142o tam naczynie pe\u0142ne octu; przywi\u0105zali g\u0105bk\u0119 nas\u0105czon\u0105 octem do ga\u0142\u0105zki hizopu i w\u0142o\u017cyli Mu do ust. Gdy Jezus przyj\u0105\u0142 ocet, rzek\u0142: \"Wykona\u0142o si\u0119\". I sk\u0142oniwszy g\u0142ow\u0119, odda\u0142 ducha (J 19:25-30).<\/p>\n\n\n\n

W skandalu Ofiary Krzy\u017ca, \u015awi\u0119ta Maryja by\u0142a obecna, s\u0142uchaj\u0105c ze smutkiem Ci, kt\u00f3rzy przechodzili obok, blu\u017anili, potrz\u0105saj\u0105c g\u0142owami i wo\u0142aj\u0105c: \"Ty, kt\u00f3ry burzysz \u015bwi\u0105tyni\u0119 Bo\u017c\u0105 i w trzy dni j\u0105 odbudowujesz, wybaw samego siebie; je\u015bli jeste\u015b Synem Bo\u017cym, zejd\u017a z krzy\u017ca.<\/em> Matka Bo\u017ca s\u0142ucha\u0142a s\u0142\u00f3w swojego Syna, \u0142\u0105cz\u0105c si\u0119 z jego b\u00f3lem: Bo\u017ce m\u00f3j, Bo\u017ce m\u00f3j, czemu\u015b mnie opu\u015bci\u0142?<\/em> Co mog\u0142a zrobi\u0107? Po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z odkupie\u0144cz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 swego Syna, ofiarowa\u0107 Ojcu ogromny b\u00f3l - niczym ostry miecz - kt\u00f3ry przeszy\u0142 Jego czyste Serce.<\/p>\n\n\n\n

6) Jezus zostaje zdj\u0119ty z krzy\u017ca i przekazany Matce.<\/h3>\n\n\n\n

Maryja bierze w ramiona martwe cia\u0142o Jezusa. Jest to chwila ciszy, g\u0142\u0119bokiej \u017ca\u0142oby. Obejmuje Go z tak\u0105 sam\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, z jak\u0105 przyj\u0119\u0142a Go po urodzeniu. W tym ge\u015bcie jest ca\u0142a czu\u0142o\u015b\u0107 matki, kt\u00f3ra nie przestaje kocha\u0107 nawet po \u015bmierci.<\/p>\n\n\n\n

Teraz, stoj\u0105c przed t\u0105 chwil\u0105 Kalwarii, kiedy Jezus ju\u017c umar\u0142, a chwa\u0142a Jego triumfu jeszcze si\u0119 nie objawi\u0142a, jest to dobra okazja, aby zbada\u0107 nasze pragnienia dotycz\u0105ce chrze\u015bcija\u0144skiego \u017cycia, \u015bwi\u0119to\u015bci; aby aktem wiary zareagowa\u0107 na nasze s\u0142abo\u015bci i ufaj\u0105c w moc Bo\u017c\u0105, postanowi\u0107, \u017ce w sprawy naszych dni w\u0142o\u017cymy mi\u0142o\u015b\u0107. Do\u015bwiadczenie grzechu powinno prowadzi\u0107 nas do smutku, do bardziej dojrza\u0142ej i g\u0142\u0119bszej decyzji, aby by\u0107 wiernym, aby naprawd\u0119 uto\u017csami\u0107 si\u0119 z Chrystusem, aby wytrwa\u0107, bez wzgl\u0119du na koszty, w tej kap\u0142a\u0144skiej misji, kt\u00f3r\u0105 On powierzy\u0142 wszystkim swoim uczniom bez wyj\u0105tku, kt\u00f3ra wzywa nas do bycia sol\u0105 i \u015bwiat\u0142em dla \u015bwiata (Chrystus przechodzi obok, 96). To Chrystus przechodzi obok, 96<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

7) Pochowali cia\u0142o Jezusa<\/h3>\n\n\n\n

W ko\u0144cu Maryja towarzyszy swojemu Synowi do grobu. Kamie\u0144 zamyka si\u0119 i wszystko wydaje si\u0119 sko\u0144czone. Ale nadzieja bije w sercu Maryi. Wie, \u017ce B\u00f3g dotrzymuje obietnic, nawet je\u015bli teraz panuje cisza i ciemno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie J\u00f3zef z Arymatei, kt\u00f3ry by\u0142 uczniem Jezusa, cho\u0107 potajemnie z obawy przed \u017bydami, poprosi\u0142 Pi\u0142ata o pozwolenie na usuni\u0119cie cia\u0142a Jezusa. Pi\u0142at wyrazi\u0142 zgod\u0119. Poszed\u0142 wi\u0119c i usun\u0105\u0142 cia\u0142o Jezusa. Przyszed\u0142 te\u017c Nikodem, ten, kt\u00f3ry poszed\u0142 do niego w nocy, przynosz\u0105c mieszanin\u0119 mirry i aloesu, oko\u0142o stu funt\u00f3w. Wzi\u0119li cia\u0142o Jezusa i obwi\u0105zali je lnianymi p\u0142\u00f3tnami i przyprawami, jak to \u017bydzi mieli w zwyczaju grzeba\u0107. W miejscu, gdzie zosta\u0142 ukrzy\u017cowany, by\u0142 ogr\u00f3d, a w ogrodzie nowy gr\u00f3b, w kt\u00f3rym nikt jeszcze nie zosta\u0142 pochowany. Poniewa\u017c by\u0142o to przygotowanie \u017byd\u00f3w i ze wzgl\u0119du na blisko\u015b\u0107 grobu, z\u0142o\u017cyli tam Jezusa (J 19:38-42).<\/p>\n\n\n\n

Pro\u015bmy teraz Pana, aby ko\u0144cz\u0105c ten czas rozmowy z Nim, pozwoli\u0142 nam powt\u00f3rzy\u0107 za \u015bw. Paw\u0142em, \u017ce \"triumfujemy dzi\u0119ki Temu, kt\u00f3ry nas umi\u0142owa\u0142. Dlatego jestem pewien, \u017ce ani \u015bmier\u0107, ani \u017cycie, ani anio\u0142owie, ani zwierzchno\u015bci, ani moce, ani rzeczy tera\u017aniejsze, ani przysz\u0142e, ani moc, ani wysoko\u015b\u0107, ani g\u0142\u0119boko\u015b\u0107, ani \u017cadne inne stworzenie nie zdo\u0142a nas od\u0142\u0105czy\u0107 od mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej, kt\u00f3ra jest w Jezusie Chrystusie, Panu naszym\".<\/p>\n\n\n\n

Dziewica Maryja jako towarzyszka w smutku<\/h3>\n\n\n\n

Rozwa\u017canie Siedmiu Bole\u015bci Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny nie jest rozpami\u0119tywaniem cierpienia, ale odkrywaniem sposobu na prze\u017cywanie go z sensem. Maryja nie jest odleg\u0142\u0105 postaci\u0105, ale Matk\u0105, kt\u00f3ra nas zna i kt\u00f3ra do\u015bwiadczy\u0142a ludzkiego cierpienia. W Wielkim Tygodniu Jej przebite serce staje si\u0119 schronieniem dla tych, kt\u00f3rzy przechodz\u0105 przez pr\u00f3by.<\/p>\n\n\n\n

The Pi\u0105tek Bole\u015bci<\/strong> jest specjaln\u0105 okazj\u0105 dla odmawianie r\u00f3\u017ca\u0144ca<\/a> Siedmiu Bole\u015bci lub po prostu odm\u00f3wi\u0107 modlitw\u0119 z g\u0142\u0119bi serca. Miecz, kt\u00f3ry przebija serce Maryi, mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 \u015bwiat\u0142em dla naszych w\u0142asnych ran.<\/p>\n\n\n\n

Wielkanoc: czas na otwarcie serca<\/h3>\n\n\n\n

Prze\u017cy\u0107 Wielki Tydzie\u0144 to wej\u015b\u0107 w tajemnic\u0119 Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci. A Maryja, ze swoim zranionym, ale pe\u0142nym wiary sercem, jest najlepszym przewodnikiem. Jej dyskretna i odwa\u017cna obecno\u015b\u0107 na ka\u017cdym etapie m\u0119ki Chrystusa przypomina nam, \u017ce b\u00f3l nie jest ko\u0144cem, ale pocz\u0105tkiem przemiany.<\/p>\n\n\n\n

W ten Pi\u0105tek Bole\u015bci po\u0142\u00f3\u017cmy nasze serca blisko serca Maryi. Ws\u0142uchajmy si\u0119 w Jej cisz\u0119, uczmy si\u0119 od Niej si\u0142y i pozw\u00f3lmy, aby Jej wiara zainspirowa\u0142a nas do prze\u017cycia tego Wielkiego Tygodnia z nowym duchem.<\/p>\n\n\n\n

Nadchodzi Niedziela Palmowa<\/h3>\n\n\n\n

Niedziela Palmowa jest jak portyk, kt\u00f3ry poprzedza i ko\u0144czy Triduum Paschalne: \"ten pr\u00f3g Wielkiego Tygodnia, tak bliski chwili, w kt\u00f3rej Odkupienie ca\u0142ej ludzko\u015bci dokona\u0142o si\u0119 na Kalwarii, wydaje mi si\u0119 szczeg\u00f3lnie odpowiednim czasem dla ciebie i dla mnie, aby rozwa\u017cy\u0107, w jaki spos\u00f3b Jezus, nasz Pan, nas zbawi\u0142; aby kontemplowa\u0107 t\u0119 Jego mi\u0142o\u015b\u0107 - prawdziwie niewys\u0142owion\u0105 - do biednych stworze\u0144, uformowanych z gliny ziemi\". (\u015aw. Josemar\u00eda,\u00a0Przyjaciele Boga<\/em>, n. 110<\/a>.)<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Bibliografia:<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

OpusDei.org<\/a><\/p>\n\n\n\n

Hallow.com<\/a><\/p>\n\n\n\n

Zdj\u0119cia z filmu Pasja<\/a> przez Mela Gibsona.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W Pi\u0105tek Bole\u015bci Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki wspomina nasz\u0105 Matk\u0119 modlitw\u0105 Via Matrix, kt\u00f3r\u0105 odmawia si\u0119 w pi\u0105tek przed Niedziel\u0105 Palmow\u0105, na pocz\u0105tku Wielkiego Tygodnia.<\/p>","protected":false},"author":719,"featured_media":214806,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"give_campaign_id":0,"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[234,251,9],"class_list":["post-214804","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog","tag-semana-santa","tag-viernes-de-dolores","tag-virgen-maria"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/214804","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/719"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=214804"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/214804\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":214834,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/214804\/revisions\/214834"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/214806"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=214804"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=214804"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=214804"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}