{"id":183243,"date":"2022-06-13T08:00:07","date_gmt":"2022-06-13T06:00:07","guid":{"rendered":"https:\/\/staging.fundacioncarf.org\/sobre-la-aceptacion-de-si-mismo\/"},"modified":"2024-10-10T13:47:41","modified_gmt":"2024-10-10T11:47:41","slug":"sobre-la-aceptacion-de-si-mismo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/sobre-la-aceptacion-de-si-mismo\/","title":{"rendered":"O samoakceptacji"},"content":{"rendered":"
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n<\/p><\/div>\n
<\/div>\n<\/p><\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n
\n
\n

Samoakceptacja<\/h2>\n

Ten\u00a0nie oznacza \"odpuszczania\", lecz prac\u0119 nad rzeczywisto\u015bci\u0105 i w razie potrzeby walk\u0119 o ni\u0105.<\/strong>Musimy j\u0105 przekszta\u0142ca\u0107, ulepsza\u0107, jak tylko mo\u017cemy, nawet je\u015bli jest to tylko \"ziarnko piasku\".<\/p>\n

W zwierz\u0119ciu istnieje tylko porozumienie z samym sob\u0105, nie istnieje dynamika ludzkiego ducha, kt\u00f3ra polega na napi\u0119ciu mi\u0119dzy bytem a pragnieniem.<\/strong>Napi\u0119cie: mi\u0119dzy tym, czym jeste\u015bmy, a tym, czym chcemy by\u0107. To napi\u0119cie jest dobre, o ile utrzymuje nas w rzeczywisto\u015bci i nie zmusza do ucieczki w fantazje.<\/p>\n

Zacznij od samoakceptacji<\/h2>\n

Mo\u017cna zacz\u0105\u0107 od akceptacji samego siebie: okoliczno\u015bci, charakteru, temperamentu, mocnych i s\u0142abych stron, mo\u017cliwo\u015bci i ogranicze\u0144. Nie jest to oczywiste, poniewa\u017c cz\u0119sto nie akceptuje si\u0119 samego siebie<\/strong>Jest znu\u017cenie, protest, unikanie przez wyobra\u017ani\u0119, przebieranie i maskowanie tego, czym jeste\u015bmy, nie tylko przed innymi, ale i przed sob\u0105.<\/p>\n

A to nie jest dobre. Ale ukrywa ona rzeczywisto\u015b\u0107 pragnienia wzrostu, kt\u00f3re nale\u017cy do m\u0105dro\u015bci. \"Mog\u0119 i musz\u0119 pracowa\u0107 nad struktur\u0105 mojego \u017cycia<\/strong>ale przede wszystkim musz\u0119 powiedzie\u0107 'tak' temu, co jest, bo inaczej wszystko staje si\u0119 nieautentyczne\" (tam\u017ce, str. 142 i nast.).<\/p>\n

Tak wi\u0119c ten, kto zosta\u0142 obdarzony przez natur\u0119 zmys\u0142em praktycznym, musi z niego korzysta\u0107, ale wiedz\u0105c, \u017ce brakuje mu wyobra\u017ani i kreatywno\u015bci. Podczas gdy artysta musi cierpie\u0107 okresy pustki i zniech\u0119cenia, ten, kto jest bardzo wra\u017cliwy, widzi wi\u0119cej, ale cierpi bardziej. Ten, kto ma zimne serce i nic go nie dotyka, ryzykuje, \u017ce nie b\u0119dzie \u015bwiadomy wielkich aspekt\u00f3w ludzkiej egzystencji. Ka\u017cdy musi przyj\u0105\u0107 to, co ma, oczy\u015bci\u0107 to, aby s\u0142u\u017cy\u0107 tym innym, i walczy\u0107 o to, czego nie ma, licz\u0105c r\u00f3wnie\u017c na innych.\u00a0<\/strong><\/p>\n

W praktyce: Obecny<\/h2>\n

To nie jest \u0142atwe. Trzeba zacz\u0105\u0107 od nazywania rzeczy dobrych dobrymi, z\u0142ych z\u0142ymi; nie denerwowa\u0107 si\u0119, gdy co\u015b p\u00f3jdzie nie tak lub zostanie si\u0119 poprawionym. Tylko poprzez uznanie w\u0142asnych wad, kt\u00f3re stopniowo u\u015bwiadamiam sobie, mam prawdziw\u0105 podstaw\u0119 do samodoskonalenia.<\/strong><\/p>\n

Konieczne jest r\u00f3wnie\u017c zaakceptowa\u0107 sytuacj\u0119 \u017cyciow\u0105, etap \u017cycia, na kt\u00f3rym si\u0119 znajdujemy i okres historyczny, w kt\u00f3rym \u017cyj\u0119<\/strong>Nie pr\u00f3buj\u0119 uciec od tych reali\u00f3w: pr\u00f3buj\u0119 je pozna\u0107 i udoskonali\u0107. Nie mo\u017cna uciec w przesz\u0142o\u015b\u0107 lub w przysz\u0142o\u015b\u0107, bez oceni\u0107, co jest obecne.<\/strong><\/p>\n<\/div><\/div>\n<\/p><\/div>\n

<\/div>\n<\/p><\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n
\n

\t\t\t\t\"Nuevo<\/span>\n\t\t\t<\/div>\n

\n
\n

Romano Guardini (W\u0142ochy 1885 - Monachium 1968) niemiecki ksi\u0105dz katolicki, my\u015bliciel, pisarz i pracownik naukowy. Jest uwa\u017cany za jednego z najbardziej autorytatywnych teolog\u00f3w XX wieku.<\/p>\n<\/div><\/div>\n<\/p><\/div>\n

<\/div>\n<\/p><\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n
\n
\n

Akceptacja przeznaczenia<\/h2>\n

W tym miejscu pojawia si\u0119 akceptacja losu (o kt\u00f3rej m\u00f3wi R. Spaemann w ostatnim rozdziale Etyki: Podstawowe pytania, Pamplona 2010). Przeznaczenie nie jest przypadkowe, lecz jest wynikiem po\u0142\u0105czenia element\u00f3w wewn\u0119trznych i zewn\u0119trznych.<\/strong>niekt\u00f3re z nich zale\u017c\u0105 od nas. Przede wszystkim na naszych dyspozycjach, charakterze, naturze itd. (znowu: akceptacja siebie)<\/strong>. Ale jest to r\u00f3wnie\u017c wynik naszego wolno\u015b\u0107<\/a> w \u017cyciu codziennym, tak\u017ce w drobnych rzeczach, kt\u00f3re przepuszczamy lub kt\u00f3rych nie przepuszczamy.<\/p>\n

Akceptacja siebie lub losu mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 trudna, gdy pojawia si\u0119 b\u00f3l lub cierpienie. W\u0142a\u015bnie dlatego obejmuje\u00a0umiej\u0119tno\u015b\u0107 uczenia si\u0119 z cierpienia, a nie tylko unikania go<\/strong>Jest to oczywi\u015bcie jak najbardziej mo\u017cliwe, ale poprzez pr\u00f3by zrozumienia, wyci\u0105gn\u0105\u0107 z tego wnioski.<\/strong><\/p>\n

Akceptowa\u0107 w\u0142asne \u017cycie to akceptowa\u0107 je jako otrzymane, otrzymane od rodzic\u00f3w, od sytuacji historycznej i od przodk\u00f3w, ale tak\u017ce, jak mo\u017cna m\u0105drze pomy\u015ble\u0107, od Boga.<\/p>\n

Wed\u0142ug chrze\u015bcija\u0144stwa, B\u00f3g ma do\u015bwiadczenie naszych problem\u00f3w, poniewa\u017c przyj\u0105\u0142 cia\u0142o w Jezusie Chrystusie, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 bezbronny do granic mo\u017cliwo\u015bci, ale w pe\u0142nej wolno\u015bci. Y W Bogu nie ma braku sensu. Znaczenie, kt\u00f3re jest nie tylko racjonalne, ale i mi\u0142osne.<\/strong>.<\/p>\n

Dlatego nie mo\u017cemy myli\u0107 faktu, \u017ce nie rozumiem znaczenia tej sytuacji dzisiaj i teraz, z faktem, \u017ce ta sytuacja ma znaczenie w ca\u0142ym moim \u017cyciu.<\/strong>kt\u00f3re musz\u0119 odkry\u0107 i pewnie wykorzysta\u0107.<\/p>\n

 <\/p>\n<\/div><\/div>\n

\n
\n

Etyka dla naszych czas\u00f3w<\/h2>\n

Opr\u00f3cz ksi\u0105\u017cki cytowanej w tym artykule, prosz\u0119 zapozna\u0107 si\u0119 z pierwsz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 (orygina\u0142 1953) jego ma\u0142ej ksi\u0105\u017cki: \"La aceptaci\u00f3n de s\u00ed mismo; las edades de la vida\", Cristiandad, Madrid 1977. Temat akceptacji zosta\u0142 rozwini\u0119ty przez autora dziesi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej w drugiej ksi\u0105\u017cce o cnotach, o kt\u00f3rej mowa w naszym tek\u015bcie. Por. \"Akceptacja\", w Etyka dla naszych czas\u00f3w\u00a0<\/i>(pierwotnie zatytu\u0142owany \"Tugenden\", cnoty, i opublikowany jako druga cz\u0119\u015b\u0107\u00a0<\/span>Istota chrze\u015bcija\u0144stwa,<\/i>\u00a0Cristiandad, Madrid 2007, s. 139-151); w tym przypadku akceptacja jest uwa\u017cana za cnot\u0119 obok innych z dziedziny samokontroli (takich jak szacunek i wierno\u015b\u0107, cierpliwo\u015b\u0107 i asceza, odwaga i m\u0119stwo, koncentracja i milczenie), poszukiwania prawdy i solidarno\u015bci.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n<\/div><\/div>\n<\/p><\/div>\n

<\/div>\n<\/p><\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n
\n
\n

Pan Ramiro Pellitero Iglesias<\/strong>
Profesor teologii pastoralnej
Wydzia\u0142 Teologiczny
Uniwersytet Nawarry<\/p>\n

 <\/p>\n

Publikacja w \"Ko\u015bci\u00f3\u0142 i nowa ewangelizacja\".<\/em><\/p>\n<\/div><\/div>\n<\/p><\/div>\n

<\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wed\u0142ug Guardiniego, warunkiem wst\u0119pnym wzrostu \u017cycia moralnego, czyli dojrza\u0142o\u015bci w warto\u015bciach, jest samoakceptacja. Akceptowa\u0107 siebie, ludzi wok\u00f3\u0142 nas, czas, w kt\u00f3rym \u017cyjemy (por. za R. Guardini, Una \u00e9tica para nuestro tiempo, Madrid 1977, str. 140ff.).<\/p>","protected":false},"author":5,"featured_media":183767,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"give_campaign_id":0,"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[],"class_list":["post-183243","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/183243","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=183243"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/183243\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":199275,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/183243\/revisions\/199275"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/183767"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=183243"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=183243"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacioncarf.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=183243"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}