{"id":228252,"date":"2026-02-26T02:00:00","date_gmt":"2026-02-26T01:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/fundacioncarf.org\/?p=228252"},"modified":"2026-02-11T18:37:35","modified_gmt":"2026-02-11T17:37:35","slug":"impresiones-anochecer-silencio-interior-dios","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/fundacioncarf.org\/nl\/impresiones-anochecer-silencio-interior-dios\/","title":{"rendered":"Indrukken bij het vallen van de avond: innerlijke stilte en een ontmoeting met God"},"content":{"rendered":"

Tijdens onze wandeling kwamen we bij het vallen van de avond, bij de nacht. Al van kinds af aan heb ik me gedreven gevoeld \u2013 aangemoedigd, misschien is dat een betere omschrijving \u2013 om te gaan wandelen als de dag al was vervallen; en om alleen en in stilte te lopen, temidden van de duisternis die niet wordt onderbroken door straatverlichting. Ondergedompeld in de nacht ervaar je het kloppen van de aarde, de gloed van de sterren<\/a>, de geur van de hele schepping.<\/p>\n\n\n\n

Schemering, stilte en po\u00ebtische bezinning<\/h2>\n\n\n\n

Wat een genot, ons zonder weemoed aan de nacht over te geven, er bijna op onze tenen in te stappen en haar te vragen ons deel te laten hebben aan haar mysterie! Een genot dat Rainer Maria Rilke misschien ooit heeft aangevoeld toen hij deze verzen schreef in zijn Gedichten over de nacht<\/em>: <\/p>\n\n\n\n

\u00abEn plotseling begreep ik dat je met me meeloopt en speelt, \/ o jij, diepe nacht, en ik keek je vol verbazing aan...\u201c. \/ <\/strong> ...jij, verheven nacht, \/<\/strong> Je schaamde je er niet voor om mij te leren kennen. Je adem \/ <\/strong>ging over mij heen. Jouw langdurige ernst, gedeeld \/ <\/strong>\u00bbmet een glimlach drong hij in mij binnen'.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Innerlijke stilte en houding ten opzichte van de nacht<\/h3>\n\n\n\n

Sommigen verwelkomen de nacht als een vriendin, anderen schuwen haar als een vijand waarmee je nooit vrede kunt sluiten.<\/p>\n\n\n\n

Wie haar vriendelijk verwelkomt, stelt zijn geest open om de maagdelijke liefde te doorgronden die verborgen ligt in de duisternis en de stilte. Misschien met een zekere beven, zoals Rilke: <\/p>\n\n\n\n

\n

\u00abAls je eens kon voelen, o nacht, hoe ik je aanschouw, hoe mijn wezen terugdeinst voor de drang \/ om zich vol vertrouwen in je armen te werpen. \/ Kan ik die drang zo vatten dat mijn wenkbrauw, wanneer ze zich opnieuw kromt, \/ zo\u2019n overweldigende stroom van blikken kan opvangen?\u00bb.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

Ik weet dat ik geen woorden zal vinden om de schoonheid van de nacht te bezingen \u2013 zelfs al zou ik de dichters om hulp vragen \u2013; misschien omdat woorden hun nut verliezen in de poging om elkaar te begrijpen; en de nacht is vruchtbare grond voor de verborgen menselijke dialoog tussen de ziel en de geest, die zich opent en zich voorbereidt op de onuitsprekelijke communicatie \u2013 en niet alleen dialoog \u2013 tussen de mens en God, zijn Schepper.<\/p>\n\n\n\n

De nacht is een schepsel van God, en, net als alle schepselen, een geschenk van God aan de mens. Zonder haar duisternis zou zelfs de zon niet schijnen. Zonder de rust die zij ons biedt, zou onze tocht op aarde neerkomen op pure waanzin; onze hele persoon zou de koers en de richting kwijtraken, en niet alleen ons zenuwstelsel. De stilte en de duisternis van de nacht openen voor de mens onbegrensde horizonten, die verder weg en ondoordringbaarder zijn dan die welke verborgen liggen in de woeste zee, en die nauwelijks aan de rand van de golven van de oceaan tevoorschijn komen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De nacht is stil<\/h2>\n\n\n\n

En de nacht herbergt een stilte<\/a> en een duisternis voor de jeugd; een duisternis in de stilte voor de volwassenheid; een stilte in stralende duisternis voor de volheid van het leven. De nacht verrijkt ons speuren; ze nodigt ons uit om onontdekte hoeken te betreden, en de ogen, die de blik van de zon niet kunnen verdragen, banen zich een weg door naar de sterren te kijken, en slagen erin het mysterie te ontrafelen dat de nacht verbergt: het mysterie dat de mens geen andere horizon heeft dan de Eeuwig leven<\/a>, de hemel.<\/p>\n\n\n\n

Voor wie haar als vijand beschouwt, verdwijnt de ziel van de nacht in de duisternis en de leegte; en haar beeld lijkt een voorproefje van het niets.<\/p>\n\n\n\n

Stilte en duisternis, hand in hand<\/h3>\n\n\n\n

De nacht doet dan haar intrede, en verschijnt, verbonden met de stilte en de duisternis. Tragisch verbonden. Alsof de duisternis niets anders is dan duisternis, en de stilte de loerende leegte en de beklemming verbergt. Juan Ram\u00f3n Jim\u00e9nez schreef: \"De nacht verdwijnt, zwarte stier \u2013 \/ vol rouw, angst en mysterie \u2013, \/ die verschrikkelijk, onmetelijk heeft gebruld, \/ tot de zweterige angst van alle gevallenen\".<\/p>\n\n\n\n

Tegenover zo\u2019n vijand rest geen andere uitweg dan te proberen hem te vernietigen, of voor hem te vluchten. De nacht wordt vernietigd door haar kunstmatig te vullen met lawaai en vals licht, in afwachting van de dageraad. De onschuldige, gefluisterde stilte verandert in angstig geschreeuw, verhuld achter min of meer maskerachtige glimlachen. En de stralende duisternis van het open universum verandert in de duisternis van een tunnel die de sterren aan onze blik onttrekt.<\/p>\n\n\n\n

Het mysterie van de ziekte<\/h4>\n\n\n\n

De nacht krijgt een andere lading wanneer haar mysterie zich vermengt met dat van de ziekte. Sommige zieken wachten met angst op de komst ervan, gekweld door een dubbele vrees: dat de slaap niet komt en de angst de uren tot het ochtendgloren kan veranderen in de gedaante van de dood, van de eigen dood; of dat, als de slaap hen uiteindelijk overwint, dit hun laatste aardse slaap zou kunnen zijn.<\/p>\n\n\n\n

\u2019s Avonds is de man<\/a> is zich, zonder te blozen of zich te schamen, bewust van zijn armoede, zijn behoeftigheid en zelfs zijn ellende. Hij heeft al ontdekt, zonder zich daarover te verbazen, dat elke heilige iets \u2013 of veel \u2013 van een ellendeling in zich heeft; en dat elke ellendeling in staat is om iets \u2013 of veel \u2013 van heilige<\/a>. Hij heeft met genoegen vastgesteld wat hij in zekere zin al had voorzien: dat de mens niet met pensioen gaat; wie aan wal blijft, moet, als het tijd is om de boten te bouwen, zee<\/a>, maak de netten en het vistuig klaar voor de vangst van morgen. \u2019s Nachts wordt er altijd het beste gevist.<\/p>\n\n\n\n

De nacht zal licht worden<\/h3>\n\n\n\n

Misschien voelt hij zich wel hulpelozer tegenover al die angsten die hem op de meest ongelegen momenten overvallen. Misschien. En toch is het de moeite waard om het risico te nemen, zodat de nacht uiteindelijk in licht verandert, zoals de psalmist op een of andere manier profetisch aankondigt: \u00aben de nacht zal de mijne zijn\" licht<\/a> in mijn vreugde \/ want de nacht zal, net als de dag, verlicht worden\u00bb<\/strong>; en Sint-Johannes van het Kruis voegde hieraan toe: \u00abO nacht die ons leidde, \/ o nacht, lieflijker dan de dageraad; \/ o nacht die de Geliefde \/ met de Geliefde verenigde, \/ de Geliefde die in de Geliefde werd veranderd\u00bb.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"anochecer<\/figure>\n\n\n\n

Op de een of andere manier had ook Gibran daar al een voorgevoel van, die in De Profeet<\/em>, schreef hij: <\/p>\n\n\n\n

\n
\n

\u00abIk kan jullie niet leren hoe de zee\u00ebn, de bergen en de bossen bidden. \/ Jullie kunnen hun bidden<\/a> diep in jullie hart, \/ Luister aandachtig op vredige nachten, en jullie zullen het gefluister horen, \/ Onze God, de vleugels van onszelf, wij willen met Uw Vastberadenheid<\/a>. (...) \/ We kunnen je niets vragen; je kent onze armoede al voordat we geboren zijn; \/ Jij bent hetgeen we nodig hebben; door ons meer van jezelf te geven, geef je ons alles\u00bb.\u00a0\u00a0\u00a0<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

God heeft Zichzelf aan ons geschonken in de Kindje Jezus<\/a> die we met onze lippen hebben bezongen, met ons verstand hebben aanbeden, in ons hart hebben opgenomen, samen met de herders, de wijzen, samen met Maria<\/a> en met Jos\u00e9. Heeft Zijn Licht de duisternis van onze nacht verlicht?\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Ernesto Juli\u00e1, (ernesto.julia@gmail.com) | Eerder gepubliceerd in\u00a0Vertrouwelijke religie<\/strong><\/a>.<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Inhoudsopgave<\/strong><\/p>