De apostolische reis van Leo XIV naar Spanje in juni 2026 was niet alleen een diplomatieke of liturgische gebeurtenis, maar ook een voorstel voor een ingrijpende vernieuwing van de Kerk en het maatschappelijk middenveld. <\/p>\n\n\n\n
Onder het motto \u00abKijk omhoog!\u00bb<\/a>, riep hij de opvoeders op om \u00abnieuwe draden te zijn om nieuwe netwerken te weven\u00bb in de kunst van de sociale dialoog, die draait om ontmoeting en luisteren, dialoog en respect. Met de woorden van Benedictus XVI<\/a>, heeft opgemerkt dat \u00abhet geloof liefde is en daarom po\u00ebzie en muziek voortbrengt. Het geloof is vreugde en daarom schept het schoonheid\u00bb (Catechese<\/em> 21 mei 2008). En Le\u00f3n XIV heeft zich afgevraagd of Europa zichzelf zou kunnen zijn zonder de invloed van het geloof. <\/p>\n\n\n\n Juist in zijn welkomsttoespraak tot de autoriteiten onthult Leo XIV voor Europa \u2013 vanwege haar rijke geschiedenis van bemiddeling tussen talen, religies en kennis, en van verbinding tussen historisch handelen en de helderheid van de morele rede \u2013 de roeping om \u00abde complexiteit te waarderen en te bestuderen\u00bb met een blik op de toekomst. Een taak die inhoudt dat polarisaties door middel van onderscheidingsvermogen moeten worden overwonnen, dat men \u00abmoet leren samen met de ander vooruit te gaan, samen te groeien\u00bb, dat spoken, vijanden en vooroordelen, na\u00efef enthousiasme en vruchteloze angsten moeten worden afgewezen, en dat kritisch denken en het streven naar het algemeen welzijn moeten worden bevorderd.<\/p>\n\n\n\n Spanje formuleert zijn bijdrage aan de hand van de heiligen die een \u00abmystiek met open ogen\u00bb hebben beoefend: de heilige Johannes van het Kruis, met zijn reis van de donkere nachten naar het licht; de heilige Teresa van \u00c1vila<\/a>, via de weg van het \u00abinnerlijke kasteel\u00bb naar het hart zelf, om te ontdekken hoe het universum een thuis wordt; de heilige Ignatius van Loyola, met zijn nadruk op onderscheiding. Ook vandaag de dag kan de eeuwigheid het dagelijks leven doordringen, door in de zoektocht naar heiligheid de gebed<\/a> en maatschappelijke betrokkenheid. <\/p>\n\n\n\n In de hoofdstad presenteerde Lodewijk XIV zich voor het parlement als dienaar van de mens en verdediger van diens waardigheid. Hij herinnerde eraan dat een rechtvaardige samenleving wordt afgemeten aan haar vermogen om het leven te beschermen op het moment dat het het kwetsbaarst is: \u00abvanaf de conceptie tot aan het natuurlijke einde\u00bb. Hij waarschuwde dat de wet haar betekenis verliest als ze een handelswaar wordt of als ze degenen negeert die niet de kracht hebben om zich te laten horen. Hij verdedigde de familie<\/a> en de vrijheid om te kiezen welk soort onderwijs de kinderen krijgen. <\/p>\n\n\n\n Op kerkelijk vlak werd de bijeenkomst in het Santiago Bernab\u00e9u-stadion door de paus omschreven als een \u00abprachtig doelpunt van de Kerk van Madrid\u00bb. Daar presenteerde hij een van zijn centrale theologische uitgangspunten: de Kerk als een \u00abfamilie die de kunst van de polyfonie leert\u00bb, waarin eenheid geen uniformiteit is, maar een harmonie die de diversiteit aan charisma\u2019s en de relaties tussen \u00abmensen van vlees en bloed\u00bb waardeert. Hij prees de vrijwilligers omdat zij de \u00abgist van de onbaatzuchtigheid\u00bb belichamen. In een samenleving die door winstbejag wordt verleid, verdedigde Leo XIV de onbaatzuchtige toewijding als het kenmerk van de \u00abstad van God\u00bb dat het openbare leven moet doordringen.<\/p>\n\n\n\n De Catalaanse fase richtte zich op de weg van de schoonheid als middel tot evangelisatie. In de basiliek van de Sagrada Familia<\/a>, beschreef paus Leo XIV de tempel van Gaud\u00ed als een \u00abwerk in aanbouw\u00bb dat het christelijke leven zelf symboliseert: een onvoltooid project dat de medewerking van iedereen vereist als \u00ablevende stenen\u00bb. Hij stelde dat kunst en schoonheid \u00abvooraanstaande kanalen van evangelisatie\u00bb zijn in dit tijdperk van het beeld.<\/p>\n\n\n\n In de abdij van Montserrat lag de nadruk op innerlijke verzoening. Terwijl hij de Maagd met het Kind aanschouwde, spoorde Leo XIV de gelovigen aan om de \u00abpantsers\u00bb van oordeel, kritiek en agressiviteit af te leggen. Hij stelde de \u00abontwapende en ontwapenende kracht van de liefde\u00bb voor als de enige die in staat is de wonden te helen die zijn veroorzaakt door onrechtvaardigheid en verdeeldheid. <\/p>\n\n\n\n Het hoogtepunt van de reis, vanwege de profetische betekenis ervan, was het bezoek aan de Canarische Eilanden. Midden in de migratieroutes omschreef paus Leo XIV de eilandengroep als een \u00abplaats waar de Verrezen Heer zich openbaart\u00bb door middel van gastvrijheid. Hij stelde ondubbelzinnig dat \u00abgeen enkel mens een eiland is\u00bb en dat het geheim van het hart schuilt in de roeping tot ontmoeting.<\/p>\n\n\n\n Gezien de tragische situatie van de cayucos heeft de opvolger van Petrus, Leo XIV, scherpe kritiek geuit op degenen die \u00abspeculeren op de wanhoop\u00bb en het leed van anderen tot een zakelijke aangelegenheid maken, waarbij hij hen waarschuwde dat zij zich voor het goddelijke gerecht zullen moeten verantwoorden. Tegen de migranten zei hij: \u00abJe leven is geen wegwerpartikel, je waardigheid is niet in het water verdwenen.\u00bb.<\/p>\n\n\n\n Een belangrijke les die de wereldkerk van de Canarische Eilanden heeft geleerd, was de oproep om zich te laten evangeliseren door de kleinen en de armen. De paus riep de katholieken op om integratie niet alleen als een sociale taak te zien, maar als een spirituele ontmoeting waarin de \u00abmysterieuze wijsheid van God, geschreven in het vlees\u00bb van degenen die lijden, wordt erkend.<\/p>\n\n\n\n Tijdens zijn bezoek toonde Leo XIV een bijzondere voorliefde voor de vergetenen. Tegenover de gedetineerden van de gevangenis van Brians 1 (Barcelona) en later ook in zijn boodschappen benadrukte hij dat \u00abde fouten in het leven niet bepalend zijn voor iemands identiteit\u00bb, en dat het verleden de toekomst niet mag veroordelen. In de ziekenhuizen en bij de ouderen stelde hij zoiets voor als een leer van de kwetsbaarheid, waarin ouderdom en ziekte ons herinneren aan onze onderlinge afhankelijkheid en de noodzaak van God. <\/p>\n\n\n\n Bij zijn afscheid in de haven van Santa Cruz de Tenerife riep Leo XIV, verwijzend naar het hart van Christus \u2013 dat het hart van het Evangelie is \u2013 op om \u00abdeze zee van liefde\u00bb voor iedereen open te stellen. Hij herhaalde de leus \u00abSla uw blik op!\u00bb, juist gericht op de Gekruisigde, die de bron is van vergeving, verzoening en vrede.<\/p>\n\n\n\n Het bezoek van de paus Leo XIV<\/a> moedigt jongeren aan om altijd de waarheid te zoeken en andere wegen af te wijzen: \u00abAls het je van God verwijdert, is het geen waarheid!\u00bb Hij daagt hen uit om een leidende rol te spelen in de maatschappelijke verandering als \u00abvonk van een nieuwe mensheid\u00bb, die in staat is om de geschiedenis met liefde te veranderen. <\/p>\n\n\n\n Ramiro Pellitero, <\/strong>Emeritus hoogleraar aan de Faculteit Theologie van de Universiteit van Navarra.<\/p>\n\n\n\n Gepubliceerd in \"Religi\u00f3n Confidencial\", 17 juni 2026. Een andere versie van deze tekst verscheen onder de titel \"Leren om samen vooruit te gaan en te groeien\" in \"Omnes\",\u00a0omnesmag.com<\/a>, 1 juli 2026<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n
\n\n\n\n